Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1922–1996)
American politician (1922–1996)
Харольд Эверетт Хьюз (10 ақпан 1922 – 23 қазан 1996) – 1963 жылдан 1969 жылға дейін Айова штатының 36-шы губернаторы, ал 1969 жылдан 1975 жылға дейін Айова штатынан АҚШ сенаторы болып қызмет еткен американдық саясаткер. Ол саяси карьерасын республикашыл ретінде бастаған, бірақ 1962 жылы Демократиялық партияға өтті.
Harold Everett Hughes (February 10, 1922 – October 23, 1996) was an American politician who served as the 36th Governor of Iowa from 1963 until 1969, and a United States senator from Iowa from 1969 until 1975. He began his political career as a Republican but changed his affiliation to the Democratic Party in 1962.
Өмірбаян
Хьюз 1922 жылы Айда-Гроув қаласында дүниеге келді. 1941 жылдың тамызында Ева Мерсерге үйленді. 1942 жылы оның інісі Джесси 23 жасында автокөлік апатында қаза болды. 1942 жылы Хьюз бен оның әйелі қызметке ие болды. Ол АҚШ армиясында қызмет етті, Солтүстік Африка кампаниясында шайқасты, бір офицерге шабуыл жасағаны үшін әскери сотқа тартылды. Соттың нәтижесінде Хьюз 1943 жылы Сицилияға соғысуға жіберілді. Ол ауырып қалды, ал Анциодағы десанттық қайықта оның орнын басқа әскері алды. Қайық жарылып, оның орнына келген және тағы да көптеген адамдар қаза тапты. Хьюздің саясатқа деген қызығушылығы көлік тасымалдау саласындағы қатысуынан туындады. Ол жергілікті көлік компаниясының директоры болды, содан кейін тәуелсіз жүк тасымалдаушыларды ұйымдастыруды бастады. Хьюз Айова жақсы көлік бюросын құрды және ақырында Мемлекеттік коммерция комиссиясының мүшесі болып сайланды, ол 1958 жылдан 1962 жылға дейін, оның ішінде төраға ретінде де қызмет етті.
Hughes was born in 1922 in Ida Grove, Iowa. He married Eva Mercer in August 1941. In 1942, his brother Jesse was killed in a car accident at the age of 23. Hughes and his wife had a daughter in 1942, and shortly afterward Hughes was drafted. He served in the U. S. Army, fighting in the North African campaign, and was court martialed for assaulting an officer. The trial resulted in Hughes' being sent to fight in Sicily in 1943. He became ill and another soldier took his place on a landing craft at Anzio. The craft exploded, killing his replacement and many others. Hughes' interest in politics was stirred by involvement in the trucking industry. He became a manager of a local trucking business, and then began organizing independent truckers. Hughes started the Iowa Better Trucking Bureau and was eventually elected to the State Commerce Commission board, which he served from 1958 to 1962, including a term as its chairman.
Алғашқы жылдар
1952 жылы Хьюз көп жыл бойы алкоголизмнен зардап шеккеннен кейін, өзін-өзі өлтіруге әрекеттенді. Ол кітабында, оқпанды алып, ваннаға кіргенін (әлдеқандай дауылдан кейін тазалауды жеңілдету үшін), оқ атуға дайын тұрғанда, Құдайдан көмек сұрап айқай салғанын айтты. Ол өмірін түбірінен өзгерткен рухани тәжірибеге ие болды. Ол дұға етуге және Киелі кітапты жанымен зерттеуге кірісті, тіпті дін қызметкері болу мүмкіндігін де қарастырды. Сонымен қатар, ол Анонимді алкоголиктер бағдарламасын қабылдап, 1955 жылы Айда-Гроув қаласында АА тобын құрды.
In 1952, after years as an alcoholic, Hughes attempted suicide. He described in his book how he climbed into a bathtub (to make the mess easier to clean up) with a shotgun, ready to pull the trigger, when he cried out to God for help. He had a spiritual experience that changed the course of his life. He began to pray and study the Bible diligently, and even considered a career in the ministry. He also embraced the Alcoholics Anonymous program of recovery and started an AA group in Ida Grove, Iowa, in 1955.
1962 жылғы губернаторлық науқаны
Хьюз республикашыл ортада республикашыл болып өсті, бірақ партияны ауыстыруға көндірілді. Штаттық сауда комиссиясындағы қызметі оны мемлекетаралық сауда комиссиясымен және жалпыұлттық саясатпен байланыстырды. Одан кейін ол 1962 жылы Айова штатының губернаторы лауазымына демократтардың тізімі бойынша кандидат болып түсті және қазіргі биліктегі республикашыл Норман Эрбен жеңді. Науқанның маңызды мәселесі – арақ-шарапты еркін сатуды заңдастыру болды. Айова штатында барда тек сыра ішуге рұқсат берілген. Арақ пен шарапты тек мемлекеттік дүкендерде және жеке клубтарда ғана сатып алуға болады. Хьюз арақ-шарапты еркін сатуды қолдаушы болды. Ол сайланғаннан кейін көп ұзамай штат алкогольді бақылаудың жаңа жүйесін қабылдады.
Hughes grew up as a Republican in a heavily Republican area, but was persuaded to switch parties. His service on the State Commerce Commission also brought him in contact with the Interstate Commerce Commission and national politics. He then ran for Governor of Iowa on the Democratic ticket and defeated incumbent Republican Norman Erbe in 1962. A major issue in the campaign was legalization of liquor by the drink. Iowa allowed only beer to be consumed over the bar. Liquor and wine could be purchased only in state liquor stores and private clubs. Hughes became a proponent of liquor by the drink. A short time after he was elected, the state adopted a new system of alcohol control.
Айова штатының губернаторы
Хьюз 1963 жылдан 1969 жылға дейін губернатор болып қызмет етті. Осы кезеңде ол, христиан және алкоголизмнен емделіп жатқан адам ретінде, әлі де қиын жағдайдағы адамдарға қол жеткізуді жалғастырды. Ол штатта емдеу бағдарламасын құрды және қоғамда алкогольдің рөліне қатысты көкейкеш көзқарас ұстануын қолдады. Жаңа емдеу бағдарламасы штаттық психиатриялық ауруханаларға балама ретінде қарастырылды. Хьюз: «Алкоголиктерге олар төменгі шегіне жеткенше үлгеру – мақсат», – деп жазды. Өлім жазасына қарсы болған Хьюз президент Джон Ф. Кеннедиге Виктор Фегуердің, федералдық қылмыс үшін сотталған адамның, өлім жазасын жеңілдетуді сұрап хат жолдады. Президенттің жазаны жеңілдетуге құқығы болғанмен, Кеннеди қылмыстың қаттылығына байланысты өтінішті қабылдамады. Осы арада Хьюздің саяси мансабы нығая түсті. Ол 1964 жылғы Демократиялық конвенцияда Линдон Б. Джонсонды қолдаған сөз сөйледі – кейін бұл шешіміне өкінді – және либералды губернатор ретінде, сондай-ақ Демократиялық партиядағы болашаққа үміткер ретінде ұлттық деңгейде танылды. Шетелдегі сауда миссиялары мен басқа губернаторлармен бірге Вьетнамға жасаған сапар оған сыртқы саясат тәжірибесін сыйлады. 1964 жылы губернаторлыққа қайта сайлануға үміткер болған Хьюздің қарсыласы Эван Хултман 1954 жылы Хьюздің алкоголизмге түскен қысқа мерзімдік қайталауына назар салды. Дебаттардың бірінде Хултман Хьюздің бұл қайталауды ашық мойындамауы оның адалдығына күмән келтіретінін айыптады. Хьюз былай деп жауап берді: «Мен алкоголикпін және өмірімнің соңына дейін солай боламын. Бірақ Құдайдың көмегімен мен ешқашан алкогольге қол тигізбеймін. Енді, бұл сайлау кампаниясының мәселелері туралы сөйлесейік!» «Des Moines Register» газеті хабарлағандай, «көпшіліктің реакциясы бірден және бірауызды болды». Кейін газет редакторы жазды: «Біздің пікірімізше, осы күресте жеңіп, өмірін жаңадан құраған әрбір адам мақтауға лайық, айыптауға емес». Хьюз үлкен артықшылықпен жеңді. 1966 жылы Айова штаты, басқа штаттар сияқты, Демократиялық партияның жеңілісін бастан кешірді, бірақ Хьюз сақталды. Осы кезде оның Роберт Ф. Кеннедимен достығы басталды, және Кеннеди оны Сенатқа үміткер болуға ынталандырды. Келесі жылдар қиын болды, 1968 жылы Кеннеди мен Мартин Лютер Кингтің қазасы, Айовадағы нәсілдік толқулар, Вьетнамдағы американдық саясатқа және Джонсон әкімшілігінің басшылығына көңілі толмауы оны мазалады.
Hughes served as governor from 1963 to 1969. During this time, he continued to reach out, as a Christian and an alcoholic in recovery, to people still suffering. He established a treatment program in the state and was an effective spokesman for a more enlightened view of the role of alcohol in society. The new treatment program was viewed as an alternative to the state mental hospitals. Hughes wrote that the goal was to reach alcoholics "before they reach rock bottom." A death penalty opponent, Hughes reached out to President John F. Kennedy to request he commute the death sentence of Victor Feguer, who had been convicted on federal murder charges. The President was the only one who could commute the sentence, but Kennedy thought the crime was so brutal that he denied the request. Meanwhile, Hughes's political career continued to gain strength. He made a speech seconding the nomination of Lyndon B. Johnson at the 1964 Democratic convention—a decision he would eventually regret—and gained national recognition as a liberal governor as well as a promising national figure in the Democratic Party. Trade missions abroad, and a tour of Vietnam with other governors, provided him with foreign policy experience. In his 1964 bid for reelection as governor, Hughes's opponent, Evan Hultman, called attention to Hughes's brief relapse into alcoholism in 1954. In a debate, Hultman charged that Hughes's failure to acknowledge the relapse publicly showed that Hughes lacked integrity. Hughes responded, "I am an alcoholic and will be until the day I die But with God's help I'll never touch a drop of alcohol again. Now, can we talk about the issues of this campaign?" According to the Des Moines Register, "The reaction of the crowd was immediate and nearly unanimous." Later, the Register editorialized, "In our opinion, any man or woman who wins that battle and successfully puts the pieces of his or her life back together again deserves commendation, not censure." Hughes won by a landslide. In 1966, Iowa, like other states, experienced Democratic losses, but Hughes survived. It was at that time that his friendship with Robert F. Kennedy started, and it was Kennedy who encouraged him to run for a Senate seat. The next years were difficult, in the wake of the 1968 assassinations of Kennedy and of Martin Luther King Jr., racial unrest in Iowa, and his increasing disappointment with American policy in Vietnam and the leadership of the Johnson administration.
1968 жылғы науқан
1968 жылы Демократиялық партияның ұлттық съезінде Хьюз соғысқа қарсы кандидат Юджин Маккартиді ұсынып сөйлеген кезде Чикаго көшелерінде қанағаттанбаушылықтан туған зорлық-зомбылық демонстрациялары болды. 1968 жылғы жалпы сайлауда Хьюз республикалық кандидат, Мускатин, Айова штатының сенаторы Дэвид Стэнлиді жеңуге басты үміткер саналды, өйткені республикашыл Бурк Хикенлупер Сенаттан кешіп отырды. Хьюз жеңіске жетті, бірақ бар болғаны 4200 дауыспен.
At the 1968 Democratic National Convention, Hughes was giving a nominating speech for anti war candidate Eugene McCarthy when violent demonstrations erupted on the streets of Chicago. In the general election in 1968, Hughes was a heavy favorite to defeat Republican candidate David Stanley, a Muscatine, Iowa state senator for the U. S. Senate seat being vacated by Republican Bourke Hickenlooper of Cedar Rapids. Hughes won but by only 4,200 votes.
Алкоголизм мен нашақорлық бойынша көшбасшы
АҚШ сенаторы ретінде Хьюз Сенаттың Еңбек және халық әл-ауқаты комитетінің төрағасын Хьюз өзі төрағалық ететін алкоголизм және нашақорлық жөніндегі арнайы кіші комитет құруға көндірді. Бұл субкомитет бұл мәселеге бұрын-соңды болмаған деңгейде назар аударды және 1969 жылдың 23-25 шілдесінде қоғамдық тыңдаулар өткізді. Қайта қалпына келген көптеген адамдар куәлік берді, олардың ішінде «Оскар» сыйлығын жеңіп алған актриса Мерседес МакКэмбридж, Ұлттық алкоголизм кеңесінің негізін қалаушы Марти Манн және АА-ның негізін қалаушы Билл В. болды. Өзінің «Ида Гроувтан келген адам: Сенатордың жеке тарихы» атты автобиографиясында Хьюз оннан астам танымал адамдарды қоғамдық куәлік беруге шақырғанын, бірақ барлығы бас тартқанын жазады. АА-дағы кейбір адамдар бұл тыңдауларды анонимділік пен сауығуға қауіп төндіретін деп санады. Хьюз сондай-ақ есірткіге тәуелділікті емдеу қажеттігі туралы айтты. Ол «әзірге тәуелділікті емдеуге мүмкіндік жоқ, себебі тәуелділік ауру ретінде танылмайды» деді. Тыңдаулар мен алкоголизм және нашақорлыққа байланысты келесі оқиғаларға баспасөз көп көңіл бөлмеді, себебі баспасөз Вьетнам соғысы, кедейлік және басқа да маңызды мәселелерге көбірек қызығушылық танытты. Ұлттық есірткіге қарсы күрес институтын құру туралы заң 1974 жылға дейін қабылданбады. 1970 жылғы «Есірткіге қарсы күрес және оны қолданудың алдын алу туралы» заңның мақсаты – «алкогольді ішу мен алкоголизмге қарсы күрестегі маңызды кезең» саналады және «миллиондаған алкоголиктің сауығуына көмектесу және жол апаттарында мыңдаған өмірді сақтау, қылмысты азайту, әлеуметтік жәрдемақыны төмендету және алкоголизмнен туындайтын үлкен экономикалық шығындарды қысқарту» болды.
As a U. S. Senator, Hughes persuaded the chairman of the Senate's Labor and Public Welfare Committee to establish a Special Sub committee on Alcoholism and Narcotics, chaired by Hughes himself. This subcommittee, which gave unprecedented attention to the subject, held public hearings on July 23–25, 1969. A number of people in recovery testified, including Academy Award winning actress Mercedes McCambridge, National Council on Alcoholism founder Marty Mann, and AA co founder Bill W. In his autobiography, The Man from Ida Grove: A Senator's Personal Story, Hughes writes that he asked a dozen other well known people in recovery to present public testimony, but all declined. The hearings were considered by some in AA a threat to anonymity and sobriety. Hughes also talked about the need for treatment of drug addiction. He stated that "treatment is virtually nonexistent because addiction is not recognized as an illness." The hearings, and subsequent events related to alcoholism and addiction, were not given much press attention because the press was more interested in the Vietnam War, poverty, and other critical issues. Legislation creating the National Institute on Drug Abuse was not passed until 1974. The goal of the Comprehensive Drug Abuse Prevention and Control Act of 1970, considered a "major milestone" in the nation's efforts to deal with alcohol abuse and alcoholism, was "to help millions of alcoholics recover and save thousands of lives on highways, reduce crime, decrease the welfare rolls, and cut down the appalling economic waste from alcoholism."
Президент "қара ат" ретінде танымал
1970 жылдың басында Хьюз 1972 жылғы президенттік сайлауға "қара ат кандидат" ретінде баспасөз назарына іліге бастады. Журналист Дэвид Бродер оны "өте қара ат, бірақ Кеннедилердің бұрынғыдай жеке құлшынысын тудыратын жалғыз демократ" деп сипаттады. 1971 жылы Хьюз ФБР арқылы Никсонның құпия тыңдауларын айыптап шықты. Дегенмен, оны байқаушылар кандидат ретінде өте тартыншақ көріп, Вашингтондық журналистер үшін ол тым "мистик" болды. Журналист Мэри МакГрори оның туралы былай деп жазды: "Ол әдемі сөздерді ұнатпайды, керісінше, терең әңгімелерді жақсы көреді. Ол дін, есірткі және алкоголь туралы сөйлейді. Ол қаржыгерлердің оны тексеруі үшін, ақшаны жұмсамас бұрын оны көруге шақыруын жек көреді. Оның командасы партия төрағаларына қоңырау шалуға оны итермелеуге мәжбүр болды. Хьюз жергілікті емдеу орталықтарындағы балалармен кездесуді артық көрді". Вашингтондық саяси элита оның жарыстан бас тартуына қатты таңқалған жоқ. Хантер С. Томпсонның сөзіне сүйенсек, Гарри Харт 1972 жылғы сайлаудан кейін Хьюз Никсонды жеңе алатын жалғыз демократтық кандидат болуы мүмкін екенін айтқан.
In early 1970, Hughes began to get press recognition as a "dark horse candidate" for the 1972 presidential election. Columnist David Broder described him as "a very dark horse, but the only Democrat around who excites the kind of personal enthusiasm the Kennedys used to generate." In 1971, Hughes denounced Nixon's secret wiretapping, done through the FBI. He seemed to observers to be an almost reluctant candidate, though, and a bit too much of a "mystic" for the Washington press corps. Columnist Mary McGrory wrote of him: "He hates small talk, he likes a heavy rap. He talks about religion, and about drugs and alcohol. He hated being trotted out to cajole financiers wanting to look him over before opening the checkbook. His staff had to prod him to call party chairmen. Hughes preferred a session with the kids at the local treatment centers." The Washington establishment was not too surprised when he dropped out of the race. According to Hunter S. Thompson, Gary Hart suggested after the '72 campaign that Hughes might have been the only Democratic candidate who could have defeated Nixon.
Қайта сайлануға үміткер болмау туралы шешім
1973 жылдың 5 қыркүйегінде Хьюз ұзақ ойланып, жан-дүниесін сарқып өткеннен кейін, сенаторлық мерзімі біткен соң зейнетке шығатынын жариялады. Ол "терең жеке діни себептермен" "жаңа түрлі сынақ пен рухани мүмкіндіктерді" іздейтінін, сондай-ақ "әлеуметтік мәселелер мен әлемдік бейбітшілік жолында жұмыс істеп, алкоголизм мен есірткіге қарсы күресті жалғастыратынын" айтты. Ол: "Дұрыс немесе бұрыс, рухани жолмен саяси жол арқылы жеткен нәтижелерден гөрі, адамдарды ықпалға алуға болады деп сенемін" деді. 1974 жылы, Сенаттағы толық соңғы жылында, ол 1970 жылғы бастапқы заңды ұзартып, кеңейткен заң қабылдауға қол жеткізді. Президент Никсон оны заңға қол қою рәсіміне шақырды, бірақ ол "өзін қатыстыра алмады, себебі оның әкімшілігі бастапқыдан ақырға дейін оған қарсы тұрды". Демократ конгрессмен Джон Калвер 1974 жылы Хьюздің орнына Стэнлиді жеңіп сайланды.
On September 5, 1973, Hughes announced that, after a long period of soul searching, he would retire from the Senate when his term was completed. He said that, for "profoundly personal religious reasons" he would seek "a new kind of challenge and spiritual opportunity," and would "continue efforts in alcoholism and drug treatment fields, working for social causes and world peace." He said: "Rightly or wrongly, I believe that I can move more people through a spiritual approach more effectively than I have been able to achieve through the political approach." In 1974, his last full year in the Senate, he succeeded in passing legislation that extended and expanded the original 1970 act. He was invited to the signing of the bill by President Nixon, but "couldn't bring myself to attend, since his administration had fought it every inch of the way." Democratic Congressman John Culver defeated Stanley to succeed Hughes in 1974.
Сенаттан кейінгі жылдар және зейнеткерлікке шығу
Сенатты тастағаннан кейін Хьюз өзін Вашингтондағы екі қорызға діни жұмыстарға арнады, сондай-ақ Мэриленд штатындағы Сидар-Пойнт фермасында (Хьюздің өзіне тиесілі) діни сарай құрды. Ол Сенатта қызмет еткен кезде дұға топтарында белсенді болды, ал автобиографиясының соңғы таралары оның өмірінің осы тұсына ерекше мән берді. Хьюз діни жұмыстарында бұрынғы Никсонның кеңесшісі Чарльз Колсонмен серіктестік құрды, тіпті 1978 жылғы «Жаңадан туған» фильмінде (басты рөлде Диан Джонс Колсон рөлінде) өзін бейнеледі. Ол химиялық тәуелділікпен күресіп жатқан адамдарға көмек көрсетуді ынталы түрде қолдады. 1970 жылдары Хьюз «Отбасы» (Вашингтонда бейресми түрде танымал) аталған Fellowship Foundation президенті болды. Хьюз өзінің Сидар-Пойнт фермасында «Отбасы» үшін дұға жиналыстарын өткізді, тіпті 1978 жылы президент Джимми Картерді де қабылдады. Зейнетке шыққаннан кейін Хьюз бір жыл бойы Сенат пен Сенаттың Әділет комитетіне консультант болып қызмет етті. Содан кейін ол Харольд Хьюз қорын құрып, алкоголизммен күресу үшін Харольд Хьюз орталығын ашты. Айовада біраз уақыт тұрғаннан кейін Хьюз 1982 жылы губернаторлыққа кандидат болуды ойлады, бірақ ол бас тартты. Хьюз Аризона штатының Глендейл қаласындағы зейнеткерлер үйіне көшіп, сол жерде қайтыс болды. Оның мәйіті Айова штатына қайтарылып, Айда Гроув қаласындағы Айда Гроув зиратына жерленді. Хьюз 1941 жылы үйленген бірінші әйелінен 1987 жылы ажырасты. Ажырасқаннан кейін алты апта өткен соң ол бұрынғы хатшысы Джули Холмға үйленді, ол ажырасқаннан кейін бір жыл бірге тұрған. Хьюз Аризонаға көшіп, екінші әйелімен бірге жеке үйге қоныстанды, ал оның бірінші әйелі Айовада бір бөлмелі пәтерде тұрды. 1980-ші жылдардың соңы мен 1990-шы жылдардың басында Хьюз бен оның бұрынғы әйелі алимент және бала асырау төлемдері бойынша қатыгез дауға түсті. Хьюздің бұрынғы әйелі оның аннуитет пен денсаулық сақтануын тоқтатқанын алға тартса, Хьюз өзінде ақша жоқ екенін мәлімдеді. Нәтижесінде, Хьюз бұрынғы әйеліне оның мүлкінен жиналған 10 000 доллардан астам соманы қайтаруға міндеттелді. Харольд Хьюз орталығының қаржылық жағдайы нашарлағаннан кейін Хьюз 1990-шы жылдары кредиторларға шамамен 80 000 доллар қарыз болды. Медициналық шығындардың артуымен және сот шешімімен белгіленген алимент төлемдерімен бірге Хьюздің қарызы соңғы жылдары күрт өсті, ол дерлік банкрот болып қайтыс болды. Айовада тұрған Хьюздің бұрынғы әйелі 2017 жылы қайтыс болды.
After he left the Senate, Hughes devoted himself to lay religious work for two foundations based in Washington and also founded a religious retreat at Cedar Point Farms in Maryland (owned by Hughes himself). He had been active in prayer groups while serving in the Senate, and the last few chapters of his autobiography gave this aspect of his life special prominence. Hughes partnered with former Nixon Aide Charles Colson in his religious work, and even portrayed himself in the 1978 motion picture, Born Again, starring Dean Jones as Colson. He also remained a strong advocate for services to chemically dependent people. For some years during the 1970s, Hughes served as the president of the Fellowship Foundation (also known informally in Washington as The Family). Hughes hosted prayer meetings for The Family at his Cedar Point Farms facility, even hosting President Jimmy Carter there in 1978. After his retirement, Hughes served as a consultant to the Senate and the Senate Judiciary Committee for a year. He then started the Harold Hughes foundation and opened the Harold Hughes Center to combat alcoholism. After some time in Iowa, Hughes considered running for governor in 1982 but did not. Hughes moved to a retirement community in Glendale, Arizona, where he died. His remains were returned to Iowa and buried in the Ida Grove cemetery in Ida Grove, Iowa. Hughes and his first wife, whom he married in 1941, divorced in 1987. Six weeks after the divorce, he married his former secretary, Julie Holm, with whom he had been living with for a year after he was separated from his soon to be ex wife. Hughes moved to Arizona and lived in a single family home with his second wife, while his first wife lived in a one bedroom apartment in Iowa. Hughes and his former wife got into bitter alimony and child support battles in the late 1980s and early 1990s. Hughes' former wife claimed that he had completely cut off her annuities and health insurance, while Hughes claimed that he himself did not have money. Ultimately, Hughes was ordered to pay back over $10,000 to his former wife, which she successfully collected from his estate. Because of the Harold Hughes Center's declining fortunes, Hughes owed approximately $80,000 to creditors in the 1990s. Combined with increasing medical expenses and the court ordered alimony payments, Hughes' debts increased dramatically during his last years, and he died virtually bankrupt. Hughes' former wife, who lived in Iowa, died in 2017.