Греггори Олсон: Бейсбол жұлдызының өмір жолы

Кіріспе

Грегори Уильям Олсон (1966 жылғы 11 қазанда туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы, жаттықтырушы, скаут және теледидар спорт комментаторы. Ол 1988 жылдан 2001 жылға дейін МЛБ-да оң қолды питчер ретінде ойнады, ең бастысы «Балтимор Ориолс» командасының құрамында, ол өзін Америка лигасының (АЛ) ең үздік релиф питчерлерінің бірі ретінде таныстырды. Олсон 1989 жылы АЛ-дың «Жыл жаңашылы» атанды, бұл оның үлкен лигадағы толық маусымы болды және келесі маусымда ол Американ лигасының жұлдыздар командасына шақырылды. Ол 41 рет қатарынан ұпайсыз иннингтер тастады, бұл «Ориолс» командасының рекордтық көрсеткіші, сондай-ақ ол команданың барлық кездегі сақтап алу рекордтарын ұстап тұр. Олсон үлкен лига карьерасы барысында «Атланта Брейвс», «Кливленд Индианс», «Канзас Сити Роялс», «Детройт Тайгерс», «Хьюстон Астрос», «Миннесота Твинз», «Аризона Даймондбэкс» және «Лос-Анджелес Доджерс» командаларында да ойнады. 2008 жылы Олсон «Балтимор Ориолс» Даңқ залына енгізілді, ал 2021 жылы Ұлттық колледж бейсболының Даңқ залына енгізілді.

Орта мектеп және колледж

Олсон Небраска штатының Омаха қаласындағы Омаха Солтүстік-Батыс орта мектебінде оқыды, онда ол питчер болып ойнады. 1985 жылы ол ABCA орта мектебінің барлық Америка бейсбол командасына енгізілді. Ол "Хаскилерді" қатарынан төрт штаттық чемпиондыққа жеткізді. Оның әкесі, Билл Олсон, оның орта мектептегі жаттықтырушысы болды. Олсон "Sports Illustrated" журналының "Faces In The Crowd" бөлімінде 16 шілде 1984 жылғы, 61 том, 3 нөмірде жарияланды. Оның соңғы курстағы штаттық чемпионат ойынында, Олсон "но-хиттер" тастады. 1985 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін Олсон Оберн университетіне түсті, онда ол үш маусым бойы "Оберн жолбарыстары" үшін колледж бейсболын ойнады.

Кәсіби мансап

Балтимор Ориолс командасы 1988 жылғы MLB драфтының бірінші раундында Олсонды төртінші нөмірмен таңдады. Ол 1988 жылдың 2 қыркүйегінде үлкен лигада дебют жасамас бұрын 200 000 долларлық қол қою бонусын алды. Бейсбол тарихшысы Шелдон Стюарт оны «ұлы жылдамдықпен лақтыратын және қиын қисық сызыммен таң қалдыратын» ойыншы деп сипаттады. 1989 жылы Олсон Америка лигасының «Жыл жаңашылы» сыйлығын жеңіп алған алғашқы резервтік ойыншы болды. Олсон сонымен қатар 27 сейвпен Америка лигасының жаңашыл рекордын орнатты және 5–2 есебімен, 1.69 ERA (жинақталған орташа көрсеткіш) және 85 иннингте 90 страйк аут жасады. 1990 жылы «Жұлдыздар» командасына шақырылған Олсон маусым ішінде 37 сейвпен клуб рекордын жаңартты және келесі екі жылда 31 және 36 сейв жасады. 1991 жылдың 13 шілдесінде Олсон Балтимордың тағы үш питчерімен бірге «Окленд Атлетикс» клубына қарсы но-хиттер жасады. 1993 жылдың тамызында Олсон шыбықша буынының жарылуынан зардап шегіп, жыл соңына дейін алаңнан шықты. Ол 29 сейв және мансабындағы ең төменгі 1.60 ERA көрсеткішімен аяқтады, бірақ Балтимор онымен тәуекелге бармай, жаңа клозер ретінде Ли Смитпен келісім жасады. Олсон келесі жылдары түрлі жарақаттармен күресіп, 1994 жылдан 1997 жылға дейін жеті түрлі командада ойнады. 1998 жылы Олсон «Аризона Даймондбэкс» командасымен қайтадан табысқа жетті. Ол 30 сейвтен тұратын клуб рекордын орнатты (2002 жылы Бён Хён Ким бұл көрсеткішті жаңартты) және сирек кездесетін жетістікке қол жеткізді. 28 мамырда «Аризона» «Сан-Франциско Джайентс» командасын 8–5 есебімен жеңіп тұрғанда, Олсон тоғызыншы иннингтің басында Даррил Гамильтонды страйк аут жасады, бірақ «Джайентс» Стан Хавьердің RBI (қосқан ұпай) соққысынан бұрын екі уақыттық жүріс пен бір соққымен базаларды толтырды. Пинч-хиттер Дж.Т. Сноу базаларды толтыру үшін жүріп шыққаннан кейін, менеджер Бак Шоуолтер Олсонға Барри Бондсты қасақана жүріп өтуді бұйырды, соның нәтижесінде бір ұпай қосылды, және Брент Мейнді шақыртты. Мейн толық есепке жеткеннен кейін оң жаққа соққы берді, нәтижесінде үшінші аут тіркелді. Олсон 1 1/3 иннингте 6 уақыттық жүріске жол бере отырып, ең керемет сейвтердің бірін жасады. Ол 49 лақтыру жасады (қасақана жүрісті есептемегенде) және олардың тек 22-сі страйк болды. Олсонның үлкен лигадағы жалғыз соққысы 1998 жылдың сәуіріндегі соңғы ойынында жасаған хоум-ран болды. 1999 жылы Олсонды жаңа клозер Мэтт Мантей ауыстырды. Ол «Доджерс» командасының резервтік ойыншысы ретінде карьерасын аяқтады. 14 жылдық мансабында Олсон 217 сейв жасады, 40–39 есебімен, 588 страйк аут және 672 иннингте 3.46 ERA көрсеткішіне ие болды.

The Baltimore Orioles selected Olson in the first round, with the fourth pick, of the 1988 MLB draft, and he signed for a $200,000 signing bonus before making his major league debut on September 2, 1988. A reliever, he threw what baseball historian Sheldon Stewart referred to as a "blazing fastball and devastating curve". In 1989, Olson became the first reliever to win the American League Rookie of the Year Award. Olson also set an American League rookie record with 27 saves, and had a 5–2 mark with a 1.69 earned run average (ERA) and 90 strikeouts in 85 innings. Selected to the All Star team in 1990, Olson set a club record of 37 saves during the season and collected 31 and 36 in the next two years. On July 13, 1991, Olson combined with 3 other Baltimore pitchers in a no hitter against the Oakland Athletics. In August 1993, Olson suffered a torn elbow ligament injury that sidelined him for the rest of the year. He finished with 29 saves and a career low 1.60 ERA, but Baltimore opted not to take a risk with him and signed Lee Smith as their new closer. Olson struggled with a succession of injuries over the next years, playing for seven different teams from 1994 to 1997. In 1998, Olson enjoyed a fruitful comeback with the expansion Arizona Diamondbacks. He set a franchise record of 30 saves (broken by Byung hyun Kim in 2002) and was also part of a rare feat. On May 28, with Arizona leading the San Francisco Giants 8–5, Olson began the bottom of the ninth inning by striking out Darryl Hamilton, but the Giants then loaded the bases with two walks and a hit before Stan Javier had an RBI grounder that made it 8–6. After pinch hitter J. T. Snow walked to load the bases, manager Buck Showalter ordered Olson to intentionally walk Barry Bonds, forcing home a run, and bringing up Brent Mayne, who worked the count full before he lined to right field for the third out. Olson put together one of the strangest saves imaginable, working around six walks in 1 1/3 innings. He threw 49 pitches (not counting the bases loaded intentional walk) and only 22 of them were for strikes. Olson's only major league hit was a home run during his last major league at bat, in April 1998. Olson was replaced by new closer Matt Mantei in 1999. He finished his career as a setup man for the Dodgers. In a 14 year career, Olson compiled 217 saves with a 40–39 record, 588 strikeouts, and a 3.46 ERA in 672 innings pitched.

Ойын-сауық мансабынан кейін

2008 жылдың 19 наурызында Олсон Балтимор Ориолс қатысушылар залына сайланды және 2008 жылдың 9 тамызында Камден-Ярдс стадионындағы Ориол паркіндегі ойынға дейінгі салтанатты шарада қабылданып алынды. Қазіргі уақытта ол Сан-Диего Падрес клубының скауты болып жұмыс істейді. 2016 жылы Олсон актриса Кайли Банбериге питчинг бойынша жаттықтырушылық жасады, ол FOX телеарнасының «Pitch» атты көркем сериалында «Джинни Бейкер» рөлін ойнаған еді. 2017 жылдан 2020 жылға дейін Олсон MASN телеканалындағы Ориолс трансляцияларында түс талдаушысы болды. Сонымен қатар, ол 2023 жылы MASN арнасындағы серияны жамылды, онда «Ориолс» командасы 19-21 мамыр күндері «Блю Джейс» командасымен ойын өткізді. 2021 жылдың 29 наурызында Олсонға простата қатерлі ісігі диагнозы қойылғанын мәлімдеді.