Карлес Пуйоль: Барселонаның аңыз қорғаушысы

Кіріспе

Карлес Пуйол Сафоркада (испанша Carles Puyol Saforcada; 1978 жылғы 13 сәуірде туған) – Испанияның бұрынғы кәсіби футболшысы. Ол негізінен орталық қорғаушы ретінде ойнады, бірақ сол және оң қанат қорғаушысының қызметін де атқарды, көбінесе оң қанат қорғаушысы ретінде. Қорғаныстағы шеберлігі мен көшбасшылық қасиеттерімен танымал Пуйол – барлық уақыттағы ең ұлы қорғаушылар мен капитанның бірі саналады. Оның алаңдағы қабілеттері мен шеберлігіне орай, командаластары мен жанкүйерлер арасында "Эль Тибурон" ("Акула") деген лақап аты берілді. 2004 жылдың тамызынан бастап 2014 жылы зейнетке шыққанға дейін "Барселона" клубының капитаны болды және клуб сапында 593 ресми ойынға қатысты. Ол 18 маңызды клубтық жүлдеге ие болды, оның ішінде алты Ла Лига кубогы және үш Чемпиондар лигасы. Пуйол Испания құрамасы сапында 100 матч өткізіп, 2008 жылғы Еуропа чемпионатын және 2010 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алған құраманың құрамында болды. 2010 жылғы әлем чемпионатының жартылай финалында Германияға қарсы өткен ойындағы жалғыз голды соқты.

Клубтық мансап

Каталонияның Ллейда қаласында туған Пуйол футболды туған қаласындағы клубта қақпашы ретінде бастады, бірақ иығына жарақат алғаннан кейін шабуылшыға айналды. Жастығында: "Ата-анамның мен футболшы болғаныма күмәні болды және оқуға баулыды", - деді. 1995 жылы "Барселона" клубының "Ла Масия" жастар академиясына қосылды. Екі жылдан кейін клубтың "B" командасында ойнай бастады, оң қанатын қорғаушы позициясын иеленді. 1998 жылы "Барселона" Малагадан Пуйолды сатып алу туралы ұсынысты қабылдады, ол Франк де Бур және Майкл Рейзигерден кейін болды. Алайда, ол өзінің жақын досы Хавидің бірінші командада дебют жасағанын көргеннен кейін кетуден бас тартты. Луи ван Гаал Пуйолды келесі жылы бірінші командаға шақырды, ал ол Ла Лигадағы дебютін 1999 жылдың 2 қазанында "Реал Вальядолидке" қарсы өткізіп, 2:0 есебімен жеңіске жетті. Содан кейін ол сәтті түрлендіріліп, орталық қорғаушы болды. 2003 жылғы маусымда "Барселона" қаржылық қиындыққа тап болған кезде "Манчестер Юнайтед" Пуйолға қызығушылық танытты, бірақ келісімге қол жеткізілмеді. Екі жылдан кейін ол келісімшартын тағы бес маусымға ұзартты. Пуйол 2003-04 маусымының соңында Луис Энрике зейнеткерлікке шыққаннан кейін клуб капитаны болып тағайындалды. Ол "Барса" қорғанысының негізгі тірегі болды, 2002 жылы УЕФА-ның "Еуропаның үздік оң қанатын қорғаушысы" сыйлығын жеңіп алды (басқа жеке наградалармен қатар) және каталондықтарға екі рет қатарынан лига титулын жеңуге көмектесті. 2005-06 маусымында ол барлығы 52 ойында ойнады, оның ішінде 12 ойында УЕФА Чемпиондар лигасының осы маусымында "Арсеналға" қарсы жеңіспен аяқталды, бұл клубтың екінші Еуропа кубогы болды. 2008 жылдың 16 қыркүйегінде Пуйол Чемпиондар лигасының топтық кезеңінде "Спортинг" клубына қарсы матчта "Барселона" сапында 400-ші рет алаңға шықты. Лига маусымында, жарақаттарға қарамастан, ол 28 матчта ойнап, тағы бір лига титулын жеңуге көмектесті. Оның жалғыз голы 2009 жылдың 2 мамырында Сантьяго Бернабеудегі "Эль Класико" матчта "Реал Мадридке" қарсы соғылды, нәтижесі 6:2 жеңіс болды, ал ол голын каталондық туын сүйіп тойлады, бұл Мадрид жанкүйерлерін ашуландырды. Ол команданың 2009 жылғы Испания кубогын, 2009 жылғы Чемпиондар лигасысын, 2009 жылғы УЕФА Суперкубогын және 2009 жылғы ФИФА клубтар әлем чемпионатында жеңіске жетуіне де үлкен үлес қосты, бұл бес жүлдеден тұратын бес реттік табысқа жеткізді, шамамен 100 ресми матчта ойнады. 2010 жылдың 13 қарашасында Пуйол "Барселона" сапындағы барлық турнирлердегі 500-ші ойынын "Вильярреалға" қарсы өткізді. 2010-11 маусымында ол тағы да жарақаттармен күресті, бірақ 28 матчта ойнап, тағы да лига мен Чемпиондар лигасының жеңімпазы атанды. Чемпиондар лигасының финалындағы соңғы алты минутты Уэмбли стадионында "Манчестер Юнайтедке" қарсы 3:1 есебімен жеңіске жетіп ойнады. 2009-10 жылғы Чемпиондар лигасының жартылай финалында "Интер Миланнан" жеңілгеннен кейін Пуйол "Барселона" үшін 56 матчта жеңіліссіз ойнады, бұл тізбек 2012 жылдың 11 қаңтарында "Осасунаға" қарсы матчта (2:3 есебімен жеңіліс) аяқталды. Сондай-ақ, ол осы маусымдағы Испания кубогында "Реал Мадридке" және "Валенсияға" қарсы екі гол соқты. 2012 жылдың 2 қазанында Чемпиондар лигасының топтық кезеңіндегі "Бенфикаға" қарсы матчта, "Гетафеге" қарсы тізе жарақатынан кейін жазылғаннан кейін алғашқы ойынында Пуйол бұрыштық соққы кезінде жамбасын шығарды. Бастапқыда ол екі айға алаңнан тыс қалады деп күтілді, бірақ бір айда толыққандай жазылып, қалпына келді. 18 желтоқсанда "Барселона" оның келісімшартын 2016 жылдың 30 маусымына дейін ұзартты. Келесі жылдың маусымында ол оң тізесіне тағы бір операция жасады, бұл оның кәсіби мансабындағы алтыншы операциясы болды, бұл ерте зейнетке шығу туралы ойларға әкелді. 2014 жылдың 2 наурызында Пуйол Мигелиден озып, "Барса" клубының барлық уақыттағы лига матчтары бойынша екінші орынға шықты, тек Хавиден кейін ғана болды, және "Альмерияға" қарсы өткен үй матчында 4:1 есебімен жеңіске жеткен үшінші голды соқты. Екі күннен кейін, келісімшартында әлі екі жыл қалса да, ол маусым соңында "Барселонадан" кететінін мәлімдеді. Ол: "Соңғы екі үлкен операциядан кейін, мен мұнда қажетті деңгейге жету үшін көп күш жұмсауым керек екенін түсіндім, тіпті өзім және хирургтар ойлағаннан да көп. Сондықтан мен осы шешімге келдім", - деді. "Барселона" Пуйолмен 2014 жылдың 15 мамырында қоштасты, ол бірінші командада он бес жыл (он жыл капитан ретінде) ойнап, 21 титул жеңіп алды. "Аудитори 1899" стадионында оның әріптестері, бұрынғы әріптестері, президенттері және жаттықтырушылары оған құрмет көрсетті, ол: "Мен көптеген жас балалардың арманын орындадым, өмірімде ең ұнайтын нәрсені жасадым, футбол ойнадым және жаттығулар жасадым", - деді. Ол көп ұзамай 36 жасында зейнеткерлікке шықты, бірақ өзінің жалғыз клубында қалды. Ол бірден футбол директоры Андони Субисарретаның көмекшісі болып тағайындалды. 2015 жылдың қаңтарында Субисаррета жұмыстан босатылғаннан кейін ол қызметінен кетті. 2019 жылдың қыркүйегінде Пуйол "Барселонаның" спорт директоры болып жұмыс істеу туралы ұсыныстан бас тартты.

Born in La Pobla de Segur, Lleida, Catalonia, Puyol started playing football for his hometown club as a goalkeeper, but after injury problems with his shoulder, he became a forward. He said that in his youth, "My parents were skeptical about me becoming a footballer and encouraged me to study". In 1995, he joined FC Barcelona's youth system at La Masia, switching positions again to play as a defensive midfielder. Two years later, he started playing for the club's B team, occupying the position of right back. In 1998, Barcelona accepted an offer from Málaga to sell Puyol, who was behind Frank de Boer and Michael Reiziger in the pecking order. However, he refused to leave after seeing his best friend Xavi make his first team debut. Louis van Gaal promoted Puyol to the first team the following year, and he made his La Liga debut on 2 October 1999 in a 2–0 away win against Real Valladolid. After that he successfully made another conversion, to central defender. During the 2003 off season, as Barcelona was immersed in a financial crisis, Manchester United showed interest in signing Puyol, but no move ever materialised. Two years later, he extended his contract for a further five seasons. Puyol was named club captain at the end of 2003–04, after the retirement of Luis Enrique. He continued to be a defensive cornerstone for Barça, being awarded the "Best European right back" award by UEFA in 2002 (amongst other individual accolades), and helped the Catalans win two consecutive league titles. In 2005–06 he appeared in a total of 52 games, including 12 in that season's UEFA Champions League which ended in victory against Arsenal, the club's second European Cup. On 16 September 2008, Puyol made his 400th appearance for Barcelona in a Champions League group stage match against Sporting CP. In the league season, despite injury problems, he appeared in 28 matches and helped them win another league title. His only goal came against Real Madrid in El Clásico at the Santiago Bernabéu on 2 May 2009 which finished with a resounding 6–2 win, and he celebrated his goal by kissing his Catalan flag armband in front of the incensed Madrid fans. He was essential to the team also winning the 2009 Copa del Rey, the 2009 Champions League, the 2009 UEFA Super Cup and the 2009 FIFA Club World Cup to complete an unprecedented sextuple, appearing in nearly 100 official matches. On 13 November 2010, Puyol played his 500th game in all competitions for Barcelona in a domestic league match against Villarreal. He struggled again with injuries during the 2010–11 campaign, but still appeared in 28 matches, again winning the league and the Champions League. He played the final six minutes in the Champions League final, a 3–1 victory over Manchester United at the Wembley Stadium. After the defeat to Inter Milan in the 2009–10 Champions League semi final, Puyol played in 56 matches for Barcelona without losing, a run that only ended on 11 January 2012 at Osasuna (2–3 loss). He also scored two goals in the season's Copa del Rey, against Real Madrid and Valencia. On 2 October 2012, in the late stages of a Champions League group stage encounter at Benfica, his first game upon recovering from a knee ligament injury suffered against Getafe, Puyol dislocated his elbow after landing awkwardly in a corner kick challenge. He was initially expected to be sidelined for two months but fully recovered in one. On 18 December Barcelona renewed his contract, extending it until 30 June 2016. In June of the following year he again underwent surgery on his right knee, his sixth operation as a professional, which led to thoughts of early retirement. On 2 March 2014, Puyol surpassed Migueli to go second in Barça's all time league appearances table, behind only Xavi, and scored the third goal in a 4–1 home win against Almería. Two days later, although he still had two more years in his contract, he announced that he would leave Barcelona at the end of the season. He said "After my last two major operations, I find it is taking me a lot of effort to reach the level required here, even more than myself and the surgeons thought necessary. That's the reason I have reached this decision". Barcelona bid farewell to Puyol on 15 May 2014, after a fifteen year career in the first team (ten as captain) that brought him 21 titles. At a packed Auditori 1899, his teammates, ex teammates, presidents and coaches paid tribute to him, and he said "I’ve lived the dream of so many young kids, doing what I most enjoy in life, playing football and training". He announced his retirement shortly after at the age of 36 but stayed with his only club; he was immediately appointed director of football Andoni Zubizarreta's assistant. He resigned in January 2015, shortly after Zubizarreta was fired. In September 2019, Puyol rejected an offer to become Barcelona's sporting director.

Халықаралық мансап

Пуйоль Испания құрамасындағы алғашқы матчын 2000 жылғы 15 қарашада Нидерландыға қарсы өткізді және келесі жылдары тұрақты ойыншы болды. Ол ел құрамында 2000 жылғы Олимпиада ойындарында, 2002 жылғы әлем чемпионатында, 2004 жылғы Еуропа чемпионатында, 2006 жылғы әлем чемпионатында, 2008 жылғы Еуропа чемпионатында, 2009 жылғы Конфедерациялар кубогында және 2010 жылғы әлем чемпионатында ойнады. 2002 жылғы әлем чемпионатында Пуйоль топтық кезеңде Парагвайға қарсы өткен 3–1 есебімен жеңіске жеткен кезде өз қақпасына гол соқты. Ирландияға қарсы 1/8 финалда Фернандо Мориентеске гол соққысымен көмектесті; қосымша уақыттан кейін 1–1 есебімен тең түскеннен соң, командасы пенальтилер сериясында 3–2 есебімен жеңіске жетті. Испания жарыстың ширек финалында ко-хост ел – Оңтүстік Кореядан 5–3 есебімен жеңіліп, шығып қалды. Пуйоль 2008 жылғы Еуропа чемпионатында бір матчты қоспағанда, барлық ойындарда негізгі құрамда болды, ал Испания қорғанысы оның қатысқан бес ойында тек екі гол жіберді. Олар Германияға қарсы финалда жеңіске жетті, ал ол өзінің қорғаныс серігі, «Валенсия» клубының ойыншысы Карлос Марченамен бірге турнирдің үздік құрамына енді. 2009 жылғы Конфедерациялар кубогындағы бес матчтың үшеуінде негізгі құрамда ойнады және Икер Касильяс демалысқа кеткен топтық кезеңнің соңғы матчында капитан болды; олар үшінші орынды иеленді, ал ол төрт командаласымен бірге турнирдің үздік құрамына енді. 2010 жылғы Оңтүстік Африкадағы әлем чемпионатында Пуйоль барлық матчтарда негізгі құрамда ойнады және дерлік барлық минуттарды өткізді (тек ширек финалда Парагвайға қарсы 84-ші минутта Марченамен ауыстырылды). Ол жартылай финалда Германияға қарсы жалғыз голды соқты, бұл «Барселона» командаласы Хавидің берген бұрышынан соққан күшті соққы болды, бұл ұлттық құраманы алғашқы әлем чемпионатының финалына жеткізді. Финалда ол 120 минут бойы ойнады, ал команда Нидерландыны қосымша уақытта 1–0 есебімен жеңді. Испания турнир бойы тек екі гол жіберді – олардың ешқайсысы нокаут кезеңінде болған жоқ – сонымен қатар бес рет қақпаны құрғақ сақтап, 2006 жылғы Италия және 1998 жылғы Франция құрамаларымен бөліскен әлем чемпионатының жеңімпазы үшін рекордты көрсетті. Ол сондай-ақ 88% пас берді, бұл жарыстағы кез келген ойыншының үшінші ең жоғары көрсеткіші, командаласы Серхио Бускетспен бірге, және өнер көрсеткені үшін турнирдің үздік құрамына енді. 2010 жылдың 1 тамызында 32 жасында Пуйоль ұлттық құрама сапында кем дегенде тағы екі жыл ойнайтынын мәлімдеді. Ол 2012 жылғы Еуропа чемпионатында тізе жарақаты салдарынан қатыса алмады, бұл жарақат мамыр айының басында «Эспаньолға» қарсы лига матчында алған болатын, оған операция жасалып, 5-6 апталық қалпына келтіру қажет болды. Келесі жылы ол физикалық проблемаларға байланысты Конфедерациялар кубогына қатыса алмады. Пуйоль өзінің 100-ші және соңғы халықаралық матчын 2013 жылдың 6 ақпанында Испания құрамасының капитаны ретінде Катардың Доха қаласында Уругвайға қарсы өткен жолдастық кездесуде 3–1 есебімен жеңіске жетті.

Puyol won his first cap for Spain on 15 November 2000 against the Netherlands, and remained a regular fixture in the following years. He played for his country at the 2000 Olympics, 2002 World Cup, Euro 2004, 2006 World Cup, Euro 2008, 2009 FIFA Confederations Cup and the 2010 World Cup. During the 2002 World Cup, Puyol scored an own goal in the 3–1 win over Paraguay in the group stages. In the round of 16 tie against Ireland, he assisted Fernando Morientes; following a 1–1 deadlock after extra time, his team prevailed following a 3–2 penalty shoot out victory. Spain were eliminated in the quarter finals of the competition by co hosts South Korea, after a 5–3 shoot out defeat. Puyol started every game except one at Euro 2008, and Spain's defence only conceded two goals in his five games. They won the final against Germany, and he was named in the Team of the Tournament alongside his defensive partner, Carlos Marchena of Valencia. He started in three out of five matches at the 2009 FIFA Confederations Cup, and acted as captain when Iker Casillas was rested for the last group stage fixture; they finished third, and he was included in the Team of the Tournament with four of his teammates. In the 2010 World Cup in South Africa, Puyol started every match and played almost every minute (he was replaced by Marchena in the 84th minute of the quarter final against Paraguay). He scored the only goal in the semi final with Germany, a powerful header from a corner taken by Barcelona teammate Xavi, which sent the national team through to their first World Cup final. In the final, he featured for the full 120 minutes as the side defeated the Netherlands 1–0 in extra time. Spain only conceded two goals throughout the tournament – none of which came in the knock out stages – also keeping five clean sheets, a record for a World Cup–winning team, shared with the 2006 Italy side and 1998's France. He also completed 88% of his passes, the third–highest completion rate of any player in the competition alongside his teammate Sergio Busquets, and was named to the team of the tournament for his performances. On 1 August 2010, aged 32, Puyol announced that he would continue to represent the national team for at least another two years. He missed Spain's victorious Euro 2012 campaign due to a knee injury sustained in a league game against Espanyol in early May, which required surgery and five to six weeks' recuperation. The following year, he was ruled out of the Confederations Cup, once again due to physical problems. Puyol played his 100th and final international on 6 February 2013, captaining Spain to a 3–1 friendly win over Uruguay in Doha, Qatar.

Ойын стилі

Пуйоль – барлық уақыттағы ең үздік қорғаушылар мен капитанның бірі саналады. Ол мансабының басында қорғаныс жартылай қорғаушысы ретінде ойнады, ал жас кезінде қақпашы мен шабуылшы рөлінде де ойнаған. "Тәжірибесіз" ойыншы деп сипатталған Пуйольды 2006 жылы The Guardian басылымының Саймон Талбот былай деп атады: "Барселонаның өзінің Пещера адамы, жүрегін ойынға салып, шашы көзіне түсіріп, алаңға лақтырып, ақылға сыймас, шайтандық тәсілмен допты қуып жететін". Пуйоль лидерлік қасиеттерімен және еңбекқорлығымен де танымал болды. Ол командалық жаттығудан кейін немесе демалыс күндері де жеке жаттығуларын жалғастыратын. Мінеки, қысқа уақыт онымен бірге ойнаған Мигель Анхель Надаль кейін: "Карлес есейе білген, позицияны жақсы сезінеді, ең бастысы – жейдесіне деген мақтанышы зор" деді. Сол қорғаушы Жерар Пике: "Ол – егер сіздің назарыңыз шаттанса, тіпті 3:0 есебімен жеңіп тұрғанда, ойынның соңғы секундтарында да сізге дауыс көтеріп ескертетін адам" деді. Пуйоль көбінесе қорғаныс шеберлігімен танымал болғанымен, Барселона жастар академиясынан шыққан басқа ойыншылар сияқты талантты немесе туа біткен қабілетті болмаса да, мансабы бойы Пике сияқты допты жақсы ойнайтын орталық қорғаушымен бірге ойнады. Олар Барселона мен Испания құрамасында тиімді орталық қорғаныс жұбын құрды, мұнда біріншісінің физикалық күші екіншісінің әдемі ойын стилін толықтырды. Жастық шағында Пуйоль жылдам және белсенді оң жақ қорғаушы ретінде танымал болды, ол қарсыластарын қуумен және алға шығумен көзге түсетін. Бірақ ол жасымен бірге жылдамдығын жоғалтты. Бұл оның кейінгі карьерасында айқын байқалды, ол көбінесе орталық қорғаушы ретінде ойнады, себебі жиі қайталап тұратын тізе жарақаттары оның ойын уақытын шектеді, физикалық жағдайына кері әсер етті және ақырында мерзімінен бұрын зейнетке кетуге мәжбүр етті.

Puyol is regarded as one of the best defenders and captains of all time. He also initially played as a defensive midfielder in his early career, and had previously even been deployed as goalkeeper and striker in his youth. Described as a "no–nonsense" player, In 2006, Simon Talbot of The Guardian described Puyol as: "Barcelona's very own Captain Caveman, playing football with his heart on his sleeve and his hair in his eyes, throwing himself about the pitch and launching wholeheartedly into kamikaze tackles like a hyperactive, lunatic kid." Puyol was also known for his leadership and work ethic. He often continued training alone after the end of a team practice session or on days off. Indeed, Miguel Ángel Nadal, who played with him for a short period of time, later said, "Carles plays with maturity, has great positional sense, and above all, has pride in his shirt". Fellow defender Gerard Piqué said: "He's someone who, even if you're winning 3–0 and there's a few seconds left in the game will shout at the top of his voice at you if he thinks your concentration is going." Although Puyol was predominantly known for his defensive skills, and albeit not being as talented or naturally gifted as other players who also came out of Barcelona's youth system, As such, throughout his career, he was often deployed alongside a ball playing centre back such as Piqué; together, they formed an effective central defensive partnership, both with Barcelona and Spain, with the former's physical defending complementing the latter's more elegant playing style. In his youth, Puyol was also known to be a quick and energetic right sided defender, who had a penchant for getting forward as well as chasing down his opponents; however, he lost his pace with age. This became particularly noticeable in his later career, when he was usually deployed in the centre, in part due to a series of recurring knee injuries, which limited his playing time and affected his physical condition, eventually forcing him to retire prematurely.

Жеке өмір

Пуйольдің ұзын, көкек шашы оның мансабы бойында ерекше белгісі болды. «Барселона» клубының жаттықтырушысы Ван Галь ойыншы 19 жасқа келгенде, ересектермен алғашқы жаттығуынан кейін шашын қысқа қалдыруды ұсынды. Ван Галь кеңсесінде оған: «Сенде қандай мәселе бар, шашыңды қысқа қалдыруға ақшаң жетпей ме?» деп сұрады. Пуйоль еске алды: «Мен ештеңе демедім, және бүгінгі күнге дейін шашымды сол күйінде сақтап келемін». 2006 жылы Пуйоль жұмыстан тыс уақытында «өте тыныш өмір сүретінімді» айтты. «Мен жылдар бойы Барселонадағы түнгі клубқа бармадым. Қайда болсам, достарыммен бірге мейрамханада болады». Оның айтуынша, бұл жарақатпен бірге қиын кезеңге алып келді, соңында Испания құрамасының физиотерапевті Рауль Мартинес «Барселонаға» келді: ойыншының сөзінше, «ол маған қатты сөйледі. Ол мені ойшалауға мәжбүр етті, мен көңілімді көтеріп, бәріне тым көп алаңдамаймын деп ойлауға тырыстым». 2009 жылдың наурыз айында Пуйоль Goal.com сайтына: «Мен көбіне сыртқа шығуды ұнатпаймын, бірақ демалу үшін жақсы, мен кітап оқуды жақсы көремін» деді. 2010 жылдың қыркүйегінде ол модель Малена Костамен қарым-қатынас бастады. Сол жылдың қазан айында «Валенсияға» қарсы өткен ойында 2:1 есебімен жеңіске жетіп, екі қолымен жүрек пішінін жасап, гол соқты және осы голды оған арнады. Ойыннан кейін ол: «Бұл голды қатыным үшін арнаймын» деді. 2011 жылы Пуйоль туған жерінен шыққан және таз қатерінен зардап шеккен футболшы Мики Рокеге жеке емделу үшін 30 000 евро төледі. Роке 2012 жылы қайтыс болды. Пуйоль 2012 жылы Ванеса Лоренцомен қарым-қатынас бастады. Олардың екі қызы бар: Мануэла (2014 жылы туған) және Мария (2016 жылы туған). Пуйольды ирандық IRIB TV3 телеарнасы 20 маусымда Иран мен Испания арасындағы 2018 жылғы ФИФА Әлем чемпионатының матчына түсініктеме беруге шақырды, бұл бағдарламаны Адель Фердосипур жүргізді, бірақ оған студияға кіруге рұқсат берілмеді. Entekhab жаңалықтар сайтының мәліметінше, бұрынғы ойыншы Иран Ислам Республикасы телеарнасының «сыртқы түрі (ұзын шашы)» себепті бағдарламаға қатыса алмайтынын айтты; арна директоры бірнеше апта бұрын Иранның консервативті діншілдеріне жақын адаммен ауыстырылды, және бұл оқиға Иранда Twitter-де әжуаға себеп болды.

Puyol's long shaggy hair was a distinctive feature throughout his career. Barcelona manager Van Gaal suggested he get it cut when the player was 19, immediately after his first training session with the senior players. Van Gaal asked him in his office, "What's your problem, can't you afford the money for a haircut?". Puyol recalled: "I said nothing, and to this day have kept my hair as it is." In 2006, Puyol said that when not working, he leads "a very quiet life I've not been to a nightclub in Barcelona for years either. When I go out, I stay in a restaurant with my friends." He said that this, combined with an injury led to a dark period, with Spain national team physio Raúl Martínez eventually coming to Barcelona: in the player's words, " [he] gave me a great telling off. He made me react, and I began to try to be more cheerful, and not overwhelmed by it all." In March 2009, Puyol told Goal. com: "I do not like to go out much, although it is good to disconnect and I like to read." In September 2010, he started a relationship with model Malena Costa. In October of that year, he scored through a header in a 2–1 home win against Valencia CF and dedicated the goal to her by making a heart symbol with both hands. After the game, he said: "I dedicate the goal to my girlfriend." In 2011, Puyol paid €30,000 for specialist private treatment for Miki Roqué, a footballer from his home province who was suffering from pelvic cancer. Roqué died in 2012. Puyol started a relationship with Vanesa Lorenzo in 2012. The couple has two daughters, Manuela (born 2014) and María (2016). Puyol was invited by Iranian television channel IRIB TV3 to provide commentary on the 2018 FIFA World Cup match between Iran and Spain on 20 June in a programme hosted by Adel Ferdosipour but was not allowed in the studio. According to news website Entekhab, the former player said that he had been told by the Islamic Republic of Iran Broadcasting that he could not appear in the programme "because of his looks (long hair)"; the veteran channel director had been replaced by one closer to Iran's ultra religious hardliners weeks before, and this incident ultimately led to some ridicule within Iran on Twitter.