Жаңа Йорк штатының 2006 жылғы губернатор сайлауы

Кіріспе

Нью-Йорктегі сайлау

2006 жылғы Нью-Йорк губернаторлық сайлауы 2006 жылдың 7 қарашасында Нью-Йорк губернаторы мен губернаторының орынбасары сайлау үшін, басқа штаттардағы АҚШ Сенатына сайлаумен және АҚШ Өкілдер палатасына сайлаумен, сондай-ақ түрлі штаттық және жергілікті сайлаулармен бірге өтті. Сол кездегі республикалық губернатор Джордж Патаки төртінші мерзімге қайта сайлануға қатыспауды шешті. Демократ Элиот Спитцер, Нью-Йорктің бас прокуроры, сайлауда бұрынғы республикалық штаттық Ассамблеяның азшылық көшбасшысы Джон Фасоны жеңді. Қазіргі уақытқа дейін Нью-Йорктегі губернатор кеңсесі партиялық бақылауды соңғы рет осы сайлауда өзгертті. Бұл 1982 жылдан бері өткен алғашқы бос орын сайлауы болды. Алғашқы сайлаулар 12 қыркүйекте өтті. Бұл келесі округтердің демократтарға дауыс берген соңғы губернаторлық сайлауы: Genesee, Chautauqua, Cattaraugus, Niagara, Fulton, Steuben, Tioga және Schoharie. Спитцер 2007 жылдың 1 қаңтарынан 2010 жылдың 31 желтоқсанына дейін қызмет етуге тиіс еді, бірақ ол 2008 жылдың 12 наурызында (қызметтен 2008 жылдың 17 наурызында босатылған күшінде) отставкаға кететінін жариялады, себебі ол проституцияға қатысты дауға тартылған болатын. 17 наурызда Спитцердің орнын вице-губернатор Дэвид Паттерсон басқарды.

Науқан

2004 жылдың соңында бас прокурор Элиот Спитцердің сайлау кампаниясын жариялауынан кейін, назар мемлекеттік республикалық партияға, әсіресе үш мәрте сайланған губернатор Джордж Патакидің болашағына ауды. 2004 және 2005 жылдар аралығындағы сауалнамалар Спитцердің Патакиді теориялық сайыстарда жеңіске жететінін көрсетті. Патаки 2005 жылдың 27 шілдесінде қайта сайлануға түспейтінін және 2007 жылдың қаңтар айында өкілеттігі бітісімен қызметтен кететінін мәлімдеді. 2005 жылы Джон Фасо губернаторлыққа үміткер болу ниетін білдірді. Ол өзін ертеде консервативті кандидат ретінде көрсетіп, Лонг-Айлендтегі балалық шағының тамырларын атап өтті. Бастапқыда ол Массачусетс штатының бұрынғы губернаторы Билл Уэлд, бұрынғы мемлекеттік хатшы Рэнди Дэниелс және Ассамблея депутаты Патрик Мэннингпен бақ сынасты. Уэлд партия жетекшілерінің қолдауымен орталық саясатты ұстанды. 14 ақпанда Фасо штат бойынша науқандық жарнама арқылы губернаторлыққа үміткерлігін жариялады. Сол айдың соңында оны Консервативтік партия төрағасы Майкл Лонг және конгрессмен Джон Суини қолдады. Дэниелс пен Мэннинг сайлаудан бас тартты, ал Фасо Уэлдке қарсы негізгі үміткер атанды. 2006 жылдың басында Уэлд Фасоға вице-губернаторлыққа кандидат ретінде өзінің тізіміне қосылу мүмкіндігін ұсынды, бірақ Фасо бұл ұсыныстан бас тартты. Фасо Вестчестер және Саффолк округтеріндегі партия жетекшілерінен қолдау алды, олардың екеуі де штаттық конвенцияға көптеген делегаттарды жіберді. 2006 жылдың мамыр айының соңында Фасо Консервативтік партияның губернаторлыққа үміткерлігін алып, қарашадағы сайлау бюллетенінде орын алуға мүмкіндік алды. Егер республикалық праймеризде Уэлдке жеңіліп қалса, Консервативтік партия атынан губернаторлыққа үміткерлігін жалғастыра беретінін уәделеді. Консервативтік партияның қолдауын алған күні Фасо Рокленд округының басшысы С. Скотт Вандерхофты вице-губернаторлыққа өзінің серігі етіп тағайындады. 2006 жылдың 1 маусымында Республикалық штаттағы конвенция Фасоны 61% дауыспен, 39% қарсы дауыспен қолдады. 50 пайыздан астам дауыс жинаған Фасо Республикалық партияның ресми үміткері атанды, бірақ Уэлд праймеризді өткізу үшін жеткілікті қолдауға ие болды. Осы себепті Уэлд жарыстан шығуға үлкен қысымға ұшырады. 5 маусымда штаттық Республикалық партия төрағасы Стивен Минарик, Уэлдтің ең белгілі қолдаушысы, партия бірлігі үшін Уэлдтің сайлаудан бас тартуын сұрады. Уэлд келесі күні жарыстан шығып, Фасоны қолдайтынын ресми түрде жариялады.

Following the early campaign announcement of Attorney General Eliot Spitzer in late 2004, attention turned to the state Republican Party, especially the future of three term governor George Pataki. Polling throughout 2004 and into 2005 consistently showed Spitzer defeating Pataki in theoretical matchups. Pataki announced on July 27, 2005, that he would not seek re election and would step down at the end of his term in January 2007. In 2005, John Faso announced his intention to run for governor. He positioned himself early as a conservative upstate candidate, while stressing his childhood roots in Long Island. He initially faced former Massachusetts Governor Bill Weld, former Secretary of State Randy Daniels, and Assemblyman Patrick Manning. Weld, a moderate, was supported by party leadership. On February 14, Faso launched a statewide campaign ad announcing his candidacy for governor. Later that month, he was endorsed by Conservative Party Chairman Michael Long and by Congressman John Sweeney. Daniels and Manning both dropped out and Faso became the primary challenger to Weld. It was reported that in early 2006, Weld offered Faso the chance to join his ticket as a candidate for lieutenant governor, an offer Faso reportedly declined. Faso gained increasing support from party leaders in various counties, including Westchester and Suffolk, both of which had large delegate counts to the state convention. In late May 2006, Faso received the nomination of the Conservative Party for governor, which guaranteed him a spot on the November ballot. He pledged to continue running for governor on the Conservative line if he lost the Republican primary to Weld. On the day he received the Conservative nomination, Faso announced his selection of Rockland County Executive C. Scott Vanderhoef as his running mate for lieutenant governor. On June 1, 2006, the Republican State Convention voted 61% to 39% to endorse Faso. By receiving over 50 percent of the vote, Faso was the designated Republican Party candidate, but Weld still received enough support to force a primary. For this reason, Weld was under tremendous pressure to drop out of the race. On June 5, Stephen J. Minarik, the chairman of the state Republican Party, who had been Weld's most prominent backer, called on Weld to withdraw in the interest of party unity. Weld formally announced his withdrawal from the race, and his support of Faso, the following day.

Науқан

2004 жылғы 7 желтоқсанда Элиот Спитцер 2006 жылғы Нью-Йорк штатының губернаторы сайлауына Демократиялық партиядан түсу ниетін жариялады. Спитцердің сайлау штабын басқарған Райан Тухи Global Strategy Group компаниясының қызметкері болды, оны Спитцер 1998 жылғы бас прокурорлыққа және губернаторлыққа өту науқанына алған еді. Бұл туралы бұрыннан айтылып жүргенімен, Спитцердің жариялаған уақыты сайлауға екі жыл қалғанда тым ерте деп есептелді. Кейбір сарапшылардың пікірінше, мұның себебі Спитцердің жоғары дәрежелі демократ сенатор Чарльз Шумердің қатысатынын білуге деген ниеті болды. Шумер, егер Спитцермен сайысса, сайлауда үлкен қолдауға ие болатын, қараша айында губернаторлыққа түспейтінін, оның орнына ықпалды Қаржы комитетіне кіріп, Демократиялық сенаторлық кампания комитетін басқару ұсынысын қабылдағанын мәлімдеді. Шумер Сенаттағы өкілдігін сақтайтынын жариялағаннан кейін, тағы бір демократ Эндрю Куомо Спитцер босатқан бас прокурор лауазымына үміткер екенін мәлімдеді. 2005 жылғы 22 қаңтарда Спитцер Жұмысшы отбасылар партиясының қолдауын алды, бұл партия Нью-Йорктің сайлау жүйесін пайдаланып, демократиялық үміткерлерді іріктеуде маңызды рөл атқарады. Оған ACORN қоғамдық ұйымы мен кәсіподақтар, әсіресе AFL–CIO-дан бөлініп, Change to Win федерациясын құрғандар қолдау көрсетті. WFP-нің қолдауынан кейін бірнеше Change to Win кәсіподағы өздерінің атынан Спитцерді қолдайтындарын жариялады, олардың ішінде UNITE HERE, Teamsters және United Food and Commercial Workers бар. 2005 жылғы шілдеде Спитцер губернатор Патакиді жарыстан шығарды. 2005 жылғы жылдың екінші жартысында Спитцер штаты бойынша саяхаттап, саяси қолдау іздеу арқылы науқанына қолдау көрсетуді нығайтуға тырысты. Оған Нью-Йорк қаласының мэрі сайлауында Бронкс округінің бұрынғы президенті Фернандо Феррермен, Сиракуз мэрі сайлауында Мэтью Дрисколлмен және Буффало мэрі сайлауында штаттық сенатор Байрон Браунмен өзара қолдау көрсету кірді. Бұл келісімдер Спитцерге үміткерлерді қолдау арқылы бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен танылуға мүмкіндік берді. Спитцердің штаттық демократтарды біріктірудегі шапшаңдығының нәтижесінде ол бүкіл елдегі демократиялық көшбасшылардың құрметіне ие болды. Билл Ричардсон 2005 жылғы маусымда Спитцердің губернаторлық науқанына арналған қаржы жинау шарасында оны «Демократиялық партияның болашағы» деп атады. Демократиялық партияның ішкі сайлауында үлкен артықшылыққа ие болған Спитцер 2006 жылғы маусымдағы Quinnipiac University Polling Institute сауалнамасында Нассау округінің басшысы Том Суоззиден 76–13 пайызбен алда екені көрсетілді, бұл 2006 жылғы 17 мамырдағы 73–13 пайыздық көрсеткіштен жоғары. Спитцер үшін тағы бір маңызды мәселе – үш рет Тәуелсіздік партиясынан үміткер болған миллиардер Том Голисаноның мәртебесі болды. Голисано тағы да үміткер болады деген қауесет тарады, сондай-ақ Республикалық партияның ішкі топтары оны өз партиясынан ұсынуға тырысады, осылайша алғаш рет губернаторлық сайлауда Республикалық және Тәуелсіздік партияларының бірігуіне әкеледі. Голисано жақында партиялық бағытын GOP-қа ауыстырды. Алайда, 2006 жылғы 1 ақпанда Голисано губернаторлыққа түспейтінін мәлімдеді. Спитцер 2006 жылғы қаңтарда Нью-Йорк штатының сенатындағы азшылықтың афроамерикалық көшбасшысы Дэвид Патерсонды вице-губернатор және серіктес ретінде таңдады. Нью-Йорк штатының губернаторы сайлауында кандидаттың вице-губернаторды таңдауындағы ең маңызды фактор – «билетті теңестіру» қажеттілігі, яғни кандидаттың тартымдылығын арттыру, басқа географиялық аймақтан, этникалық топтан немесе басқа саяси базасы бар адамды таңдау арқылы. Патерсонның әкесі Базил Патерсон да 1970 жылы вице-губернаторлыққа үміткер болған. 2006 жылғы ақпанда Спитцер сол кездегі демократ бизнесмен Дональд Трамптың қолдауын алды, оны республикашылар қарсыласуға тырысқан.

On December 7, 2004, Eliot Spitzer announced his intention to seek the Democratic nomination for the 2006 election for Governor of New York. Spitzer's campaign manager was Ryan Toohey of Global Strategy Group, which Spitzer had hired for his 1998 campaign for attorney general and for the gubernatorial campaign. While long rumored, Spitzer's announcement was nevertheless considered unusually early—nearly two years before the election. Some pundits believed the timing was due to Spitzer's desire to see if Senator Charles Schumer, a more senior Democrat, would run. Schumer, who was largely favored in opinion polls in a hypothetical matchup against Spitzer, announced in November that he would not run for governor, instead accepting an offer to sit on the powerful Finance Committee and head the Democratic Senatorial Campaign Committee. After Schumer announced he would maintain his Senate seat, another Democrat, Andrew Cuomo, announced his plans to run for Spitzer's vacated Attorney General's seat. Spitzer won an early vote of confidence on January 22, 2005, by gaining the endorsement of the Working Families Party, which has taken advantage of New York's electoral fusion system to act as a kingmaker over Democratic nominees. It is backed heavily by figures from community group ACORN and labor unions, particularly those that broke from the AFL–CIO to form the Change to Win Federation. In the months after the WFP endorsement, several Change to Win unions have announced that they are endorsing Spitzer under their own name, including UNITE HERE, the Teamsters, and the United Food and Commercial Workers. By July 2005, Spitzer had forced Governor Pataki from the race. In the latter half of 2005, Spitzer sought to further solidify support for his campaign by touring the state, seeking and giving political endorsements. These included cross endorsements with former Bronx Borough President Fernando Ferrer in the New York City Mayoral election, Matthew Driscoll in the Syracuse Mayoral election, and State Senator Byron Brown in the Buffalo Mayoral election. The benefit to Spitzer in these endorsement deals was valuable media attention as he stumped for the candidates. As a result of Spitzer's relative speed in uniting state Democrats to his side, he had gained the respect of Democratic leaders nationwide. Bill Richardson dubbed Spitzer the "future of the Democratic Party", at a fundraiser held in June 2005 for Spitzer's gubernatorial campaign. With a large polling lead in the Democratic primary, the June 2006 Quinnipiac University Polling Institute poll showed him leading Nassau county executive Tom Suozzi 76–13 percent, compared to a 73–13 percent lead in a May 17, 2006, poll. An additional consideration for Spitzer was the status of billionaire businessman Tom Golisano, a three time candidate on the Independence Party ballot line. It was rumored that Golisano might run again, and that Republican Party insiders would seek to nominate him on their own party's line, thus fusing the Republican and Independence tickets for the first time in a gubernatorial election. Golisano recently switched his party affiliation to the GOP. However, on February 1, 2006, Golisano announced that he would not run for governor. Spitzer selected African American New York State Senate minority leader David Paterson as his choice for Lieutenant Governor and running mate in January 2006. In New York gubernatorial elections, the most important factor in the gubernatorial candidate's choice of a lieutenant governor is the need to "balance the ticket"—that is, to widen the candidate's appeal, whether by reaching out to someone from a different geographic area, ethnic background, or has a different political base. Paterson's father Basil Paterson was also a candidate for Lt. Governor in 1970. In February 2006, Spitzer received the endorsement of then Democrat businessman Donald Trump, who had been courted by the Republicans to run against him.

Нәтижелер

Демократиялық партияның 2006 жылғы 12 қыркүйекте өткен іріктеу сайлауында Спитцер Суоззиді үлкен артықшылықпен жеңіп, партияның үміткерлігін 82% дауыспен қамсыздады.

Сауалнама жүргізу

Сауалнама көзі Күні EliotSpitzer (D) JohnFaso (R) Marist College 1 қараша 2006 69% 24% Siena Research Institute 1 қараша 2006 69% 24% Zogby International Poll 11 қыркүйек 2006 60.9% 25.8% Green Papers Poll 9 қыркүйек 2006 72.5% 26.9 Green Papers Poll 1 қыркүйек 2006 68.1% 23.6 Zogby International Poll 28 тамыз 2006 60.7% 25.9% Marist College 23 тамыз 2006 67% 23% Quinnipiac 23 тамыз 2006 65% 17% Siena Research Institute 7 тамыз 2006 70% 17% Rasmussen 5 тамыз 2006 62% 21% Zogby International Poll 24 шілде 2006 60.8% 24.8% Marist College Poll 19 шілде 2006 69% 20% Zogby International Poll 21 маусым 2006 60.6% 24.8% Quinnipiac 21 маусым 2006 66% 20% Siena College Poll 19 маусым 2006 67% 21% Quinnipiac 17 мамыр 2006 67% 16% Marist College Poll 10 мамыр 2006 70% 20% Siena College Poll 4 мамыр 2006 64% 17% Strategic Vision 28 сәуір 2006 63% 26% Quinnipiac 29 наурыз 2006 66% 18% Strategic Vision 2 наурыз 2006 65% 24% Marist College Poll 1 ақпан 2006 68% 18% Zogby International Poll 26 қаңтар 2006 54% 17% Quinnipiac University Poll 19 қаңтар 2006 61% 19% Quinnipiac University Poll 14 желтоқсан 2005 64% 14% Siena College Poll 12 қазан 2005 63% 19% Quinnipiac University Poll 4 қазан 2005 60% 14% Marist College Poll 30 қыркүйек 2005 64% 20%

Нәтижелер

2006 жылы Нью-Йорктегі губернаторлық сайлау
Партиясы Үміткері Жұмысшы серігі Дауыс саны Пайыздық үлес Өзгеріс
Демократиялық Эллиот Спитцер 2,740,864 58.34% 26.84%
Тәуелсіздік Эллиот Спитцер 190,661 4.06% 10.22%
Жұмысшы отбасылар Эллиот Спитцер 155,184 3.30% 1.32%
Жалпы Эллиот Спитцер Дэвид Патерсон 3,086,709 65.70% 32.20%
Республикалық Джон Фасо 1,105,681 23.54% 22.00%
Консервативті Джон Фасо 168,654 3.59% 0.27%
Жалпы Джон Фасо C. Скотт Вандерхоф 1,274,335 27.12% 22.28%
Жасыл Малахи Маккорт Брайан Джонс 42,166 0.89% 0.02%
Либертариан Джон Клифтон Крис Эдс 14,736 0.31% 0.20%
Жалқы тым жоғары Джимми МакМиллан - 13,355 0.28% -
Социалистік жұмысшылар Маура Делука Бен О’Шоунесси 5,919 0.13% -
Бос, жарамсыз, таратылған 116,622 2.63%
Көпшілік дауыс 1,812,374 40.88% 22.68%
Барлығы 4,437,220 100.00%
Республикалықтан демократтарға өтті.