Кіріспе
Сер Леонард Хаттон (23 маусым 1916 – 6 қыркүйек 1990) – ағылшын крикетшісі. Ол 1934-1955 жылдары Йоркшир графтығының крикет клубында және 1937-1955 жылдары Англияның 79 тестілік матчында ашылушы соққышы ретінде ойнады. Wisden Cricketers' Almanack оны "крикет тарихындағы ең ұлы соққышылардың бірі" деп сипаттады. Ол 1938 жылы тестілік матчтағы ең жоғары жеке нәтиже үшін рекорд орнатты, алтыншы тестілік матчында Австралияға қарсы 364 ұпай жинады. Бұл жетістікге 20 жылға жуық уақыт бойы ешкім жете алмады (ал 2023 жылға қарай 84 жылдан бері Англияның тестілік рекорды болып табылады). Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Англия құрамасының шабуыл шебінің негізгі ойыншысы болды. 1952 жылы ол 20-шы ғасырдың алғашқы кәсіби крикетшісі болып, Англияның тестілік құрамасын басқарды. Оның басшылығымен Англия келесі жылы 19 жылдан кейін алғаш рет Аш кубогын жеңіп алды. Жасынан-ақ дарынды ойыншы ретінде танылған Хаттон 1934 жылы Йоркшир құрамасы үшін дебют жасады және тез арада округтік деңгейде өзін көрсетті. 1937 жылы ол Англия құрамасына шақырылды, ал соғыс оның карьерасын 1939 жылы тоқтатқанда, сыншылар оны елдің, тіпті әлемнің ең үздік соққышыларының бірі деп санады. Соғыс кезінде командалық оқу курсында жатқанда қолына ауыр жарақат алды. Оның қолы толыққанды қалпына келмеді, сондықтан соққы стилін өзгертуге мәжбүр болды. Криккет қайта жанданғаннан кейін Хаттон Англияның жетекші соққышысы ретіндегі рөлін қайтадан атқарды. 1950-1951 жылдары Англияның Австралияға жасаған туры кезінде команда оның соққысына үлкен сенеді және осы сенім оның мансабының соңына дейін сақталды. Соққышы ретінде Хаттон сақтықпен ойнады және өзінің стилін берік қорғанысқа негіздеді. Шабуылға қабілетті болғанымен, Йоркшир және Англия оған үлкен үміт артатындықтан, бұл оның стиліне әсер етті. Хаттон статистикалық тұрғыдан Тесттік крикетте ойнаған ең үздік соққышылардың бірі болып саналады. Хаттон 1952-1955 жылдары Англияның тестілік құрамасын басқарды, бірақ оның басшылығы кейде дау тудырды. Оның сақтық танытуы сыншыларды оны жағымсыз ойынға баулуда айыптауға себеп болды. Бұл рөлге толыққанды бейімделмеген Хаттон, ағылшын крикетін басқаратын бұрынғы әуесқой ойыншылар оған сенбейтінін сезінді. Капитан ретінде өткізген 23 матчтың 8-інде жеңіске жетті, 4-інде жеңіліске ұшырады, ал қалғандары тең түсті. Рөлінің психикалық және физикалық жағдайынан шаршаған Хаттон 1955 жылғы маусымда бірінші сыныпты крикеттен зейнеткерлікке шықты. 1956 жылы крикетке қосқан үлесі үшін рыцарь атағын алды, содан кейін тестілік құраманы іріктеуші, журналист және комментатор болып жұмыс істеді. 1984 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін инженерлік фирмада өкіл болып жұмыс істеді. Хаттон крикетке қатысып жүрді және 1990 жылы Йоркшир графтығының крикет клубының президенті болды. 1990 жылдың қыркүйегінде 74 жасында қайтыс болды.
Sir Leonard Hutton (23 June 1916 – 6 September 1990) was an English cricketer. He played as an opening batsman for Yorkshire County Cricket Club from 1934 to 1955 and for England in 79 Test matches between 1937 and 1955. Wisden Cricketers' Almanack described him as "one of the greatest batsmen in the history of cricket". He set a record in 1938 for the highest individual innings in a Test match in only his sixth Test appearance, scoring 364 runs against Australia, a milestone that stood for nearly 20 years (and remains an England Test record 84 years later as of 2023). Following the Second World War, he was the mainstay of England's batting. In 1952, he became the first professional cricketer of the 20th century to captain England in Tests; under his captaincy England won the Ashes the following year for the first time in 19 years. Marked out as a potential star from his teenage years, Hutton made his debut for Yorkshire in 1934 and quickly established himself at county level. By 1937, he was playing for England and when the war interrupted his career in 1939, critics regarded him as one of the leading batsmen in the country, and even the world. During the war, he received a serious injury to his arm while taking part in a commando training course. His arm never fully recovered, forcing him to alter his batting style. When cricket restarted, Hutton resumed his role as one of England's leading batsmen; by the time of England's tour to Australia in 1950–51, the team relied heavily on his batting and did so for the remainder of his career. As a batsman, Hutton was cautious and built his style on a sound defence. Although capable of attacking strokeplay, both Yorkshire and England depended on him, and awareness of this affected his style. Hutton remains statistically among the best batsmen to have played Test cricket. Hutton captained the England Test team between 1952 and 1955, although his leadership was at times controversial. His cautious approach led critics to accuse him of negativity. Never comfortable in the role, Hutton felt that the former amateur players who administered and governed English cricket did not trust him. In 23 Tests as captain, he won eight Tests and lost four with the others drawn. Worn out by the mental and physical demands of his role, Hutton retired from regular first class cricket during the 1955 season. Knighted for his contributions to cricket in 1956, he went on to be a Test selector, a journalist and broadcaster. He also worked as a representative for an engineering firm until retiring from the job in 1984. Hutton remained involved in cricket, and became president of Yorkshire County Cricket Club in 1990. He died a few months afterwards in September 1990, aged 74.
Ерте өмір
Хаттон 1916 жылғы 23 маусымда Пудсидегі Фулнек морав қауымдастығында Генри Хаттон мен оның әйелі Лили (қызметтес аты Свитенбанк) отбасындағы бес баланың ең кішісі болып дүниеге келді. Оның отбасының көптеген мүшелері жергілікті крикетшілер болды және Хаттон осы спортқа тез араласып, оны құлшыныспен ойнады және оқыды. Жергілікті тұрғындар оны Йоркшир және Англия крикетшісі Герберт Сатклиффпен, көршісімен таныстыруға ынталандырды. Сатклифф жас шабуылшының қабілетіне әсерленді және оны Йоркширге жақсы перспективалы ойыншы ретінде ұсынды. Осы ұсынымнан кейін Хаттон 1930 жылғы ақпанда Хединглидегі округтің жабық жаттығу орталығына барды. Йоркширдің жас ойыншыларын бағалау және жаттықтыруға жауапты бұрынғы крикетші Джордж Хирст, Хаттонның соққылау техникасы негізінен дайын екенін сенді.
Йоркширмен алғашқы жылдары
[[Файл:Герберт Сатклифф.jpg|right|thumb|upright|Герберт Сатклифф 1924 жылы: Сатклифф 1929 жылы Пудсиде Хаттонның әлеуетін таныды. Кейін ол Хаттонмен серіктестік құрып, оның серіктесі «бір буынның жарығы» екенін жазды. Йоркшир крикетінің жетекші тұлғалары оны Перси Холмстың Сатклиффпен ашылуға болатын серіктесі ретіндегі әлеуетті ізбасары деп санады; осы кезде Хаттон болашақ аяқпен айналдыратын доп тастаушы ретінде қарастырылды. 1933 жылы Хаттон Йоркширдің екінші құрамына шақырылды. Алғашқы екі ойынында бір ұпай да жинамаса да, маусым бойы 69,90 орташа есеппен 699 ұпай жинады. Йоркшир Сирил Тернерді Хаттонның тәлімгері етіп тағайындады; Хедли Верити мен Боуэс де Хаттонның мансабының басында оған кеңес берді. Хаттон 1934 жылы 17 жасында Йоркширдің бірінші лигасында дебют жасады, бұл 45 жыл бұрынғы Хирсттен кейінгі Йоркширдің ең жас ойыншысы болды. Ол маусымның қалған бөлігінде тұрақты түрде ойнады, бірақ Чемпионат крикетіне тым көп қатысуын болдырмау үшін Йоркшир оның ойындарын шектеді және оны мерзімік түрде екінші құрамға қайтарды. Бірінші командадағы матчтарда Хаттон Уилф Барбермен және Артур Митчеллмен бірінші қақпаға үлкен серіктестіктер құрды, содан кейін Уорчестерширге қарсы 196 ұпай жинап, бірінші лигадағы алғашқы жүзін соқты. Ол кезде ол бірінші лигада жүз соққан ең жас Йоркшир ойыншысы болды. 1935 жылы маусымға дейін мұрнына жасалған операция Хаттонның сол жылы крикет алаңына шығуын кешіктірді. Тым ерте қайта оралуға тырысып, денсаулығы нашарлап, оның келесі ойындары мен тиімділігі шектелді; тамыздың ортасына дейін ол барлығы 73 ұпай жинады. Миддлсекке қарсы жүз соққаннан кейін, Йоркширдің Каунти Чемпионатындағы жеңісіне оның қосқан үлесі бірінші лигадағы матчтарда 28,85 орташа есеппен 577 ұпайды құрады. 1936 жылы маусымда ол алғаш рет маусымда 1000 ұпайға жетті – 1282 ұпай, 29,81 орташа есеппен – және шілдеде округтік қақпақпен марапатталды. Ол маусым бойы бірнеше үлкен серіктестіктерге қатысты, оның ішінде Сатклиффпен 230 ұпайлық серіктестік болды, бірақ мамыр және маусым айларында төмен ұпайлар тізбесін бастан кешірді. Алғашқы маусымдарында Хаттон баспасөздің сынына ұшырады, оның сақтығы мен шабуылдық соққыларды ойнауға құлшынбауы үшін сынға түсті. Оны болашақта Англия құрамына кіретініне сенсе де, сыншылар Хаттонды сәл жайлы және баяу деп ойлады. Крикет жазушысы Алан Хилл Хаттонның кейінгі табысы оның алғашқы қорғаныс техникасын қалыптастыруға негізделгенін айтады. Оның жетістіктері оны қоршаған жоғары үміттерге байланысты шектеулі танылуға ие болды. Бірақ Хаттон бұл сөздерді ауыр жүк деп санады, ал басқалар үшін бұл ұятты болды.
Тест матчтардағы тұңғыш рет
1937 жылы жоғары ұпайлар жинағаннан кейін Хаттон Англия құрамасының Жаңа Зеландияға қарсы маусымның бірінші тестілік матчына шақырылды. 26 маусымда ол Лордс крикет алаңындағы тұңғыш тестілік матчында 0 және 1 ұпай жинады. Йоркшир үшін келесі ойындарда жүздіктер соққаннан кейін Англия құрамасындағы орнын сақтап, 24 шілдеде Манчестердегі Олд Траффордта өткен екінші тестіде алғашқы тестілік жүздігін соқты. Ол дәл 100 ұпай жинау үшін үш жарым сағат бойы ойнады және Чарли Барнеттпен бірге ғасырлық ашылу серіктестігін жасады. Тестілік сериядағы қалған екі ойынында 14 және 12 ұпай жинады, нәтижесінде 25.40 орташа есеппен 127 ұпайға ие болды. Сондай-ақ 1937 жылы Хаттон Лордста "Ойыншылар" командасының құрамында "Джентльмендерге" қарсы алғашқы ойынына қатысты. Жалпы, сол жылы ол бұрынғы маусымдық көрсеткішін екі еседен асырып, 2,888 ұпай жинады, орташа есебі 56.62 болды және он жүздікке ие болды. 1938 жылғы маусымның басында, Австралияға қарсы Аш сериясы күтіліп тұрғанда, Хаттон үш жүздік соқты және 93 ұпай жинады. 28 маусымда Нотингемдегі Трент-Бриджде басталатын алғашқы тестіге шақырылды. Хаттон екінші тестіде сәтсіз өтті, тағы бір тең ойында екі бір таңбалы ұпай жинады. Бір ай крикеттен тыс қалғаннан кейін, Хаттон серияның соңғы тестісіне шақырылар алдында тек екі ойын ғана ойнады.
Сынақ рекордының ұпай саны
Дональд Брэдманның 334 ұпайынан тұратын Ашес рекордты 1938 жылы Хаттон бұзды. Соңғы тестілік матч 1938 жылы 20 тамызда "Овал" стадионында басталды. Үшінші күні (23 тамыз) австралиялықтар Хаттонды рекордты бұзуға дейін тоқтатуға күш салды. 1930 жылғы Брэдманның рекордтық 334 ұпайынан асып түсуге тырысты. Тестілік матчтағы рекордтық ұпай – Хаммондтың Жаңа Зеландияға қарсы өткен матчтағы 336 ұпайы, бірақ бұл төмен деңгейдегі боулингке қарсы жиналған, ал Брэдманның көрсеткіші беделдірек саналды. Рекордқа жақындағанда нервоздық көрсеткенімен, Хаттон Чак Флитвуд Смиттен соққы алып, Брэдманның көрсеткішін басып өтті және ұпайларын 364-ке дейін жеткізді. 13 сағаттан астам уақытқа созылған, 847 допқа қарсы тұрған Хаттонның ойыны сол кездегі бірінші сыныптағы крикеттегі ең ұзақ ойын болды. Бұл оның карьерасындағы алтыншы тесті. Ақырында Англия 903 ұпай жинады, бұл сол кездегі тестілік матчтағы команданың ең жоғары көрсеткіші, содан кейін Хаммонд ойынды аяқтады деп жариялады. Австралия екі рет жеңіліске ұшырады, ал Англия бір ойынмен 579 ұпаймен жеңіске жетіп, серияны теңестірді. Тест крикетшілері арасындағы пікірлерде Лес Эймс Хаттонның үлкен шеберлігін көрсеткенін, бірақ өте оңай жағдай мен нашар боулинг шабуылы оған қолайлы мүмкіндік бергенін айтты. Англияның бұрынғы капитаны Боб Уайт бұл ойынды ойын тарихындағы ең үлкен концентрация мен төзімділік көрсетудің мысалы деп сипаттады. Кейбір сыншылар Англияның тәсіліне наразылық білдірді, бірақ бұл пікір кеңінен қолдау таппады. Ойыннан кейін Хаттон танымал болды, оны Брэдменмен салыстырып, жұртшылық пен баспасөз назарында болды. Кейін Хаттон алған абырой өзіне ең жаман нәрсе болғанын айтты, себебі ол әр ойында үлкен үміттерді сезінді. Маусым аяқталғанда Хаттон барлық матчтарда 60.45 орташа есеппен 1874 ұпай жинады. Ол екі алғашқы матчта жүз ұпайдан асып түсті, бірақ Трансвалға қарсы матчта Эрик Дэвистің добы оны есінен айырды және бірінші тестіге қатысудан алды. Екінші тестіде сәтсіз өнер көрсеткен Хаттон келесі турда екі жүз ұпай жинады, бірақ үшінші тестіде тағы да төмен ұпай жинады, оны Англия жеңді. Соңғы тесті он күнге созылып, "уақытсыз" тесті ретінде аяқталды. Рекордтық ұпайлар жиналған матчта Хаттон 38 және 55 ұпай жинады, бірақ оның үлесі басқалардың үлкен көрсеткіштерімен көлеңкеленді. Хаттон Тест сериясында 265 ұпай жинады, орташа есеппен 44.16 ұпай жинады. 1939 жылғы маусымды қорытындылаған "Висден" Хаттонның әлемдегі ең үздік ұрысшылардың бірі екенін көрсеткенін атап өтті. Жалпы, ол 2883 ұпай жинады, бұл 400-ден астам ұпаймен кез келген ойыншыдан көп, ал оның 62.27 орташа көрсеткіші оны ұлттық орташада Хаммондтан кейін екінші орынға қойды. Он екі жүздігінің ішінде Хаттон Йоркшир үшін ең жоғары ұпай жинады – 280 ұпай, алты сағат ішінде Гэмпширге қарсы, Сатклиффпен ашылу серіктестігінде 315 ұпай жинады. Оның үлесі Йоркширдің үшінші рет чемпион атанды. Екінші тестіде төмен ұпай жинағаннан кейін, Хаттон 73 және 165 ұпай жинады. Ол маусымын Суссекске қарсы Йоркширдің соңғы матчында жүз ұпаймен аяқтады; одан екі күн өткен соң Екінші дүниежүзілік соғыс басталды.
In its summary of the 1939 season, Wisden noted the development of Hutton into a more exciting batsman to watch, observing that he "gave further evidence of being one of the world's greatest batsmen". In total, he scored 2,883 runs, over 400 more than any other batsman and his average of 62.27 placed him second in the national averages behind Hammond. Among his twelve centuries, Hutton scored his highest total for Yorkshire, 280 not out in six hours against Hampshire, sharing an opening partnership of 315 with Sutcliffe. His contributions helped Yorkshire to their third successive Championship. After low scores in the second Test, Hutton scored 73 and 165 not out in the final game at the Oval. He ended his season with a century against Sussex in Yorkshire's final match before the war; two days after its conclusion, the Second World War began.
Соғыс кезіндегі жарақаттану және қалпына келтіру
Соғыс басталғанда Хаттон әскерге ерікті түрде жазылып, Армия дене шынықтыру корпусына сержант-инструктор болып қабылданды. Соғыс жылдары бірінші сыныпты крикет ойналмаса да, лигалық және қайырымдылық матчтары жалғасты, және Хаттон 1940 жылы бірнеше маңызды ойындарда өнер көрсетті. Бірақ 1941 жылдың наурыз айында оның крикет мансабына қауіп төнді. Йорк қаласындағы командалық дайындық курсының соңғы күні, Хаттон спорт залында жаттығу кезінде төсеніштің астынан сығалап, құлап кетті. Ол сол қолының білегінен сүйек сынуына және шығаруға ұшырады. Жазда жасалған операция мен демалыс жарақатты жазылғандай етті; Хаттон бөлімшесіне оралды және крикетке қайта кірісті, бір ойында жүз ұпай жинады. Алайда, ол күшейе түсетін ауырсынуды сезіне бастады және жарақат алған қолына аяқ сүйегінен сүйек ауыстыру операциясын жасатуға мәжбүр болды. Бірінші операция сәтсіз аяқталды, бірақ 1941 жылдың соңында жасалған екінші әрекет ақыры сәтті болды. Операциядан кейін оның сол қолы оң қолынан шамамен екі дюймге қысқа болды. 1942 жылдың жазында Хаттон әскерден босатылып, сауығу кезеңінен кейін Корольдік инженерлер үшін азаматтық қызметкер болып жұмыс істеді, мемлекеттік мүліктердің жағдайын тексерді. Хаттонның жазылуы мен крикетке оралуы соғыс жылдарындағы баспасөз тарапынан жақсы қадағаланды, олар соғысқа дейінгі көптеген крикетшілердің жағдайын бақылап отырды. Хаттон 1943 жылы Пудси Сент-Лоуренс командасымен кәсіби крикетке қайта оралды, қысқа мерзімге командаға қаптал болды, бірақ нашар нәтижелер мен комитетпен келіспеушілік оны қапталдық лауазымынан кетуге мәжбүр етті. Ол 1945 жылға дейін Пудси үшін ойнады, табысты түрде соғып, командаға Пристли кубогын жеңуге көмектесті, бірақ клубпен қарым-қатынасы шиеленісіп, 1945 жылдан кейін олар үшін тағы ойнамады. Хаттон үш ойынның барлығында ойнады, нәтижелері әр түрлі болды. Екінші ойында 46 ұпай жинады, бірақ алғаш рет кездескен Кит Миллердің қысқа добынан әлсіз қолына ауыр соққы алды. Оның бірінші сыныптық жарыстағы жалпы ұпайы 782 ұпайға жетті, 9 ойындағы орташа көрсеткіші 48,87 болды. Маусымның ең маңызды матчы Англияның Лордс стадионында Доминионға қарсы өткен матчы болды, бірақ Хаттон Пудсиге берген уәдесіне байланысты осы ойында қатыса алмады.
Австралияға алғашқы сапары
Округтік крикет 1946 жылы толыққанды қайта жанданды. Хаттон жарақатынан қиналды; оның білектері толық айналмайтын болды және ол "хук" соққысынан бас тартты. Дегенмен, ол 48.50 орташа есеппен 1552 ұпай жинады. Оның төрт жүзілігінің ішінде саяхаттап келген Үндістан құрамасына қарсы өткен ойындағы 183 ұпайы бар еді, бірақ үш сынақ ойынында ол сәтті болмады, 30.75 орташа есеппен 123 ұпай жинады. Ол "Джентльмендер және ойыншылар" матчына шақырылмады, бірақ 1946-1947 жылдарғы Австралияға жасалған турға MCC командасының құрамына енді. MCC соғыстан кейін осылай шапшаң турға шығуға құлшынбады, бірақ Австралия билігі талап етті. Уолли Хаммонд басқарып келген туристер сынақ сериясында 3:0 есебімен жеңілді, қарсыластары күткеннен гөрі мықтырақ болды. Хаттон турды жақсы бастады, екі жүздік соқты, соңғысы "Wisden" журналымен турдың ең жақсы ағылшын ойыны деп сипатталды. Соңғы екі сынақ ойынында Хаттон Сирил Уошбрукпен үш рет қатарынан жүздік ашылу серіктестігін жасады. Хаттонның доптың астына тығылып қалу тактикасы оның қорқып жүргенін күшейтті. Соңғы сынақ ойынында Хаттон бірінші күні бойы соғып, 122 ұпай жинады, ол Австралиядағы алғашқы сынақ жүзілігі болды, Lindwall және Millerдің тағы бір шабуылына қарамастан. "Сидней Морнинг Геральд" газеті австралиялық шабуылшылардың салған қысқа доптарының көп санына сын тақты, олар Хаттонға бір ойынның ішінде үш ретке дейін лақтырылды. Екінші күнгі ойынды жаңбыр тоқтатқаннан кейін, Хаттон түні бойы тонзиллитпен ауырып, қалған ойынды өткізіп, көп ұзамай үйге қайтып кетті. Турдағы барлық бірінші сыныптық матчтарда Хаттон 70.38 орташа есеппен 1267 ұпай жинады.
Оңтүстік Африка мен Вест-Индияға қарсы сериялар
1947 жылы Хаттонның тонзиллиті 1947 жылғы маусым басталар алдында алынып тасталды, бірақ денсаулығының нашарлауы жалғасты, ол маусымның басында бірнеше ойындарды өткіріп алуға мәжбүр болды. Дегенмен, оның формасы жақсы болды және ол алғашқы матчтарда төрт жүздік соқты. Йоркшир графтық чемпионатта жетінші орынға түсіп қалды, бұл негізгі ойыншылардың зейнеткерлікке шығуы мен Хаттонның жиі түрде өкілдік крикетке қатысуынан туды. Тест матчтарында Хаттон бастапқыда көп ұпай жинамады. Үш тесттен кейін оның ең жоғары көрсеткіші 24 ұпайды құрады. Ол төртінші тестте, Хединглидегі алғашқы ойынында, қиын жағдайда төрт жарым сағатқа созылған жүздік соқты. Хаттон соңғы тестте 83 және 36 ұпай жинады. Ол келгеннен кейін төрт күн сапар шеккеннен кейін, үшінші тестке қатысу үшін Британ Гвианасына қарсы 138 және 62 ұпай жинады. Графтық матчтарда Хаттон 92.05 орташасымен сегіз жүздік соқты. Кейбір Йоркшир сыншылары команданың Хаттонға тым көп тәуелділігі және басқа ұрысшылардың нашар өнер көрсетуіне алаңдады. Сол маусымда Хаттонға ең үлкен сын Англияға жеңіліссіз келген және тест сериясын 4:0 есебімен жеңген Австралия құрамасынан келді. Турдың басында австралиялықтар, әсіресе Линдуолл мен Миллер, Хаттонның сенімін күйрету үшін оны нысанаға алды. Йоркширдің туристерге қарсы матчында Хаттон қиын жағдайда ойнамаса да, ол көп ұзамай MCC үшін ойнағанда оларға қарсы жалғыз табысқа жеткен ұрысшы болды. Хаттон бірінші тестке шақырылды, бірақ Англия австралиялық жылдам допшылардан жеңіліс тапты. Бірінші иннингсте жеңіліс тапқаннан кейін, австралиялықтар бірнеше рет бункерлік шабуылдар жасады, олардың бірі Хаттонның иығына тиіп, көрермендердің ашуын тудырды. Миллер оны төртінші күнгі ойынның басында өте нашар жарықта боулингке жіберді. Ол 13 ұпай жинағанға дейін бірнеше рет шығарылып, павильонға наразылық білдіретін үнсіздікке оралды. Австралияның бұрынғы ойыншысы Билл О'Райли Хаттонның шоғырлануы қиынға түскенін және ол бұрынғы өзінің көлеңкесі екенін айтты. Лордстағы қиындықтардан кейін Хаттон үшінші тесттен шығарылды. Байқаушылар Хаттонның жылдам допшылардан қашқанын байқады, бұл Англия таңдау комиссиясы үшін жетекші ұрысшы үшін жаман мысал болды. Бұл шешім Австралияны таң қалдырды және қуантты, олар Хаттонды ұранымен ең қауіпті қарсылас деп санады. Баспасөз және сыншылар бұл шешімді қате деп бағалады. Кейінгі жылдары Англия капитаны Норман Ярдли бұл таңдаудың дұрыс еместігіне келісті. Спорт журналисі Патрик Мерфи бұл жағдайды "жабық адамды одан да жабық болуға итермелегенін" айтты. Сыншылар Хаттонның қайтып келгеннен кейін жақсы ұрысшы болғанын және бұл иннингстер оның репутациясын қалпына келтіргенін мәлімдеді. Австралияға жеңіске жету үшін бұрылысқа ыңғайлы алаңда 404 ұпай қажет болды, бірақ негізгі боулингтердің нашар өнер көрсетуі Австралияға жеті қақпалы жеңіске қол жеткізуге мүмкіндік берді, бұл Wisden журналы "таңғажайып" деп сипаттады. Басқа сыншылар оның әрқашан ыңғайлы көрінгенін атап өтті. Екінші иннингсте үлкен дефицитпен Англия 188 ұпайға тоқтатылды. Хаттон 64 ұпай жинап, алғашқы иннингстегідей қорғаныс ролін ойнады. Тест сериясында Хаттон 42.75 орташасымен 342 ұпай жинады. Тест матчтары басталғанға дейін Хаттон үш жүздік соқты, содан кейін Англияның бірінші тестті жеңуіне 83 ұпай қосты. Келесі үш тест те тең түсті. Екінші матчта Хаттон мен Уошбрук жаңа тесттік матчтық рекордтық ашылу серіктестігін орнатты. Жеңіл соққыға түскен жағдайда олар бірінші күні 359 ұпай бөлісті, ал Хаттон бес сағат соққыдан кейін 158 ұпайға аут болды. Үшінші тестте Хоптон 41 және 87 ұпай жинады, содан кейін төртінші ойында 123 ұпай жинады, бұл Англияның екінші иннингін қауіпті уақытта шешті. Англия соңғы ойынды жеңіп, серияны 2:0 есебімен жеңді. Ол Ланкаширге қарсы қос жүздік соқты, бұл матчта Йоркширдің ұрысшысы үшін екінші рет болды. Хаттонның алдыңғы бірнеше маусымдағыдан көп матчтарға қатыса алатындай, Йоркшир графтық чемпионатты Миддлсекспен бөлісті, бұл олардың 1959 жылға дейінгі соңғы табысы болды. Жаңа Зеландия құрамасына қарсы төрт тесттік матчта, олардың барлығы тең түсті, Хаттон 78.16 орташасымен 469 ұпай жинады. 1950 жылы Хаттон 56.91 орташасымен 2049 ұпай жинады. Хаттонның Миддлсекске қарсы жәрдемақы матчы жаңбырдың әсеріне ұшырады, бірақ басқа да оқиғалар, жинақтар және ойын жоғалту үшін сақтандыру Хаттонға 9 713 фунт стерлинг берді, бұл сол кезде Йоркшир крикетшісінің рекорды болды. Соның үштен екісін Йоркшир комитеті Хаттон атынан инвестициялады, олардың әдеттегі тәжірибесі бойынша; Хаттон бұл комитеттің әкесіндей қарауына наразы болды, әсіресе ол толық соманы 1972 жылға дейін алмады. Хаттон Батыс Индияға қарсы төрт тесттің үшеуінде ойнады. Бірінші тестте саусақ жарақатынан шаршаған ол 39 және 45 ұпай жинады, Англия сериядағы жалғыз жеңісін тіркеді. Батыс Индия екінші тестті жеңіп, Англиядағы алғашқы тесттік жеңісін тіркеді, содан кейін соңғы екі тестті жеңіп, серияны 3:1 есебімен жеңді; Хаттон үшінші тестті белдік ауруынан өткіргенімен, төртінші тестте 202 ұпай жинады, Англияның бірінші иннингін аяқтады. Батыс Индияның спин допшылары Сонни Рамадин мен Альф Валентин барлық ұрысшыларға қиындық туғызды, Хаттоннан басқа, ол әрқашан ыңғайлы көрінді. Wisden оның күш-жігерін ұмытылмас деп бағалады.
Hutton's tonsils were removed before the start of the 1947 season but his poor health continued, forcing him to miss some games at the start of the season. Nevertheless, his form remained good and he scored four centuries in early matches. Yorkshire dropped to equal seventh in the County Championship, affected by the retirement of key players and the frequent loss of Hutton to representative cricket. In the Test matches Hutton did not initially score heavily. His highest innings after three Tests was only 24 runs, He returned to form during the fourth Test, his first at Headingley, with a four and a half hour century on a difficult pitch for batting. Hutton scored 83 and 36 in the drawn final Test, Immediately after he arrived, having travelled for four days, Hutton played against British Guiana, scoring 138 and 62 not out, before appearing in the third Test. In county matches, Hutton averaged 92.05 and scored eight centuries. Some Yorkshire critics expressed concern at the team's dependence on Hutton and the poor performance of other batsmen. Hutton's main challenge that season came from the Australian side which toured England undefeated and won the Test series 4–0. In the early part of the tour, the Australians, and particularly the pace bowlers Lindwall and Miller, tried to shake Hutton's confidence by targeting him. Although Hutton failed on a difficult pitch in Yorkshire's match against the tourists, he was the only successful batsman against them when he appeared for MCC shortly after. Hutton was selected for the first Test, but England were overwhelmed by the Australian fast bowlers and lost the match. After a failure in the first innings, who responded with a series of bouncers, one of which struck Hutton on the shoulder and provoked an angry reaction from the crowd. Miller bowled him in very poor light at the start of the fourth day's play. He was nearly dismissed several times before he was out for 13, and returned to the pavilion to an uncomfortable silence from the crowd. Bill O'Reilly, another former Australian player working as a journalist, said Hutton seemed to be struggling with concentration and was a shadow of his former self. Following his struggles at Lord's, Hutton was omitted from the team for the third Test. Observers had noticed Hutton backing away from the fast bowlers, which the English selectors saw as a poor example from a leading batsman. The decision generated considerable acrimony, but surprised and pleased the Australians, who felt Hutton was their most formidable opponent with the bat. Press and critics generally judged the omission a mistake, In later years, Norman Yardley, the England captain, agreed that the choice was a poor one. found the situation unsettling and Patrick Murphy, a sports journalist, writes that it "served to drive a reserved man further in on himself." Critics considered Hutton to be a better batsmen when he returned and that these innings repaired his damaged reputation. Australia needed 404 to win on a pitch favouring spin, but the poor performances of the main bowlers allowed Australia to record a seven wicket win described by Wisden as "astonishing". while other critics noted he always looked comfortable. Facing a huge deficit in their second innings, England were bowled out for 188. Hutton scored 64, playing a similar defensive role to his first innings. In the Test series, Hutton scored 342 runs at an average of 42.75. Before the Test matches began, Hutton scored three centuries and then contributed 83 as England won the first Test. The next three Tests were drawn. In the second match, Hutton and Washbrook set a new Test match record opening partnership. In easy batting conditions, they shared 359 runs on the first day before Hutton was out for 158 after almost five hours batting. In more favourable bowling conditions in the third Test, Hutton scored 41 and 87, followed by 123 in the fourth game which settled England's second innings at a dangerous time. England won the final game to take the series 2–0, He scored a double century against Lancashire, only the second for a Yorkshire batsman in the fixture. With Hutton available for more matches than in the previous few seasons, Yorkshire shared the County Championship with Middlesex, their last success until 1959. In the four Test matches against the touring New Zealanders, all of which were drawn, Hutton scored 469 runs at an average of 78.16. Hutton scored 2,049 runs at an average of 56.91 in the 1950 season. Hutton's benefit match against Middlesex was affected by rain, but other events, collections and insurance for loss of play gave Hutton £9,713, a record at that point for a Yorkshire cricketer. Two thirds of the amount was invested on Hutton's behalf by the Yorkshire committee, following their usual practice; Hutton resented this paternalism from the committee, particularly as he did not receive the full amount until 1972. Hutton played in three of the four Tests against West Indies. In the first Test, hampered by a finger injury, he scored 39 and 45 as England recorded their only victory of the series. The West Indies won the second Test, their first Test victory in England, and won the final two Tests to take the series 3–1; Hutton missed the third Test with lumbago but in the fourth Test scored 202 not out, carrying his bat through England's first innings. The West Indian spinners Sonny Ramadhin and Alf Valentine caused difficulties for all the batsmen except Hutton, who always appeared comfortable. Wisden praised his effort as unforgettable.
Австралия 195051
Фредди Браун 1950–51 жылдары Австралиядағы MCC командасын басқарған, ол Хаттонның Англия құрамасының капитаны лауазымына дейінгі алдағысы болды. Хаттон 1950–51 жылдары Австралияға жасалған MCC турына әуесқой Фредди Браунның капитаны ретінде шақырылды. Бұл капитандыққа таңдау күтпеген болып келді, себебі бұл рөлге лайықты әуесқойды табу үшін күрес болған еді. Хаттон маусымның соңына дейін Йоркшир үшін ойнады. Ноттингемширге қарсы матчта ол бес сағатта 194 ұпай жинады, бұл оның бірінші сыныптағы соңғы жүздігі болды. Оның соңғы 100 ұпайы бір сағаттың ішінде соғылды. Келесі матчтан кейін арқасының ауыруына байланысты ол сол маусымда ойнамады. Он бір бірінші сыныптық матчта ол 29.83 орташа есеппен 537 ұпай жинады. Барлық бірінші сыныптық крикетте ол 55.51 орташа есеппен 40,140 ұпай жинады, оның ішінде 129 жүздік бар.
Беттеу
Уисден Хаттонды Джек Хоббспен бірге "өзінің елі үшін ойнаған ең шебер кәсіби ұрысшылардың бірі" деп бағалады. 2010 жылдың қазан айында ол ESPNCricinfo ғасырлық құрамасына енді, бұл құраманы беделді комментаторлар мен крикет жазушыларының тобы барлық уақыттағы ең ұлы крикетшілерді көрсету үшін таңдады. Осы процестің бір бөлігі ретінде ол Англияның ең ұлы құрамасына да кірді; Йоркширдің ресми тарихы оны "техникалық және эстетикалық тұрғыдан Йоркшир үшін ойнаған ең жақсы ұрысшы" деп сипаттайды. Хаттон басқаларына қарағанда сақтықпен ойнады. Герберт Сатклифтің үлгісімен, ол ашылушы ұрысшының рөлін қорғанысқа бағытталған деп қарастырды. Оның ойынының негізі жақсы қорғаныс техникасы болды, бірақ қажет болған жағдайда жылдамдығын арттырып, шабуылдық соққылар жасауға қабілетті болды. Ол қиын жағдайдағы жабындарда ерекше тиімді болды. Англия ұрысшыларының келесі буынынан Питер Мэй Хаттонның ұрыс және капитандыққа қатысты көзқарасын қабылдауға тырысты, ал Колин Каудрей кейіннен: "Мен Лен Хаттонның үлгісімен өзімді дамытуға тырыстым, мен ауыр крикет ойнай бастаған сәттен бастап" деді. Статистикалық тұрғыдан алғанда, Хаттон ең жоғары жетістікке жеткендердің қатарында. Ол зейнеткерлікке шыққанда, одан көп ұпай жинаған тек екі ойыншы болды – 6971 тесттік ұпайы; оның 56.67 орташа көрсеткіші кемінде 50 тесттік матч ойнағандардың арасында тоғызыншы орында тұр, ал 4000-нан астам ұпай жинаған ашылушылардың арасында Сатклифтен жоғары орташа көрсеткішті ешкім көрсеткен жоқ. Ол тұрақтылық танытты; оның жылдық орташа көрсеткіші үш рет ғана 50-ден төмен болды, 1947 жылдан 1954 жылға дейін әр жыл сайын 50-ден жоғары орташа көрсеткішті көрсетті және 138 иннингінің 90-ында 20 немесе одан көп ұпай жинады. Хаттонның ұрыс техникасы дәстүрлі және консервативті болды. Джон Вудкок оның үлкен интуицияға ие екенін, мысалы, құпия спиннерлер Рамадин мен Айверсонды оңай ойнағанын жазды. Оның ұрыс позасы бос және тыныш болды, алғашқы қозғалысы оң аяғын артқа және орта тұнбаға қарай жылжыту болды. Ол көбінесе артқы аяғымен ойнайтын, бірақ ешқашан алға қарай ойнамайтын, допқа келуіне мүмкіндік беретін. Хаттон тек қауіпсіздікке кепілдік берген жағдайда ғана шабуылдық соққылар жасады және допты сирек көкке көтерді; ол тест матчтарында барлығы жеті алтылық соқты. Алайда Патрик Мерфи былай деп жазады: "Кейде ол генийлік ойын көрсетіп, боулерлердің оны тоқтатуға мүмкіндігі болмайтын". Ол барлық иннингтерінде алаңдағылардың қолы жетпейтін жерге соққы беруде шебер болды. Оның көптеген замандастары оның соғыстан кейінгі австралиялық боулерлердің қысқа соққыларынан аман қалғаны үшін жеткілікті құрметке ие болмағанын сенді. Тактикалық тұрғыдан алғанда, Норман Ярдли оны "әрекетке дайын емес, салмақты" деп тапты. Оның басты мақсаты ұпай жинау болды, бірақ матч барысында ол әр ойыншының әлсіз жағына шабуыл жасау үшін тәсілін жылдам өзгертетін. Оның капитандыққа таңдаулары көптеген талқылауларға себеп болды. Кариб теңізіндегі оқиғалардан кейін Труман Хаттонның капитандығымен Англия үшін қайта ойнамады, бірақ ол әлі де Англияның болашағы ретінде қарастырылды. Джим Лейкер де командадан алынып тасталды, мүмкін, Хаттон Лейкердің адалдығына күмән келтіргендіктен. Лейкердің орнын алмастырған Джим Макконнон да, Вик Уилсон да 1954–55 жылдардағы Австралия туры үшін даулы таңдау болды, олардың таңдауы Тревор Бейли Хаттонға жатқызды; екеуі де турда маңызды рөл атқармады. Труман мен Бейли Хаттонның ойыншыларымен сөйлесуі қиын болды деп ойлады: әуесқой сыншылар мұны кәсіби адамның басқа кәсіпқойларға жетекшілік етуінің сөзсіз салдары деп есептеді. Екінші жағынан, Хаттон жылдам боулерлер Труман, Тайсон және Брайан Стэтамның дамуында маңызды рөл атқарды. Тайсон мен Стэтам кейіннен оның кеңестері мен жігерін олардың келесі жетістіктерінің факторы ретінде мойындады. Каудрей де Хаттонның кеңестері мен көмегін мойындады. Сонымен қатар, 1954–55 жылдары Австралияға жасаған турда Хаттон оған қатты қызығушылық танытты және Каудрейдің әкесі тур кезінде қайтыс болғанда оған ерекше жұбаныш болды. Хаттон 1950 жылдары Йоркширдің киім бөлмесіндегі қақтығыстарға қызығушылық танытпаған тыныш адам еді. Команда екіге бөлінді және ойыншылар жиі бір-бірімен қақтығысты; кейбір сыншылар бұл 1950 жылдары округтік чемпионатты жеңе алмауының бір факторы деп санайды. Сол кездегі ойыншы Рей Иллингворт Хаттон команданың жағымсыз көзқарасын өзгерте алатын жалғыз адам болды деп санайды, бірақ "ол бұл туралы ештеңе істемеді". Иллингворт оның "алыстағы батыр" екенін еске алып, былай деді: "Лен әрқашан сәл саркастикалық болатын, ол күлкілі адам еді. Ол киім бөлмесіндегі дауды естіп, отқа бір тал ағаш лақтырып, оны жандыратын. Ол өзін-өзі қорғады, ол өте жалғыз адам еді".
Кейінгі өмірі
Хаттон 1939 жылғы 16 қыркүйекте Скарбороға жақын Уайкхемде бұрынғы Йоркшир крикетшісі Фрэнк Деннистің қарындасы Дороти Мэри Деннисқа үйленді; олар Доротидің ағасымен бірге қатысқан маусым соңындағы биде танысты. 1947 жылы Джон дүниеге келді. Бірақ жазу және журналистика оған тұрақты мансап әкелді. Хаттон журналист және жазушы Томас Мольтпен бірлесіп 1949 жылы «Крикет – менің өмірім» атты естеліктер кітабын жазды, сондай-ақ әлі ойнап жүрген кезінде News of the World газетіне материалдар жазды. Крикеттен зейнетке шыққаннан кейін Хаттон 1961 жылға дейін телерадио хабарларында жұмыс істеді, ал 1955 жылдан бастап 1963 жылға дейін Лондонның «Кешкі жаңалықтарына» жазды. 1984 жылы ол «Крикетке арналған отыз жыл» атты үшінші кітабын шығарды. 1960 жылы Хаттонды негізінен жарнамалық жұмыстармен айналысатын Дж.Х. Феннер инженерлік фирмасына шақырды. Кейіннен ол маркетинг және өнімдерді шетелде насихаттау саласына өтті, 1973 жылы фирма директоры болды және 1984 жылы зейнетке шықты. Комитеттерді ұнатпаса да, Хаттон 1975 және 1976 жылдары Англия құрамасының ойыншыларын іріктеу комиссиясына кірді, бірақ іскерлік міндеттемелері оның уақытын шектегендіктен 1977 жылы қызметтен кетті.