Кіріспе
1953 жылы Рой Роуленд түсірген фильм. Ханс Конрид рөлге өте қуанған, кейіннен: "Мен бұрын ешқашан мұндай рөл ойнаған емеспін, содан бері де ойнаған емеспін және болашақта да ойнамаймын. Біз сегіз апта бойы репетиция жасадық, ал мен сегіз апта бойы түсірілімге қатыстым, бұл мен сияқты эпизодтық актер үшін үлкен шара. Егер фильм сәтті болғанда, мен басты рөлде ойнағандықтан, менің өмірім өзгерер еді" деген еді. Алдын ала көрсетілген нұсқасы, алынып тасталған түсірілімдермен бірге, қазіргі таңда жоғалған деп есептеледі. Columbia Pictures 1958 жылы фильмді тағы бір рет шығарды, Crazy Music деген атпен, барлық лифт сахнасын алып тастап.
Hans Conried was enthusiastic about the role, saying in retrospect, "I had never had any such part before, never have since and probably never will again. We rehearsed for eight weeks before I was engaged to shoot for eight weeks, an extravagance that I as a bit player had never known If it had been a success, with my prominent part in the title role, it would have changed my life." The "preview version" featuring the removed footage is considered lost. Columbia Pictures released the film a second time in 1958 with the whole elevator scene cut, under the title Crazy Music.
Музыкалық ұпай
Музыкасын Фредерик Холландер жазды, ал ән сөздерін доктор Сьюсс жазды. Ол "Музыкалық фильмге ең үздік музыкалық қойылым" номинациясында Оскарға ұсынылды. "Летермен" тобының негізін қалаушы. Алдын ала жазылған фортепиано бөлімдерін тәжірибелі голливудтық студиялық сессиялық пианист Рей Тернер (1903–1971) орындады, бірақ оның есімі көрсетілмеді. Ол өз жазбаларымен және 1948 жылғы танымал балалар альбомы "Sparky's Magic Piano"-дағы фортепианодағы орындауымен жұртшылыққа белгілі болды.
Қабылдау
Голливудтық премьерада алғашқы көрермендер 15 минуттан кейін ақырындап тарала бастады. Бір сағаттан соң бұл ағын цунамиге айналды. Басты рөлдегі Ханс Конридтің өмірбаясын жазған Сюзанна Гарджулоның айтуынша, ол: "Соңында бір ұл қалды, анасы оны алып кетуі үшін күтіп отырды" деген. Фильм шыққан кезде сыншылар оны жағымсыз қабылдады. Босли Кроутер фильмді "ерекше және шатасқан" деп сипаттап, былай деді:
Бұл [фильм] өзінің символдарында және армандарының кең ауқымды бейнеленуінде ғана емес, сонымен қатар мұндай туындыда болуы керек юмор мен құпия да жоқ. Гейзель фильмді "нашар фиаско" деп бағалап, оны ресми өмірбаянында атаған жоқ. Ол тіпті фильмнен кейін "Голливуд маған қолайлы емес, мен де оған қолайлы емеспін" деп мәлімдеді. Ханс Конрид 1970 жылы Леонард Мальтинмен сұхбатта фильмнің кассадағы сәтсіздігі туралы былай деді: "Фильм өндіріс шығындарын өтемеді. Оны барлық уақыттағы ең ірі қаржылық шығындарға ұшыраған фильмдердің бірі – Уилсонмен салыстыруға болады; ол кез келген голливудтық шарада бірнеше жыл бойы әңгімелерді тоқтататын еді."
this [film] is not only abstruse in its symbols and in its vast elaboration of reveries but [is] also dismally lacking in the humor or the enchantment such an item should contain. Geisel regarded the film as a "debaculous fiasco" and omitted mention of it in his official biography. He even stated after the film "Hollywood is not suited for me and I am not suited for it." Hans Conried reflected on the film's boxoffice failure in a 1970 interview with Leonard Maltin: "The picture never made its print money back. It was comparable only to Wilson as one of the great money losers of all time; it would stop conversation for some years at any Hollywood social gathering."
21 ғасыр
Фильм жылдар бойы жақсырақ қабылдануы мүмкін; 2022 жылға қарай оның Rotten Tomatoes рейтингі 82% оң. Фильмнің үй шаруашылығына арналған медиа-релиздері көптеген жаңа рецензияларға себеп болды. 2001 жылы Глен Эриксон фильм туралы былай жазды: «Бұл тағы бір сәтсіздікке ұшыраған фильм, бірақ қазір ол көркем классика, нағыз культты фильм ретінде танымал. Ол түрлі-түсті, энергияға толы және талантты голливудтықтардың жақсы жұмысын көрсетуге лайық. Бірақ ол аса жақсы емес». Кейінгі сыншылар одан да ынталы болды. 2002 жылы Питер Брэдшоу фильмнің «әр түрлі тартымдылыққа, шексіз қиялға және өте ерекше, арман сияқты декорацияларға ие екенін» айтты, бұл декорацияларды суретші Рудольф Стернад пен көркемдік жетекші Кари Оделл жасаған; ол «жас көрермендер үшін сюрреалистік, мазасыз, күшті» екенін атап өтті. 2005 жылы Балтимор қалалық газетінен Вайолет Глейз фильмді «балалар фильмі үшін жақсы көңіл көтеруге және қарсылыққа толы, оның ғарыш дәуірі Каллигари әлеміндегі парктері қызықты және біршама қорқынышты. Балаларды, әсіресе ақылдыларын әкеліңіз» деп сипаттады. 2008 жылы Денис Шварц бұл фильмді «Холливудтың жасаған ең жақсы балалар фантастикасы, тіпті ол шатақ болса да» деп жазды. 2013 жылғы сұхбатында Джелло Биафра оны өзінің барлық уақыттағы сүйікті фильмі деп атады.
Үй медиасы
Фильм 1991 жылы RCA/Columbia Pictures Home Video компаниясымен шығарылды. 1995 жылы ол Columbia Tristar отбасылық коллекциясының бір бөлігі ретінде қайта шығарылды. 2001 жылы Columbia Tristar Home Entertainment компаниясы оны DVD форматында қолжетімді етті. Бонус ретінде «Джеральд МакБойнг Боинг» қысқаметражды фильмі, «Джеральд МакБойнг Боингтің симфониясы» қосылды. Sony компаниясы 2008 жылы DVD-ні Стэнли Крамер жинағының бір бөлігі ретінде қайта шығарды. Соңында, 2016 жылы фильм Mill Creek Entertainment компаниясы арқылы, Sony лицензиясымен Blu-Ray және DVD форматтарында шығарылды.
Саундтрек
Фильм үшін жазылған музыка, фильмнің қолданыстағы нұсқаларында пайдаланылмаған материалдарды қоса алғанда, 2010 жылы 3 CD жинағы ретінде жарық көрді. 2007 жылы Él Records компаниясы Cherry Red Records компаниясымен бірлесіп саундтрек CD (ACMEM126CD) шығарды.