Зоннеберг: «Әлемдегі ойыншық қаласы» тарихы

Кіріспе

Германияның Тюрингия аймағындағы Соннеберг қаласы Соннеберг ауданының орталығы болып табылады. Ол Тюрингияның франкондық оңтүстігінде, оның Жоғарғы Франкондық туысқан қаласы Нойштадт-бей-Кобургпен шектеседі. Соннеберг "әлемдік ойыншықтар қаласы" ретінде белгілі болды және 1925 жылы құрылған Deutsches Spielzeugmuseum мен Соннеберг обсерваториясына үй иесі. Қаланың іргесінде Тюрингиялық тақтатас таулары орналасқан, ал шығысында Франкондық орман жатыр.

Тарих

Соннеберг қамалы ескі құжаттарда Соннеберг қамалы немесе Хаус зу Соннеберг деп те аталды. 480 жылы Франкония герцогы Суне немесе Суно Тюрингия шабуылдарынан қорғану үшін бұл қаланы салған – делінген 1781 жылғы Саксония герцогы Майнингеннің Кобург герцогтігіндегі үлесі туралы топографияның 64-бетінде. Бұл сынға ұшырамайтын сипаттама 1514 жылы абат Иоганн Тритемийдің франктар тарихына негізделген. Соннеберг атауы алғаш рет 1207 жылы құжаттарда кездеседі. Ол 12-13 ғасырларда тіркелген Соннеберг иелерінің асыл тегіне жатады, олар Соннеберг қамалының астында қоныс салған, ол бастапқыда қоныс және екі шағын ауылдан – «Альт Рётин, Херрнауда орналасқан болуы мүмкін» және «Статлейн зу Рётин» Соннеберг қамалының астында тұрған жерлерден құралған. Соннеберг иелері Андекс-Мерания герцогтарының қызметіндегі вассалдар болған, олар Бавария ақсүйектері ретінде Соннеберг және Кобург аймағында феодалдық басқаруды орнатқан. 1500 жылдан бері шиыршық тастар мен шифер кенішінің қазылуы туралы мәліметтер сақталған. Ұзақ жылдар бойы ағаштан жасалған бұйымдар өндірісінен 16 ғасырдан бастап Нюрнберг бұйымдары деп аталатын Соннеберг ойыншықтарын жасау дамыды. 1700 жылдар шамасында Дрессель компаниясы, ал 1873 жылдан бастап Cuno & Otto Dressel Соннебергтегі ең ірі ойыншық өндіруші және экспорттаушы болып табылады. 1805 жылдан бастап қағаз-маше енгізілгеннен кейін Соннеберг халықаралық деңгейдегі ойыншық өндірісінің орталығына айналды, әсіресе қуыршақтар жасау саласында (қараңыз: Ф. М. Шиллинг). 1840 жылы қала өртеніп, қазіргі Жоғарғы қаладағы базар алаңының маңындағы ескі қала орталығы қирады. 1883 жылы Мюльгассе 4-тегі өнер мектебі ашылды, онда көркем керамика, шыны және ойыншық дизайны оқытылды. 1913 жыл шамасында Соннеберг өндірісінің әлемдік нарықтағы үлесіне байланысты «әлемдік ойыншық қаласы» термині пайда болды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін әлемдік нарықта саудаланатын ойыншықтардың шамамен 20%-ы Соннеберг аймағында жасалған, көбінесе үй жағдайында. «Әлемдік ойыншық қаласы» аталымынан басқа, Соннеберг Санта-Клаустың «шеберханасына» айналды. 1870 жылдардан бастап ойыншық индустриясы сұраныстың өсуіне және сату бағасының төмендеуіне инновациялық технологияларды қолданатын ірі фабрикаларда өнеркәсіптік өндіріске көшу арқылы жауап бермеді. АҚШ-қа экспорт 1865 және 1885 жылдар арасында шамамен 600%-ға өскенімен, 1880 жылы компаниялардың 85%-ында тек төрт адам жұмыс істеді. [10] Осы дәстүрлі түрде жұмыс істейтін шағын және микро кәсіпорындардың саны сұраныстың өсуіне байланысты күрт өсті. 1880 жылы барлығы 321 компания болды, ал 1899 жылы, 20 жылдан кейін, 2395 компанияға жетті, яғни 746%-ға өсті. Ойыншық индустриясының өркендеу кезеңі 1920 жылдары станса алаңындағы әсем ғимараттардың салынуына әкелді. Біріншіден, АҚШ-тың Halbourn компаниясы 1925 жылдан бері АОК-ге тиесілі алты қабатты сауда үйін салды. Оның қарама-қарсысында, 1926 жылы, 1880 жылдан бері жергілікті жерде ойыншықтар мен Рождество шыршасы әшекейлерін сатып алып келген американдық универмаг компаниясы F. W. Woolworth Company ойыншықтар мен Рождество шыршасы әшекейлерін сатып алу және экспорттау үшін сауда және қойма салды. Бес қабатты темір бетоннан жасалған ғимарат Соннеберг архитектор Уолтер Бухольцтің жобасы бойынша салынды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бөлінген Германияда Соннеберг Шығыс Германияның шекарасында қалды, Батыс Германиядағы Бавариядағы Кобургтың үлкен көрші қаласынан оқшауланды және экономикалық тұрғыдан тек солтүстікке қарай дамуға мүмкіндік алды. Ол табиғи емес қисық теміржолмен байланысты болды, осылайша Шығыс Германияның қалған бөлігінен біршама оқшауланды. Соннеберг Hauptbahnhof стансасына Кобург-Соннеберг желісі қызмет көрсетеді. Қабырға құлағаннан кейін ойыншық дүкендері жекешелендірілді немесе қайта жекешелендірілді, егер олар әлі де болса. 2002 жылы Тюрингия күні Соннебергте өтті. Қала 2012 жылдың шілдесінде бастапқыда сынақ режімінде Нюрнбергтің Еуропалық метрополиялық аймағына мүше болды және 2013 жылдың қазанынан бері толыққанды мүше болып табылады. 2019 жылдың 6 және 7 шілдесінде Жоғарғы Франкония ауданы Баварияның мемлекеттік үкіметімен және екі қабылдаушы қала Соннеберг пен Нойштадт-бей-Кобургпен бірге «БІРГЕ. ФРАНКОНСКИЙ. КҮШТІ» ұранымен 25 000-нан астам келушінің қатысуымен шекарадан тыс алғашқы рет Франкон күнін тойлады. Соннеберг Германияның орталық метрополиялық аймағындағы сутегі бастамаларымен тығыз байланысты және Нюрнбергтің Еуропалық метрополиялық аймағының мүшесі болып табылады. Осылайша, Соннеберг Майн мен Эльба арасындағы маңызды экономикалық аймақтарға «бүгінге дейін» байланыс құрады. HySon қолданбалы сутегі зерттеу институты 2021 жылдың ақпан айында бизнес және ғылым салаларының желісінен пайда болды. Барлығы 50 серіктес бар. Олардың ортақ мақсаты зерттеу мен қолдану арасындағы алшақтықты жою.

"The Sonneberg Castle was also called Sonneberg Castle or the Haus zu Sonneberg in old documents. In 480 Süne or Süno, Duke of Franconia, built this castle because of the Thuringian incursions " so it says on page 64 in the topography of the Duke of Saxe Meiningen's share in the Duchy of Coburg from the year 1781. This not uncritical representation is based on the history of the Franks by Abbot Johannes Trithemius from 1514. The name Sonneberg was first mentioned in documents in 1207. It goes back to the noble family of the Lords of Sonneberg, which is documented in the 12th and 13th centuries and founded a settlement below the Sonneberg Castle, which originally consisted of the estate and two hamlets, the village of "Alt Rötin, presumed to be in Herrnau "And the" Stätlein zu Rötin under the Sonneberg Castle". The Lords of Sonneberg were ministerials in the service of the Dukes of Andechs Meranien, who, as a Bavarian noble family, established a lordly administration in the region around Sonneberg and Coburg. The quarrying of whetstones and slate for slates has been documented since 1500. From the long established wooden goods manufacture, the production of the Sonneberg toys known as Nuremberg trinkets developed from the 16th century onwards. Around 1700, the Dressel company, and from 1873 Cuno & Otto Dressel, the largest manufacturer and exporter of toys was founded in Sonneberg. From 1805, with the introduction of paper mache, Sonneberg developed into a toy production center with international status, especially in the manufacture of dolls (see also: F. M. Schilling). In 1840 a city fire destroyed the old city center around the market square in what is now the Upper City. In 1883 the industrial school was opened in Mühlgasse 4, where artistic porcelain, glass and toy design was taught. The term “world toy city” was coined around 1913 due to the share of Sonneberg's production on the world market. Before the First World War, around 20% of the toys traded on the world market in the Sonneberg area were mainly manufactured at home. In addition to the term world toy city, Sonneberg advanced to become the “workshop of the Santa Claus”. From the 1870s onwards, the toy industry did not respond to increasing demand and falling sales prices with a transition to industrial production in larger factories using innovative techniques. Even if exports to the US rose by around 600% between 1865 and 1885, in 1880 85% of the companies had just four employees. [10] It was the number of these traditionally working small and micro businesses that increased tremendously in response to the increased demand. In 1880 there were a total of 321 companies. 1899, almost 20 years later, 2395, an increase of 746%. One of the heydays of the toy industry led to the development of the station square with representative buildings in the 1920s. First, the US company Halbourn built a six story trading house that has been owned by the AOK since 1925. Opposite it, in 1926, the American department store company F. W. Woolworth Company, which had been purchasing locally since 1880, built a trading and warehouse for the purchase and export of toys and Christmas tree decorations. The five storey reinforced concrete building with its own siding was built according to plans by the Sonneberg architect Walter Buchholz. In divided post war Germany, Sonneberg found itself within the borders of East Germany, cut off from its large neighbouring town of Coburg, Bavaria in West Germany and could only face north economically. It was served by an unnaturally winding railway route and thus became somewhat isolated from the rest of East Germany. Sonneberg Hauptbahnhof is served by the Coburg–Sonneberg line. After the fall of the Wall, toy shops were privatized or re privatized, if they still existed. In 2002 the Thuringian Day took place in Sonneberg. The city became a member of the European metropolitan region of Nuremberg in July 2012, initially on a trial basis, and has been a permanent member since October 2013. The 14th Franconian Day was celebrated on July 6 and 7, 2019 by the district of Upper Franconia together with the Bavarian state government and the two host cities Sonneberg and Neustadt bei Coburg for the first time across borders with over 25,000 visitors under the motto: GEMEINSAM. FRÄNKISCH. STARK. Sonneberg is a location with a close network with hydrogen initiatives in the metropolitan region of Central Germany and it is a member of the European metropolitan region of Nuremberg. Thus, Sonneberg has a "hinge function" to the important economic areas between the Main and Elbe. The HySon Institute for Applied Hydrogen Research emerged in February 2021 from a network of actors from business and science. There are 50 partners in total. Their common goal is to close the gap between research and application.