Ғұламреза Тахти: Иран балуаны және жанкештілік символы
Gholamreza Takhti
Ирандық күрескер Ғоламреза Тахти (1930-1968) – Олимпиада, Әлем чемпионаттарының алтын жүлдегері, Иранның үш дүркін "Пахлеван" атанған батыры. Тарихы мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ғұламреза Тахти (ғلامرضا تختی, 1930 жылғы 27 тамыз – 1968 жылғы 7 қаңтар) – ирандық еркін күрескер және варзеш-е бастани (парсы дәстүрлі спорты) шебері. Ол 1956 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында, 1958 жылғы Азия ойындарында, 1959 жылғы әлем чемпионатында және 1961 жылғы әлем чемпионатында алтын медаль жеңіп алды, сондай-ақ үш мәрте Иранның пахлеваны атанды. Оның адал мінезі мен спортшылық қасиеттері үшін (иран мәдениетінде жаванмарди деп аталады) "Жахан Пахлеван" ("Әлем чемпионы") деген лақап атымен белгілі болды. Ол UWW Даңқ залына енгізілген.
Iranian wrestler (1930–1968)
Gholamreza Takhti (غلامرضا تختی, August 27, 1930 – January 7, 1968) was an Iranian freestyle wrestler and varzesh e bastani (Persian traditional sport) practitioner. He was a gold medalist at the 1956 Summer Olympics, 1958 Asian Games, 1959 World Championships, and 1961 World Championships, as well as a three time Pahlevan of Iran. Popularly nicknamed Jahân Pahlevân (جهان پهلوان; "The World Champion") because of his chivalrous behavior and sportsmanship (Javanmardi in Iranian culture), He is listed in the UWW Hall of Fame.
Ерте өмір
Кедей отбасының кіші баласы Тахти 1930 жылдың 27 тамызында Тегеранның оңтүстігіндегі Ханиябад ауданында дүниеге келді. 15 жасында Тегеранның оңтүстігіндегі Пулад клубына қабылданып, күреспен айналыса бастады. Бірақ көп ұзамай Тегераннан Масджед Сулейманға жұмысшы болып кетті. Әскери қызметке шақырылғанда оның күрес дағдысы байқалып, 1948 жылы Иран теміржолына жұмысқа орналасқаннан кейін жаттығуларын қатаң түрде бастады. Мысалы, бірде оң тізесі жарақат алған кеңес күрескері Александр Медведпен күш сынасты. Тахти Медведтің жарақат алғанын білген соң, зардап шеккен тізесіне тимеуге тырысып, екінші тізесіне шабуыл жасады. Оның мінез-құлқының тағы бір мысалы Мәскеуде болған кезде орын алды. Сол кездегі әлем чемпионы Анатолий Альбулды жеңгеннен кейін Тахти Альбулдың анасының қайғылы бетін көрді. Ол оның қасына барып: "Нәтижеге өкінемін, бірақ сіздің ұлыңыз – ұлы күрескер", – деді. Анасы күлімсіреп, оны сүйді. Дегенмен, кейбіреулер оның Пахлави режиміне қарсы саяси қызметі үшін өлтірілгенін айтады және сол кездегі Иранның құпия қызметі – САВАК-ты кінәлайды. Ол ұлттық батыр болғандықтан, оның жерлеу рәсіміне мыңдаған адам жиналды. Бұл рәсімді танымал "Товфиқ" журналының бас редакторы Хоссейн Товфиқ ұйымдастырды. Хабарларға сәйкес, Тахтидің қазасы туралы хабарды естігеннен кейін кем дегенде 7 адам өз-өзіне қол жұмсады. "Товфиқ" журналы 1968 жылдың 14 қаңтарында арнайы нөмірін шығарды, онда Тахтидің жерлеу рәсіміне келген ирандықтардың үстінен қанаттарымен ұшып бара жатқан бейнесі салынған карикатура жарияланды. Суреттің астында: "Мен үшін жыламаңдар, өзіңдер үшін жылаңдар" деген сөздер жазылған. Осы карикатураны басып шығарғаннан кейін журнал бірнеше айға Шахтың бұйрығымен жабылды. Тахти Тегеранның оңтүстігіндегі Эбн-э Бабуех зиратына, Шахр-э-Райға жақын жерге жерленген. Оның естелігі әр жыл сайын оның жанкүйерлерімен қайта жаңартылады. Тахти әйелімен қарым-қатынастағы қиындықтарға байланысты депрессиямен күресті. Қаза болған күнінен екі күн бұрын Тахти өсиетнамасын жасап, ұлының қамқорлығын әріптесіне тапсырды және мүлкін қалай пайдалану керектігі туралы нұсқаулар берді. Али Хатами бастап, Бехруз Афхами аяқтаған фильм Тахтидің өліміне қатысты әртүрлі теорияларды зерттейді.
Takhti, the youngest child of a poor family, was born in Khaniabad neighborhood of south Tehran. on August 27, 1930. At the age of 15, he entered Poulad Club in southern Tehran and began training in wrestling. He soon left Tehran to become a manual laborer in Masjed Soleiman. When he was called up for military service, his potential in wrestling was discovered and he began to train seriously after he was recruited as an Iran Railways employee in 1948. For instance, he once had a match with Soviet wrestler Alexander Medved who had an injured right knee. When Takhti found out that Medved was injured, he avoided touching the injured leg and tried to attack the other leg instead. Another example of his character comes from a match in Moscow. After defeating the then world champion Anatoli Albul, Takhti saw the sorrow on the face of Albul's mother. Takhti went to her and said, "I'm sorry about the result, but your son is a great wrestler." She smiled and kissed him. However, some claim that he was murdered because of his political activities against the Pahlavi regime, accusing SAVAK, the Iranian intelligence agency at that time. Because he was a national hero, his funeral drew thousands of mourners after being organized by Hossein Towfigh, Editor in Chief of the popular Towfigh Magazine. According to reports, at least 7 people committed suicide due to their sadness after Takhti was declared dead. Towfigh issued a special edition of their popular weekly magazine on January 14, 1968, where they caricatured Takhti with angel wings flying high above the throngs of Iranian mourners at his own funeral with a caption that read "Don't cry for me, cry for yourselves." Towfigh Magazine was shut down by the Shah for several months after printing this cartoon. Takhti is buried at Ebn e Babooyeh cemetery in Southern part of Tehran, near Shahr e Ray, where he is commemorated every year by his fans. Takhti struggled with depression particularly regarding problems with his wife. Two days before his death Takhti created his will transferring the guardianship of his son to a colleague and instructions on what to do with his properties. begun by Ali Hatami and finished by Behrooz Afkhami, examined some of the theories about Takhti's death.