Кіріспе

Вязкос сұйықтықтағы дененің жылдамдығының теңдеуі, үйкеліс күшінің өрнегі.

Сұйықтық динамикасында Стокстың заңы – бұл тұтқыр сұйықтықтағы өте кішкентай Рейнольдс сандарына ие сфералық денелерге әсер ететін үйкеліс күшінің (сонымен қатар сүйреу күші деп те аталады) эмпирикалық заңы. Ол 1851 жылы Джордж Габриэль Стокс Навье-Стокс теңдеулерінің кішкентай Рейнольдс сандары үшін Стокс ағынының шегін шешу арқылы алынған.

Қолданбалар

Стокстің заңы құлаушы шарлы вискометрдің негізі болып табылады, онда сұйықтық тік шыны түтікшеде қозғалмай тұрады. Белгілі мөлшері мен тығыздығы бар шар сұйықтық арқылы төмен түседі. Дұрыс таңдалған жағдайда, ол тұрақты жылдамдыққа жетеді, оны түтікшедегі екі белгі арасынан өтуге кеткен уақыт арқылы өлшеуге болады. Мөлдір емес сұйықтықтар үшін электрондық сезіктеу қолданылуы мүмкін. Тұрақты жылдамдық, шардың мөлшері мен тығыздығы және сұйықтың тығыздығы белгілі болса, Стокстің заңы сұйықтың тұтқырлығын есептеу үшін пайдаланылады. Есептеудің дәлдігін арттыру үшін классикалық тәжірибеде әртүрлі диаметрлі болат шарлы подшипниктер сериясы қолданылады. Мектеп тәжірибесінде глицерин немесе алтын сироп сұйықтық ретінде қолданылады, ал бұл техника өнеркәсіпте процестерде қолданылатын сұйықтықтардың тұтқырлығын тексеру үшін пайдаланылады. Көптеген мектеп тәжірибелері температураны және/немесе қолданылатын заттардың концентрациясын өзгертіп, оның тұтқырлыққа тигізетін әсерін көрсетуді қамтиды. Өнеркәсіптік әдістерге түрлі майлар мен полимерлік сұйықтықтар, мысалы, ерітінділер кіреді. Стокстің заңының маңыздылығы кем дегенде үш Нобель сыйлығына әкелген зерттеулерде оның маңызды рөл атқарғанынан көрінеді. Стокстің заңы микроорганизмдер мен сперматозоидтардың жүзуін түсіну үшін маңызды, сондай-ақ, гравитация күші әсерімен судағы ұсақ бөлшектер мен организмдердің шөгінуі үшін де маңызды. Бұл теңдеуді суда немесе басқа сұйықтықтардағы ұсақ бөлшектердің тұнуы кезінде де қолдануға болады.