Кіріспе
Артжибальд Кэмпбелл Макларен (1 желтоқсан 1871 – 17 қараша 1944) – 1898 және 1909 жылдар аралығында Англия құрамасының бірнеше рет капитаны болған ағылшын крикетшісі. Оң қолды соққышы, Англия үшін 35 тестілік матч өткізіп, олардың 22-сінде капитан болды және команданы Австралияға қарсы төрт "Күл" сериясында жеңіліске ұшыратты. Әуесқой ретінде Макларен Ланкаширдің бірінші сыныптық крикетінде ойнады және мансабының көп бөлігінде сол округтің капитаны болды. Соққышы ретінде Макларен өз заманының жетекші крикетшілерінің бірі болды және жылдам ұпай жинауға қабілетті стильді ойыншы ретінде танымал болды. 1895 жылы Сомерсетке қарсы өткен матчта ол 424 ұпай жинады, бұл 1923 жылға дейін бірінші сыныптық крикеттегі ең жоғары жеке нәтиже болды және 1994 жылға дейін ағылшын крикетіндегі рекордты сақтап тұрды. Оның капитандыққа қатысты пікірлер екіге бөлінді. Ол ойынды терең талдайтын ойшыл болды және сыншылар оны тактикалық тұрғыдан дамыған деп санайды, бірақ оның пессимизм, құраманы іріктеушілермен келіспеушіліктері және ойыншыларынан тиісті нәтиже ала алмауы көптеген сарапшыларды оны нашар көшбасшы деп бағалауға әкелді. Мемлекеттік мектепті бітіргеннен кейін Макларен 1899 жылға дейін Ланкашир үшін үнемі ойнамады, өйткені ол спорттан тыс мансап құруға тырысты. Дегенмен, 1894 жылы ол округтің капитаны болып тағайындалды және Англия құрамасына жиі шақырылды. Ланкаширдің көмекші хатшысы болып тағайындалуы оған 1900 жылдан бастап тұрақты түрде ойнауға мүмкіндік берді. Ол алғаш рет 1898 жылы Англия құрамасын ауыстыру ретінде басқарды, бірақ 1899 жылы толыққанды капитан атанды. Оның басшылығымен Англия Австралияға қарсы үш рет қатарынан жеңіліске ұшырады – 1899, 1901–02 және 1902 жылдары. Макларен осы үш жеңілістің барлығында да дау-дамайларға қатысты және 1905 жылы капитандықтан шеттетілді, бірақ құрамада қалды. Оның бизнес мүдделері келесі жылдары оны ойыннан алды, бірақ ол 1909 жылы Англия құрамасын тағы да басқаруға шақырылды. Бұл сериядағы жеңіліс оның тестілік мансабын аяқтады, ал келесі жылы ол бірінші сыныптық крикетпен айналысуын тоқтатты. Ол 1922–23 жылдар аралығында кейде ойнады және кейбір сәттіліктерге қол жеткізді: 1921 жылы Макларен басқарған команда бұрын жеңілмеген Австралия құрамасын жеңді, ал 1922–23 жылдардағы Мэрилебон крикет клубының Жаңа Зеландияға жасаған туры аясындағы алғашқы бірінші сыныптық матчында 200 ұпай жинады. Макларен крикетпен, отбасымен және өмір салтымен айналысу үшін жеткілікті қаржы табуға тырысып, көптеген жұмыстар атқарды. Әр түрлі уақытта ол мұғалім, журналист және крикет жаттықтырушысы болып жұмыс істеді. Ол көп жылдар бойы Ланкаширдің көмекші хатшысы болып жұмыс істеді, бірақ оның қаржылық қиындықтары соншалық болды, ол жиі комитеттен аванс сұрауға мәжбүр болды, олмен қарым-қатынасы шиеленіскен еді. Ол бірнеше жыл К. С. Ранжитсинхжидің жеке хатшысы болып жұмыс істеді және оның жұмыс берушісінің қаржылық жанжалдарына қатысты. Маклареннің кейінгі кәсіптік жобаларының көптегені сәтсіз аяқталды, және оның әйелі мұрагерлікке ие болғаннан кейін ғана ол отбасымен бірге жайлы өмір сүрді. Өмір бойы Макларен көптеген келіспеушіліктерге ұшырады және командаластары арасында ешқашан танымал болған емес. Алайда ол крикет жазушысы Невилл Кардустың қаһарманы болды, ол оның туралы көп жазды. Макларен 1944 жылы 72 жасында қайтыс болды.
Archibald Campbell MacLaren (1 December 1871 – 17 November 1944) was an English cricketer who captained the England cricket team at various times between 1898 and 1909. A right handed batsman, he played 35 Test matches for England, as captain in 22 of those games, and led the team to defeat in four Ashes series against Australia. An amateur, MacLaren played first class cricket for Lancashire, captaining that county for most of his career. As a batsman, MacLaren was one of the leading cricketers of his time and had a reputation as a fast scoring stylist. In 1895, he scored 424 runs in an innings against Somerset which was the highest individual score in first class cricket until 1923 and remained a record in English cricket until 1994. Opinions were divided over his captaincy. He was a deep thinker on the game and critics believed him to be tactically advanced, but his pessimism, clashes with the selectors and inability to get the best out of his players led most commentators to rate him a poor leader. After attending public school, MacLaren played intermittently for Lancashire until 1899 as he tried to establish a career outside the sport. Even so, he was appointed county captain in 1894 and was chosen frequently to play for England. An appointment as Lancashire's assistant secretary allowed him to play more regularly from 1900. He first captained England in 1898 as a stand in, but became captain in his own right in 1899. Under his leadership, England lost to Australia in three consecutive series—1899, 1901–02 and 1902. MacLaren was involved in controversies throughout all three defeats, and was replaced as captain in 1905, although he remained in the team. Business interests kept him out of the game for the following years, but he was invited to lead England once more in 1909. Defeat in that series ended his Test career, and the following year he ceased playing regular first class cricket. He played occasionally until 1922–23, and had some late successes: in 1921, a team selected and captained by MacLaren defeated a previously unbeaten Australian team, and on his final first class appearance during a 1922–23 Marylebone Cricket Club tour of New Zealand, he scored 200 runs. MacLaren had many jobs as he attempted to find ways to support his cricket, family and lifestyle. At various times, he worked as a teacher, a journalist and a cricket coach. For many years, he was employed as Lancashire's assistant secretary but such were his financial worries that he often had to ask for cash advances from the committee, with which he had a stormy relationship. He worked for several years as private secretary to K. S. Ranjitsinhji and he became involved in his employer's financial scandals. Many of MacLaren's later business ventures were failures, and only when his wife came into an inheritance did he and his family live in comfort. Throughout his life, MacLaren was involved in many disagreements and was never popular with teammates. However, he was a hero to the cricket writer Neville Cardus, who wrote prolifically on him. MacLaren died in 1944, aged 72.
Ерте өмір
Макларен 1871 жылдың 1 желтоқсанында Манчестердің өте гүлденген Уэлли-Рейндж ауданында дүниеге келді. Ол Джеймс Макларен мен Эмили Карвердің жеті ұлының екіншісі еді. Оның әкесі, мақта саудагері және крикетке әуес болған адам, 1881 жылдан қайтыс болған 1900 жылына дейін Ланкашир командасының құрметті қазынашысы қызметін атқарды. Макларен аға ұлдарын крикет ойнауға ынталандырды. Олардың ойын дағдысын жақсарту үшін Макларен аға Арчи мен оның үлкен ағасы Джеймсті жақсы жаттықтырушылықпен танымал Эльстри мектебіне жіберді. Маклареннің крикет сабақтары демалыс күндері Олд Траффорд крикет алаңында жалғасты, онда оның әкесі оған доп тастау үшін кәсіби крикетшілерге ақы төледі. Ол көп ұзамай мектептің крикет командасына ілікті, өзінің бірінші жүзігін соқты және соңғы курсында капитан болды. Эльстриден кейін Макларен 1886 жылы Харроу мектебіне түсті, онда Джеймспен бірікті; олардың кіші інісі Джеффри де олардың ізімен ерді, бірақ қаржылық қиындықтар отбасының қалған мүшелерінің оқуға баруына бөгет болды. Макларен алғашқы жылы мектептік крикетте көп жетістікке жете алмады, бірақ 1887 жылы сынақ ойындарындағы сәттілігі оны мектептің бірінші құрамына көтерді. Алғашқы матчтағы жүзігі Лордс стадионындағы Етон колледжіне қарсы маңызды ойынға қатысуға мүмкіндік берді. Тәжірибесіз Харроу командасы оңай жеңілгенімен, Макларен екі таймда да 55 және 67 ұпай жинап, үздік ойыншы атанды. Оның соққысын жоғары бағалаған сыншылар оның жарқын болашағы бар екенін айтты. Осы кезеңдегі көптеген әуесқой крикетшілерден айырмашылығы, Макларен Оксфорд немесе Кембридж университеттеріне түспеді, онда ол жоғары деңгейде крикет ойнауға мүмкіндік алған болар еді; оның әкесі оны немесе ағаларын сол жаққа жіберуге шамасы келмеді. Харроудан кейін Макларен Манчестер және Ливерпуль аудандық банкінде жұмысқа орналасты.
Ланкаширдің крикетшісі
Ланкашир Харроудағы уақытында Маклареннің прогресін бақылады. 1890 жылы оның маусымы аяқталғанда, ол Ланкаширдің округтік чемпионатына ойнауға шақырылды. 1890 жылдың 14 тамызында Суссекске қарсы өткен матчта бірінші сыныптық дебютін жасаған ол, қиын жағдайдағы алаңда екі сағаттың ішінде 108 ұпай жинады. Маусымның қалған ойындарында үлкен жетістікке жете алмаса да, ол Ланкаширдің орташа есебінде төртінші орынды иеленді, 23.33 орташа ұпаймен 140 ұпай жинады. Маклареннің қаржылық жағдайы оны 1891 және 1892 жылдары Аудандық банкте жұмыс істеуге мәжбүр етті, бұл оның крикетпен ойнау мүмкіндігін шектеді. Ланкашир үшін ойнаған кезде Макларен орташа деңгейде сәттілікке жетті. Ол 1892 жылы команданың ұпай орташасын жетекшілік етті және барлығы 27.40 орташа ұпаймен 548 ұпай жинады. Оның екі жүзінің екіншісі, ол соққыны ашқанда тіркелді. 1892-93 жылдары қысқы маусымда Макларен Нью-Орлеанста мақта өндірісін зерттеді; ол үйге оралғаннан кейін Ланкашир үшін тұрақтырақ ойнады. Ол 1893 жылы тұрақты түрде ұпай жинады, барлығы 25.18 орташа ұпаймен 831 ұпай жинады, Йоркширге қарсы жоғары деңгейдегі матчта сәттілікке жетті және тұрақты капитанның болмауында команданы жетектеді. Осы жетістіктерінің нәтижесінде ол сол жылы Англияда гастрольде болған Австралия құрамасына қарсы Англияның солтүстік құрамасына шақырылды. Ол 66 ұпай жинап, әріптесі Альберт Уордпен бірге 80 минутта 121 ұпайлық ашылу серігін жасады. Маусым соңында ол Лордс стадионында өткен беделді "Джентльмендерге қарсы ойыншылар" матчында әуесқой "Джентльмендер" командасының құрамына алынды. 1894 жылғы маусымға дейін Макларен толық маусымдық крикет ойнау үшін банк қызметінен кетті. Ланкашир сол кезде өткел кезеңді бастан өткеріп жатқандықтан, капитандық лауазымы даулы болды: көптеген адамдар кәсіби ойыншылар келісімдерін сақтау туралы алаңдаушылықтарынан немесе басқа кәсіби ойыншылардың өмір сүруіне әсер ететін болғандықтан жақсы капитан бола алмайды деп ойлады. Wisden Cricketers' Almanack Маклареннің бұл лауазымға жас және крикетте толыққанды тәжірибесі жоқ екенін атап өтті, бірақ бұл шешімді қолдады. Алғашқы матчында жеңіліске ұшырағаннан кейін,
Тестілік тұңғыш рет
Австралиялық крикет федерациясы оған турлық команда ұйымдастыруды ұсынғанда, Стоддарт бірнеше жетекші соққы берушілерді өз құрамына қосылуға көндіре алмады. Стоддарт тек 13 ойыншыны алып келді, олардың екеуі қақпашы (біреуі ғана әр ойында ойнай алатын) және біреуі – тестілік матчтарда ойнамаған лоб-боулер болды; бұл Маклареннің Австралияға қарсы барлық матчтарға іліккенін қамтамасыз етті. Ол алғашқы тестіге дейін тағы бір жарты ғасырлық соққы берді. Макларен 1894 жылдың 14 желтоқсанында халықаралық аренада дебют жасады, Англия келесі ойынды да жеңді, бірақ Макларен матчтың бірінші добынан-ақ қақпадан шығарылды, тестілік матчтың бірінші добынан шығарылған алғашқы ойыншы болды. Австралия үшінші және төртінші тестілерді жеңіп, есепті теңестірді. Макларен жеке сәттілікке жетпеді және төрт ойыннан кейін серияда орташа есеппен 12,50 ұпай жинады. Ол бірінші тестілік ғасырын соғып, жауап берді. Әдеттегіден сақтандырақ ойнап, 120 ұпай жинап, қапыздан өз қақпасына тиіп кетті. Англия мен Австралияда үлкен қызығушылықпен қабылданған матчты жеңіп, серияны 3:2 есебімен аяқтады. Макларен тестілік серияда 26.67 орташа есеппен 240 ұпай жинап, ағылшын орташа есебінде төртінші орынды иеленді. Ол төмен деңгейдегі матчтарда тиімдірек ойнады және турдың соңғы ойындарынан кейін барлық бірінші сыныптық матчтарда 47.23 орташа есеппен 803 ұпай жинады.
Әлемдік рекорд иегері
Макларен 1895 жылғы крикет маусымының басталуын жіберіп, Жапония арқылы үйіне оралды. Ланкаширдің екі ойынында ойнағаннан кейін Макларен Харроудағы дайындық мектебінде оқытушылық жұмыс ұсынысын қабылдады; әлі де Ланкаширдің капитаны болғанымен, ол бірнеше матчты өткізіп жіберді, бұл оның жанкүйерлерінің алаңдаушылығын тудырды. Команданың нәтижелері оның жоқтығында әртүрлі болды, ол Таунтон қаласында Сомерсетке қарсы ойнауға оралды. Үш күндік ойынның бірінші күні Макларен 330 минутта 289 ұпай жинады. Екінші күні ол ойыннан шығарылғанға дейін ұпайларын 424-ке жеткізді, бұл бірінші сыныптық крикеттегі ең жоғары жеке иннингтің алдыңғы көрсеткіші, 1876 жылы W. G. Grace-тің 344 ұпайынан асып түсті. Макларен жалпы 470 минут шайба соқты және 62 төрттік және бір алтылық соқты. Сол кезде алты ұпайға қол жеткізу үшін допты тек қана арқанның үстінен емес, жерден соққы беру керек еді. Бұл бірінші сыныптағы крикеттегі ең жоғары ұпай 1923 жылға дейін Билл Понсфорд Австралияда 429 ұпай жинағанға дейін сақталды. Крикет жазушысы Алан Гибсон, иннингті бағалау кезінде, оның пайдасына алтылықты жерден соқтыру қажеттігін атап өтті. Екінші жағынан, ол допты ауыстыруға ешқандай ереже болмағанын, бұл соққыны жеңілдеткенін және боулингтің бірі командада орын толтыру үшін ғана таңдалған 17 жасар жігіт екенін атап өтті. Ол 1895 жылы ұлттық ұпай жинауда 51.20 орташасымен 1229 ұпай жинап, үздік болды. Макларен Ланкаширдің өмірлік мүшесі болып сайланды. Оқыту міндеттемелері Макларенді 1896 жылғы маусымның басында қол жетімді етпеді, ал оның алғашқы көрінісі шілдеде болды. Маусымда бір рет ғана шайба соққанмен, ол Англия мен Австралия арасындағы жазғы екінші тестілік матчта ойнауға таңдалды. Тестілік матч Олд Траффордта өткізілгендіктен, Англия құрамасын Ланкашир комитеті таңдады, ол Макларенді жергілікті ойыншы ретінде көрермендерді тартатынын мойындады. Ол кезде ұлттық іріктеу тобы болмаған, әр ойынға команданы әр түрлі округтік билік таңдаған. Тесттен кейін көп ұзамай ол Кентке қарсы 226 ұпай жинап, Ланкаширді жеңіліске ұшыраған сияқты көрінді. Бұл оның соңғы тестілік матчта 20 және 6 ұпай жинап, командадағы орнын сақтап қалуына жеткілікті болды. Ол маусымның қалған бөлігінде тиімді ұтып, Ланкашир үшін 713 ұпаймен 54.85 орташасымен аяқтады. Сыншылар оның соққысын мақтады, бірақ оның болмауы команданың Чемпионатты жеңуіне кедергі жасады; олар екінші орынды иеленді. Бірінші сыныптық матчтарда ол 922 ұпай жинады. Ол агрессивті соққыға шоғырланды. Маусымның соңында Макларен Стоддарттың екінші австралиялық турне командасына енгізілді. Тестинг сериясы 4:1 есебімен жеңілді. Капитан ретінде аталғанымен, Стоддарт тек екі тестілік матчта ғана ойнады; ол анасының өлімінен кейін қайғырып, командасының сәтсіздіктеріне көңілі қалды. Макларен турдың нәтижесіз басталуынан кейін 142 және 100 ұпай жинап, Австралияның бірінші сыныптық матчында екі ғасыр соғып, алғашқы баскетболшы атанды. Стоддарттың жоқтығында ол бірінші тестіде Англия құрамасының капитаны болды. Ол бірінші таймда 109 ұпай жинап, әдеттегіден сақтанған, ал екінші таймда 50 ұпай жинап, Англия 9 ұпайға жеңіске жетті. Оның капитандығы дау тудыратын болды, өйткені ол австралиялық шайқаста Чарли МакЛеодты викетке шақырудан бас тартты. МакЛеод ешбір топқа шықпады, бірақ саңырау болғандықтан төреші шақыруын естімеді және ол өз ойынынан шыққан кезде қашып кетті. Стоддарттың әлі де жоқ болғаны үшін Макларен екінші тестіде капитан болды. Австралия бір ойынға жеңіске жетті, ал Макларен Австралия баспасөзінде ойын алаңына наразылық білдіргені үшін сынға ұшырады. Комментаторлар оның Тед Уэйнрайттың боулингін аз қолданғанын айтты. Стоддарт үшінші және төртінші тестілерге оралды, екеуінде де Англия бір ойынға жеңілді. Макларен үшінші ойында 124 ұпай жинады, бірақ төртінші ойыннан кейін баспасөзде оны жұмыстан шығарудың себебі көзіндегі ұш екенін айтып мазақтады. Бірінші сыныптағы барлық матчтарда Макларен 54.57 орташасымен 1037 ұпай жинады; Висден Маклареннің "маңызды" ұтып алғанын атап өтті және: "Барлық ағылшын ойыншыларының ішінде сапарына қанағатпен қарауға ең жақсы себеп болған адам Макларен болды" деп түсіндірді. Кейіннен олардың екі ұлы туды. Көптен-көп қалмағанына қарамастан, ол маусымның алғашқы бөлігін өткізіп жіберді. Ланкашир Макларенді 1899 жылы бірлескен капитаны етіп қайта тағайындады. Сол жазда австралиялықтар Англияға сапар шегіп, алғашқы тестілік матч Макларен крикет ойнамағанша өтті. Екінші ойынға Макларен W. G. Grace-ті Англия капитаны ретінде алмастырды; оның жеке хатшысы болу үшін, екеуі де 1904–05 жылдары Индияға сапарлады. Ранджитсинджи сол кезде Наванагар тағына талап етуде болды, ол Макларен 1905 жылғы крикет маусымы үшін Англияға оралғанда Индияда қалды. Австралиялықтар 1905 жылы Англияға сапарлады, бірақ Макларен Англия капитаны ретінде тағы да назардан тыс қалды; команданы Джексон басқарды және серияны 2:0 есебімен жеңді. Макларен маусымды жақсы бастады және алғашқы тестіде ойнады. Англия бірінші таймнан кейін 25 ұпаймен көшбасшылық етті, өйткені Англия Альберт Коттердің қарқынына төтеп беруге тырысты. Кейінірек Невилл Кардус айтқандай, екінші тайм алдында ол: "Коттер! Мен Коттерді қанды қылам!" деп боршыған. Макларен Коттердің боулингіне шабуыл жасады және Австралияның ойынды баяулату үшін қолданған қорғаныс тактикасын жеңді. Ол 140 ұпай жинады, ол оның ең жоғары тестілік иннингі және Англиядағы жалғыз тестілік ғасыры. Австралия шабуыл жасағанда Бернард Босанкет сегіз викет алып, Англияны жеңіске жеткізді; Босанкеттің боулингіне Джексонды жалғастыруды ұсынған – дәл сол Макларен болды. Макларен тең ойнаған екінші тестіде 56 және 79 ұпай жинады, бірақ жарақат алғандықтан үшінші тестіде ойнамады. Ол соңғы екі тестіде ойнады, бірақ көп нәрсеге жете алмады. Серияда ол 43.28 орташасымен 303 ұпай жинады. 1905 жылдың барлық кезеңінде ол барлық бірінші сыныптық крикетте 35.39 орташасымен 1522 ұпай жинады. Ол 1906 жылдың маусым және шілде айларында Ланкаширдің көптеген матчтарын өткізіп жіберді. Ол тамызда Лордста Мидлсекке қарсы оралды, бірақ Мидлсек шайқастарын жеңіске жеткізуге қажетті шағын, бірақ қиын ұпайды қысымға ұшыратпау туралы шешімінен кейін жеңіл дау тудырды; бұл Лордсқа және оның билігіне деген жек көруінен туындаған болуы мүмкін. Макларен 1906 жылғы маусымды 20.65 орташасымен 599 ұпаймен аяқтады. Ақпан айында Ранджитсинджи Наванагардың жаңа билеушісі болып жарияланды. Макларен 11 наурызда оның тағына отыруына қатысты – Макларен және саясаткер Артур Пристли ғана ағылшын қатысушылары болды – және 1905 жылғы крикет маусымы үшін Англияға оралғанға дейін Индияда қалды. Австралиялықтар 1905 жылы Англияға сапарлады, бірақ Макларен Англия капитаны ретінде тағы да назардан тыс қалды; команданы Джексон басқарды және серияны 2:0 есебімен жеңді. Макларен маусымды жақсы бастады және алғашқы тестіде ойнады. Австралия бірінші таймнан кейін 25 ұпаймен көшбасшылық етті, өйткені Англия Альберт Коттердің қарқынына төтеп беруге тырысты. Кейінірек Невилл Кардус айтқандай, екінші тайм алдында ол: "Коттер! Мен Коттерді қанды қылам!" деп боршыған. Макларен Коттердің боулингіне шабуыл жасады және Австралияның ойынды баяулату үшін қолданған қорғаныс тактикасын жеңді. Ол 140 ұпай жинады, ол оның ең жоғары тестілік иннингі және Англиядағы жалғыз тестілік ғасыры. Австралия шабуыл жасағанда Бернард Босанкет сегіз викет алып, Англияны жеңіске жеткізді; Босанкеттің боулингіне Джексонды жалғастыруды ұсынған – дәл сол Макларен болды. Макларен тең ойнаған екінші тестіде 56 және 79 ұпай жинады, бірақ жарақат алғандықтан үшінші тестіде ойнамады. Ол соңғы екі тестіде ойнады, бірақ көп нәрсеге жете алмады. Серияда ол 43.28 орташасымен 303 ұпай жинады. 1905 жылдың барлық кезеңінде ол барлық бірінші сыныптық крикетте 35.39 орташасымен 1522 ұпай жинады. Ол 1906 жылдың маусым және шілде айларында Ланкаширдің көптеген матчтарын өткізіп жіберді. Ол тамызда Лордста Мидлсекке қарсы оралды, бірақ Мидлсек шайқастарын жеңіске жеткізуге қажетті шағын, бірақ қиын ұпайды қысымға ұшыратпау туралы шешімінен кейін жеңіл дау тудырды; бұл Лордсқа және оның билігіне деген жек көруінен туындаған болуы мүмкін. Макларен 1906 жылғы маусымды 20.65 орташасымен 599 ұпаймен аяқтады. Ақпан айында Ранджитсинджи Наванагардың жаңа билеушісі болып жарияланды. Макларен 11 наурызда оның тағына отыруына қатысты – Макларен және саясаткер Артур Пристли ғана ағылшын қатысушылары болды – және 1905 жылғы крикет маусымы үшін Англияға оралғанға дейін Индияда қалды. Австралиялықтар 1905 жылы Англияға сапарлады, бірақ Макларен Англия капитаны ретінде тағы да назардан тыс қалды; команданы Джексон басқарды және серияны 2:0 есебімен жеңді. Макларен маусымды жақсы бастады және алғашқы тестіде ойнады. Австралия бірінші таймнан кейін 25 ұпаймен көшбасшылық етті, өйткені Англия Альберт Коттердің қарқынына төтеп беруге тырысты. Кейінірек Невилл Кардус айтқандай, екінші тайм алдында ол: "Коттер! Мен Коттерді қанды қылам!" деп боршыған. Макларен Коттердің боулингіне шабуыл жасады және Австралияның ойынды баяулату үшін қолданған қорғаныс тактикасын жеңді. Ол 140 ұпай жинады, ол оның ең жоғары тестілік иннингі және Англиядағы жалғыз тестілік ғасыры. Австралия шабуыл жасағанда Бернард Босанкет сегіз викет алып, Англияны жеңіске жеткізді; Босанкеттің боулингіне Джексонды жалғастыруды ұсынған – дәл сол Макларен болды. Макларен тең ойнаған екінші тестіде 56 және 79 ұпай жинады, бірақ жарақат алғандықтан үшінші тестіде ойнамады. Ол соңғы екі тестіде ойнады, бірақ көп нәрсеге жете алмады. Серияда ол 43.28 орташасымен 303 ұпай жинады. 1905 жылдың барлық кезеңінде ол барлық бірінші сыныптық крикетте 35.39 орташасымен 1522 ұпай жинады. Ол 1906 жылдың маусым және шілде айларында Ланкаширдің көптеген матчтарын өткізіп жіберді. Ол тамызда Лордста Мидлсекке қарсы оралды, бірақ Мидлсек шайқастарын жеңіске жеткізуге қажетті шағын, бірақ қиын ұпайды қысымға ұшыратпау туралы шешімінен кейін жеңіл дау тудырды; бұл Лордсқа және оның билігіне деген жек көруінен туындаған болуы мүмкін. Макларен 1906 жылғы маусымды 20.65 орташасымен 599 ұпаймен аяқтады. Ақпан айында Ранджитсинджи Наванагардың жаңа билеушісі болып жарияланды. Макларен 11 наурызда оның тағына отыруына қатысты – Макларен және саясаткер Артур Пристли ғана ағылшын қатысушылары болды – және 1905 жылғы крикет маусымы үшін Англияға оралғанға дейін Индияда қалды. Ланкашир оның Индиядағы болмауының себебі аурудан жазылу екенін хабарлады, бірақ Маклареннің денсаулығына қатысты барлық шешімдерді төрешілер емес, Макларен қабылдауы керек еді. Оқиға баспасөзде талқыланды, бірақ көптеген сыншылар Маклареннің жаңсақ екеніне келісті. 1907 жылғы барлық бірінші сыныптық крикетте ол 26.74 орташасымен 829 ұпай жинады. Макларен 1908 жылы тек тоғыз матчта ойнады; Ланкашир оның ойнауын қалады, бірақ ол көп әсер етпеді. Оның ең үлкен жетістігі Овалда Джентльмендерге қарсы ойыншыларға қарсы болды, ол C. B. Fry-мен 141 ұпайлық серіктестік құрды. Барлығы ол 28.53 орташасымен 428 ұпай жинады. Темірқазық Ранджитсинджи Суссексте жомарт өмір сүрді, үлкен есептерді жинады және төлеуге жасалған көптеген әрекеттерді елемеді. Макларен заңдық шараларға немесе Индия кеңсесіне шағым жасалған бірнеше жағдайға қатысты. Суретші Ранджитсинджиге жұмысы үшін төлеуге сотқа барғанда, Маклареннің оны кешіктіру және кедергі келтіру әрекеттері Индия кеңсесінің шешімінде оны Ранджитсинджи деп сипаттады...
Англияның капитаны ретінде оралу
1909 жылғы маусымда Макларен Австралияға қарсы жазғы тестілік серияға дейін дене шынықтыруын жақсартуға тырысты. Джексон Англия құрамасын басқаруға бірінші болып таңдалды, бірақ ол қолжетімсіз болған кезде, сыншылар мен жұртшылықтың мақұлдауымен Макларен капитан болып тағайындалды. Макларен Ланкашир үшін маусымды жақсы бастады, ал Австралия алғашқы тур матчтарында қиындыққа тап болғандықтан, Англия Тестілерді жеңуге фаворит ретінде кірді. Англия төмен ұпайлы алғашқы матчта жеңіске жетті; баспасөз Маклареннің алаңдағы ойыншыларды орналастыруын мақтады. Англияның екінші иннингсінде Джек Хоббс Фраймен бірге ұрыс бастады – Макларен оны бірінші иннингсте өзі солай істегеннен кейін ашып ұруға жіберді. Хоббс Англиядағы алғашқы тестілік матчын өткізді, бірақ Макларен оны командаға қосуға ықылымсыз болды. The Times газетінде Маклареннің некрологында ол "барлық уақыттағы ең үздік бастаушы соққышылардың бірі" деп жазылған. Соққышы ретінде ол әдемілігімен танымал болды, бірақ оның техникасы қауіпсіз ұпай жинауға негізделген. Ол әрқашан ойын барысында бастаманы қолға алуға тырысты. Соққыны ойнағанда, ол алдыға қарай қадам басып немесе соққыға қарсы сапқа артқа жылды, ал допқа соққаннан кейін, соққыны аяқтады, көбінесе әсер үшін позуын сақтап тұрды. Оның ең бағалы соққыларының бірі – ілмек. Кардус, үшін Макларен балалық шақтағы батыры болды, кейінгі жылдары оның туралы көп жазды; ол Макларен туралы эсселерінің бірін "Ең асыл римдік" деп атады және оны барлық соққышылардың ішіндегі ең жақсысы деп бағалады. Макларен сонымен қатар өте жақсы алаңгер болды, бастапқыда аутфилде, бірақ кейіннен тайғақтай түсті. Сыншылар Маклареннің капитандыққа жарамдылығын төмен бағалады. Англия құрамасын басқарған кезде баспасөз алғаш рет капитанның тактикалық өнері туралы хабарлады. Макларен тактиканы зерттеген алғашқы капитанның бірі болды. Алайда, оның тиімділігі туралы пікірлер әртүрлі болды. Замандастары оның тактикалық санасын мақтады; ол мұқият жоспарлап, алаңдарын өте ұқыпты ұйымдастырды, қарсыластардың сүйікті соққыларын шектеу арқылы ұпай жинауын болдырмады – бұл сол кезде дерлік естілмеген тәсіл. Ол ұрыс реттілігін өзгертуге ұмтылды, бұл тактика сыншыларды жиі бөліп тұрады, бірақ ол Макларен үшін көбінесе сәтті болды. Ол командасын басқаруда аздап сәттілікке жетті. Пессимист ретінде танылған ол команда құрамына наразы екенін ашық білдірді, көптеген қиындықтарға тап болды. Ол әлеуеті бар деп санаған крикетшілерді көбінесе жоғарылататын, ал оған қажетті ойыншыларды бермейтін комитеттерге қарсы шықты. Даун Маклареннің көбінесе дұрыс екенін айтады, өйткені ол команданы таңдағандардың көпшілігінен тәжірибелі және жақсы төреші болды. Өзінің кемшіліктерін ескермегенде, Макларен бақытсыз капитан ретінде танымал болды, маңызды ойыншылардың жарақаттары мен ауруларынан зардап шегуі және матч алдында жеребе тартуда жиі жеңіліске ұшырауы себеп болды. Гибсон Маклареннің тактикалық жағынан жақсы капитан болғанын мойындайды, бірақ Ланкашир командасының басшысы ретінде 12 маусымда ол тек бір рет округтік чемпионатты жеңіп алды. Сонымен қатар, Австралияға қарсы төрт серияда капитан болып тағайындалған ол әрқайсысында жеңілді, мұндайды ешбір ағылшын капитаны қайталаған емес. Гибсон былай дейді: "Мұндай сәтсіздіктер туралы әңгімеден кейін, ақталудың жолы ашыла бастайды".