1944 жылғы бейсболдан әлем чемпионаты: «Трамвай сериясы»

Кіріспе

1944 жылғы Бейсболдың ірі лигасы чемпионаты

1944 жылғы әлем сериясы – толығымен Сент-Луис қаласының әлем сериясы болды, онда Сент-Луис Кардиналдары мен Сент-Луис Браунс командалары Спортсмендер паркінде кездесті. Әлем сериясы тарихында екі команданың да үй алаңы бірдей болған үшінші жағдай еді (алғашқылары – және сериялары, екеуі де Нью-Йорктегі Поло алаңында өткізілді). Тағы бір әлем сериясының барлық ойындары бір стадионда өткізілгенге дейін 76 жыл өтті: COVID-19 пандемиясының салдарынан денсаулық сақтау шараларына байланысты серияда Техас штатының Арлингтондағы Globe Life Field стадионы бейтарап алаң ретінде пайдаланылды. 1944 жыл 20 ғасырдағы бейсболдың құлдырау кезеңі болды, өйткені ұзақ жылдар бойы күресіп келген Сент-Луис Браунс командасы Американ лигасының жалғыз титулын жеңіп алды. Кейбір ойыншылар 4F санатында болды, яғни физикалық кемшіліктері (бір қолы бар Пит Грей сияқты) немесе қызметке кедергі келтіретін шектеулері болғандықтан әскерге қабылданбады. Басқалары уақыттарын қорғаныс өнеркәсібіндегі фабрикаларда жұмыс істеумен және бейсболмен бөлісті, кейбіреулері тек демалыс күндері ғана ойынға қатыса алды. Кейбір ойыншылар физикалық жағдайларына қарамастан, әскерге шақырудан кездейсоқ түрде құтылды. Кардиналдар командасының ойыншысы Стен Музиал солардың бірі болды. Музиал 1945 жылдың басында әскерге қабылданды және бір маусымды өткізіп жіберді. 1946 жылы ол Кардиналдарға қайта қосылды. Екі команда да Спортсмендер паркін үй алаңы деп есептегендіктен, дәстүрлі 2–3–2 схемасы қолданылды (соғыс жылдарындағы 3–4 схемасының орнына). Сол жылы Балтимордегі футбол стадионында жартылай өткізілген жастар арасындағы әлем сериясы «нағыз» сериядан көп көрермен жинап, Балтимор қаласын үлкен лигаға қатысуға болатын қала ретінде таныстырды. Он жыл өткен соң Браунс командасы Балтиморға көшіп, Ориолс деп аталды. Ориолс 1966 жылғы әлем сериясында жеңіске жетіп, Американ лигасының алғашқы сегіз командасының соңғысы болды. 41 жылдан кейін тағы бір Миссури штатының әлем сериясы өтті, онда Канзас-Сити Роялс командасы Кардиналдарды жеті ойында жеңді. Бұл серия «Трамвай сериясы», «Көліктік сериясы» немесе «Сент-Луис шайқасы» деп те аталды. Қызығы, бұл әлем сериясы Metro Goldwyn Mayer компаниясының «Meet Me in St. Louis» атты музыкалық фильмі шыққан жылмен бірге келді. Нью-Йорктан басқа бір қаладан екі команда қатысқан әлем серияларының бірі осы болды; екіншісі – 1906 жылғы Чикаго командалары арасындағы әлем сериясы. 1989 жылғы әлем сериясында Сан-Франциско аймағынан екі команда қатысты, бірақ бір қаладан емес. Бұл екі команданың Миссисипи өзенінің батысында өткізілген алғашқы әлем сериясы болды. Сонымен қатар, бұл әлем сериясында екі команданың да баспана ұрлағаны тіркелмеді.

The 1944 World Series was an all St. Louis World Series, matching the St. Louis Cardinals and St. Louis Browns at Sportsman's Park. It marked the third time in World Series history in which both teams had the same home field (the others being the and Series, both played at the Polo Grounds in New York City). It would be 76 years before another World Series had all of its games played in a single ballpark: the Series used Globe Life Field in Arlington, Texas as a neutral site due to health concerns regarding the COVID 19 pandemic. 1944 saw perhaps the nadir of 20th century baseball, as the long moribund St. Louis Browns won their only American League pennant. Some of the players were 4 Fs, rejected by the military for physical defects (such as one armed Pete Gray) or limitations that precluded duty. Others divided their time between factory work in defense industries and baseball, some being able to play ball only on weekends. Some players avoided the draft by chance, despite being physically able to serve. Stan Musial of the Cardinals was one. Musial, enlisting in early 1945, missed one season. He rejoined the Cardinals in 1946. As both teams called Sportsman's Park home, the traditional 2–3–2 home field assignment was used (instead of the wartime 3–4). The Junior World Series of that same year, partly hosted in Baltimore's converted football stadium, easily outdrew the "real" Series and attracted attention to Baltimore as a potential major league city. Ten years later, the Browns transferred there and became the Orioles. The Orioles would go on to win the 1966 World Series, and become the last of the AL's eight charter franchises to do so. Another all Missouri World Series was played 41 years later, with the Kansas City Royals defeating the Cardinals in seven games. The Series was also known as the "Trolley Series," "Streetcar Series," or the "St. Louis Showdown." Coincidentally, this World Series was played the same year Metro Goldwyn Mayer released the musical film Meet Me in St. Louis. It remains one of two World Series played that featured two teams from the same city other than New York; the other was the 1906 World Series between the two Chicago teams. The 1989 World Series featured two teams from the San Francisco metropolitan area, but not the same city. It was also the first World Series in which both teams played west of the Mississippi River. This is the only World Series to date in which neither team was credited with a stolen base.

Өмірбаян

Ойынның көптеген үздік ойыншылары Екінші дүниежүзілік соғысқа шақырылды, нәтижесінде таланттар қоры күрт азайды. Америка лигасының үздік командасы – Сент-Луис Браунс, олар 52 маусымдағы жалғыз жеңімпаздық титулына қадам басып, жалпы есеп бойынша .252 көрсеткіш жинады. Команда құрамында аутфилдер Майк Кривич (ол шамалы артығымен .301 көрсеткішке жетті), 20 хоум-ран соққан шортстоп Верн Стивенс (дөп басып 20 соққы жасаған) және 85 ұпайдан астам жинаған ойыншы – Стивенс (109 ұпаймен лигада көшбасшы болды) бар еді. Браунс командасы Нелс Поттер мен Джек Крамердің 36 жеңісімен мақтанды. Команда соңғы 12 ойынның 11-інде жеңіске жетіп, бірінші орынға шықты, оның ішінде қатарынан чемпиондық титулды қорғаған Нью-Йорк Янкиске қарсы соңғы 4 ойында жеңіске жетті. Бұл жеңіс, Детройттың Вашингтонға ұтылуымен бірге, Сент-Луистің Америка лигасында Тайгерстен бір ойынға озуына мүмкіндік берді. Олардың 89–65 көрсеткіші 1987 жылы Миннесота Твинс 85–77 есебімен жеңіске жеткенге дейін AL чемпиондары арасындағы ең нашар көрсеткіш болып қала берді. Спортшылар паркінің екінші жағындағы Сент-Луис командасы әдеттегідей жұмысын жалғастырды. Бас бапкер Билли Саутворттың Кардиналдары Ұлттық лиганың үшінші рет жеңімпазы атанды (Питтсбургтен 14 1/2 ойынға алда), 105 ойын жеңіп, үш жылдық жеңістерін 316-ға жеткізді. Кардиналдар үш рет қатарынан 100 жеңіске жеткен Ұлттық лиганың алғашқы командасы болды. 1944 жылғы команда құрамында лиганың ең құнды ойыншысы Марти Марион және болашақ Даңқ залының мүшесі Стэн Музиал бар еді.

1-ойын

Джордж Маккуинн сериядағы «Браунс» командасының жалғыз хоум-ранын соғып, төртінші иннингте командасын көштірді, ал Денни Гейлхаус әлем сериясінің тәжірибелі ойыншысы Морт Куперден басым түсіп, жеңісті сақтап қалды.

2-ойын

Бликс Доннелли сегізінші таймда алмастыру шабуылшысы ретінде шығып, ешқандай ұпай жібермей, екі соққы алып, жеті соққы жасады және жеңіске жетті. Кен О'Дианың 11-іннингтегі шабуылдық соққысы жеңіс голын әкелді.

3-ойын

Джек Крамер 10 соққы жасап, команданы 6–2 есебімен жеңіске жеткізді, бұл Балтимор Ориолс аталғанша команданың соңғы әлем чемпионат жеңісі болды, ал келесі жеңіс 1966 жылғы әлем чемпионатына дейін күтілді.

4-ойын

Браунс командасының бастауышы Сиг Джакуки бес жыл бойы бейсболдан үзіліс жасаған, бірақ 1944 жылы 13 ойын жеңіп қайта оралды. Ол үш иннинг ғана табалды, қарсыласқа төрт ұпай жіберді. Стен Музиал бірінші иннингте екі ұпайлық хоум-ран соқты, және Браунс командасы ешқашан қалпына келмеді. Гарри Бречин 9 соққы мен 4 серуенге қарамастан, жеңіске жетіп, барлық иннингтерді табалды.

5-ойын

Морт Купер алғашқы ойындағы жеңілістен кейін Гейлхаусты жеті соққымен 2–0 есебімен таза жеңіске жетті. Кардиналдардың 1942–1944 жылдардағы Ұлттық лига чемпионатын басып алу кезеңінде Купер 65 ойын жеңіп, 23 рет қарсыласын гол соқпай тоқтатып (шайба соқпады) қойды.

6-ойын

6-шы ойында Макс Ланьер мен Тед Уилкс (екеуі де 17 жеңіс тіркеп, 2.65 ERA көрсеткен) Браунс командасының "Күлшекей маусымына" нүкте қойып, 3:1 есебімен Кардиналдарға үш жылдың ішінде екінші Серия титулын сыйлады. Тед Уилкс ойынға қосылғанда керемет өнер көрсетіп, қарсылас 11 Браун ойыншысын тоқтатып, Кардиналдардың бесінші Әлем сериясіндегі жеңісін қамтамасыз етті.

Құрама жолдар

1944 жылғы әлем сериясы (4–2): Сент-Луис Кардиналз (Ұлттық лига) Сент-Луис Браунз (Американдық лига)