Кіріспе

Tubeway Army альбомы Replicas – ағылшын Tubeway Army тобының екінші және соңғы студиялық альбомы, 1979 жылдың 4 сәуірінде Beggars Banquet Records лейблынан шықты. Бұл олардың өткен жылы шыққан, өз атымен аталатын дебюттік альбомынан кейін жарық көрді. Осыдан кейін Tubeway Army тобының вокалисі Гари Нуман жеке өзінің атымен альбомдар шығаруын жалғастырды, бірақ Tubeway Army музыканттары онымен біраз уақыт бірлесіп жұмыс істеді. Replicas – Нуман кейіннен өзінің мансабының «машина» кезеңі деп атаған алғашқы альбом, ол The Pleasure Principle (1979) және Telekon (1980) альбомдарынан бұрын шықты. Бұл альбом дистопиялық ғылыми фантастикалық болашақ пен адам/машина трансформациясы, андрогин бейне және синтетикалық рок дыбысы сияқты ортақ тақырыптармен байланысты жинақ. «Are 'Friends' Electric?» әнінің күтпеген сәттіге ие болуының арқасында, альбом 1979 жылдың шілдесінде Ұлыбритания чарттарында 1-орынға жетті және BPI ұйымы тарапынан 100,000 данадан астам сатылғаны үшін «Алтын» сертификатына ие болды. Оқиға жақын болашақтағы ірі қалада өтеді, онда Machmen (клондалған адам терісі бар андроидтер) және басқа машиналар Grey Men (көлеңкелі шенеуніктер) берген бұйрықтар бойынша халықты бағындырып ұстайды. Альбомның сюжеті мен мәтіні тікелей Филип К. Диктің ғылыми фантастикалық туындыларынан, әсіресе оның «Do Androids Dream of Electric Sheep?» атты еңбегінен шабыт алды, бірақ атауы олай емес. Нуманның Machmen-дері Ридли Скоттың «Blade Runner» фильмінде (Диктің кітабы негізінде) андроидтерді атау үшін қолданылатын Replicant-тарға ұқсас болғанымен, Скоттың фильмі Tubeway Army альбомынан үш жыл кейін шықты және Дик өзінің 1968 жылғы түпнұсқа романында «Replicant» сөзін ешқашан қолданған жоқ. Альбомның обложкасында Нуман Machman бейнесінде бейнеленген, ол өз бөлмесінен «Парк» үстінде аспанға көтерілген жартылай айға қарайды, ал сыртында көріне бермейтін адам тұр, ал Нуманның көрінісі өзіне қарайды.

Жазу және музыка

Replicas 1978 жылдың соңында Лондон қаласындағы Gooseberry Studios студиясында жазылды және 1979 жылдың ақпанында Marcus Music Studios студиясында қосымша жазбалар мен ремикстеу арқылы аяқталды. Музыкалық тұрғыдан Нуманға ең көп әсер еткен – коммерциялық сәттілікке жете алмаған Джон Фокс басқарған Ultravox тобының нұсқасы болды. Дэвид Боуидің "Low" альбомындағы "Speed of Life" және "Breaking Glass" сияқты композициялар, сондай-ақ Kraftwerk-тің "The Man Machine" альбомы, әсіресе, "Neon Lights" атты ұзақ және мұңды тректер де еске алынды. Жазба Tubeway Army тобының алғашқы альбомының дыбысын дамыта түсті. "The Machman", "You Are in My Vision" және "It Must Have Been Years" тректері бұрынғы альбомның гитараға негізделген рок музыкасын еске түсірсе, қалғандары Minimoog аналогты синтезаторының негізінде құрылды. "Достар электрлі ме?" ("Are 'Friends' Electric?") композициясымен бірге, "Мен! Мен сенің қосылысыңнан үзіліп тұрам" ("Me! I Disconnect from You"), атмосфералық "Down in the Park" (альбом шығар алдында сингл ретінде жарық көрді және коммерциялық сәттілікке жете алмаса да, культты мәртебеге ие болды), көп қабатты атау трегі және "When the Machines Rock" және "I Nearly Married a Human" аспаптық шығармалары да бар, соңғысында Нуман алғаш рет қарапайым барабан автоматтарын пайдаланды; ол келесі жылы Карл Саганның "Космос: Жеке саяхат" ("Cosmos: A Personal Voyage") телесериалында пайда болды.

Сыни қабылдау

The New York Times альбомды "ерекше синтезатор эффектілері және сәндік аденоидты әндер мен вокалдар, оңай қабылданатын, күшті ырғақты бөлімшесі" деп атады.

Трек тізімі

Барлық әндер Гари Нуманның авторлығында.