Unincorporated community in Virginia, United States
the town in Virginia, U. S
Мидлотиан (/mɪdˈloʊθiən/ midLOHtheeən) – Вирджиния штатының Честерфилд округіндегі инкорпорацияланбаған аудан және халық санағы бойынша белгіленген жер. Көміршілер қалашығы ретінде пайда болған Мидлотиан ауылы қалалық аудандардың әсеріне ұшырады және қазір Ричмонд, Вирджинияның батыс жаққа қарай созылған шағын қалаларының бір бөлігі болып табылады, Джеймс өзенінен оңтүстікке қарай орналасқан және Үлкен Ричмонд аймағына кіреді. Инкорпорацияланбаған мәртебесіне байланысты Мидлотианның ресми үкіметі жоқ, ал атау Мидлотианның бастапқы кішкентай ауылын және Саутсайд Ричмондтың солтүстік-батыс бөлігіндегі Честерфилд округінің кең аумағын білдіреді, Мидлотиан пошта бөлімімен қамтамасыз етіледі. Мидлотиан ауылы 18 ғасырдың басында Вулдридж отбасының көмір өндіру кәсіпорындарының құрметіне аталған. 1836 жылы құрылған Mid Lothian Mining and Manufacturing Company компаниясы еркін және құл еңбеккерлерді жер астындағы қазба жұмыстарына жұмысқа алды. Мидлотиан – Вирджиния колониясы және Солтүстік Америкадағы алғашқы коммерциялық көмір өндірісінің орны. 18 ғасырдың басында Честерфилд округінде француз гугеноттары және басқалар бірнеше шахталарды дамытты. Кен иелері 1730 жылдары аймақтан осы тауарды экспорттауды бастады. Гарри Хеттің Блэк Хет шахталарынан алынған Мидлотиан көмірі АҚШ Президенті Томас Джефферсон үшін Ақ үйді жылытты. Көмірді тасымалдау қажеттілігі 1807 жылы Вирджиния штатындағы алғашқы асфальтталған төлемақылы жол – Манчестер автожолын және 1831 жылы Вирджиния штатындағы алғашқы Честерфилд теміржолын салуға түрткі болды; екеуі де кеншілер қауымдастығынан Джеймс өзенінің құлау сызығынан төмен орналасқан Манчестер портына дейін 21 шақырым (13 миль) сапарлады. 1850 жылы Ричмонд және Дэнвилл теміржолы кен орындарының жанында жүк және кейінірек жолаушылар депосы – Коулфилд станциясын салды. 1920 жылдары ескі автожол түзетіліп, жаңа шығыс-батыс 60-шы АҚШ тас жолының бөлігіне айналды. Бірнеше онжылдықтан кейін Мидлотианға жақын Саутсайд Ричмондта тұрғын үйлер салынды, оның ішінде үлкен Солсбери қауымы және Свифт-Крик су қоймасында орналасқан Брэндермилл жоспарланған дамуы бар. 21 ғасырда Мидлотиан бастапқы ауыл аумағынан шамалы жерге дейін созылып жатыр. 288 мемлекеттік тас жолы қауымдастықты 64 мемлекетаралық және 76 мемлекеттік "Powhite Parkway" тас жолымен және Ричмонд қалалық аймағының оңтүстік-батыс бөлігіндегі 95 мемлекетаралық тас жолымен байланыстырады.
Midlothian (/m//ɪ//d/'/l//oʊ//θ//i//ə//n/ midLOHtheeən) is an unincorporated area and Census designated place in Chesterfield County, Virginia, U. S. Settled as a coal town, Midlothian village experienced suburbanization effects and is now part of the western suburbs of Richmond, Virginia south of the James River in the Greater Richmond Region. Because of its unincorporated status, Midlothian has no formal government, and the name is used to represent the original small Village of Midlothian and a vast expanse of Chesterfield County in the northwest portion of Southside Richmond served by the Midlothian post office. The Village of Midlothian was named for the early 18th century coal mining enterprises of the Wooldridge family. Incorporated in 1836, their Mid Lothian Mining and Manufacturing Company employed free and enslaved people to do the deadly work of digging underground. Midlothian is the site of the first commercially mined coal in the Colony of Virginia and North America. By the early 18th century, several mines were being developed in Chesterfield County by French Huguenots and others. The mine owners began to export the commodity from the region in the 1730s. Midlothian area coal from Harry Heth's Black Heath mines heated the U. S. White House for President Thomas Jefferson. The transportation needs of coal shipping stimulated construction of a paved toll road (Virginia's first), the Manchester Turnpike in 1807; and the Chesterfield Railroad, Virginia's first, in 1831; each traveled the 13 mile (21 km) from the mining community to the port of Manchester, just below the Fall Line of the James River. In 1850, the Richmond and Danville Railroad built Coalfield Station, a freight and later passenger depot, near the mines. In the 1920s, the old turnpike was straightened and became part of the new east west U. S. Route 60. A few decades later, residential neighborhoods were developed in Southside Richmond near Midlothian, including the large Salisbury community and the Brandermill planned development sited on Swift Creek Reservoir. In the 21st century, Midlothian extends many miles beyond the original village area. State Route 288 connects the community with Interstate 64 and the State Route 76 "Powhite Parkway" toll road, and Interstate 95 in the Richmond metropolitan area's southwestern quadrant.
География
Мидлотиан штаттың Пьемонт геологиялық аймағында орналасқан және көбінесе төбелі, құнарлы жерлерден тұрады (біраз жазыққа ұқсайды). Ол Солтүстік Американың шығыс жарылыс аймақтарының бірі – Ричмонд бассейнінде жатыр. Онда шөгінді тау жыныстары мен битумдық көмір кездеседі.
Midlothian is located in the Piedmont geologic region of the state, and is made up of mainly a hilled, fertile land (it is somewhat of a plain.) It is located on the Richmond Basin, which is one of the Eastern North America Rift Basins. It contains some sedimentary rock and bituminous coal.
Су айдындары
Мидлотиан ауданы көптеген арналардың бастауы болып табылады, олардың сулары ақырында Джеймс өзенінің толысуына қосылады. Олардың ішінде Свифт және Фоллинг арналары бар. Свифт арнасының суқоймасы округтің негізгі тұщы су көзі болып табылады.
The Midlothian area serves as the headwaters to a number of creeks which ultimately contribute their waters to the flow of the James River. These include Swift Creek and Falling Creek. The Swift Creek Reservoir serves as the major source of fresh water for the county.
Демография
2020 жылы Мидлотиан ауданында 26 206 шаруашылықтан тұратын жалпы халық саны 72 711 адамды құрады. Халықтың 69,6%-ы ақ нәсілді (50 584), 13,9%-ы қара нәсілді (10 095), 4,4%-ы азиялық (3 203), 0,3%-ы американдық индейлер (206), 0,05%-ы Тынық мұхиты аралдарынан (41), 4,7%-ы басқа нәсілдерден (3 412) және 7,1%-ы екі немесе одан көп нәсілді (5 170) құрады. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтар халықтың 8,9%-ын (6 496) құрады. 2019 жылы орташа шаруашылық табысы 89 851 доллар болды және 2008 жылы #99 орынға ие болды. 21-ші ғасырдың басында аймақтың кәсіпкерлерінің тобы Батыс Честерфилд Бизнес Альянсы деп аталған тәуелсіз ұйым құрды, ол 2013 жылы Мидлотиан Бизнес Альянсы деп қайта аталды.
As of 2020, the district of Midlothian had a total population of 72,711 consisting of 26,206 households. The population was 69.6% White (50,584), 13.9% Black (10,095), 4.4% Asian (3,203), 0.3% Native American (206), 0.05% Pacific Islander (41), 4.7% of other races (3,412) and 7.1% of two or more races (5,170). People of Hispanic or Latino origin, of any race, made up 8.9% of the population (6,496). In 2019, the median household income was $89,851. and #99 in 2008. At the turn of the 21st century, a group of area business professionals formed an independent organization called the Western Chesterfield Business Alliance, which in 2013 was renamed the Midlothian Business Alliance.
Үкімет
Мидлотиан – Честерфилд округінің құрамына кірмейтін ауданы. Ауданы округтік әкімшілік кеңесінде сайланған округтік бақылаушысымен өкілдік етіледі. 2022 жылдан бері бұл лауазымды Марк С. Миллер, Ph.D. атқарып келеді.
Midlothian is an unincorporated area of Chesterfield County. The area is represented by an elected district supervisor on the county's board of supervisors. The position has been held by Mark S. Miller, Ph. D. since 2022.
Инфрақұрылым
2004 жылы 288 мемлекеттік тас жолының салынысы аяқталуымен Мидлотиан қаласы Үлкен Ричмонд аймағының шеңберлік тас жолдары желісіне қосылды. Бұл құрылысқа байланысты пікір қақтығыстары болды, және кейбір тұрғындар Солтүстік Вирджиниядағы кең ауқымды құрылыстардан сақтануды қалады. Жылдар бойы талқыланғаннан кейін, 2006 жылдың наурыз айында Честерфилд округі 288 тас жолы мен АҚШ-60 тас жолының қиылысында орналасқан, үлкен, көп мақсатты кеңсе кешені және сауда-ойын-сауық орталығы ретінде танымал Уоткинс орталығы үшін қарқынды жоспарлау мақұлдады. Мидлотиан қаласының халқы ең көп шоғырланған аймағынан бес минуттық қашықтықта орналасқан, көп миллиондық Bon Secours St. Francis ауруханасының салынуымен Мидлотианда ірі медициналық мекеме пайда болды. Мидлотиан қаласында орналасқан және Честерфилд округі мемлекеттік мектептері жүйесіне қарасты Джеймс Ривер орта мектебі 2000 жылы Президенттің «Көк лента» сыйлығына ие болды. 2015 жылы Мидлотиандағы Косби орта мектебі де осы құрметті марапатқа қол жеткізді.
In 2004, completion of State Route 288 connected Midlothian to the circumferential highway network of greater Richmond Region. Development was controversial, and some residents wanted to avoid the scale seen in Northern Virginia. After years of discussion, in March 2006 Chesterfield County approved intensive zoning for the Watkins Centre, promoted as a large, mixed use office complex and retail "lifestyle center" at the intersection of Route 288 and U. S. 60, 2 mile (3 km) west of the Village of Midlothian. With the addition of the multimillion dollar Bon Secours Hospital, St. Francis, Midlothian has a major hospital within five minutes of Midlothian's highest concentration of residents. James River High School, part of Chesterfield County Public Schools located in Midlothian, won the President's Blue Ribbon School of Excellence Award in 2000. In 2015, Cosby High School, also located in Midlothian, received this recognition.
Этимология
Мидлотиан атауының шығу тегі пікірталас тудырады. Басымды ойға орай, атау Шотландиядағы Шығыс Лотиан мен Батыс Лотианнан келген екі бауырдың ауыл құруынан шыққан. Олар ауылға өздерінің туған жерлерінің атын беруді шешті, содан кейін келісімге келді, осылайша Мидлотиан атауы пайда болды. Бұл жергілікті аңыздың негізінде шындық жатыр. Ауылды құрған екі бауырдың Абрахам Салл және доктор Арчибальд Логвуд Вулдридж (көбінесе А. С. және А. Л. Вулдридж деп аталады) болған деседі. Олар екі қарындасы Джейн Элам мен Шарлотта Вулдриджбен бірге 1835 жылы «Мидлотиан көмір өндіру компаниясы» деп аталатын кен өндіру компаниясын құрды. Бұл компанияның жері қазіргі Мидлотиан ауылының Мидлотиан тас жолының оңтүстігіндегі көп бөлігін құрады және ауылға атын берген деп саналады. Көмір компаниясының атауы компанияның алғашқы 404 1/2 акр жерінің бірі болған Мидлотиан жер учаскесінен алынған. Бұл учаскенің аты сол жерде орналасқан және Вулдридж отбасына тиесілі үйден шыққан. Америкаға алғаш келген Вулдридж және Мидлотиан аймағының көп бөлігін біріктірген Джон Вулдридж 17 ғасырдың соңында Англиядан келді. Дегенмен, оның Англиядағы ата-тегі Шотландиядағы Мидлотиан аймағымен байланысты болған, сондықтан атау осы аймақтан бастау алған. Ауыл әрдайым Мидлотиан деп аталмаған. 1700 жылдардың соңында бұл аймақ карталарда жай ғана «Көмір кеніштері» деп көрсетілген, кейін «Көмір алабы» деп аталған. Қазіргі Коулфилд жолы осы атаудың қалдығы. Ричмонд және Дэнвилл теміржолдарының ауылдан өтетін станциясы Коулфилд станциясы деп аталған. Ол алғаш рет 1850 жылы салынған, бірақ 1864 жылы Азамат соғысы кезінде қиратылған. Екінші Коулфилд станциясы екі жылдан кейін, 1866 жылы салынды және 1957 жылы бұзылды. Станция Солсбери драйвы мен теміржолдың қиылысында орналасқан. Станцияда құрылған АҚШ почта бөлімі Мидлотиан деп аталды, бұл «Мидлотиан көмір өндіру компаниясының» маңыздылығын көрсетті. 1800 жылдардың соңына қарай бұл аймақ Коулфилд деп емес, Мидлотиан деп аталды.
The origins of the name of Midlothian are subject to debate. A prevalent story is that the name came from two brothers from East Lothian and West Lothian in Scotland who founded a village. For the name of the village they decided to name it after their respective homelands and a compromise was made, thus making the name of Midlothian. This local legend is based in some truth. The two brothers who were said to have founded the village were likely Abraham Salle and Dr. Archibald Logwood Wooldridge (often called A. S. and A. L. Wooldridge). They, along with their two sisters, Jane Elam and Charlotte Wooldridge, incorporated a mining company called the Midlothian Coal Mining Company in 1835. This company's lands consisted of most of the present day land south of Midlothian Turnpike in the village of Midlothian and is thought to have given its name to the village. The name of the coal company came from the Midlothian tract of land that was one of the two tracts that made up the company's original land holdings of 404 1/2 acres. The name of the tract came from a house that was located there and was owned by the Wooldridge family. The first Wooldridge in America, and the one who had assembled most of the Midlothian area lands, John Wooldridge came in the late 17th century from England. However, his ancestors in England had connections with the region of Midlothian in Scotland, and it is from here that the name is originally derived. The village had not always been called Midlothian. In the late 1700s, the area was listed on maps simply as "Coal Mines" and later came to be known as Coalfield. The modern day Coalfield Road is a remnant of this name. The station where the Richmond and Danville railroads cut through the village was called Coalfield Station. It was first built in 1850 later to be destroyed in 1864 during the Civil War. The second Coalfield Station was built two years later in 1866 to be finally demolished in 1957. The station stood at the intersection of Salisbury Drive and the railroad. The US Post Office established at the station had the name of Midlothian. This reflected the importance of the Midlothian Coal Mining Company. By the late 1800s, the area had ceased to be called Coalfield and was referred to as Midlothian.
Ерте тарих
Еуропалықтар 17 ғасырда келгенге дейін, бұл аймақта мыңдаған жылдар бойы әртүрлі мәдениеттердің американдықтар қоныстанған. Олардың ішінде тарихи тұста сиуан тілінде сөйлейтін Монакан тайпасы болды. Олар жиі шығысқа қарай орналасқан Вирджинияның Тидуотер аймағындағы Поухатан Конфедерациясының алгонкиан тілінде сөйлейтін мүшелерімен қақтығысқа түсті. 1700 жылдан бастап Франциядағы католиктердің діни қуғын-сүргінінен қашып, Вирджиния колониясына француз гугеноттары, протестанттар келе бастады. Олардың көпшілігі Лондоннан келді, онда олар босқындар ретінде қоныстанған еді. Король төменгі Норфолк округінде француздерге жер бергенмен, колонияның губернаторы мен Уильям Бёрд оларға Монакандар тастап кеткен Манакин қалашығын ұсынды. Бёрд пен губернатор француздерді буферлік аймақ ретінде пайдалануды жоспарлады және оларды ағылшыздардан бөлек бақылау оңайырақ болады деп ойлады. Бұл жер Джеймс өзенінің кеме жүзе алатын соңғы нүктесінен шамамен 32 шақырым жоғарыда, кейін Ричмонд деп аталған жерде орналасқан. Француздардың көпшілігі – шеберлер мен саудагерлер болды, олар оқшау шекарада тірі қалу үшін күресті. Жер бедері төбелі және көбінесе орманды болды, ал темекі сияқты ауылшаруашылық өнімдерін тасымалдау қиын болды. Мидлотиан аймағындағы ең маңызды табиғи ресурстардың бірі – көмір болды, және аймақ ақырында көмір өндіру және теміржолдармен дамыды. Қазіргі Ричмонд қаласының жанында, Джеймс өзенінің құлау сызығынан батысқа қарай 16 шақырым жерде көмір кені орналасқан, ол Вирджиния колониясындағы ең ерте қазылған кендердің бірі еді. 18 ғасырда Шотландиялық кеншілер осы ресурсты қазып ала бастады. Честерфилд округінің Мидлотиан аймағындағы көптеген көмірмен байланысты кәсіпорындар 18 ғасырдың басында құрылды. 1846 жылы Честерфилд округіндегі алғашқы афроамерикандық шіркеу – Мидлотианның Бірінші Баптист шіркеуі құрылды. 1877 жылы өрттен кейін ол қайта салынды, ал қайта құруға аймақтағы афроамерикандық балалар үшін алғашқы мемлекеттік мектеп болу үшін кішкентай бір бөлмелі ғимарат кірді.
Before the arrival of Europeans in the 17th century, the area had been populated for thousands of years by various cultures of Native Americans. Among these in historic times were the Siouan speaking Monacan tribe. They often came into conflict with the Algonquian speaking members of the Powhatan Confederacy, who were generally located to the east in the Virginia Tidewater area. In 1700 and after, French Huguenot settlers, who were Protestant, came to the area in the Virginia Colony to escape Catholic religious persecution in France. Most came from London, where they had resettled as refugees. Although the Crown had offered the French land in Lower Norfolk County, the governor of the colony and William Byrd offered them the village of Manakin Town, which had been abandoned by the Monacan. Byrd and the governor intended to use the French as a buffer settlement, and thought they would be easier to control apart from the English. The location was about 20 mile (32 km) above the head of navigation on the James River at what became Richmond. The French, many of whom were artisans and merchants, struggled to survive on the isolated frontier. The terrain was hilly and largely wooded, and shipping of farm products such as tobacco crops was not easy. The greater natural resource in the Midlothian area was coal, and the area was ultimately developed with coal mining and railroads. About 10 mile (16 km) west of the fall line of the James River at present day Richmond is a basin of coal, which was one of the earliest mined in the Virginia Colony. Scots settlers with mining skills began to mine this resource in the 18th century. Many coal related enterprises in the Midlothian area of Chesterfield County began early in the 18th century. In 1846, Chesterfield County's first Black church, First Baptist Church of Midlothian, was founded. It was rebuilt in 1877 after a fire, and the reconstruction included a small one room building to be the first public school for Black children in the area.
Көмір өндіру
Қазіргі Мидлотианның ауылдық аймағы 18 ғасырда АҚШ-тағы ең көне кен шахталарының бірі болған көмір шахталарының қонысы ретінде пайда болды. 1709 жылы Мидлотианда АҚШ-та алғашқы коммерциялық көмір өндірілді. Осы аймақтағы көмір бизнесіне 1759 жылы Англиядан көшіп келген бизнесмен, полковник Генри "Гарри" Хет те қатысты. Ол Норфолк пен Манчестерде кеңселер ашты, онда оның отбасының бірнеше буыны да бизнеске қатысты. Америка революциясы кезінде Мидлотиан көмір шұңқырында өндірілген көмір Ричмондтан жоғары ағыстағы Джеймс өзеніндегі зеңбірек фабрикасын қамтамасыз етті; ол Континенттік армия үшін оқ-дәрі және снарядтар жасады. Соғыстың соңында Честерфилд көмірін Филадельфия, Нью-Йорк, Бостон және Вирджинияның барлық қалаларына жіберді. Вирджиния штаты туралы жазбаларында (1781–82) сол кездегі губернатор Томас Джефферсон осы аймақтың көмірін былай сипаттады: "Ричмондтан 15-20 шақырым жоғарыдағы Джеймс өзенінің бойында, сондай-ақ солтүстік және оңтүстікке қарай бірнеше шақырым жерде өте жақсы сапалы минералды көмір көптеп кездеседі". Президент болған кезінде Джефферсон Ақ үйді қамтамасыз ету үшін Мидлотиандағы Блэк Хит кенішінен көмір тапсырды. 1989 жылы Честерфилд округі қадағалаушылар кеңесі Мидлотиан кендері паркі үшін арнайы аймақ жоспарын бекітті, бұл Мидлотиан автожолы бойындағы экономикалық өсуге және халық санының өсуіне жауап ретінде жасалды. Жаңа "Арнайы аймақ жоспарының" негізі 1989 жылғы жоспардың шекарасына негізделген және батысқа қарай 288-ші трассаға дейін табиғи шекара ретінде кеңейтілді, ал Мидлотиан қауымдастығының арнайы аймақ жоспарының шекарасының картасын Джон Г. Оунби Richmond Times Dispatch үшін ұсынды. Вирджиния колониясындағы алғашқы коммерциялық көмір кен орындарында орналасқан Мидлотиан кендері паркі алғаш рет 2004 жылы келушілерге есігін ашты. Арнайы аймақ жоспары 2019 жылы жаңартылды. Манчестер және Фоллинг Крик автожолы 1804 жылы қазіргі Олд Бэкингем жолындағы қозғалысты жеңілдету үшін салынды. Фермерлік және жолаушылар вагондарына жол ақысын бір бағытта ғана төлеуге рұқсат етілді, бірақ көмір вагондары ауыр жүктеме салдарынан жолдың тозуын ескере отырып, кері жолда жартылай жол ақысын төлеуге тиіс болды. 1807 жылы ол Вирджиниядағы алғашқы қатты жабынға ие болған жолға айналды. Бұл жолдың кейінгі ұрпағы бүгінде Мидлотиан автожолы деп аталады. 1824 жылға қарай, әрқайсысы 4-5 тонна көмірмен тиелген 70-100 шамасындағы вагон күн сайын автокөлікпен Манчестер маңындағы кемежайларға жыл сайын Честерфилд округінде өндірілген миллионнан астам бушель (30 000 метрикалық тонна) көмірді тасыды. Көмірмен ауыр тиелген вагондар автокөліктің бетін терең ойып, жазда шаң көтеріп, жаңбырлы маусымда жолды лайға айналдырды. Басқа балама жолдар аз болғандықтан, жылдам арбалары мұңғаю арбалардың артынан келе жатқан азаматтар мемлекеттік заң шығарушы органды бұл мәселені шешуге шақырды – канал салуға немесе жақсы жол жасауға, бірақ бірдеңе жасау қажет болды. Нәтижесінде Честерфилд темір жолы пайда болды, ол 21 шақырымдық қайыс және гравитациямен жұмыс істейтін желі, ол Мидлотиан көмір шахталарын Ричмондтан тікелей қарсы жатқан Манчестердегі кемежайлармен байланыстырды. Вирджинияның қоғамдық жұмыстар жөніндегі кеңесі қаржылаған темір жол 1831 жылы штатта алғашқы болып жұмыс істей бастады. 1852 жылы жаңа, бумен жұмыс істейтін Ричмонд және Дэнвилл темір жолы (R&D) Коалфилд станциясына дейін жұмыс істей бастады, кейіннен Мидлотиан деп аталды; ол баяу Честерфилд темір жолын тез алмастырды. 1894 жылы қаржылық қайта ұйымдастыру кезінде Мидлотиан арқылы өтетін R&D желісі Оңтүстік темір жол жүйесінің бөлігі болды. Қазір ол Норфолк Оңтүстік темір жолының бір бөлігі. R&D теміржол депосы Азамат соғысы кезінде Одақ бригадасының генерал-майоры Август В. Каутцпен өртелді, бірақ содан кейін 1866 жылы соғыстан кейін қайта құрылды. Ол 1917 жылы жоғары сұранысты қамтамасыз ету үшін қайта жаңартылды және 1957 жылы Оңтүстік темір жол жолаушылар қызметін тоқтатқаннан кейін бұзылды. Депо теміржолдың солтүстік-батыс бұрышында және қазіргі Солсбери драйв деп аталатын жерде орналасқан. Вирджиния атласының 1895 жылғы мәліметтеріне сәйкес, Мидлотианның халқы 375 адамды құрады.
The Village area of today's Midlothian started as a settlement of coal miners in the 18th century which were among the oldest mining shafts in the United States. In 1709, Midlothian produced the first commercially mined coal in the United States. Among other participants in the area's emerging coal business was Colonel Henry "Harry" Heth, a businessman who emigrated from England about 1759. He established offices at Norfolk and Manchester, where several generations of his family were also involved in the business. During the American Revolution, coal produced in the Midlothian coal pits supplied the cannon factory on the James River at Westham, upstream from Richmond; it produced shot and shells for the Continental Army. By the end of the War, developers shipped Chesterfield coal to Philadelphia, New York, Boston and to every city in Virginia. Commenting on the area's coal in his Notes on the State of Virginia (1781–82), then Governor Thomas Jefferson stated: "The country on James river, from 15 to 20 miles above Richmond, and for several miles northward and southward, is replete with mineral coal of a very excellent quality." During his presidency, Jefferson ordered coal from the Black Heath Mine in Midlothian for use in the White House. In 1989 the Chesterfield County Board of Supervisors approved a special area plan for Midlothian Mines Park, partly as a response to economic growth along Midlothian Turnpike resulting in population explosion. The core of the new "Special Area Plan" was based on the boundary of the plan of 1989 and extended westward to Route 288 as a natural boundary, and a map of the Midlothian community special area plan boundary was provided by John G. Ownby for the Richmond Times Dispatch. Midlothian Mines Park, on the site of the first commercially mined coal deposits in the Colony of Virginia, first opened for visitors in 2004. The Special Area Plan was updated in 2019. The toll road, Manchester and Falling Creek Turnpike, was built in 1804 to ease traffic on what is now Old Buckingham Road. Farm and passenger wagons were allowed to only pay the toll one way, however coal wagons were to pay half toll on return due to the wear the heavy wagons would create on the road. It was graveled in 1807, making it Virginia's first hard surfaced road. The road's descendant is known today as Midlothian Turnpike. By 1824, an estimated 70 to 100 wagons, each of which was loaded with four or five tons of coal, made a daily trip on the turnpike, transporting to the docks near Manchester the million or more bushels (30,000 metric tons) of coal that were produced in Chesterfield County each year. The heavily loaded coal wagons tended to cut deep ruts in the turnpike, raising clouds of dust in summer and churning the road into mud in the rainy season. As there were few options for shunpiking, citizens whose faster buggies dawdled along behind the lumbering wagons urged the state legislature to do something about it—a canal, a better road, but something. The result was the Chesterfield Railroad, a 13 mile (21 km) mule and gravity powered line that connected the Midlothian coal mines with wharves located at Manchester, directly across from Richmond. Partially funded by the Virginia Board of Public Works, the railroad began operating in 1831, the first in the state. By 1852, the newer, steam driven Richmond and Danville Railroad (R&D) began operation to Coalfield Station, later renamed Midlothian; it quickly supplanted the slower Chesterfield Railroad. In a financial reorganization in 1894, the R&D line through Midlothian became part of the Southern Railway system. It is now part of Norfolk Southern Railway. The R&D railroad depot was burned during the Civil War by Union Brigadier General August V. Kautz but was later rebuilt after the war in 1866. It was renovated in 1917 to accommodate higher demand and demolished in 1957 following the cease of Southern Railway passenger service. The depot was located at the northwest corner of the railroad and what is known today as Salisbury Drive. According to the 1895 Virginia atlas, the population of Midlothian was 375.
20 ғасыр: ауылды қала маңындағы қалалар қоршап алды
ХХ ғасырда көмір өндіру азайды. Аймақ сиреп қалды, көбінесе ауылдық және топырақ жолдар бойында шашыраңқы орналасқан фермалармен жасыл тоғайлы болып сақталды. Соғыстан кейінгі кезеңде тас жол желісінің салынуы және Ричмонд қаласының өсуімен бірге тұрғын үйлер салу көбейді. 1965 жылы Свифт-Крик суқоймасы құрылғаннан кейін, су және кәріз желісінің қолжетімділігі тұрғын үй құрылысын жеделдетті, нәтижесінде 1975 жылы Брэндермилл қалашығы салынды. 1988 жылы Поухайт Парквесінің кеңейтілуі, Мидлотиан тас жолының (АҚШ 360 маршруты) және Халл-стрит жолының ені кеңейтіліп, қажетті тас жол инфрақұрылымы жасалды. Аймаққа жаңа тұрғындар келуі жалғасты, себебі фермалар мен ормандық жерлер тұрғын үйлерге қайта жарақтастырылды. Мидлотиан пошта бөліміне қарасты аумақтың кеңеюі, көптеген мекенжайларға "Мидлотиан" индексі берілуіне әкелді. Осының салдарынан, Честерфилд округіне жататын, АҚШ 60 тас жолындағы бастапқы Мидлотиан ауылынан шалқары орналасқан көптеген мекенжайларда қалалық орналасқан жер ретінде "Мидлотиан" көрсетіледі. Честерфилд округінің Мидлотиан қауымдастығының арнайы жоспары Мидлотиан қауымдастығын Мидлотиан ауылы мен оңтүстікке қарай Лакс Лэйн арасындағы аймақ деп белгілейді.
In the 20th century, coal mining declined. The area became less populated, remaining largely wooded with farms scattered along mostly rural and dirt roads. Gradually, post war construction of the highway network and the growth of metropolitan Richmond brought subdivision residential development. When the Swift Creek Reservoir was created in 1965, the availability of water and sewer service accelerated residential growth, with Brandermill built in 1975. In 1988, an extension of the Powhite Parkway and widening of Midlothian Turnpike and Hull Street Road (U. S. Route 360) provided much needed highway infrastructure. The area continued to attract new residents as farm and forest lands were redeveloped into residential subdivisions. The expansion of the area assigned to the Midlothian post office caused a much larger area to be assigned to have a "Midlothian" ZIP code on their address. As a result, many address locations within Chesterfield County that are far away from the original Midlothian village on U. S. Route 60 have "Midlothian" as their preferred place name. Chesterfield County's Midlothian Community Special Area Plan defines the Midlothian community as roughly the area between the Village of Midlothian and Lucks Lane to the south.
Честерфилд мұражайы
Честерфилд мұражайындағы жергілікті кен өндіру тарихына арналған көрмеге Вирджиния штатындағы алғашқы еңіс темір жолынан алынған темір рельстің бір бөлігі қойылған.
An exhibit on local mining history in the Chesterfield Museum includes a length of iron rail from the incline railway, the first in Virginia.
Танымал мәдениетте
Мидлотиан – культты фильмдегі Вирджиния штатының Мидлсекс қалашығының шабыт көзі. "Бұл менің есте сақтаған Мидлотиан, Вирджинияның стилденген, сатирикалық, комикс сияқты, фантастикалық нұсқасы болуы керек деп ойлаймын", - деп түсіндірді режиссер Ричард Келли.
Midlothian is the inspiration for the fictional town of Middlesex, Virginia in the cult film Donnie Darko. "It’s meant to be a stylized, satirical, comic book, fantasyland version of what I remember Midlothian, Virginia to be, I guess," filmmaker Richard Kelly has explained.