Кіріспе
Оңтүстік Глостерширдегі ауыл, Ұлыбритания
the English village and parish
Ольвестон – Англияның Оңтүстік Глостерширдегі шағын ауыл және ірі қауым. Қауымға Ольвестон және Токингтон ауылдары, сондай-ақ Олд Даун, Ингст және Оукли шағын елді мекендері кіреді. 2011 жылғы халық санауы бойынша азаматтық қауымның халқы 2033 адамды құрады. Алвестон 1846 жылы жеке шіркеу қауымы болып бөлінді. Бұл аймақ Тас дәуірінен бері қоныстанған, ал қауым аумағының жартысын құраған тұзды батпақтар римдік және саксондық кезеңдерде кезең-кезеңімен кептірілді. Сол кезде, жақын орналасқан Северн өзенінің сағасынан болатын су тасқынының алдын алу үшін теңіз жағалауы салынды. Азаматтық қауым Северн сайлау округінің бір бөлігін құрайды. Қауым солтүстікке қарай Хиллге дейін созылады. Северн округінің 2011 жылғы халық санауы бойынша халқы 3628 адамды құрады.
Қасиетті Мария Бауыржан шіркеуі
Қасиетті Мария Діңгезінің шіркеуі 1170 жыл шамасында салынған және 1370 жылы қайта жаңартылған. 1605 жылы оны молния шағып, қоңыраулар, шпиль және ғибадатхананың көп бөлігі қирады. Мұнара келесі жылы қайта салынды, ал шіркеу кейінгі жылдары қалпына келтіріліп, кеңейтілді. 1561 жылдан бастап шіркеудің тіркелмелері сақталған. Шіркеуде 1506 жылға жататын жерлеу тақтасы бар, және ол сэр Уолтер Денис (1506 жылы қайтыс болған) мен оның әкесі Морис Денис (1466 жылы қайтыс болған), есквайрдың, Ольвестон сарайында отырған поместье иелерінің жерленген орны болды.
Олвестон Корттың Денис отбасы
Ортағасырлық бекітілген Олвестон сотының қирандылары ауылдың батыс жағында орналасқан. Бір кезде бұл жақын маңдағы Систонның Денис әулетінің резиденциясы болған. Олар 1380 жылы Маргарет Корбетке үйленген кезде Олвестон елімін, сондай-ақ жақын орналасқан Альвестон, Ерскотт Грин, Систон және Аусттың жартысын, Лэнгли жүздік сотының құқықтарымен бірге мұраға алған. Маргарет Корбет – 1362 жылы қайтыс болған Шропширдің Каус лорды, сэр Питер Корбеттің немересі болған. Глостерширдегі осы жерлерге қоса, Пемброкширдегі Лоренни және Шропширдегі Хоуп-юкста-Каус иеліктері де мұрагерлікке көшкен. Алвестон мен Олвестонды шатастыру мүмкіндігін ескере отырып, 1422 жылдың 25 маусымында Чиппинг-Содбериде жасалған сэр Гилберт Денистің өлімнен кейінгі сауалнамасы төменде келтірілген: Гилберт Денис патшадан тікелей, феодалдық міндеттеме бойынша Алвестон және Ерскотт елімін, сондай-ақ Лэнгли жүздігін иеленген. Жылдық жалпы табысы 19 фунт 5 шиллинг болған. Алвестон елімінде 40 шиллингтік салық түсімдері және Майкл, Рождество, Пасха және Жақияның туған күнінде тең үлесте жалға алушылардан 6 фунт стерлингтік түсімдер, сондай-ақ жылына 5 пенниден бағаланатын 300 акр жайылым және жылына 12 пенниден бағаланатын 20 акр шалғын бар. Ерскотт елімінде 40 шиллингтік жалға алушылардан түсімдер түседі. Лэнгли жүздігінің жылдық табысы 40 шиллингке жетеді. 1420 жылдың 20 қаңтарында Олвестон қаласында жасалған жарғы бойынша, ол әйелі Маргаретпен (екінші әйелі Маргарет Расселл) бірлесіп, Олвестон елімін және шіркеу құқығын иеленген. Ол елім Гилберттің туысы Николас Дениске өмір бойына, ал қалғаны Гилберттің заңды мұрагерлеріне берілген. Бұл мәміле Роберт Станшве, Джон Браун, Роберт Кодерингтон және Бристольдің Сент-Николас шіркеуінің викарийі Джон Вагхорн куәлігінде жасалған. Елім Бат және Уэллс епископының, патшаның қарауында болады, міндеттемелері белгісіз, жылдық табысы 20 фунт стерлинг. Денис әулетінің мұрагерлік юрисдикциясымен Лэнгли жүздік соты Олвестон сотының аумағында өткен болуы мүмкін, соның ішінде олардың өз сарайлық соты да болған. Денис әулеті 13-ші және 14-ші ғасырларда Гламорган, Оңтүстік Уэльсте тұрған, соңғы уақытта Уотертон, Эвенни Приориясының жанында, Коити Лордтығында тұрған. Отбасы, көрінеді, 1422 жылы Систоннан Олвестон сотына уақытша көшіп келген, осы кезде сэр Гилберт Денистің жесірі (1422 жылы қайтыс болған) Систонды өзінің жесірлік үлесі ретінде алған, оны өзінің жас екінші күйеуі Джон Кеймсқа өмір бойына берген. Кеймс 1477 жылы қайтыс болғаннан кейін Денис әулеті Систонды қайта иеленген. Алайда, олар Олвестон сотына үйреніп қалған сияқты, өйткені Морис Денис (1466 жылы қайтыс болған) және оның үлкен ұлы сэр Уолтер Денис (1506 жылы қайтыс болған) Олвестон шіркеуінде, хордың (ғибадатхананың) ортасында жерленген, шіркеудегі 1505 жылғы Денис әулетінің монументалды латунь мүсіні осы туралы куәлік етеді. Латунь мүсінінде олардың әрқайсысы Алвестон және Ирдекотт (Эрткотт Грин) елімінің лордтары болғандығы көрсетілген. Сондай-ақ, Мористің үшінші ұлы Хью Денис (1511 жылы қайтыс болған), екінші әйелі Алиса Пойнцтан, Николас Пойнцтың Темір Актоннан шыққан қызынан дүниеге келген болуы мүмкін. Хью Денис король Генрих VII-нің "Стаулдың күйеуі" болған, корольдік және ұлттық қаржыны басқарудағы маңызды тұлға. Сэр Уолтер Денис Гламоргандағы Сент-Донат сарайының сэр Эдвард Страдлингтің қызы Кэтрин Страдлингпен некелескен, демек, Хью Денистің жартылай бауыры болған. 1422 жылы сэр Гилберт Денистің қайтысымен Страдлинг оның 12 жасар мұрагері Мористің қамқорлығы мен некесіне ие болған, оны өзінің қызы Кэтринге үйлендірген. Кэтрин Уолтерді туғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болған сияқты. Кэтриннің анасы Джоан Бофорт, кардинал Генри Бофорттың, Винчестер епископының, Джон Гонттың ұлы, Элис Фиц Аланның қызы, 11-ші Арундел графының қызы болған. Бофорт 1422 жылы өзінің шағын немересі Генрих VI таққа отырған кезде регенттік үкіметінің мүшесі болған. Бэффорттың ықпалымен Страдлинг өзінің жас немересі Джон Кемейсті Бэган, Монмуттан сэр Гилберт Денистің жесірі Маргарет Расселге үйлендіруге рұқсат алған. Осы соңғы неке Денис әулетін 1477 жылы Кеймс қайтыс болғанға дейін Олвестон сотында тұруға мәжбүр еткен. Сэр Гилберт Денистің өсиеті Генри Бофортты бақылаушы етіп тағайындаған, бұл Гилберттің Джон Гонттың әскери қызметінде болғандығын көрсетеді. Өсиетімен Денис жесірінен пәктікке ант етуді сұраған, бірақ бұл сер Эдвард Страдлингтің Гилберттің өлімінен кейін 7 ай ішінде Джон Кеймсқа үйлендіруімен мүмкін емес болған.
Gilbert Denys held of the King in chief in his demesne as of fee by knight service the manors of Alveston and Earthcott and the Hundred of Langley, total annual value £19 5s. There are in the manor of Alveston 40s assize rents and £6 rents of tenants at will at Michaelmas, Christmas, Easter and the Nativity of St. John the Baptist in equal portions, 300 acres pasture worth yearly 5d an acre, and a 20 acre meadow worth yearly 12d an acre. There are in the manor of Earthcott 40s rents of tenants at will. The Hundred of Langley is worth 40s yearly. By a charter dated at Olveston on 20th Jan. 1420, shown to the jurors, he held jointly in tail male with his wife Margaret (2nd. wife Margaret Russell), who survives, the manor and advowson of Olveston, reversion to Gilbert's kinsman Nicholas Denys for life, remainder to the right heirs of Gilbert, by feoffment of Robert Stanshawe, John Broune, Robert Coderyngton and John Vaghorn, vicar of St. Nicholas, Bristol. The manor is held of the Bishop of Bath & Wells of the King, service unknown, annual value £20. It is likely the Hundred Court of Langley, under the hereditary jurisdiction of the Denys's, met within the precincts of Olveston Court, which would also have had its own manorial court. The Denys family had lived in Glamorgan, S. Wales during the 13th. & 14th. centuries, most lately at Waterton, near Ewenny Priory, Coity Lordship. The family, it seems, temporarily moved to Olveston Court from Siston in 1422, when the widow of Sir Gilbert Denys(d.1422) obtained Siston as her dower, passing a life interest in it to her younger 2nd. husband John Keymes. Keymes died in 1477, upon which the Denys family regained vacant possession of Siston. However it seems they had become accustomed to Olveston Court since it was in Olveston church that both Maurice Denys(d.1466) and his eldest son Sir Walter Denys(d.1506) were buried, in the middle of the choir (chancel) as the Denys monumental brass (dated 1505) in the church states. The brass states that they were each in succession lord of the manor of Alveston and Irdecote (Earthcott Green). Also probably born at Olveston Court was Maurice's 3rd. son Hugh Denys(d.1511), by his second wife Alice Poyntz, da. of Nicholas Poyntz of Iron Acton. Hugh Denys was Groom of the Stool to King Henry VII, an important figure in the management of the royal and national finances. Sir Walter Denys was by Katherine Stradling, da. of Sir Edward Stradling of St. Donat's Castle, Glamorgan, being therefore Hugh Denys's 1/2 brother. On the death of Sir Gilbert Denys in 1422, Stradling had obtained the valuable wardship and marriage of his 12 year old heir Maurice, whom he had married off to his da. Katherine. Katherine appears to have died very soon after giving birth to Walter. Katherine's mother was Joan Beaufort, the illegitimate da. of Cardinal Henry Beaufort, Bishop of Winchester, a son of John of Gaunt, by Alice FitzAlan, da. of 11th. Earl of Arundel. Beaufort became a member of the regency government on the accession of his infant nephew as Henry VI in 1422. Stradling, probably through the influence of Beaufort, had obtained the licence to marry off his young nephew John Kemeys of Began, Monmouth, to Sir Gilbert Denys's widow, Margaret Russell. It was this latter marriage which forced the Denys family from Siston to reside at Olveston Court until Kemeys's death in 1477. The will of Sir Gilbert Denys appointed Henry Beaufort as an overseer, perhaps suggesting a connection from Gilbert's early military service under John of Gaunt. In his will Denys had requested his widow to take a vow of chastity, which clearly was made impossible by Sir Edward Stradling who had married her off to John Kemeys within 7 months of Gilbert's death.
Конформистік емес шіркеулер
Сент-Мария шіркеуінің шіркеулік тіркелімі квакерлердің тууы мен қайтысы туралы мәліметтерді де қамтиды, олардың ауылда 200 жылға жуық уақыт бойы бас қосылатын үйі болған. Олвестон (1820), Токингтон (1840), Оукли (1856) және Олд Даун (1933) елді мекендерінде мефодист шіркеулері салынған.
Монтсеррат, Батыс Үнді
Джозеф Стердж (1793–1859), жақын жердегі Эльбертон қаласында туған, Квакерлер қауымдастығының мүшесі болды. Ол құлдыққа мұқтаждық жоқ екенін көрсету үшін Монсерратта плантация сатып алып, оны Ольвестон деп атады, қазір ол аралдағы ауыл.
Жаңа Зеландия
Жаңа Зеландияның Дунедин қаласының орталық аудандарындағы тарихи, 20 ғасырдың басында салынған үй, иесі Дэвид Теомин бала кезінде демалысын өткізген жердің құрметіне Олвестон деп аталған.
Халық және өнеркәсіп
1851 жылғы санақ бойынша шамамен 50 шаруашылық тіркелген, және бұл приход Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін негізінен ауыл шаруашылығымен айналысты. Темірші, ер жасаушы, ағаш шеберлері сияқты қосалқы кәсіптерге тас қалаушылар мен әктас жағушылар да қосылды, себебі приходта сапалы әктас кендері болған. Ауыл шаруашылығының механикаландырылуынан және жақын орналасқан Патчвей мен Филтон қалаларындағы авиация өнеркәсібінің дамуынан кейін, приход бірте-бірте тұрақты жұмыспен қамтылғандардың мекеніне айналды. Аймақта Вудленд Трастқа тиесілі және басқарылатын ежелгі Wildacre орман массиві бар.