Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жер-Ай жүйесіндегі шаң концентрациясы
Concentrations of dust in the Earth–Moon system
Кордилевский бұлттары, сондай-ақ «арбақ айлар» деп те аталады, Жер-Ай жүйесінің Лагранж нүктелерінде кездесетін шаң концентрациялары. Оларды алғаш 1960 жылдары польшалық астроном Казимеж Кордилевский хабарлаған, ал 2018 жылдың қазан айында Корольдік астрономиялық қоғам олардың бар екенін растады. Йозеф Витковский ұсынған әдістемедегі өзгерістен кейін бұлттарды алғаш рет Кордилевский 1956 жылы байқады. 1961 жылдың 6 наурызы мен 6 сәуірі аралығында ол Лагранж нүктесіне жақын екі жарқын дақты суретке түсірді. Байқау кезінде дақтардың Қаспровый Вирх тауынан жасалған байқауларға қарағанда қозғалмайтындай көрінді. «Хайтен» зондының Кордилевский бұлттарын таба алмауы олардың бар екенін жоққа шығармайды, себебі зонд әрбір Лагранж нүктесінің айналасында бір рет қана айналып, бұлттарды жіберіп алуы мүмкін. Бұл өте әлсіз және анықталмаған аспан денелерінің бар екенін нақты растауға әкелген шешуші фактор және әдістемедегі өзгеріс поляриметрияны қолдану болды, яғни оларды олардың жарқырауымен емес, поляризациялық үлгілері арқылы (негізінен) анықтау. Оларды Жерден байқау өте қиын, бірақ ерекше қараңғы және ашық түнгі аспанда қарусыз көзге көрінуі мүмкін. Көбінесе байқаулар шөлдерде, теңізде немесе тауларда жасалған. Бұлттар гегенсхейнге қарағанда сәл қызыл түсті болып көрінеді, бұл олардың басқа типтегі бөлшектерден тұрғанын көрсетеді.
Kordylewski clouds, also named ghost moons, are concentrations of dust that exist at the and Lagrangian points of the Earth–Moon system. They were first reported by Polish astronomer Kazimierz Kordylewski in the 1960s, and confirmed to exist by the Royal Astronomical Society in October 2018. After a change in method suggested by Josef Witkowski, the clouds were first seen by Kordylewski in 1956. Between 6 March and 6 April 1961, he succeeded in photographing two bright patches near the Lagrange point. During the observation time, the patches hardly appeared to move relative to The observations were taken from the mountain Kasprowy Wierch. Hiten's failure to find the Kordylewski clouds does not rule out their existence, since the probe revolved around each Lagrange point for only one loop and could have missed the clouds. The decisive factor and change of methodology that has led to the unambiguous confirmation of the existence of these extremely faint and elusive celestial objects was using polarimetry, i. e. detecting them by their polarization patterns, not (primarily) by their brightness. They are very difficult to observe from Earth but may be visible to the unaided eye in an exceptionally dark and clear night sky. Most claimed observations have been made from deserts, at sea, or from mountains. The clouds appear somewhat redder than the gegenschein, indicating that they may be made of a different kind of particle.
Орны
Кордилевский бұлттары Жер-Ай жүйесінің Лагранж нүктелерінің жанында орналасқан. Олардың бұрыштық диаметрі шамамен 6 градусқа тең. Бұлттар осы нүктелерден 6-10 градусқа дейін қашықтыққа жылжуы мүмкін. Басқа бақылаулар олардың Лагранж нүктелерінің маңында 6x2 градус көлеміндегі эллипс бойынша қозғалатынын көрсетеді.
The Kordylewski clouds are located near the and Lagrange points of the Earth–Moon system. They are about 6 degrees in angular diameter. The clouds can drift up to 6 to 10 degrees from those points. Other observations suggest they move around the Lagrange points in ellipses of about 6 by 2 degrees.