Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жолағыш Роджерлер (VF 61) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің истребитель эскадрильясы. 1943 жылдың 1 қаңтарында VF 17 ретінде құрылған, 1946 жылдың 15 қарашасында VF 5B деп қайта аталды, ал 1948 жылдың 28 шілдесінде VF 61 деп қайта аталды. 1959 жылдың 15 сәуірінде таратылды. VF 17 тағайындамасын алған алғашқы теңіз эскадрильясы болды.
Fighter Squadron 61 (VF 61), the Jolly Rogers, was a fighter squadron of the United States Navy. Originally established as VF 17 on 1 January 1943, it was redesignated as VF 5B on 15 November 1946, redesignated as VF 61 on 28 July 1948 it was disestablished on 15 April 1959. It was the first navy squadron to be designated VF 17.
Екінші дүниежүзілік соғыс
VF 17 1943 жылғы 1 қаңтарда NAS Норфолк базасында құрылды, командирі - лейтенант-командор Джон Т. "Томми" Блэкберн. Бұл F4U-1 Corsair иеленген екінші әскери-теңіз эскадрильясы және олардың арасындағы ең табыстысы. Блэкберн F4U Corsair атауына сай, эскадрильяның таңбасы пираттық тақырыпта болсын дегенді қалағандықтан, бас сүйек пен сүйектердің кескіні таңдалды. Алғашқы дизайнды Гарри Холлмайер жасаған, ол кейіннен үздік ұшқыш атанды. Эскадрилья F4U Corsair-дің жетілдірілуіне көмектесіп, кейбір өзгерістерге әкелді, нәтижесінде F4U 1A пайда болды. Алайда, теңіз күштері Corsair-ді авиатасымалдаушыларға жарамсыз деп санады. Бункер Хиллге қосылудың орнына, VF 17 Оңтүстік Тынық мұхитындағы миссиясының көп бөлігінде Соломон аралдарында құрлықтағы эскадрилья ретінде жұмыс істеді. 1943 жылғы 8 қарашада эскадрильяның штаб-офицері Роджер Хедрик Бугенвильдегі Императрица Аугуста шығанағы үстінен 39 жапондық ұшақты ұстап алған топқа жетекшілік етті. Жапон ұшақтары базаға қайтып кеткен кезде, VF 17 3 ұшақты жоқ қылды және 4-ін зақымдады. Көп санды болғанына қарамастан, эскадрилья жорықтан ешқандай шығынсыз аман қалды. Бұл әрекет 1943 және 1944 жылдары Соломон аралдарындағы эскадрильяның құрлықтағы қызметінің типік мысалы болды, ол сол кезде Рабаулда орналасқан Жапон императорлық теңіз күштерінің үздік ұшқыштарына қарсы күресті. Соломон аралдарындағы екі миссиясы барысында VF 17 152 әуе жеңісіне қол жеткізіп, 11 үздік ұшқышты дайындады. VF 17 1944 жылғы 10 мамырда жауынгерлік миссиясын аяқтады, F6F 5 Hellcat ұшақтарымен жабдықталды және Hornet-ке көшті. Мұнда эскадрилья 161 жеңіске жетіп, 12 үздік ұшқыш шығарды. Барлығы, VF 17-нің екі жауынгерлік миссиясы 313 жеңіске есептелді, бұл АҚШ теңіз күштерінің кез келген эскадрильясының ең көп көрсеткіші.
VF 17 was established on 1 January 1943, at NAS Norfolk, with Lieutenant Commander John T. "Tommy" Blackburn as its commander. It was the second Navy fighter squadron to receive the F4U 1 Corsair and the most successful of them all. Blackburn wanted a squadron insignia that had a piratical theme to it to match the F4U's Corsair designation; hence the skull and crossbones were chosen. The original design was developed by Harry Hollmeyer, who became an ace pilot. The squadron helped during the development of the F4U Corsair resulting in some design changes, resulting in the F4U 1A. Unfortunately, the Navy still deemed the Corsair unfit for carrier service and instead of joining Bunker Hill, VF 17 became a land based squadron in the Solomon Islands during most of its deployment to the South Pacific. On 8 November 1943, the squadron executive officer, Roger Hedrick, led a flight which intercepted 39 Japanese fighters over Empress Augusta Bay, Bougainville. As the Japanese fighters fled back to their base, VF 17 was responsible for downing 3 fighters and damaging 4 others. Though outnumbered, the squadron survived the encounter with no losses. This action was typical of the squadron's land based service in the Solomon Islands in 1943 and 1944, when it went up against the cream of Imperial Japanese Navy pilots then based at Rabaul. In its two tours of duty in the Solomon Islands, VF 17 had 152 aerial victories and produced 11 aces. VF 17 finished its combat tour on 10 May 1944, was equipped with the F6F 5 Hellcat and moved to the Hornet. Here, the squadron amassed 161 victories, and produced 12 aces. Overall, the two combat tours of VF 17 were credited with 313 victories, the most of any US Navy squadron.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейінгі кезеңде эскадрилья F4U-4 Corsair, F8F-2 Bearcat, F9F-2 Panther, F9F-8 Cougar және F3H-2M Demon ұшақтарымен ұшты. 1959 жылдың 15 сәуірінде таратылды. Таратылғаннан кейін, Jolly Roger атауын және нышанын АҚШ Әскери-теңіз авиациясының тағы екі эскадрильясы қолданды: VF-84 (1955-1995) және VFA-103.
In the postwar period the squadron flew the F4U 4 Corsair, F8F 2 Bearcat, F9F 2 Panther, F9F 8 Cougar and F3H 2M Demon. It was disestablished on 15 April 1959. Following its disestablishment, two other U. S. Naval Aviation squadrons have used the name and insignia of the Jolly Roger: VF 84 (1955 95) and VFA 103.