Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
BMW Z1 – BMW Z сериялы роудстерлердің (екі орындық ашық автомобильдердің) бірінші моделі және 1989 жылдан 1991 жылға дейін шектеулі санда өндірілді. Z1 пластикалық панельдерден жасалған корпусымен және есіктердің төменгі жиегіне түсірілетін тік бағытта жылға қабілетті есіктерімен ерекшеленеді. Бұл көп буынды артқы серікпесін қолданған алғашқы BMW модельдерінің бірі. Жалғыз қозғалтқыш-беріліс комбинациясы – E30 325i моделінен алынған 2.5 литрлік тік алты цилиндрлі қозғалтқыш және 5 жылдамдықты механикалық қоробка. 1995 жылы Z1-дің ізбасары – Z3 көлемінде өндірілген модель шығарыла бастады.
The BMW Z1 is the first model in BMW's line of Z series roadsters (two seater convertibles), and was produced in limited numbers from 1989 to 1991. The Z1 is unique for its plastic body panels and vertically sliding doors which drop into the door sills. It is one of the first BMWs to use a multi link rear suspension. The sole drivetrain specification is the 2.5 litre straight six engine and 5 speed manual transmission from the E30 325i. In 1995, the Z1's successor, the mass produced Z3, began production.
Даму және іске қосу
1985 жылдың басында BMW жаңа көліктер мен технологиялардың тұжырымдамаларын әзірлеу үшін BMW Technik GmbH деп аталатын бөлімше құрды. BMW Technik GmbH директоры Ульрих Без болды, ол Z1 көлігін әзірлеуді қадағалады. 1988 жылғы қазан айында Без BMW компаниясынан кеткеннен кейін жобаны басқару Клаус Фаустқа жүктелді. Бас дизайнер – Харм Лагаай. 1985 жылғы тамызда BMW басқармасы BMW Technik-тің алғашқы концепт-көлігі Z1-ді одан әрі дамытуға рұқсат берді. Бір жыл өткен соң алғашқы жолға шығатын прототип жасалды және BMW жобаны көпшілікке таныстырды. Купе үлгісі де жобалау бойынша зерттелді, бірақ ол өндіріске шығарылмады. 1987 жылғы тамызда BMW Z1 көлігінің өндіріске түсетінін хабарлады, ал келесі айда Z1 көлігінің өндірістік нұсқасы Франкфурт автосалонында таныстырылды. Өндіріс 1988 жылғы қазанда басталды. Терезелер есіктерден тәуелсіз жұмыс істей алады, бірақ есік түсірілгенде олар автоматты түрде жиырылады. Терезе мен есіктің екеуі де электр моторларымен тісті резеңке белбеулер арқылы басқарылады және төтенше жағдайда қолмен жылжытуға болады. Бүйек панельдері мен есіктер GE компаниясының Xenoy термопластикасынан жасалған. Капот, багажник және шатырдың жабыны Seger + Hoffman AG компаниясы жасаған GRP компоненттерінен тұрады. Көлік AKZO Coatings және BMW Technik GmbH бірлесіп әзірлеген арнайы икемді лакпен боялған. Z1 көлігін шығару кезінде BMW иелеріне қосымша корпус панельдерін сатып алып, уақыт өте көліктің түсін өзгертуге кеңес берді. Көлікті барлық панельдері алынып тасталған күйде де жүргізуге болады, бұл Pontiac Fiero көлігіне ұқсас. BMW корпус 40 минут ішінде толығымен ауыстырылуы мүмкін екенін атап өтті, бірақ Z1 иелері бұл өте оптимистік болғанын хабарлады. Көліктің аэродинамикасы маңызды назарда болды. Жылтыр пластикалық төсегі жер әсері аэродинамикасы үшін қолданылады, ал артқы бампер аэродинамикалық пішіндес глушительмен бірге артқы көтермелікті азайту үшін диффузор құрайды. Z1 көлігінің соқтығысу коэффициенті шатыры жабық болғанда 0,36 Cd, ал ашық болғанда 0,43 Cd құрайды.
At the start of 1985, BMW set up a division called BMW Technik GmbH to develop concepts for new vehicles and technologies. The director of BMW Technik GmbH was Ulrich Bez, who oversaw the Z1's development. Control of the project was turned over to Klaus Faust when Bez left BMW in October 1988. The lead designer was Harm Lagaay. In August 1985, the BMW board gave approval to further develop the BMW Technik's first concept vehicle, the Z1. A year later, the first road going prototype was produced and BMW publicly revealed the project. A coupe model was also the subject of a design study, but it did not reach production. In August 1987, BMW announced that the Z1 would enter production and the following month the production form of the Z1 was unveiled at the Frankfurt Motor Show. Production began in October 1988. The windows may be operated independently of the doors, although they do retract automatically if the door is lowered. Both the window and door are driven by electric motors through toothed rubber belts and may be moved manually in an emergency. The side panels and doors are made of GE's Xenoy thermoplastic. The bonnet, boot, and roof cover are GRP components made by Seger + Hoffman AG. The car is painted in a special flexible lacquer finish developed jointly by AKZO Coatings and BMW Technik GmbH. During the Z1s launch, BMW suggested that owners purchase an additional set of body panels and change the color of the car from time to time. The car could actually be driven with all of the panels completely removed, similar to the Pontiac Fiero. BMW noted that the body could be completely replaced in 40 minutes, although Z1 owners have reported that this may be highly optimistic. Aerodynamics were a focus of the vehicle design. The flat plastic undertray is used for ground effect aerodynamics and the rear bumper in conjunction with the aerodynamically shaped muffler forms a diffuser to reduce rear lift. The Z1 has a drag coefficient of 0.36 Cd with the top up or 0.43 Cd with it down.
Күші жойылды
Z ось деп аталатын артқы серіппе, Z1 үшін арнайы жасалған. Бұл көп буынды конструкцияны қолданған алғашқы BMW модельдерінің бірі болды. Алдыңғы және артқы доңғалақтары E30 325i-ге ұқсас, 205/55VR 15 өлшемді шиналармен жабдықталған.
The rear suspension, called the Z Axle, was specially designed for the Z1. It was one of the first BMWs to feature a multi link design. Wheels, similar to the E30 325i, are by wheels on both the front and rear, equipped with 205/55VR 15 tires.
Қозғалтқыш
Қозғалтқыш конфигурациясы – 2,5 литрлік M20 тік алты цилиндрлі қозғалтқыш және E30 325i моделінен алынған бес жылдамдықты Getrag 260/5 қолмен басқару жұмыс істететін қоробкасы. Қозғалтқыш – SOHC тік алты цилиндрлі қозғалтқыш, ол 5800 айналымда қуаттылық пен айналым моментін шығарады. Қозғалтқыш төменгі капот сызығына сәйкес келу үшін оңға 20 градусқа бұрышпен орналасқан. Барлық машиналар Мюнхендегі BMW зауытында өндірілді. Дәл 8000 дана машина жасалды. Z1 машиналарын екінші орында алған Италия, ішкі нарықта сатылған барлық машиналардың 7% -ынан да аз бөлігін алды. Францияға ресми түрде импортталған BMW Z1 көліктерінің фаралары басқа елдердегідей мөлдір емес, сары түсті. Бастапқы сұраныс жоғары болды, BMW өндіріс басталғанға дейін 3500 машинаға тапсырыс алды. Бірақ 1988 жылы BMW компаниясы Z1 үшін 35 000 тапсырыс болғанын мәлімдеді. BMW күніне 10-20 машинадан артық Z1 құрастыра алмады. Барлық Z1 машиналарының жартысынан астамы (нақтырақ айтқанда, 4091 данасы) 1990 жылғы модельге арналды. 78 Z1 машинасы сынақ үлгісі ретінде пайдаланылды, бірақ көпшілігі кейіннен кепілдіксіз және, болжам бойынша, төмен бағамен сатылды. Z1 алты сыртқы және төрт ішкі түсте қол жетімді болды. Қызыл түс – ең көп таралған сыртқы түс. Ашық сары сыртқы түс (неміс тілінде "fun gelb" немесе ағылшын тілінде "fun yellow"; 133 дана жасалған) және қызыл ішкі түс (38 дана жасалған) – ең сирек кездесетін Z1 түстері. "Су бассейнінің көгі" және "о, қандай қызғылт сары" түстері машинаның дизайнерлері Ульрих Без және Харм Лагаай үшін арналған.
The sole drivetrain configuration is a 2.5 Litre M20 straight six engine and five speed Getrag 260/5 manual transmission, sourced from the E30 325i. The engine is a SOHC straight six engine, which produces at 5,800 rpm and of torque. The engine sits tilted 20 degrees to the right, to accommodate the low hoodline. all at BMW's plant in Munich, Exactly 8,000 cars were produced. The country to receive the second greatest number of Z1s, Italy, received less than 7% of the total sold domestically. BMW Z1 vehicles officially imported to France for sale there have yellow headlights instead of the clear ones found elsewhere. Initial demand was strong, with BMW receiving orders for 3,500 vehicles before production began. In 1988, however, BMW was quoted as saying that they had 35,000 orders for the Z1. BMW was reportedly unable to build more than 10 to 20 Z1 vehicles each day. More than half of all Z1 vehicles (specifically, 4,091) were produced for the 1990 model year. Seventy eight Z1 vehicles were reportedly used as test mules, although most were later sold without a warranty and, presumably, at a lower price. The Z1 was available in six exterior colours and four interior colours. Red is the most common exterior color. Light yellow exterior (fun gelb in German or fun yellow in English; 133 examples made) or red interior (38 examples made) are the rarest Z1 colours. The colours swimming pool blue and oh so orange were reserved for the car's designers, Ulrich Bez and Harm Lagaay.