Көпір Құдайлары: Орегон, Колумбия өзеніндегі табиғи бөгет, ежелгі құлаған жер және американдықтардың жергілікті аңыздары. Геологиялық зерттеулер мен тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тарихи табиғи бөгет
Құдайлар көпірі жер сілкінісі және аңыз
Historic natural dam
the Bridge of the Gods landslide and legend
Құдайлар көпірі – Боневилл сығанағының нәтижесінде пайда болған табиғи бөгет, Колумбия өзенін бүгінгі Орегон штатындағы Каскад шлюздері маңында, АҚШ-тың Тынық мұхитының солтүстік-батыс аймағында бұғып тастаған ірі жер сілкінісі. Өзен ақырында көпірді бұзып, көп бөлігін шайып кетті, бірақ бұл оқиға жергілікті индейстердің аңыздарында Құдайлар көпірі деп сақталып қалды. Құдайлар көпірі – сондай-ақ Орегон мен Вашингтон арасындағы Колумбия өзені арқылы салынған қазіргі заманғы, адамдар жасаған көпірдің де атауы.
The Bridge of the Gods was a natural dam created by the Bonneville Slide, a major landslide that dammed the Columbia River near present day Cascade Locks, Oregon in the Pacific Northwest of the United States. The river eventually breached the bridge and washed much of it away, but the event is remembered in local legends of the Native Americans as the Bridge of the Gods. The Bridge of the Gods is also the name of a modern manmade bridge, across the Columbia River between Oregon and Washington.
Геологиялық тарихы
Бонневилл жер сілкінісінің жасы туралы түсініктер, оны зерттеушілер көбірек зерттеген сайын және қазіргі заманғы мерзімдеу әдістері қолжетімді болған сайын дамыды. Дендрохронология және радиокөміртектік мерзімдеу негізінде жасалған алғашқы жұмыстар жер сілкінісі 1060 және 1180 жылдар аралығында немесе 1250 және 1280 жылдар аралығында болғандығын көрсетті. 1100 жыл Бонневилл жер сілкінісінің күні ретінде жиі айтылады. Радиокөміртектік мерзімдеу және лихенометрияны қолдана отырып, жақында жүргізілген жұмыстар 1500 және 1760 жылдар аралығындағы немесе 1670 және 1760 жылдар аралығындағы мерзімдерді ұсынды. Бұл жас радиокөміртектік мерзімдер 1700 жылғы Каскадия жер сілкінісімен байланысты болуы мүмкін. Дегенмен, радиокөміртектік мерзімдеу және дендрохронологияны қолдану арқылы жүргізілген соңғы зерттеулер жер сілкінісі шамамен 1450 жылы болғандығын көрсетті, бұл XV ғасырдың ортасында болған үлкен жер сілкінісімен байланысты болуы мүмкін. Бонневилл жер сілкінісі үлкен мөлшерде қиыршық тастарды Тау үстелі мен Гринлиф шыңынан оңтүстікке қарай жылжытты, ол 14 шаршы километрден астам аумақты қамтыды. Қиыршық тастар Колумбия шатқалына құлап, қазіргі Орегон штатындағы Каскад шлюздеріне жақын орналасқан, Колумбия өзенін шамамен 61 метр биіктігі мен 6 километр ұзындығындағы табиғи бөгетпен тосқан. Суға толы өзен көлге айналып, 56 километрге жуық ағаштардың ормандық аймағын басып қалды. Жергілікті американдықтар бөгеттен немесе, олардың ауызша тарихында айтылғандай, көпірден өтуі мүмкін. Бұл үшін қанша уақыт кеткенін ешкім білмейді, бірақ Колумбия өзені бөгетті бұзып, көптеген қиыршық тастарды шайып, Каскадтар рапидтерін құрды, олар 1938 жылы Бонневилл бөгетінің салынуымен суға батты. Олар қазіргі "Даллес" деп аталатын аймаққа келді және олар ешқашан мұндай әдемі жерді көрмегендерін ойлады. Ұлдары жер үшін дауласып, дауды шешу үшін әкесі өзінің қуатты садағынан екі жебені атып, біреуін солтүстікке, екіншісін оңтүстікке бағыттады. Пахто солтүстікке атылған жебеге ілесіп, сонда қоныстанды, ал Уайист оңтүстікке атылған жебеге солай істеді. Сагали содан кейін Құдайлар көпірі – Танмахависті салды, осылайша оның отбасы мерзімді түрде кездесе алатын болды. Жаза ретінде Сагали әрбір ғашықты өлтіріп, оларды құлаған жерде үлкен тауларға айналдырды. Басын көтеріп, мақтанышпен тұрған Уайист бүгінде Худ тауы деп аталатын жанартауға айналды, ал басын құлаған сүйіктісіне қарай иілген Пахто Адамс тауына айналды. Әдемі Лоувит Сент-Хеленс тауына айналды, ол Кликитаттар үшін Лувала Клоу деп аталды, бұл олардың тілінде "түтін немесе от тауы" дегенді білдіреді (Сахаптин тайпасы тауды Лоувит деп атады).
Interpretations of the age of the Bonneville landslide have evolved as more investigators have studied it and as more modern dating techniques have become available. Early work based on dendrochronology and radiocarbon dating suggested the landslide occurred between AD 1060 and 1180 or between 1250 and 1280. The year 1100 has often been cited as the date of the Bonneville landslide. More recent work using radiocarbon dating and lichenometry has suggested dates between 1500 and 1760 or between 1670 and 1760. These younger radiocarbon ages permitted a possible link to the 1700 Cascadia earthquake. However, more recent investigations using radiocarbon dating and dendrochronology show the landslide occurred around 1450, that could be associated with an earlier great earthquake that occurred in the mid fifteenth century. The Bonneville landslide sent a large amount of debris south from Table Mountain and Greenleaf Peak, covering more than 5.5 square miles (14 km2). The debris slid into the Columbia Gorge close to modern day Cascade Locks, Oregon, blocking the Columbia River with a natural dam approximately 200 feet (61 m) high and 3.5 mile (6 km) long. The impounded river formed a lake and drowned a forest of trees for about 35 mile (56 km). Native Americans might have crossed the river on the dam or, as their oral histories say, a bridge. Although no one knows how long it took, the Columbia River eventually broke through the dam and washed away most of the debris, forming the Cascades Rapids, themselves submerged in 1938 by the construction of the Bonneville Dam. They came upon an area that is now called The Dalles and thought they had never seen a land so beautiful. The sons quarreled over the land and to solve the dispute, their father shot two arrows from his mighty bow; one to the north and the other to the south. Pahto followed the arrow to the north and settled there while Wy'east did the same for the arrow to the south. Saghalie then built Tanmahawis, the Bridge of the Gods, so his family could meet periodically. For punishment, Saghalie struck down each of the lovers and transformed them into great mountains where they fell. Wy'east, with his head lifted in pride, became the volcano known today as Mount Hood, and Pahto, with his head bent toward his fallen love, was turned into Mount Adams. The fair Loowit became Mount St. Helens, known to the Klickitats as Louwala Clough which means "smoking or fire mountain" in their language (the Sahaptin called the mountain Loowit).