Майкл Деннесс: Шотландиялық крикетші және Англия құрамасының капитаны
Mike Denness
Майкл Деннес (1940-2013) – шотланд крикетшісі, Англия құрамасының экс-капитаны. Англия, Шотландия, Кент және Эссекс командаларында өнер көрсетті. Крикет тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд крикетшісі және матч төрешісі (1940–2013)
Scottish cricketer and match referee (1940–2013)
Майкл Генри Деннесс (1 желтоқсан 1940 – 19 сәуір 2013) – Англия, Шотландия, Кент және Эссекс командалары үшін ойнаған шотланд крикетшісі. Деннесс карьерасының кезінде Шотландияның халықаралық құрама командасы болмағандықтан, ол тек Тест және ODI деңгейінде Англия үшін ойнауға мүмкіндік алды. Ол Грегор Макгрегор, Алек Кеннеди, Иан Пиблс, Дэвид Лартер және Эрик Расселден кейін Англия үшін ойнаған Шотландияда туған алтыншы ойыншы, бірақ Шотландияда туған жалғыз Англия капитаны болып қалады (Дуглас Джардин мен Тони Грейгтің шотланд тегі болған, бірақ Джардин Бомбейде, ал Грейг Оңтүстік Африкада дүниеге келген). Ол 14 ағылшын крикет маусымында 1000-нан астам бірінші сыныптық ұпай жинады. 1980 жылғы ағылшын крикет маусымының соңында ойыншылық жолын аяқтағаннан кейін Деннесс Эссекс командасының екінші құрамының капитаны болды және жаттықтырушы ретінде де жұмыс істеді. Крикеттен бөлек, ол қаржы, сақтандыру және жарнама салаларында жұмыс істеді.
Michael Henry Denness (1 December 1940 – 19 April 2013) was a Scottish cricketer who played for England, Scotland, Kent and Essex. Scotland did not have a representative international team at the time of Denness' career, so he could only play for England at Test and ODI level. He was the sixth player born in Scotland to play for England, after Gregor MacGregor, Alec Kennedy, Ian Peebles, David Larter and Eric Russell, but remains the only England captain to be born in Scotland (Douglas Jardine and Tony Greig had Scottish parents, but Jardine was born in Bombay and Greig in South Africa). He scored over 1,000 first class runs in 14 English cricket seasons. After he retired as a player at the end of the 1980 English cricket season Denness became 2nd XI captain at Essex and also worked as a coach. Outside cricket, he had jobs in finance, insurance and public relations.
Тестілік крикет
Деннес Англия құрамасы үшін 28 тест матчында ойнады және 19 рет капитан болды, алты рет жеңіске жетті, бес рет жеңіліске ұшырады және сегіз рет тең түсті. Ол өзінің алғашқы тест матчын 1969 жылы Овалда Жаңа Зеландияға қарсы өткен соңғы тестте өткізді. 1970 жылғы Оңтүстік Африкаға жасалған тур тоқтатылғаннан кейін Деннес 1970 жылы әлем құрамасына қарсы алғашқы матчта ойнады. Ол 1972 жылы Үндістанға жасаған турда капитанның орынбасары болды, капитан Тони Льюис болды, және 1973 жылдың қыркүйегінде ол Рей Иллингвортты капитандықтан алмастырды. Капитан ретінде ол Джеффри Бойкоттан қолдау алмады, ол капитан болып тағайындалуға үміттенген еді, және осы шиеленіс Деннестің капитандықтан кетуіне себеп болды. Бойкот Деннес капитан болған алғашқы 6 тест матчында ойнады, соның ішінде Батыс Индиядағы 1–1 есебімен аяқталған сериядағы бес матч және Үндістанға қарсы 3–0 есебімен жеңіске жеткен серияның бірінші матчы, онда Деннес өзінің алғашқы екі тест жүзін соқты, бірақ Бойкот кейін Деннеспен ойнаудан бас тартты және 1977 жылға дейін тест құрамасынан шықты. 1974 жылы өз жерінде Пакистанға қарсы өткен үш матчтық серия 0–0 есебімен тең аяқталғаннан кейін Бойкоттың бойкоты Англияны 1974–75 жылдары Австралиядағы «Пепел» сериясында Деннис Лилли мен Джефф Томсонның жылдам добына қарсы бірнеше матчта әлсіз қалдырды. Деннес алғашқы үш тестте жалпы сомада 65 ұпай (6, 26, 2, 20, 8, 2) жинағаннан кейін Сиднейдегі төртінші тестке Англия құрамасынан шықты, бірақ Джон Эдрих жарақат алғаннан кейін Аделаидадағы бесінші тестке қайта шақырылды және алтыншы тестте Мельбурнда 188 ұпай жинап, иннингпен жеңіске жетті. Бұл жеңіс аз ләззаттандырды, өйткені Австралия сериядағы алты матчтың төртеуінде жеңіске жеткен еді. Австралияда болғанда Деннес «Майк Деннес, крикетші» деген мекенжаймен жіберілген конверт алды. Хатта: «Егер сізге бұл хат жетсе, почта қызметкерлері сіздің қабілетіңізге менің қабілетімнен артық сенім білдіреді» делінген еді. Ол Жаңа Зеландияға сапар жалғастырғанда тағы бір үлкен тест жүзін, 181 ұпай соқты, 1975 жылғы Крикет әлем чемпионатында Англия құрамасын капитандыққа алып, жартылай финалда Австралияға есе жіберді. Ол 1975 жылы Эджбастон стадионында Австралияға қарсы «Пепел» сериясының бірінші матчында иннингпен жеңілгеннен кейін капитандықтан кетіп, Тони Грейгпен алмастырылды және Англия құрамасы үшін ешқашан ойнамады. Деннес 28 тест матчында 1667 ұпай жинады, соның ішінде төрт жүздік. Оның жеті жартылай жүзі де оның тест матчындағы орташа ұпай жинау көрсеткішін 39,69-ға жеткізді. Оның бір күндік матчтағы карьерасы онша сәтті болмады, ол тек 12 матч ойнап, 29,33 орташа есеппен 264 ұпай жинады, ең жоғары көрсеткіші 66 ұпайды құрады. Кейін БКХИ Деннеске жүрек операциясы жасалғаннан кейін, гуманитарлық негіздермен осы оқиғаны ұмытуға шешім қабылдады. 2002 жылдың наурызында Деннес матч төрешісі лауазымынан босатылды, өйткені ХКК жаңа құрылған төрешілердің элиталық тобына оның кандидатурасын қабылдамады, бірақ оны Англия Крикет Кеңесі (ЕЦК) кандидат ретінде ұсынған еді.
Denness played for England in 28 Tests and was the captain on 19 occasions, winning six, losing five and drawing eight matches. He made his Test debut in the final test against New Zealand at The Oval in 1969. After the cancellation of the 1970 South Africa tour, Denness played in the first match against the Rest of the World XI in 1970, before being dropped. He was vice captain on the tour to India in 1972 3, captained by Tony Lewis, and he was appointed to replace Ray Illingworth as captain in September 1973. As captain, he suffered a lack of support from Geoffrey Boycott, who had hoped to be appointed captain instead, and these tensions contributed to the downfall of Denness as a skipper. Boycott played in the first 6 Tests with Denness as captain, including the five matches in the 1–1 drawn series in the West Indies and the first Test of a 3–0 whitewash against India, during which Denness scored his first two Test centuries, but Boycott then refused to play under Denness and remained out of the Test team until 1977. After a 0–0 drawn three match series against Pakistan at home in 1974, Boycott's boycott left England exposed in several matches against the fast bowling of Dennis Lillee and Jeff Thomson in the Ashes series in Australia in 1974 5. Denness dropped himself from the England team for the 4th Test at Sydney after scoring only 65 runs in 6 innings (6, 26, 2, 20, 8, 2) in the first three Tests, although he was selected again for the 5th Test in Adelaide after his replacement John Edrich was injured, and achieving his highest Test score of 188 at Melbourne in the 6th Test to win by an innings. The victory was little consolation, as Australia had already won four of the six matches in the series. While in Australia, Denness received an envelope that had been sent with the address "Mike Denness, cricketer". The letter inside read, "Should this reach you, the post office clearly thinks more of your ability than I do." He scored another large Test century, 181, when the tour continued to New Zealand, and captained England in the 1975 Cricket World Cup, losing to Australia in the semi final. He stepped down from the captaincy after losing the 1st Test of the 1975 Ashes series against Australia, at Edgbaston, by an innings (he had been dismissed for 3 and 8). He was replaced by Tony Greig and never played for England again. Denness scored 1,667 runs in his 28 Tests, including four centuries. His seven accompanying half centuries helped to leave him with a Test batting average of 39.69. His ODI career was less successful, playing only 12 matches and scoring 264 runs at an average of 29.33, with a best of 66. The BCCI later decided to forget the incident on humanitarian grounds, after Denness underwent heart surgery. In March 2002, Denness' role as a match referee came to an end, when the ICC rejected his bid for their newly formed Elite Panel of Referees, although he had been put forward by the ECB as a candidate.
Кейінгі өмірі
Деннес Кент клубының комитет мүшесі болды және 2004 жылы Эндрю Саймондспен болған дауға байланысты отставкаға шыққанға дейін Кент клубының крикет бөлімінің төрағасы болды. 2012–13 жылдары Кент округінің крикет клубының президенті болған Деннес 2013 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде спорт саласына қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің офицері (OBE) атағымен марапатталды. 1977 жылы «Мен жариялаймын» деген автобиографиясын жарыққа шығарды. Ол Шотландия спорттық даңқ залының тұңғыш мүшесі және Шотландия крикет даңқ залының мүшесі болды. 1964 жылы бала кезінен таныс Моллиге үйленді. Олардың бір ұлы және екі қызы болды. Олар ажырасып кетті. Деннес 72 жасында, 2013 жылдың 19 сәуірінде, ұзаққа созылған қатерлі ісікпен күресінен кейін дүние салды. Одан кейін серігі Дорин Уодлоу және үш баласы қалды.
Denness became a committee member at Kent, and was chairman of cricket at Kent until he resigned in 2004 over a dispute involving Andrew Symonds. He was president of Kent County Cricket Club in 2012–13, Denness was appointed Officer of the Order of the British Empire (OBE) in the 2013 New Year Honours for services to sport. He published his autobiography, I Declare, in 1977. He was an inaugural member of the Scottish Sports Hall of Fame and was a member of the Scottish Cricket Hall of Fame. He married his childhood sweetheart, Molly, in 1964. They had a son and two daughters. They were divorced. Denness died at the age of 72, on 19 April 2013, after a long battle with cancer. He was survived by his partner, Doreen Wadlow, and his three children.