Кіріспе

Бруклин мен Куинс арасындағы көпір, Нью-Йорк

Marine Parkway–Gil Hodges Memorial Bridge (алғашқыда және көбінесе Marine Parkway Bridge деп аталады) – Нью-Йорк қаласындағы Рокавей шығанағын кесіп өтетін тік көпір. 3 шілде 1937 жылы ашылған бұл көпір Куинс облысындағы Роккауэй түбегін Флатбуш даңғылы арқылы Флойд Беннет Филдке, Белт Парквейге және Бруклиндегі Марин Парк ауданына жалғастырады. Көпір Нью-Йорк штатының 901B тас жолы ретінде белгіленген, бірақ бұл маршрутқа белгі қойылмаған. Ортаңғы құрылымы 540 фут (165 метр) ұзындықты құрайды және әдетте судан 55 фут (17 метр) биіктікте орналасқан, бірақ қажет болған жағдайда су деңгейінен 150 фут (46 метр) дейін көтеріле алады. Ерекше екі мұнарасы (ішінде тік көтергіш механизмдер орналасқан) көпірді Роккауэйдің танымал нышаны мен символына айналдырды. Көпір Нью-Йорк қаласына тиесілі және МТА Көпірлер мен туннельдер басқармасы арқылы басқарылады, ол Метрополитен көлік басқармасының еншілес мекемесі болып табылады. Көпірді пайдалануға кіретін жұмыстарға жол ақысын қабылдау алаңынан Джейкоб Риис паркіне дейінгі Marine Parkway-ді күтіп ұстау кіреді. Қаланың меншігінде болғанымен, ол Флойд Беннет Филд пен Джейкоб Риис паркін байланыстырады, екеуі де Ұлттық саябақ жүйесінің Gateway Ұлттық демалыс аймағының құрамына кіреді. Наурыз айында өткен жиналыста Marine Parkway басқармасының құрылуына рұқсат берілді, оның міндеті көпірді дамыту болды. Мозес басқарманың жалғыз мүшесі болып тағайындалды. Marine Parkway Bridge-ді салуға Мемлекеттік жұмыс басқармасының қаражаты жұмсалуға тиіс болды. Көпірдің құрылысын қаржыландыру үшін Marine Parkway басқармасы 25 жыл мерзімге 6 миллион долларлық облигациялар шығаруға рұқсат берді. Сонымен қатар, көпірден өтетін көлік құралдарынан жол ақысы жиналып, қалған шығындардың бір бөлігін өтеуге бағытталды. Marine Parkway Bridge Нью-Йорк қаласындағы басқа да жол инфрақұрылымдық жобалармен бірге, Triborough Bridge, Henry Hudson Parkway, Belt Parkway және Grand Central Parkway сияқты жолдармен бірлесіп салынды. Бұл көпір сонымен қатар Якоб Риис паркін қамтитын жаңа саябақтардың жасыл белдеуінің бір бөлігі болды. Көпір Бруклин жағындағы Бэррен аралының жанында салынуға тиіс болды, онда бұрынғы Бэррен аралы қауымдастығынан 90 адам тұрған. 1936 жылдың сәуір айында қауымдастық көпірдің негізін салу үшін Marine Parkway басқармасының тапсырысымен көшірілді. 1936 жылдың маусым айында Marine Parkway басқармасы Marine Parkway Bridge-ді салу бойынша тендерлік конкурсты жариялады. 1936 жылдың қазан айында тендерлік процесі аяқталғанға дейін сегіз өтінім түсті. Көпірдің бас дизайнері Дэвид Б. Штайнман, көмекші дизайнерлер Шортридж Хардести, ал бас инженер Эмиль Прагер болды. Американдық көпір компаниясы ақырында көпірді салуды аяқтады. Marine Parkway Bridge-ді екі жыл ішінде аяқтау жоспарланған. 1937 жылдың қаңтарына қарай Marine Parkway Bridge-ді салуда маңызды прогресс тіркелді, өйткені негізгі құрылым 13 қаңтарда орнатылды. Көпірдің соңғы бөлігі 1937 жылдың 26 мамырында орнатылды, ал төлемді көпір 1937 жылдың 3 шілдесінде ашылды. Сол кезде 165 метрлік құрылым әлемдегі ең ұзын тік көтерілетін көпір болып есептелді. Green Bus Lines өзінің Роккауэй маршрутын (қазіргі Q35 автобусы) көпірдің ашылу күнінде Флатбушқа дейін ұзартты. Көпірдің ашылуы Флатбуста жылжымайтын мүліктің сатылымын күшейтті. Алайда, бұл Роккауэйге көлік ағынын арттырды, онда бұрыннан-ақ қозғалыс тығырыны болған.

Кейінгі жылдар

1938 жылы көпірдің толық жұмыс істеген алғашқы жылында 1,7 миллион көлік өтті. 1940 жылға қарай Marine Parkway көпірі 4 миллион өткел тіркелді. 1940 жылы Marine Parkway Authority және Triborough Bridge and Tunnel Authority біріккеннен кейін, көпірді басқару соңғысына жүктелді. Көпір ашылғанына 20 жыл толуына орай, "The Wave of Long Island" газеті көпірден 80 миллион көлік өткенін жазды. 1978 жылдың 4 сәуірінде Бруклин мен Куинсті байланыстыратын көпірге Бруклин Доджерс командасының бірінші базасының ойыншысы, кейін Куинстің "Нью-Йорк Метс" командасының бас жаттықтырысы ретінде Әлемдік серияны жеңген Гил Ходжестің есімі берілді. 1999 жылдан 2001 жылға дейін көпір жаңартылды. Төрт қатарды кеңейту үшін жаяу жүргіншілерге арналған жол жоғарғы құрылымның сыртына орнатылды. Көтергіш бөлімінің ескі темір торлы жол жабыны жаңа темір тормен ауыстырылды. Қарсы бағыттағы қозғалысты бөлу үшін Jersey бөгеті де орнатылды. Сонымен қатар, екі мұнарадағы лифттер мен электр жүйелері жаңаларымен алмастырылды, ал көпірде, кіреберіс жолдарында және төлем қабылдау пунктерінде жаңа өзгермелі хабарлама тақталары мен қозғалысты басқару құралдары орнатылды. Жолды кеңейту үшін көпірдегі жаяу жүргіншілер жолы уақытша жабылды. 2001 жылы American Airlines рейсі 587 апатының бір бөлігі осы көпірдегі төлем қабылдау камерасынан түсірілді.

Сипаттама

Marine Parkway көпірінде төрт автомобиль қатары, көпірдің батыс жағында велосипед жолдары және батыс шетінде жаяу жүргіншілерге арналған жол бар. Алғашқыда көпірде екі қатар ғана болған, яғни әр бағытқа біреуден. Көпір ашылғанда, жеке көліктерден 15 цент алынған. 1939 жылы Cross Bay көпірі ашылғанда, жеке көліктер мен мотоциклдер үшін жол ақысы Cross Bay көпірінің бағасына теңестіріліп, 10 центке төмендетілді. Басқа барлық көлік түрлері үшін жол ақысы өзгеріссіз қалды. 1993 жылдан бері Рокавей тұрғындары Marine Parkway көпірі мен Cross Bay ардагерлер ескерткіш көпірі үшін жол ақысына жеңілдік алып келеді. Marine Parkway көпіріндегі жол ақысын жинау жүйесі 1996 жылы E ZPass транспондерлерінен электрондық түрде ақы жинауға бейімделді. 2017 жылдың 30 сәуірінен бастап қолма-қол ақшасыз жол ақысын төлеу жүйесі қолданысқа енгізілді. Жол ақысын төлеу кассалары таратылды, енді жүргізушілер көпірде қолма-қол ақшамен төлей алмайды. Олардың орнына, бұрынғы кассалардың орнына TransCore компаниясы жасаған жаңа тіреулерге камералар мен E ZPass оқырмандары орнатылды. E ZPass қолданушылары үшін сенсорлар олардың транспондерлерін сымсыз байланыс арқылы анықтайды. 1963 жылдың 14 шілдесінде көпірде болған келесі ауыр апатта екі адам қаза тауып, жеті адам жарақат алды. 1957 жылдың 10 сәуірінде Marine Parkway көпірінің жылдам ашылатын бөлігінің қақпасы автобусқа соқтығысып, төрт жолаушы жарақаттанды. 2014 жылдың 24 қарашасында көпір қайық өткізу үшін көтерілген кезде қуат жоғалып кетті. Техникалық мамандар оны түсіре алғанша, ол шамамен алты сағат бойы көтеріліп тұрды.