Жорма Кауконен: Американдық гитарист және «Jefferson Airplane» тобының мүшесі
Jorma Kaukonen
Жорма Кауконен – американдық блюз, фолк және рок гитарашысы. Rolling Stone журналы бойынша үздік гитарашылар тізімінде 54-орында. Jefferson Airplane тобының мүшесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық гитарист (1940 жылы туған)
American guitarist (born 1940)
Jorma Ludwik Kaukonen, Jr. (23 желтоқсан 1940 жылы туған) – американдық блюз, фолк және рок гитарисі. Rolling Stone журналы оны 100 ең ұлы гитаристтер тізімінде 54-орынға қойды. 1996 жылы ол Jefferson Airplane тобының мүшесі ретінде Рок-н-ролл даңқы залына енгізілді.
Jorma Ludwik Kaukonen, Jr. ('/j//ɔːr//m//ə// /'/k//aʊ//k//ə//n//ɛ//n/; YORmə KOWkənen; born December 23, 1940) is an American blues, folk, and rock guitarist. Rolling Stone magazine ranked him No. 54 on its list of 100 Greatest Guitarists. He was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 1996 as a member of Jefferson Airplane.
Өмірбаян
Жорма Кауконен Вашингтон қаласында Беатрис Лав (туған есімі Левин) және Жорма Людвик Кауконен, ағасы отбасында дүниеге келген. Оның әкесінің ата-бабасы фин, ал анасының тарапынан орыс-иудей тегі бар. Ол музыкант Питер Кауконеннің үлкен ағасы. Бала кезінде Кауконен отбасы Пакистан, Филиппин және басқа да елдерде тұрды, олар әкесінің Сыртқы істер министрлігіндегі қызметімен бірге тағайындамадан тағайындамаға көшіп, соңында туған жеріне оралды. Пакистанда ол Карачи грамматикалық мектебінде оқыды. Вашингтонда жасөспірім шағында ол және досы Джек Касади «The Triumphs» тобын құрды, онда Кауконен ритм-гитарада, ал Касади жетекші гитарада ойнады. Кауконен Вашингтондан Антиохия колледжіне оқуға кетті, онда досы Ян Бьюкенен оған саусақпен ойнау әдісін үйретті. Бьюкенен сондай-ақ Кауконенді Реверенд Гари Дэвис музыкасымен таныстырды, оның әндері Кауконеннің мансабы бойындағы репертуарының маңызды бөлігі болып қала берді. 1962 жылы Кауконен Сан-Франциско шығанағына көшіп, Санта-Клара университетіне түсті. Осы кезеңде ол Сан-Хоседегі Беннер музыка компаниясында гитара сабақтары берді. Ол кофеханаларда жеке орындады және 1964 жылы «The Typewriter Tapes» деп аталған жазбада Дженис Джоплинге акустикалық гитарада сүйемелдеді, себебі Кауконеннің бірінші әйелі Маргарета фондық дыбыста теріп жатқандықтан жазбаға бөгет келді.
Jorma Kaukonen was born in Washington, D. C. to Beatrice Love (née Levine) and Jorma Ludwik Kaukonen, Sr. He had Finnish paternal grandparents and Russian Jewish ancestry on his mother's side. He is the older brother of fellow musician Peter Kaukonen. During his childhood, the Kaukonen family lived in Pakistan, the Philippines, and other locales as they followed his father's State Department career from assignment to assignment before returning to the place of his birth. In Pakistan he attended Karachi Grammar School. As a teenager in Washington, he and friend Jack Casady formed a band called The Triumphs, with Kaukonen on rhythm guitar and Casady on lead. Kaukonen departed Washington for studies at Antioch College, where friend Ian Buchanan taught him fingerstyle guitar playing. Buchanan also introduced Kaukonen to the music of Reverend Gary Davis, whose songs have remained important parts of Kaukonen's repertoire throughout his career. In 1962, Kaukonen moved to the San Francisco Bay Area and enrolled at the University of Santa Clara. During this time, he gave guitar lessons at Benner Music Company in San Jose. He played as a solo act in coffee houses and accompanied Janis Joplin on acoustic guitar on the 1964 recording known as "The Typewriter Tapes" because of the obtrusive sound of Kaukonen's first wife, Margareta, typing in the background.
Джефферсон ұшағы
1965 жылы досы Боб Кинзи Кауконенді бұрынғы Санта-Клара студенті Пол Кантнермен таныстырды, ол Кауконенді Марти Балинмен бірге құрастырып жатқан тобына шақырды. Өзін кантри-блюз тазасы деп сипаттаған Кауконен бастапқыда тартынды, бірақ электр гитараның мүмкіндіктері оның қиялын оятып, кейіннен ол технологияға "құмар болды" деді. Топ әлі де атау іздеп жүргенде, Кауконен өзінің итіне "Көре алмайтын Лимон Джефферсон Ұшағы" деген ат қойған эксцентрикалық досынан шабыт алып, "Джефферсон Ұшағы" деген атауды ұсынды. Бас-гитарист жұмыстан босатылғанда Кауконен оның досы Касадиді (сол кезде Вашингтонда тұрған) оның орнына ұсынды. "Джефферсон Ұшағында" болған кезінде ол көп ән жазбағанмен, топтың әр альбомына, соның ішінде "Embryonic Journey" инструменталды әніне, дәстүрлі "Жақсы Көшелеуші" және B.B. Кингтің "Rock Me Baby" әндеріне, "Челсидегі үшінші апта" әніне (ол топтың тарауы туралы сезімдерін баяндады) және "Отпен Сынау" әніне үлес қосты – олардың барлығын ол әлі де ойнап жүр.
In 1965, a friend Bob Kinzie introduced Kaukonen to a former Santa Clara student, Paul Kantner, who invited Kaukonen to join a band he was forming with Marty Balin. As a self described country blues purist, Kaukonen was initially reluctant, but found his imagination excited by the arsenal of effects available to electric guitar, later remarking that he was "sucked in" by technology. With the group still looking for a name, Kaukonen suggested the name Jefferson Airplane, inspired by an eccentric friend who had given his dog the name "Blind Lemon Jefferson Airplane." When their original bass player was fired, Kaukonen recommended his friend Casady (who still lived in Washington at the time) as a replacement. Though never a prolific singer or songwriter during his Airplane tenure, Kaukonen contributed notable material to each of the group's albums, including the instrumental "Embryonic Journey"; arrangements of the traditional "Good Shepherd" and B. B. King's "Rock Me Baby"; "Third Week in the Chelsea," which detailed his feelings about the disintegration of the band; and "Trial by Fire"—all of which he continues to play.
Ыстық туннель
1969–70 жылдары Кауконен мен Касады Hot Tuna тобын құрды, бұл оларға қалағанша ойнауға мүмкіндік берді. Hot Tuna-ның алғашқы құрамына Airplane вокалисі Марти Балин, Кауконеннің інісі Питер ритм-гитарада, ал Джои Ковингтон барабан мен вокалде ойнады. Бұл топтастыру (кіші Кауконен кеткеннен кейін гитарист Пол Зиглер қосылды) Ямайкадағы сәтсіз жазу сапарынан кейін тарады, оның жазбалары ешқашан жарық көрген жоқ. Сонымен қатар, жартылай акустикалық құрам (Кауконен, Касады электр басында және гармоникашы Уилл Скарлетт) гитаристке өзінің Пьемонт стиліндегі акустикалық блюздік саусақпен ойнау шеберлігін көрсетуге мүмкіндік берді. Топтың өзімен аттас алғашқы альбомы 1969 жылдың қыркүйегінде осы топтың тікелей жазған альбомы болды. 1971 жылдан 1973 жылға дейін Jefferson Airplane тобының біртіндеп тарауы кезінде Hot Tuna толыққанды электрлі аспаптарда ойнай бастады, ал келесі екі альбомына Airplane скрипкашысы Папа Джон Крич қосылды. Hot Tuna үшінші (және алғашқы студиялық) альбомы "Burgers" альбомынан "Ja Da (Keep on Truckin')" әні FM радиосында хитке айналды. Осы кезде Кауконеннің ән жазуы басымдыққа ие болды, бұл туралы келесі альбомы "The Phosphorescent Rat" тек бір кавер-әнді қамтығандығы дәлелдейді. Бесінші альбомы "America's Choice" (1974) шыққаннан бастап, барабаншы Боб Стилердің қосылуы дыбыстың күшеюіне және Kaukonen-нің көбінесе мистикалық мәтіндері бар, Cream стиліндегі қарқынды рокқа өтуіне ықпал етті. Осы кезеңде трио ұзақ концерттерімен және аспаптық джем-сессияларымен танымал болды. Hot Tuna 1970-ші жылдар бойы АҚШ және Еуропа бойынша қарқынды гастрольдік сапарлар жасады, бірақ 1978 жылы Hot Tuna тобының тарауымен, топтың мансабының бірінші кезеңі аяқталды. Касады SVT жаңа толқын тобын құру үшін кетіп қалды, ал Кауконен Hot Tuna-ның 1978 жылғы жойылған гастроліне брондалған орындарда жеке орындады.
In 1969–70, Kaukonen and Casady formed Hot Tuna, a spinoff group that allowed them to play as long as they liked. An early incarnation of Hot Tuna included Airplane vocalist Marty Balin, Kaukonen's brother Peter on rhythm guitar, and Joey Covington on drums and vocals. This grouping (which came to include guitarist Paul Ziegler after the younger Kaukonen's departure) came to an end after an unsuccessful recording jaunt in Jamaica, the sessions of which have never been released. A concurrent semi acoustic configuration (including Kaukonen, Casady on electric bass and harmonica player Will Scarlett) enabled the guitarist to show off his Piedmont style acoustic blues fingerpicking skills. The group's self titled first album was a September 1969 live recording of this ensemble. Amid the gradual dissolution of Jefferson Airplane from 1971 to 1973, Hot Tuna went electric in earnest, with Airplane fiddler Papa John Creach joining for the next two albums. Hot Tuna scored an FM radio hit with "Ja Da (Keep on Truckin')" from their third (and first studio) album, Burgers. At this time, Kaukonen's songwriting began to dominate, as further evidenced by the next album, The Phosphorescent Rat, which featured only one cover song. Beginning with their fifth album, America's Choice (1974), the addition of drummer Bob Steeler encouraged a rise in volume and a change of band personality—a rampaging, Cream like rock with often quasimystical lyrics by Kaukonen. During this period, the trio was known for their very long live sets and instrumental jamming. Hot Tuna toured vigorously throughout the 1970s in both the United States and Europe, but with Hot Tuna's break up in 1978, the first phase of the band's career ended. Casady left to form the new wave band SVT, while Kaukonen played as a solo act at venues that had been booked for Hot Tuna's cancelled 1978 tour.
Жалғыз
Кауконен өзінің жеке карьерасын топтың тарауына бірнеше жыл бұрын бастады, ол 1974 жылы Quah альбомын жазды. Джек Касады продюсерлік еткен Quah альбомында кейбір тректерге қосымша скрипкалар, сондай-ақ Кауконеннің досы Том Хобсон жазған және орындаған бірнеше тректер енді. Альбомның ашылу трегі "Genesis" 2007 жылғы "Margot at the Wedding" және 2014 жылғы "Transcendence" фильмдерінде пайда болды. 1979 жылы Кауконен өзінің екінші жеке альбомын, Jorma-ны шығарды. Сол жылы ол бірнеше бас/доп комбинацияларымен гастрольдік сапарға шықты (алғашқыда "Hidden Klitz", содан кейін "White Gland", және ақырында "Vital Parts" деп аталды), олардың құрамында Hot Tuna тобының допшысы Боб Стиллер де болды. Осы кезеңде ол жаңа имиджді сынады, қысқа, боялған шашы және денесіне, арқасына және қолына жасалған көптеген татуировкалармен көзге түсті. 1980 жылы ол Barbeque King альбомын жазды, ол 1980 жылы шықты. Кауконеннің жанкүйерлері бұл жаңа, "панк" имиджін қабылдамады, ал альбомның сатылымы соншалықты нашар болды, ол көп ұзамай RCA Records лейблінен шығарылды. 1980-ші жылдар бойы ол Филадельфиядағы The Chestnut Cabaret, Пасаиктегі (Нью-Джерси) The Capitol Theater және Нью-Йорктегі Порт-Честер сияқты орындарда жеке орындаушы ретінде өнер көрсетуін жалғастырды. Hot Tuna тобындағыдай, ол өте ұзақ концерттер берді, әдетте бір сағаттық акустикалық жиыннан бастап, содан кейін үзіліс жасап, екі сағаттық электрлік жиынмен аяқтады, кейде бас және доптармен сүйемелдеді. 1984 жылы Кауконен Роберт Хантердің Amagamalin Street альбомында ойнады. Бұл, Сан-Франциско шығанағының топтарына маманданған және Лес Киппель құрған Relix Records лейблінің шығарған үшінші альбомы болды. Relix сонымен қатар Splashdown альбомын шығарды, онда Hot Tuna тобының WQIV радиостанциясындағы (қазір тоқтатылған Нью-Йорк радиостанциясы) сирек орындалысы жазылған. Киппель 1985 жылы Кауконен мен Касадыны Hot Tuna тобының театрлық гастролі үшін қайта біріктіруде маңызды рөл атқарды. Relix Records 2000 жылға дейін Hot Tuna тобының жазбалар лейблі болып қала берді және Classic Hot Tuna Acoustic, Classic Hot Tuna Electric, Live at Sweetwater және Live at Sweetwater Two альбомдарын шығарды. 1985 жылы Кауконен Джако Пасториус (бас), Даг МакКлин (гармоника), Уитти Мелвин (перкуссия), Бен Прево (гитара) және Рашид Али (конга) қатысқан There Goes the Neighborhood тобымен бірге өнер көрсетті. 1983 жылы қысқа ғана қайта құрылғаннан кейін, Массачусетс штатының Кембридж қаласындағы Джонатан Свифттегі қоштасу концертімен аяқталған Hot Tuna тобы 1986 жылы қайтадан бірікті. 1988 жылы The Fillmore-да өткен Hot Tuna концертінде Кауконен Airplane тобының бұрынғы мүшесі Пол Кантнерді (топпен бірге отырған) өзінің бұрынғы сүйіктісі Грейс Сликпен кездестіру арқылы таң қалдырды. Бұл өнер көрсетімінің сәттілігі 1989 жылы Jefferson Airplane тобының қайта бірігуіне және жаңа альбом жазуына жол ашты. 1993 жылы ол Grateful Dead тобының бұрынғы клавишшісі Том Константенмен "Embryonic Journey" әнінің көптеген аранжировкаларын жазуға қатысты. Нәтижесінде шыққан тректер 1994 жылы Relix лейблінде Embryonic Journey альбомы ретінде шығарылды. 1999 жылы ол Фил Леш және достарымен бірнеше концерттерде ойнады. 2000 жылы ол Widespread Panic джем-тобымен бірге жазғы турнеде өнер көрсетті. 2002 жылы шыққан Blue Country Heart альбомы Grammy сыйлығына ұсынылды. Әйелі Ванессамен бірге Кауконен қазіргі уақытта 32 тректік студиясы бар Огайо штатының оңтүстік-шығысындағы төбелерде орналасқан Fur Peace Ranch музыкалық және гитаралық лагерінің иесі және операторы болып табылады. Қазіргі уақытта ол Red House Records лейблімен жеке орындаушы ретінде келісімшарт жасасқан және әлі күнге дейін Джек Касадымен және Барри Миттерхофф сияқты достарымен Hot Tuna ретінде жазбалар жасап, гастрольдік сапарларға шығады. 2018 жылдың 28 тамызында St. Martin's Press Кауконеннің "Been So Long: My Life and Music" атты автобиографиясын жариялады.
Kaukonen began his solo career several years prior to the breakup, when he recorded the 1974 album Quah. Produced by Jack Casady, Quah featured string overdubs on some tracks, as well as several tracks written and sung by Kaukonen's friend Tom Hobson. The opening track "Genesis" was featured in the films Margot at the Wedding (2007) and Transcendence (2014). In 1979, Kaukonen released his second solo album, Jorma. Later that year, he began touring with a number of bass/drum combinations (first known as "Hidden Klitz", then as "White Gland", and finally as "Vital Parts"), which initially included Hot Tuna drummer Bob Steeler. During this time, he experimented with a new image, with short, dyed hair and extensive tattoos adorning his body, back, and arms. He recorded the album Barbeque King which was released in 1980. Kaukonen's traditional fan base did not warm to this new, perceived to be "punk" image, and sales of the album were so disappointing that he was soon dropped from RCA Records. He continued playing as a solo artist throughout the 1980s at such venues as The Chestnut Cabaret in Philadelphia, The Capitol Theater in Passaic, New Jersey, and in Port Chester, New York. As in his Hot Tuna days, he played very long sets, usually beginning with an hour long acoustic set followed by a long intermission and then a two hour electric set, sometimes accompanied by bass and drums. In 1984, Kaukonen appeared on Robert Hunter's Amagamalin Street. This was the third album released by Relix Records, a label founded by Les Kippel that specialized in bands from the San Francisco Bay Area. Relix also released Splashdown, featuring a rare performance by Hot Tuna on WQIV, a now defunct radio station in New York. Kippel was instrumental in reuniting Kaukonen and Casady in 1985 for a Hot Tuna theater tour. Relix Records remained Hot Tuna's record label until 2000, and also released Classic Hot Tuna Acoustic, Classic Hot Tuna Electric, Live at Sweetwater, and Live at Sweetwater Two. In 1985, Kaukonen performed with the band There Goes the Neighborhood with Jaco Pastorius (bass), Doug McClean (harmonica), Whitie Melvin (percussion), Ben Prevo (guitar), and Rashied Ali (congas). Having briefly reformed for a tour in 1983 that closed with a farewell show at Jonathan Swift's in Cambridge, Massachusetts, Hot Tuna again reformed in 1986. At a 1988 Hot Tuna performance at The Fillmore, Kaukonen surprised fellow Airplane alumnus Paul Kantner (who was sitting in with the band) with an appearance by his estranged lover Grace Slick. The success of this performance helped to pave the way for a Jefferson Airplane reunion tour and record in 1989. In 1993, he collaborated with ex Grateful Dead keyboardist Tom Constanten in recording numerous arrangements of "Embryonic Journey". The resulting tracks were released as Embryonic Journey, the album, in 1994 on the Relix label. In 1999, he played several gigs with Phil Lesh and Friends. In 2000, he appeared with jam band Widespread Panic during their summer tour. His 2002 album Blue Country Heart was nominated for a Grammy Award. With his wife Vanessa, Kaukonen currently owns and operates the Fur Peace Ranch, a music and guitar camp in the hills of southeast Ohio, north of Pomeroy, complete with a 32 track studio. He is currently under contract as a solo artist to Red House Records and still records and tours with Jack Casady and other friends such as Barry Mitterhoff as Hot Tuna. On August 28, 2018, St. Martin's Press published Kaukonen's autobiography, Been So Long: My Life and Music.
Жеке өмір
1964 жылғы қаңтарда Жорма өзінің бірінші әйелі Лена "Маргарета" (қызметтес аты Петтерссон; 23 қыркүйек 1943 – 28 желтоқсан 1997) -ға үйленді. Олар 1983 жылы ажырасты. Жорма 1988 жылдың 3 шілдесінде Флорида штатының Ки-Уэст қаласында екінші әйелі Ванессамен танысты. Олар сол жылдың 7 желтоқсанында үйленді. Оның ұлы Закари (1997 жылдың 6 қыркүйегінде туған), анасы Стефани Кирс, сондай-ақ асырап алған қызы Изи бар.
Jorma married his first wife, Lena "Margareta" (née Pettersson; September 23, 1943 – December 28, 1997) in January 1964. They divorced in 1983. Jorma met his second wife, Vanessa, in Key West, Florida, on July 3, 1988. They married on December 7 of that year. He has a son, Zachary (born September 6, 1997) whose mother was Stephanie Kearse, and an adopted daughter, Izze.
Жабдық
Jefferson Airplane тобының мүшесі ретінде Кауконеннің негізгі гитарасы Gibson ES 345 болды, ол гитарада көзге көрінетін Varitone тегершігі және басты бөлігіндегі 345 логотипімен ерекшеленді. Қазіргі уақытта Кауконен Martin Guitars өнімдерін қолдайды. 2010 жылы Martin Guitars компаниясы Martin M 30 Jorma Kaukonen Custom Artist Edition гитарасын шығарды. Бұл гитара Кауконен мен Мартиннің Дик Боак есімді шебері бірлесіп жасаған, олар бұрын ойнаған екі Martin гитарасы – Дэвид Бромбергтің авторлық үлгісі және Кауконен "M 5" деп атаған прототипті модельдің идеяларын пайдаланған. Epiphone 2002 жылы Jorma Kaukonen қол қойған Riviera гитарасын шығарды. Кауконен сондай-ақ Fishman Loudbox күшейткішін пайдаланады және оны жақсы көреді. Қазіргі уақытта Джорма Айова штатындағы Luthier David Flammang жасаған Flammang акустикалық гитараларын тартады.
As a member of Jefferson Airplane, Kaukonen's primary guitar was a Gibson ES 345, noted for the visible Varitone dial on the guitar and the signature 345 logo on the headstock. Kaukonen presently endorses Martin Guitars. In 2010, Martin Guitars released the Martin M 30 Jorma Kaukonen Custom Artist Edition. This guitar was designed by Kaukonen and Martin's Dick Boak, using ideas from two Martin guitars that he had previously been playing – a David Bromberg Custom Artist Edition and a prototype model that Kaukonen called an "M 5." Epiphone released a Jorma Kaukonen signature model Riviera guitar in 2002. Kaukonen also uses and endorses the Fishman Loudbox amp. Jorma currently plays Flammang Acoustic Guitars, build by Luthier David Flammang in Iowa.