Кіріспе

Аугсбург Айсканалы — Германияның Аугсбург қаласында, 1972 жылғы Мюнхенде өткен жазғы Олимпиада ойындары үшін каноэ-слалом жарыс алаңы ретінде салынған жасанды ақсулы өзен. Бұл өз түріндегі алғашқы жасанды ақсу трассасы, ол Олимпиада ойындарына каноэ слаломы (жабық каноэ мен каяктарды пайдалану) спорт түрін енгізді. Дегенмен, жасанды өзендерді салу және оларды сумен қамтамасыз етудің қымбаттылығына байланысты, каноэ слаломы келесі төрт жазғы Олимпиада ойындарында болмады. 1992 жылы Барселонада өткен Олимпиада ойындарымен ол қайтадан енгізілді және содан бері барлық жазғы Олимпиада ойындарында ұсынылып келеді. Осылайша, Eiskanal 1992 жылдан 2012 жылға дейін алты Олимпиадалық ақсу трассасының прототипі ретінде қызмет етті, сондай-ақ он сегіз елдегі елуден астам жаттығу және жарыс орталықтарының үлгісі болды (тізімді қараңыз). Ең ескісі болғанына қарамастан, ол әлі де кеңінен қолданылады, екі әлем чемпионаты мен көптеген әлем кубогы жарыстарын қабылдап келеді. 1990 жылдан 2010 жылға дейінгі жылдардың төртеуін қоспағанда, ол барлық жылдары Әлем кубогы жарыстарын өткізді, және 2013 және 2014 жылдары да өткізді. Бұл нысан мен оның веб-сайтын қайық үйінде кеңсесі орналасқан екі клуб бірлесіп басқарады: Аугсбург каяк клубы eV және Каноэ Швабен Аугсбург.

Тарих

Аугсбургтің оңтүстігінде, Лех өзенінің солтүстігінде орналасқан Хохабласс (Жоғары ағызу) бөгеті 1647 жылы салынған. Соңғы рет 1911-1912 жылдары қайта жаңартылған. Бөгет өзен суын Гауптштадтбахқа (Капитал ағысы) бұрып жібереді, ол қала арқылы ағып өтетін Аугсбург Лех ауданының көптеген каналдарына тармақталады. Орта ғасырларда каналдар ауыз су, су тірмендерін іске қосу және кәріз суларын шығару үшін пайдаланылған. 1875 жылы, жүйедегі ағыс бағытынан су жинау үшін, бөгеттің жанында Капитал ағысының жаңа жанама тармағына су жинау және сүзгілеу орнатылысы салынды. (2007 жылы ол тоқтатылып, су құбыры мұражайы мен шағын гидроэлектр стансасына айналдырылды.) Алғашқы канал Eiskanal (Мұз каналы) деп аталды, себебі ол су құбыры қондырғыларын мұздан қорғау үшін пайдаланылды, су ағысынан мұзды бұрып жіберді. 1950 жылдары Eiskanal каноэ слалом үшін қолданыла бастады, бірақ оның көлбеулігі спортта көбінесе қолданылатын тау өзендерінен әлдеқайда төмен болды. 1972 жылғы Олимпиадаға дайындық үшін Шығыс Германия командасы Цвиккаудың Кайнсдорф ауданындағы Цвиккау Мулде өзенінде Eiskanalдың құпия көшірмесін салды. Әлемдегі жалғыз жасанды тасқын су арнасындағы жаттығулар өте сәтті болды, нәтижесінде Шығыс Германия каноэшілері каноэ слаломынан барлық төрт Олимпиада алтын медалін жеңіп алды, мұндай жағдай бұрын ешқашан болған емес. Ұзақ уақыт бойы тасталып, өсіп кеткен каналдың қираған қалдықтары әлі де спутниктік суреттерде көрініп тұр.

Дизайн

Ескі каноэ слалом арнасының төсегі ешқашан қайталанбаған техника қолданылып жасалған мүсінді бетоннан тұрды, ал каналдың тегіс емес еденінің ажырамас бөлігін құраған жасанды тастар болды. Бұл ерекшелік сусыз каналдың фотосуреттерінде анық көрінеді. Пішіндер 25 метрлік металл парақтан жасалған масштабты модель арқылы су ағынының көмегімен жоспарланды. Бірінші сарқыма мен бірінші тас арал арасындағы құйынды су "Вашмашина", яғни "Жуынатын машина" деп аталады. Каналдың тарылып, жаяу өткел көпірінен төмен түсетін жері – "Богенбрюке", яғни "Аркалы көпір". Қажет болған жағдайда арнаны одан әрі тарылтатын жұмыс істейтін су бұрғыштары бар. Көпірдің астындағы тас аралға мифтік кит есімімен "Моби Дик" деп ат қойылған. Соңғы иілмелі бұрғыштың сол жағындағы қабырғасында каналдың оң жағы сарқымаға айналады. Сарқымадағы толқын "Коркензиер", яғни "Бұрғыш" деп аталады. Сол жерден жол көпіріне дейінгі каналдағы құйынды оң жақ бұрылыс "Карусель", яғни "Айналмалы" деп аталады. Көпірдің астындағы сол жақтағы тағы бір сарқыма толқыны "Торпедовальце", яғни "Торпедо ойығы" деп аталады. Жол көпірінен кейін трасса тегістеліп, қатысушылар финиш сызығына қарқынмен жүгіреді.