Кіріспе

Свами Бхутешананда 1901 жылдың 8 қыркүйегінде Бенгал президенттігіндегі Сомсар (ішкі ауыл) қаласында дүниеге келді. Монахқа айналу алдындағы есімі – Виджай Чандра. Әкесі – Пурна Чандра Рой, анасы – Чарубала Деви. Студент кезінде ол Жнан Махараджбен (Свами Вивекананданың тікелей шәкірті) танысты. Оның және басқа да рухани жастардың ықпалымен ол Белур Матхаға жиі бара бастады, сондай-ақ Шри Рамакришнаның көптеген шәкірттерімен кездесті. Ол мемлекеттік Санскрит колледжін (Колкатта, кейін Калькутта) бітірді, онда бенгал, ағылшын және санскрит тілдерін меңгерді. Матхаға жиі баратындықтан, бір күні монах (саньяси) болу үшін Матхаға барды, бірақ оқуын аяқтамағандықтан, кейін келуге шақырылды. Осыдан кейін ол үйін тастап, Бағбазарда (Калкутта) Шива храмын салып, онда монах сияқты өмір сүрді, қарқынды Тапасьямен айналысты. 1920 жылдың желтоқсанында Шри Сарадa Девидің жаназасына қатысты. 1921 жылы Сарадaнанда (Шри Рамакришнаның тікелей шәкірті) Виджайды анасының үйінде Мантрадикшамен қабылдады. 1923 жылы Шивананда оған Брахмачарьялық серт берді, ал ол «Прийа Чайтанья» деп аталды. Ол Свами Шиванандадан (Шри Рамакришнаның тағы бір тікелей шәкірті) саньяса қабылдады. Свами Гамбирананда да 1923 жылы Брахмачарьяға, ал 1928 жылы Свами Шиванандадан саньясаға қабылданды. Монах болғаннан кейін ол Уттаркашиге (Гималайға) барып, 2-3 жыл бойы Гималайда дәстүрлі монах сияқты тұрақты мекені жоқ, Тапасья (рухани құлшылық) жасап, Бхикша (тамақ тілеп) өмір сүрді. Кейін ол 1932 жылға дейін Дака орталығына (Рамакришна ордені) барды. 1936 жылы Шиллонгтағы Рамакришна Матхиның президенті болып тағайындалды. 1945 жылы Раджкот Матхиның президенті болып тағайындалды. Онде ол Рамакришна-Вивекананда Веданта әдебиетін гужарати тіліне аударды, сондай-ақ 1926 жылы Батыс Бенгалиядағы су тасқынынан зардап шеккен аймақтарда Орден ұйымдастырған көмек шараларында, 1942 жылы Бірмадан эвакуацияланғандарға көмек лагерінде және тағы да басқа көптеген жерлерде қызмет етті. 1965 жылы Бхутешананда Рамакришна миссиясының басқару кеңесінің мүшесі және сенімділер кеңесінің бірі болып тағайындалды. 1975 жылы Бхутешананда орденнің вице-президенті болды және Калькутта маңындағы Канкургачи Йогодьянға көшіп барды. 1988 жылдың 27 желтоқсанында орденнің 11-ші президенті Гамбирананданың қайтыс болуынан кейін 1989 жылдың 24 қаңтарында ол 12-ші президент болды. 1975 жылдан 1998 жылға дейін ол көптеген адамдарды қабылдады. Ол ешқандай кітап жазған жоқ, бірақ оның Упанишадтар, Шри Шри Рамакришна Катхамирта (ағылш. The Gospel of Sri Ramakrishna), Бхагаватам және т.б. сияқты рухани мәтіндерге жасаған түсіндірмелері мен сабақтары осы жерде болған адамдар тарапынан жазылған. Оның лекциялары мен сыныптық әңгімелерінен бірнеше кітап жарық көрді, олардың ішінде Шри Рамакришна Катхамирта Прасанга (алты томдық), Мундакопанишад, Катопанишад, Упанишад О Аджкер Мануш, Шаранагати (барлығы бенгал тілінде) және Рухани өмір туралы ойлар (ағылшын тілінде). Орденнің вице-президенті және президенті болып өткен 23 жыл ішінде ол Сингапур, Фиджи, Жапония, Австралия, Америка, Канада, Англия, Франция, Бангладеш және Шри-Ланка сияқты көптеген елдерге саяхаттап, Рамакришна Ана Вивекананданың идеяларын сансыз көп адамға жеткізді. Оның Веданта-Адвайта Ведантаға деген құштарлығы ерекше болды. 1998 жылдың 10 тамызында қайтыс болды. 2015 жылдың 18 желтоқсанында Банкура ауданындағы Сомсар ауылында жаңа храм мен монастырь ашылды.