Кіріспе

Электрореологиялық (ЭР) сұйықтықтар – электр оқшаулағыш сұйықтықтағы өте ұсақ, электр тогын өткізбейтін, бірақ электрлік әсерге ие бөлшектердің (диаметрі 50 микрометрге дейін) суспензиясы. Бұл сұйықтықтардың көрінетін тұтқырлығы электр өрісінің әсеріне жауап ретінде 100 000 есеге дейін өзгеріп, қайта қалпына келеді. Мысалы, әдеттегі ЭР сұйықтығы сұйық күйден гельге және керісінше, миллисекундтар ішінде өзгеруге қабілетті. Бұл құбылыс кейде оны ашқан американдық өнертапқыш Уиллис Уинслоутың есімімен аталады. Ол 1947 жылы осы құбылысқа АҚШ патентін алған және 1949 жылы жарияланған мақала жазған.

ER әсері

Көрінетін тұтқырлықтың өзгеруі қолданылатын электр өрісіне байланысты, яғни пластиналар арасындағы қашықтыққа бөлінген потенциалға. Бұл өзгеру тұтқырлықтың қарапайым өзгеруі емес, сондықтан бұл сұйықтықтар енді «электрореологиялық сұйықтықтар» (ER сұйықтықтары) деп белгілі, бұрынғы «электртұтқыр сұйықтықтар» термині қолданылмайды. Бұл эффект электр өрісіне тәуелді серпімділік шегі ретінде жақсы сипатталады. Қоздырылған кезде электрореологиялық сұйықтық Бингем пластикасы (вискоэластикалық материалдың бір түрі) сияқты мінез-құлық танытады, оның серпімділік шегі электр өрісінің күшімен анықталады. Серпімділік шегіне жеткеннен кейін сұйықтық сұйықтық ретінде ағып өтеді, яғни, үстемелі серпімділік кернеуі деформация жылдамдығына пропорционалды (ал Ньютон сұйықтығында серпімділік шегі болмайды және кернеу деформацияға тікелей пропорционалды). Осылайша, сұйықтықтың қозғалысқа қарсы кедергісі қолданылатын электр өрісін реттеу арқылы басқарылуы мүмкін.

Құрастыру және теория

ER сұйықтықтары – смарт сұйықтықтардың бір түрі. Қарапайым ER сұйықтығын жүгері ұнын жеңіл өсімдік майына немесе (жақсырақ) силикон майына араластыру арқылы жасауға болады. Бұл эффектті түсіндіру үшін екі негізгі теория бар: интерфейстік кернеу немесе «су көпірі» теориясы және электростатикалық теория. Су көпірі теориясы үш фазалы жүйені қарастырады, онда бөлшектер үшінші фазаны қамтиды, ол негізгі фазалық сұйықтықпен (мысалы, май) араласпайтын басқа сұйықтық (мысалы, су) болып табылады. Электр өрісі қолданылмағанда үшінші фаза бөлшектерге күшті тартылады және олардың ішінде тұрақтанады. Бұл ER сұйықтығы – сұйықтық тәрізді мінез-құлық көрсететін бөлшектердің суспензиясы екенін білдіреді. Электр өрісі қолданылғанда үшінші фаза электроосмоз арқылы бөлшектердің бір жағына итереді және тізбектер құру үшін жақын орналасқан бөлшектерді байланыстырады. Бұл тізбектік құрылым ER сұйығының қатты денеге айналғанын көрсетеді. Электростатикалық теория тек екі фазалы жүйені қарастырады, онда диэлектрлік бөлшектер электр өрісімен үйлесетін тізбектерді құрайды, бұл магнитореологиялық (MR) сұйықтықтардың жұмыс істеу принципіне ұқсас. ER сұйығының қатты фазасы оқшаулағышпен қапталған өткізгіштен жасалған. Бұл ER сұйығы су көпірі моделі бойынша жұмыс істей алмайды. Дегенмен, кейбір ER сұйықтары электростатикалық эффект арқылы жұмыс істейтінін көрсетсе де, бұл барлық ER сұйықтарының осылай жұмыс істейтінін дәлелдемейді. Электростатикалық эффект негізінде жұмыс істейтін ER сұйығының артықшылығы – ағып кету тогының болмауы, яғни тұрақты ток қаупі жоқ. Әрине, ER құрылғылары электрлік конденсаторлар ретінде мінез-құлық көрсететіндіктен және ER эффектінің басты артықшылығы жауап беру жылдамдығы болғандықтан, айнымалы ток күтілуі керек. Бөлшектер электрлік белсенді. Олар ферроэлектрлік болуы мүмкін немесе, жоғарыда айтылғандай, оқшаулағышпен қапталған өткізгіш материалдан немесе электроосмотикалық белсенді бөлшектерден жасалуы мүмкін. Ферроэлектрлік немесе өткізгіш материал болған жағдайда бөлшектердің диэлектрлік тұрақтылығы жоғары болады. Мұнда өткізгіштің диэлектрлік тұрақтылығына қатысты шатасу тууы мүмкін, бірақ «егер жоғары диэлектрлік тұрақтылығы бар материалды электр өрісіне орналастырса, сол өрістің күші диэлектриктің көлемінде өлшенетіндей азаяды» (негізгі бетке қараңыз: Диэлектрлік тұрақты), ал электр өрісі идеалды өткізгіште нөлге тең болғандықтан, осы контексте өткізгіштің диэлектрлік тұрақтылығы шексіз болады. ER эффектісіне әсер ететін тағы бір фактор – электродтардың геометриясы. Параллель ойықтары бар электродтарды енгізу ER эффектін сәл арттырды, ал перпендикуляр ойықтары бар электродтар ER эффектін екі есе арттырды. Электродтарды электрлік полярланатын материалдармен қаптау арқылы ER эффектін айтарлықтай арттыруға болады. Бұл диэлектрофорездің әдеттегі кемшілігін пайдалы эффектке айналдырады. Сонымен қатар, ол ER сұйығындағы ағып кету тогын азайтады. Гигант электрореологиялық (GER) сұйығы 2003 жылы ашылды. Басты мәселе – бөлшектерді дайындау үшін оксаль қышқылының қолданылуы, өйткені ол күшті органикалық қышқыл.

Қолданбалар

ER сұйықтықтары көбінесе жылдам әрекет ететін гидравликалық клапандар мен муфталарда қолданылады, мұнда пластиналар арасындағы арақашықтық 1 мм шамасында, ал қолданылатын потенциал 1 кВ шамасында болады. Қарапайым тілмен айтқанда, электр өрісі қолданылғанда ER гидравликалық клапан жабылады немесе ER муфтасының пластиналары біріктіріледі, ал электр өрісі алынғанда гидравликалық клапан ашылады немесе муфта пластиналары босатылады. Басқа да кең таралған қолданыстарға ER тежегіштері (бір жағы бекітілген муфта ретінде қарастырыңыз) және соққы сіңіргіштер (жабық гидравликалық жүйелер ретінде қарастырылуы мүмкін, онда соққы сұйықтықты клапан арқылы соруға пайдаланылады) жатады. Бұл сұйықтықтардың көптеген жаңа қолданыс орындары бар. Мүмкін болатын қолданыстардың қатарында – дәл абразивті жылтырату, сондай-ақ тактильді контроллерлер мен тактильді дисплейлер бар. ER сұйықтығы икемді электроникада да қолданылуы мүмкін екені ұсынылған, сұйықтық иілгіш экрандар мен пернетақталар сияқты элементтерге енгізілген, онда сұйықтықтың тұтқырлығын өзгерту арқасында иілгіш элементтер пайдалану үшін қатаңдалып, пайдаланылмағанда иіліп, жиырылуы мүмкін. Motorola компаниясы 2006 жылы мобильді құрылғыларға қатысты патентке өтініш берген.

Проблемалар мен артықшылықтар

Негізгі мәселе – ER сұйықтықтары суспензиялар болып табылады, сондықтан уақыт өте келе тұрып қалуға бейім. Сондықтан, жетілдірілген ER сұйықтықтары бұл мәселені қатты және сұйық компоненттердің тығыздықтарын сәйкестендіру немесе нанобөлшектерді пайдалану арқылы шешеді, бұл ER сұйықтықтарын магнитореологиялық сұйықтықтардың дамуымен үйлестіреді. Тағы бір мәселе – ауаның түсірілу кернеуі ~ 3 кВ/мм құрайды, бұл ER құрылғыларының жұмыс істеуі үшін қажетті электр өрісіне жақын. Артықшылығы – ER құрылғысы әсерді басқару үшін қолданылатын электр қуатынан әлдеқайда көп механикалық қуатты басқара алады, яғни ол қуат күшейткіші ретінде жұмыс істей алады. Бірақ басты артықшылығы – жауап беру жылдамдығы. Мұндай үлкен механикалық немесе гидравликалық қуатты осылай жылдам басқара алатын басқа да аз ғана әсерлер бар. Өкінішке орай, қырқу немесе ағын режимінде қолданылатын көптеген электрореологиялық сұйықтықтардың байқалатын тұтқырлықтың артуы салыстырмалы түрде шектеулі. ER сұйықтығы Ньютондық сұйықтықтан жартылай кристалданыған "жартылай қатты қоймалжың" күйге өтеді. Дегенмен, электрлік сұйықтыққа қосымша қысым түсіргенде, сұйықтан қатты фазаға толық көшуге болады. Бұл эффект электрореологиялық Брайль дисплейлерін және өте тиімді муфталарды жасау үшін қолданылды.