Кіріспе

Сент-Чарльз Рок-роуд – қазіргі Сент-Луис округі, Миссури штатында Сент-Луис пен Сент-Чарльз қалаларын байланыстырған алғашқы жолдың аты. Көп бөлігі бойынша ол 180-тар жол деп те аталады.

Маршрут сипаттамасы

Оның қазіргі бастауы Велстон (шығысқа қарай) және Пэждел қалаларының шекарасында, бұрыннан бар 180-жолмен бірге Лукас Хант жолымен Т-тәрізді қиылыста басталады. 180-шы маршрут, осы ауысу нүктесіне дейін, Сент-Луистің Кингсвей Ист ауданындағы 180-шы маршруттың шығыс соңынан бастап, доктор Мартин Лютер Кинг көшесімен бірге жүреді; доктор Мартин Лютер Кинг көшесі 180-шы маршруттан шығысқа қарай басталады, онда Мартин Лютер Кинг көпірі Миссисипи өзенінен Сент-Луистің орталық бөлігіне өтеді. Сент-Чарльз Рок жолы / 180-шы маршрут солтүстік-батысқа қарай бірнеше зираттардың жанынан өтеді, Сент-Джон ішінде I 170-тің астынан өтеді, содан кейін Брекенридж Хиллз және Сент-Энн арқылы жалғасады. Бриджетонға кіргенде ол I 70-тің үстінен өтіп, содан кейін I 270-тің астынан өтеді. I 270-тен бастап солтүстік-батысқа қарай Миссури өзенінің жағалауына қарай жалғасады, Миссури Боттом жолындағы Сент-Чарльзға қарама-қарсы аяқталады.

Тарих

1760 жылдары Сент-Луис (Миссисипи өзенінде) және Сент-Чарльз (Миссури өзенінде) төменгі Миссури өзені аңғарындағы екі ірі еуропалық елді мекені болды. Екеуінің арасын байланыстырған жол Корольдік тас жолы деп аталды, бұл атау испандықтар мен француздықтар колониялық дәуірде жиі пайдаланған көптеген жолдарға берілген. Жолдың оңтүстік-шығыс ұшы Сент-Чарльз көшесі деп белгіленді. 1804 жылдың 20 мамырында капитан Мериуэзер Льюис экспедицияның соңғы «мәдениетті» аялдамасы – Сент-Чарльзға жетіп, лейтенант Уильям Кларкпен кездесу үшін Сент-Чарльз Рок жолы арқылы келді. Льюис пен Кларк экспедициясы 40-50 адамнан тұратын күшпен ресми түрде басталды – нақты саны белгісіз. 1819 жылы Сент-Чарльз жолы пошта және дилижанс жолы ретінде бекітілді, ал 1837 жылы ол ақы төленетін тас жолға айналды. Бұл жол Сент-Луисте жабдықталған көптеген батысқа бет алған керуендерге Санта-Фе және Орегон жолдарына қол жеткізуге мүмкіндік берді. 1851 жылы Миссури штатының ағаш төсенішті жол туралы заңы қабылданғаннан кейін ол еменнен жасалған төсенішті жолға айналды. 1865 жылы Сент-Чарльз жолы макадаммен қайта салынды және Сент-Чарльз Рок жолы деп аталды. 1921 жылы ол Сент-Луис округіндегі алғашқы бетонды мемлекеттік тас жол болды. 1953 жылы Сент-Чарльз Рок жолы көп бөлігінде екі жолақты бөлінген автомобиль жолы ретінде толыққанды аяқталды.

Көлік

Бүгінгі күні маршруттың орналасуына үлкен әсер еткен электрлі қалааралық темір жолдың құрылысы болды – Сент-Луис, Сент-Чарльз және Батыс темір жолы. Ол Истон даңғылының батысынан (бұл Сент-Чарльз жолы болған және доктор Мартин Лютер Кинг даңғылына айналған) және Ходиамонттан кезең-кезеңімен Сент-Чарльзға дейін салынды. Веллстоннан Линдберг бульварының қазіргі орналасқан жеріне дейін желі тік бағытта жүрсе, ал жол Сент-Джон және Брекенридж төбелерінің айналасымен иреліп өтті. Соңында жол трамвай желісіне жақын орналастырылды, ол солтүстікке қарай жүрді. Бұрынғы жолдың көп бөлігі қазір аймақтағы қосалқы көшелерге айналды. Батысқа қарай трамвай желісі қазіргі Линдбергтің орналасқан жеріндегі Рок-роудтан бөлініп, Бриджетонға солтүстік-батысқа қарай бағытталды, бұл Рок-роудты қазіргі бағытынан оңтүстікке бұрып, Фи-Фи-Крикке қосылып, батысқа қарай жүргізді. Жол қияң болды, өзен су тасқынына бейім болды, бірақ жерді сатып алу өзен бойында ең оңай болды. 1930 жылдары қалааралық желі тоқтағаннан кейін, Рок-роуд теміржолдың жанында тікелей Сент-Чарльзға бағытталған етіп қайта құрылды. Бұрынғы маршрут Ескі Сент-Чарльз Рок-роуды деп аталды, қазір Боенкер Роуды. Бүгінде трамвайдың бір бөлігі, тік бағаналарымен бірге, Rock Road-тың оңтүстік жағында, Earth City Expressway-тің шығысында толыққанды сақталған.