Марк Маллман: Американдық музыкант, композитор және мемуарист
Mark Mallman
Марк Маллман – америкалық музыкант, композитор, жазушы (1973 ж.т.). 9 студиялық альбомы бар, соңғысы – "Happiness" (2021). Биографиясы, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық музыкант, кино композиторы және мемуаршы (1973 жылы туған)
American musician, film composer, and memoirist (born 1973)
Марк Маллман (20 шілде, 1973 жылы туған) – Миннесота музыканты, кино композиторы және мемуаршы. 1998 жылдан бері ол тоғыз толық студиялық альбом шығарды, соның ішінде ең соңғысы – «Happiness» (2021).
Mark Mallman (born July 20, 1973) is a Minnesota musician, film composer, and memoirist. Since 1998, he has released nine full length studio albums, Happiness (2021) being his most recent.
Білім
Маллман 1991 жылы Уокеша Оңтүстік орта мектебін бітірді. Ол Висконсин музыка консерваториясында джаз фортепианосын оқыды, содан кейін 1991 жылы Миннеаполис қаласына көшіп барды. 1995 жылы 21 жасында Маллман Минеаполис өнер және дизайн колледжінде Көркем өнер бакалаврын алды, онда ол сурет салу және перформанс өнерін оқыды.
Mallman graduated from Waukesha South High School in 1991. He studied jazz piano at the Wisconsin Conservatory of Music then moved to Minneapolis, Minnesota, in 1991. In 1995, at age 21, Mallman earned a Bachelor of Fine Arts from Minneapolis College of Art and Design, where he studied painting and performance art.
Музыкалық мансап
Марк Маллман Твин-Ситиде міндетті түрде көруге тиіс орындаушылардың бірі ретінде танымал, тіпті First Avenue клубының сыртындағы қабырғада оның жұлдызы бар. Ол 1990 жылдардың соңында «Odd» тобымен мансабын бастады, бұл топ 1970 жылдардың рок-хистрионикасына арналған постмодернистік әзіл-қалжың ретінде танымал болды. «City Pages» журналының «Жаңа үздік топ» сауалнамасында жеңіске жеткеннен кейін бірнеше күн өткен соң, топ тарап кетті, бірақ 1998 жылы Маллманмен бірлесіп жазылған және шығарылған «Oh My G*d – It's the Odd» альбомын қайта біріктіріп жазды. Оның жеке дебюті 1998 жылы «The Tourist» альбомымен болды. 2000 жылы Маллман өзінің екінші альбомын шығарды – «How I Lost My Life and Lived to Tell about It», онда «Babes in Toyland» тобының Кат Бьелланд және Маллманның мектептес досы, «The Promise Ring» тобының Дейви фон Болен қатысты. Оның үшінші альбомы «The Red Bedroom» 2002 жылдың көктемінде жарық көрді. Оны Radiohead продюсері Пол К. Колдери өндірді. 2003 жылы «The Who's Gonna Save You Now?» EP және «Live from First Avenue, Minneapolis» концерттік альбомы шықты. 2004 жылы Маллманның алғашқы жеке өндірілген альбомы «Mr. Serious» жарық көрді. Бұл «Badman Recording Company» үшін оның алғашқы альбомы болды. Оның энергиялық орындау стилі, Джонни Роттен және Дарби Крэш сияқты панк-рокерлердің көзқарасын және 1970 жылдардағы Элтон Джонның диско-глэм стилін үйлестірді, осы альбоммен бірге АҚШ бойынша назар аудара бастады. Жыл сайын 150 концерт өткізе отырып, Маллман 2006 жылы «Between the Devil and Middle C» және 2009 жылы «Invincible Criminal» альбомдарын шығарды. «Invincible Criminal» альбомында «The Hold Steady» тобының Крейг Финнмен дуэт және «Cloud Cult» тобының Шэннон Фридтың скрипкасы ойнатылды. АҚШ бойынша кең ауқымды гастрольдік сапардан кейін, ол 2012 жылдың бірінші жартысын Лос-Анджелесте «Double Silhouette» альбомын жазумен өткізді, ол сол жылы жарық көрді. 2016 жылдың 25 наурызында Маллман «The End is Not The End» альбомын шығарды. Дэвид Боуидің «Scary Monsters and Super Creeps» альбомы оның әрбір трекіне бағыт беруге көмектесті. Альбомның барлық тақырыбы өлімнен кейінгі өмір және жердегі үнемі қайта туу туралы айтады. Маллман бұл альбомды анасы қайтыс болғаннан және депрессия мен дабығу шабуылдарымен күрескеннен кейін жазды. Ол бұл «үмітсіздіктің тамырынан жеңу туралы жанды медитация» дейді.
Mark Mallman has earned a reputation as one of the Twin Cities' must see live acts, complete with his own star on the wall outside First Avenue. He started his career in the late 1990s with the short lived band, the Odd, a surprisingly popular postmodern joke on 1970s rock histrionics. Days after they topped the City Pages "Best new Band" poll, they broke up, but reunited to record and release one album, Oh My G*d – It's the Odd in 1998, which was co written and co produced by Mallman. His solo debut came in 1998 with the release of The Tourist. In 2000, Mallman issued his sophomore effort, How I Lost My Life and Lived to Tell about It, which featured guest spots by Kat Bjelland of Babes in Toyland and Mallman's schoolmate, Davey von Bohlen of The Promise Ring. The Red Bedroom, his third album, was issued in Spring 2002. It was produced by Radiohead producer Paul Q. Kolderie. The Who's Gonna Save You Now? EP and the live effort Live from First Avenue, Minneapolis were released in 2003. Mr. Serious, Mallman's first self produced album, followed in 2004. It marked his first album for Badman Recording Company. His energetic performance style, combining the attitudes of punk rockers like Johnny Rotten and Darby Crash over the 70s disco glam of Elton John, began to gain attention throughout the United States around the time of this record. While he tirelessly performed 150 shows per year, Mallman released Between the Devil and Middle C in 2006, and Invincible Criminal in 2009. Invincible Criminal featured a duet with Craig Finn of The Hold Steady, and violins by Shannon Frid of Cloud Cult. After an extensive amount of touring the United States, he spent the first half of 2012 in Los Angeles writing and recording Double Silhouette, which was released later that year. On March 25, 2016, Mallman released The End is Not The End. David Bowie's Scary Monsters and Super Creeps helped inspire the direction Mallman took with each of the album's twelve tracks. The theme of life after death and constant rebirth on earth is affirmed throughout the entirety of the album. Mallman created the album after his mother died and he was dealing with depression and anxiety attacks. He says it's "a deliberate meditation on overcoming the roots of despair."
Бақыт тізімі
Анасының қазасы мен ұзақ жылдар бойы болған қарым-қатынасын аяқтағаннан кейін, Маллман өзін күйрететін немесе қайғысын күшейтетін музыканы тыңдауға тырысып, Joy Division сияқты бұрынғы сүйіктілерінен де бас тартты. 2014 жылдың соңында көңіл-күйін өзгерту ниетімен, ол өзін жақсы сезіндіретін 50 әннен плейлист жасады және бүкіл қыс бойы тек осы плейлистті тыңдауға бел буды. Ол күнделік жазуды да бастады, оның нәтижесі ақырында "Бақыт плейлистісі: Жақсы музыкамен жүрегімді жазылған шынайы оқиға" атты мемуарға айналды. Кітап 2019 жылдың наурыз айында өнер арқылы психикалық денсаулықты қолдауды мақсат тұтқан Think Piece Publishing баспасында жарық көрді. Кітапқа эссеші Чак Клостерман алғысөз жазған. Өзін-өзі дамытуға қатысты емес, бұл кітап Маллманның Миннеаполистегі күнделікті өмірін, жаңа музыканың көмегімен қайғыдан қалай арылғанын көрсетеді. Маллман плейлисттің тек бір құрал болғанын, сонымен қатар терапия, антидепрессанттар, медитациядан өтіп, алкогольді ішуді тоқтатқанын айтты. "Музыка сені емдемейді, бірақ жағдайды жақсартады", - деді ол. "Бақыт плейлистісі" Goodreads сайтында орташа есеппен 4.38 рейтинг алып, жақсы қабылданып, IndieReader оны "әзіл мен түсінікпен адал қанаттанған көтеріңкі мемуар" деп сипаттады. Forward Reviews Маллманның "прозасы қысқа, нақты сөйлемдермен және эмоционалды жағынан әрекет етуге дайындықпен күшті" екенін айтты. "The Replacements: All Over But the Shouting" авторы Джим Уолш оны "ақылды, қызықты және шынайы" деп бағалады.
In the wake of his mother's death and a breakup with a longtime girlfriend, Mallman found himself struggling to listen to music that might trigger or amplify his despair, including previous favorites such as Joy Division. In late 2014, in hopes of changing his mood, he compiled a playlist of 50 feel good songs and decided to listen to nothing but the playlist for the entire winter. He also began journaling, the results of which eventually morphed into a memoir, The Happiness Playlist: The True Story of Healing My Heart With Feel Good Music. The book was published in March 2019 by Think Piece Publishing, which promotes mental health advocacy through the arts. It features a foreword by essayist Chuck Klosterman. More memoir than self help, the book follows Mallman through his day to day life in Minneapolis as he recovers from grief with the help of his new soundtrack. Mallman has stressed that the playlist was just one tool — he also sought out therapy, antidepressants, meditation, and ceased consuming alcohol. "Music is not going to cure you but it is gonna make things better," he said. The Happiness Playlist was well received with an average 4.38 rating on Goodreads. IndieReader called it "an uplifting memoir that earns its wings honestly, with humor and perception." Forward Reviews said Mallman's "prose is fueled by short, declarative sentences and a narrative willingness to be emotionally vulnerable." Jim Walsh, author of The Replacements: All Over But the Shouting, called it "wise, funny, and heartfelt."
Марафон әндері
1999 жылы Маллман "Марафон 1" атты 26 сағаттық әнді орындады. Кейін 2004 жылы Маллманның "Марафон екі" сессиясы Сент-Польдегі (Миннесота штаты) Turf клубында өтті. Ол екі күн бойы бір әнді орындап, тек дәретханаға бару үшін ғана үзіліс жасады, ал 75 музыкант кезекпен оған қосылып орындады. 2010 жылдың 10 қазанында ол 576 беттік ән мәтінімен толықтырылған 78 сағаттық "Марафон 3" әнін аяқтады. Осы орындау кезінде ол сол аяғын жарақаттады. Жесенбі күні кешкі сағат 10-да ол гүл шоғын тістеп, оны көрермендерге шашып тастады. Мэр Крис Коулман оның шығармашылық жетістіктерін құрметтеп, 2010 жылдың 7-10 қазанын Сент-Полда "Марк Маллман күндері" деп жариялады. Қала әкімінің жарлығында "Марк Маллман керемет!" деген мәлімдеме болды. 2012 жылдың 15 қыркүйегінен 22 қыркүйегіне дейін ол "Марафон IV: Road Rogue" атты 8 күндік, 150 сағаттан астам үзіліссіз орындауды Нью-Йорктан Лос-Анджелесқа дейін фургонның артқы жағында жүзеге асырды. "Марафон IV: Road Rogue" – Интернет тарихындағы алғашқы құрлықтар аралық мобильді музыкалық веб-трансляция. Осы жаңашыл веб-трансляциядан басқа, Маллман сонымен қатар бұрыннан бағдарламаланған ми контроллерін пайдаланды, бұл оған ұйықтағанда ми толқындары арқылы музыка орындауға мүмкіндік берді.
In 1999 Mallman performed a 26 hour long song titled "Marathon 1". Later, in 2004, Mallman's "Marathon Two" session took place back at the Turf Club in St. Paul, Minnesota. Seventy five musicians took turns backing Mallman as he performed one song for over two consecutive days, only breaking to go to the bathroom. On October 10, 2010, he completed "Marathon 3", a 78 hour long song complete with 576 pages of lyrics. During the performance, he injured his left foot. He finished at 10pm on Sunday night by biting into a bouquet of flowers and spitting them over the crowd. Mayor Chris Coleman declared October 7–10, 2010 "Mark Mallman Days" in St. Paul, Minnesota in honor of his creative achievement. The mayor's proclamation included the statement "Whereas Mark Mallman is totally AWESOME." From September 15 to Sept 22, 2012 he endured "Marathon IV: Road Rogue", an 8 day, 150 hour plus nonstop performance from New York to Los Angeles in the back of a van. Marathon IV: Road Rogue was the first ever intercontinental mobile musical webcast in the history of the Internet. In addition to the pioneering webcast, Mallman also employed a hacked midi brain controller which enabled him to perform music with his brainwaves while he was sleeping.
Фильм музыкасы
Маллман 2001 жылы бейне ойын музыкасында жұмыс істей бастады. Осыдан кейін ол 2007 жылы түсірілген "Хитчер" триллерінің қайта түсірілуімен басталган трейлерлерге де жұмыс істеді. Мэллман 2006-2009 жылдар аралығында "Adventureland", "10,000 BC" және "Haunting of Molly Hartley" сияқты маңызды фильмдердің трейлерлеріне кәсіби композитор болды. Ол сонымен қатар "Living Arrangements" (2009) фильміне де музыка жазды. 2012 жылы ол "Lion's Gate" / "Machinima" веб-сериалдары үшін "Bite Me" музыкасын жазды. Қазіргі таңда ол Минеаполисте өзінің "Bermuda Music" атты музыкалық композиция компаниясын басқарады.
Mallman started working on video game music in 2001. That led to working on trailers, starting with the 2007 remake of the thriller The Hitcher. Mallman was a professional composer of major motion picture trailers, such as Adventureland, 10,000 BC and Haunting of Molly Hartley from 2006 2009. He has also composed music for Living Arrangements (2009). In 2012, he composed the score for the Lion's Gate / Machinima webseries Bite Me. He currently operates his own music composition company, Bermuda Music, in Minneapolis.