Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Негізгі белдеу астероиді
Main belt asteroid
Физикалық сипаттамалары
Геркулина – астероидтар белдеуінің ірі мүшелерінің бірі. Оның көлемі бойынша алдыңғы жиырмаға кіретіні болжанады, бірақ көптеген ірі астероидтердің нақты өлшемдері әлі де белгісіз. Қазіргі есептеулер бойынша, оның массасы ең ірі он астероидтің қатарында болуы мүмкін. Ол әдетте күрделі жарық қисықтарымен ерекшеленеді, бұл оның пішіні мен айналуын анықтауды қиындатады. 1982 жылғы интерферометриялық бақылаулар Геркулинаның үш осьті нысан ретіндегі қарапайым алдын ала моделін жасауға мүмкіндік берді, шамамен 260 х 220 х 215 км. 1985 жылғы осы деректерді талдау нәтижесінде, бір жарқын нүктесі бар сфералық емес пішінге ие екені анықталды, ал 1987 жылғы фотометриялық астрометриялық зерттеу объектінің екі қара нүктесі бар сфералық нысан екенін көрсетті (және мүлдем басқа полюс бойынша айналады), бірақ 1988 жылғы жылулық зерттеу бұл тұжырымды жоққа шығарды, нысанның сфералық бола алмайтынын дәлелдеді. 1980-жылдардың соңында қалыптасқан жалпы қабылданған модель – негізгі альбедо немесе топографиялық ерекшеліктері бар үш осьті нысан. Жақында (2002 жылы) фотометриялық деректерді модельдеу Геркулинаның шар тәрізді емес, зақымдалған кубоидқа ұқсайтын блокты пішінде екенін көрсетті, немесе талдау сипаттағандай, ол "тостерге ұқсайды". Бұл талдау 253 Матильдаға ұқсас бірнеше ірі кратерлердің бар екенін, бірақ альбедода елеулі өзгерістер жоқтығын көрсетеді. Ошақтардың шамамен арақатынасы 1:1.1:1.3 деп ұсынылды, бұл бұрынғы модельдермен салыстырғанда сәл созылған болса да, жалпы алғанда сәйкес келеді.
Herculina is one of the larger members of the main asteroid belt. It is believed to rank among the top 20 in size, but the exact dimensions of many large asteroids are still uncertain. The current estimate for its mass would rank it close to the top 10. It has often been noted for its complex lightcurves, which made determination of its shape and rotation somewhat difficult. A set of 1982 speckle interferometry observations led to a simple preliminary model of Herculina as a three axis object, perhaps 260 by 220 by 215 km. 1985 analysis of this data concluded there was a nonspherical shape with one bright spot, whilst a 1987 photometric astrometry study concluded the object was spherical with two dark spots (and rotated around a completely different pole), which was in turn negated by a 1988 thermal study which showed the object could not be spherical. By the late 1980s, the generally accepted model was a three axis object with major albedo or topographical features. Recent (2002) modelling of photometric data indicates that Herculina is not spherical, but a blocky shape not unlike a battered cuboid or, as the analysis described it, it "resembles a toaster". This analysis indicates the presence of multiple largish craters, similar to 253 Mathilde, but no major variation in albedo. The approximate ratios of the axes were suggested as 1:1.1:1.3, broadly consistent with earlier models if slightly more elongated.
Жерсеріктіктер
1978 жылы SAO 120774 жұлдызының тұтылуы барысындағы аномальды байқаулардың нәтижесінде Геркулина астероидінің айы бар екені расталды, бұл астероидті айға ие болған алғашқы астероид етті. Бас астероидтің диаметрі 216 км, ал оның шамамен 45 км болатын серігі 1000 км қашықтықта айналады деп есептелді. Дегенмен, 1993 жылы Хаббл ғарыш телескобы арқылы жүргізілген жантық тексерулерде екінші дене табылған жоқ.
Following anomalous observations during an occultation of the star SAO 120774 in 1978, Herculina became the first asteroid to be "confirmed" to have an asteroid moon, with the parent asteroid estimated at a 216 km diameter and a satellite of about 45 km orbiting at a distance of around 1,000 km. However, careful examination in 1993, using the Hubble Space Telescope, failed to locate a secondary.