Кіріспе

Ричмондтағы көпір

Тарих

Жеке меншік Джеймс өзені көпір корпорациясы Бас Ассамблеямен Джеймс өзені, Чаккатук сағасы және Нансемонд өзені арқылы көпірлер жүйесін, сондай-ақ жолдарды салуға шартты түрде тағайындалды. Ньюпорт Ньюс жағында көпір 39/U. S. 60 мемлекеттік жолымен қиылыста аяқталды (Виргиния даңғылы, қазіргі Уорвик бульвары). Алайда, Уайт аралы ауданында екі кішігірім төлемақылы көпірлерді қоса алғанда, үлкен жолдар жүйесі салынды. Көпірден келетін көлік Бартлетттегі Т-тәрізді қиылысқа жетті, онда ол Кароллтоннан өтіп, Беннс шіркеуіндегі 10-шы мемлекеттік жолға бару үшін жеке жолмен батысқа қарай немесе оңтүстік-шығысқа қарай Нансемонд округіне қарай жүре алатын. Екі кіші көпірдің біріншісі – Криттендендегі Чактатук сағасы (аудан шекарасы) арқылы Криттенден көпірі, ал екіншісі Хобсон мен Чактаукқа (қазіргі 628-ші мемлекеттік жол) баратын жолды өткеннен кейін Нансемонд өзенінің үстіндегі Нансемонд өзені көпірі болды. Жеке жолдың соңы Беннеттс Пастур Роуд (627-ші мемлекеттік жол) мен Ли Ферм Лэйн (701-ші мемлекеттік жол) қиылысында орналасқан, онда жүргізушілер 10-шы мемлекеттік жолға (қазіргі 337-ші мемлекеттік жолға) оңтүстікке қарай бара алатын. Осылайша, Джеймс өзені көпір жүйесі Джеймс өзенін кесіп өтетін көліктерге ғана емес, сонымен қатар 10-шы мемлекеттік жол бойындағы көліктерге де қызмет етті. 1928 жылғы Чактаук-Драйвер Кингс тас жолының көпірі (қазіргі 125-ші мемлекеттік жол) осы көліктер үшін Джеймс өзені көпір жүйесімен бәсекелесті. Жобаланған көлік көлеміне қол жеткізілмеді, бұл Джеймс өзені көпір корпорациясының банкроттығына әкелді. Оны Смитфилдтен келген жергілікті кәсіпкер басқарған облигация иелері сатып алды. Жаңа иелері жол ақысын көбейтіп, жергілікті тұрғындардың наразылығын тудырды. 1940 жылғы Вирджиния актілерінің 399-тарауы SHC-ге үш көпірден және жолдардан тұратын Джеймс өзені көпір жүйесін сатып алуға рұқсат берді. SHC компаниясы жүйені корпорациядан 1949 жылдың 30 қыркүйегінде 5,6 миллион долларға сатып алды (1949 жылғы 5,6 миллион доллар қазіргі шақта шамамен миллион долларға тең). 5,2 миллион долларлық Джеймс өзені көпірі 1928 жылдың 17 қарашасында Вашингтонда түйме басу арқылы ашылды, Ақ үйдің Овал кеңсесінде отырған АҚШ президенті Калвин Кулидж Джеймс өзені арнасының үстіне көтерілген көпірдің жабылуын белгілейтін электр сигналын жіберді. Енді жүргізушілер Хэмптон-Роудты көптеген паромдардың біріне емес, тұрақты көпірден өтуді таңдай алатын. Жаңа көпір қазіргі стандарттарға қарағанда тар болды, борттан бортқа дейінгі жол ені 20 фут (6 метр) және қазіргі құрылыстардағыдан әлдеқайда нашар қоршаулармен жабдықталған. Негізгі көпірдің ұзындығы 91 метр, ал қалған екі көпірдің ұзындығы 34 метр болды. 1928 жылы 503-ші мемлекеттік тас жолы, Портсмуттан Черчленд және Беллвилл арқылы Нансемонд өзенінің оңтүстігіндегі жеке жолға дейінгі мемлекеттік тас жол жүйесіне қосылды. Бұл атау 1931 жылы алынып тасталды. 1932 жылы АҚШ-тың 17-ші жолы осы бағытқа (феррилердің бірінен) ауыстырылды және оны әлі күнге дейін пайдалануда. 1933 жылы Мемлекеттік тас жол комиссиясы (SHC) көпірге жақын жолдарды, бірақ көпірлердің өзін корпорациядан алуды қарастырды. 258-ші мемлекеттік жол, қазір 258-ші АҚШ жолының бөлігі, 1943 жылдың соңында жаңа Меркурий бульварына жету үшін Беннс шіркеуінің жолын және көпірін басып өтті. 1949 жылы мемлекет көпірді бұрынғы иелерінен сатып алды. 1951 жылы 32-ші мемлекеттік автожолы Суффолктан көпір арқылы Ньюпорт Ньюсқа дейін созылып, басқа жолдармен толық жабысып, "Ньюпорт Ньюстан солтүстікке және Суффолктан оңтүстікке қарай Джеймс өзені көпір жүйесіндегі жол қозғалысын жеңілдету үшін" кеңейтілді. 1955 жылы мемлекет жол ақысын екі есе көбейтіп, автомобильдер үшін 1,80 доллар (қазіргі шақта доллармен есептелген сомаға тең), ал жүк көліктері үшін 4,00 доллар немесе одан да көп болды. Көптегендер мұны ауданның дамуындағы маңызды қадам деп санайды. 1978 жылы велосипедтерге, мопедтерге және жаяу жүргіншілерге көпірден өту тыйым салынды, олар үшін ең шығыс жағы - Жаместаун паром, шамамен 40 километр жоғары ағыста. Мемлекеттік автомобиль жолдары және көлік комиссиясы 1978 жылы жоғары қозғалыс және тротуарлардың болмауына байланысты қауіпсіздік мақсатында көпірден пайдалануды тыйым салды. Алмастыру көпірін салу аяқталғаннан кейін, олар 1983 жылы мәселеге оралды және тыйым салуды жалғастыруға шешім қабылдады, өйткені жаңа көпірде де тротуарлар немесе жеткілікті қалпына келтіру аймағы болмады. Жаңа төрт жолақты көпір 1975 жылдан 1982 жылға дейін кезең-кезеңмен аяқталды. Құрылыс кезінде жаңа көпірдің оңтүстікке қарай екі жолағы бірінші аяқталып, солтүстікке қарай қозғалыс жүргізілді, ал ескі көпір солтүстікке қарай жаңа көпірдің солтүстікке қарайғы жолақтары аяқталғанша оңтүстікке қарай екі жолақты қозғалыс жүргізді. Жаңа көпірдің солтүстікке қарайғы жолақтары ашылғаннан кейін ескі көпір бұзылды, бірақ Ньюпорт Ньюс жағындағы 1 километрлік бөлігі балық аулауға арналған пирс ретінде сақталды. Қазір Джеймс өзені пирсі деп белгілі, ол Шығыс жағалаудағы ең ұзын балық аулау пирсі. Ньюпорт Ньюс жағында көлік көпірге алты шығулы жартылай үш жапырақты қиылыс арқылы жақындайды, онда Меркурий бульвары (17-ші АҚШ жолын, 258-ші АҚШ жолын және 32-ші мемлекеттік жолды көпірге алып жүреді) Уорвик бульварынан (60-шы АҚШ жолы) өтеді. Ривер Роудпен қиылысып, Хантингтон паркіне кіретін жерден төрт жолақты бөлінген көпір басталады, оның бір бөлігі балық аулауға арналған пирс ретінде сақталған ескі көпірдің жанында орналасқан. Көпірдің кемелер өтетін арнасының үстіндегі көпір, көтерілгенде және түсірілгенде белгілі бір биіктікте, көпірдің шамамен 1/4 бөлігінде орналасқан. Бұл Хоупевеллдегі және Ричмонд портындағы азаматтық порттарға бағытталған теңіз кемелерінің өтуіне мүмкіндік береді. Жол Уайт аралы округінде Кэрроллтон бульварына айналады, көптеген қиылыстардан кейін 258-ші АҚШ және 32-ші мемлекеттік жол Бартлеттте 10-шы мемлекеттік жолға қарай батысқа бұрылады, ал 17-ші АҚШ жолы Портсмутқа қарай оңтүстік-шығысқа иіледі. Джеймс өзенінің ең жақын жоғарыдағы қиылысы – Жаместаун паром (31-ші мемлекеттік жол), ал келесі тұрақты қиылысы – 1966 жылғы Бенджамин Харрисон көпірі (156-шы мемлекеттік жол) Хоупевеллде орналасқан. Көпір 1928 жылы ашылғанда, жоғарыдағы келесі көпір – 1913 жылғы Майо көпірі Ричмондта болды. Төменде, Хэмптон-Роудтың екі қиылысы да әскери себептерге байланысты көпір-тоннельдер болып табылады: 1992 жылғы Монитор Мерримак көпір-тоннелі (664-ші қалааралық жол) және 1957 жылғы Хэмптон-Роудс көпір-тоннелі (64-ші қалааралық жол/60-шы АҚШ жолы). Жол ақысы төленетін ғимарат пен тұрақ орны 1976 жылға дейін күтім жұмыстарымен айналысатын қызметкерлерге, полицияға және буксирлеушілерге пайдаланылды, кейін ғимаратта асбест табылғаннан кейін 2002 жылы бұзылды. Мұрағаткерлер ғимараттың тарихи маңызы бар екенін айтты. 86 жылдық көпір құрылымын қолдаған металл балкалардың қатты коррозиясына байланысты, Джеймс өзені пирсі 2015 жылы бұзылып, бетоннан қайта салынды.