Жұмсақ SUSY бұзуы: теориялық физикадағы бұл үлгі, скалярлық массалардағы ультракүлгін дивергенцияларды болдырмайды. 1981 ж. Георги мен Димопулос ұсынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теориялық физикада жұмсақ SUSY бұзылуы – скалярлық массалардағы ультракүлгін дивергенцияларды тудырмайтын суперсимметрияның бұзылу түрі.
In theoretical physics, soft SUSY breaking is type of supersymmetry breaking that does not cause ultraviolet divergences to appear in scalar masses.
Шолу
Бұл терминдер тиісті операторлар болып табылады, яғни коэффициенттері массаның оң өлшеміне ие операторлар, бірақ кейбір ерекшеліктер бар. 1981 жылы Говард Георги мен Савас Димопулос жұмсақ SUSY бұзуын ұсынды. Бұрын суперсимметрияны бұзудың динамикалық модельдері қолданылып келді, олар түс және заряд бұзу вакуумдарын тудыруға бейім болды. Жұмсақ SUSY бұзуы суперсимметрия бұзуының себебін оның феноменологиялық салдарынан ажыратады. Іс жүзінде, жұмсақ SUSY бұзуы суперсимметриялық Стандартты Модель Лагранжиына нақты симметрия бұзуды қосады. SUSY бұзуының көзі суперсимметрия спонтанды түрде бұзылатын басқа сектордан туындайды. Суперсимметриялық Стандартты Модельден спонтанды суперсимметрия бұзуын ажырату медиацияланған суперсимметрия бұзуы түсінігіне алып келеді.
These terms are relevant operators—i. e. operators whose coefficients have a positive dimension of mass—though there are some exceptions. A model with soft SUSY breaking was proposed in 1981 by Howard Georgi and Savas Dimopoulos. Before this, dynamical models of supersymmetry breaking were being used that suffered from giving rise to color and charge breaking vacua. Soft SUSY breaking decouples the origin of supersymmetry breaking from its phenomenological consequences. In effect, soft SUSY breaking adds explicit symmetry breaking to the supersymmetric Standard Model Lagrangian. The source of SUSY breaking results from a different sector where supersymmetry is broken spontaneously. Divorcing the spontaneous supersymmetry breaking from the supersymmetric Standard Model leads to the notion of mediated supersymmetry breaking.
Голоморфты емес жұмсақ суперсимметрияны бұзатын өзара әсерлесулер
Төмен энергиялы суперсимметрияға негізделген модельдерде массалық мүшелерді қоспағанда, жұмсақ суперсимметрияны бұзатын өзара әрекеттесулер әдетте өрістердің голоморфты функциялары деп есептеледі. MSSM сияқты суперпотенциалдың голоморфты болуы қажет болса да, жұмсақ суперсимметрияны бұзатын өзара әрекеттесулердің өрістердің голоморфты функциялары болуының қажеттілігі жоқ. Әрине, кез келген голоморфты емес өзара әрекеттесу квадраттық дивергенцияның (немесе қатты суперсимметрияның бұзылуының) пайда болуына әкелуі мүмкін; алайда, өлшеулі синглеттік өрістері жоқ жағдайларда голоморфты емес өзара әрекеттесулер жұмсақ суперсимметрияны бұзу түрінде де болуы мүмкін. Хиральды суперөрістер мен оларға негізделген жасырын секторда суперсимметрияның бұзылуын қарастыруға болады. Содан кейін, жұмсақ суперсимметрияны бұзатын формадағы голоморфты емес мүшелердің үлестері пайда болады. Жоғарыда айтылғандар Лагранждағы нехоломорфты трилинейлік жұмсақ мүшелерге, сондай-ақ ашық Хигксино жұмсақ массалық мүшесіне алып келеді. және мүшелерінің коэффициенттері пропорционалды , мұндағы – көмекші өрістің компоненттерінің вакуумдық күтілімдік мәні, ал – суперсимметрияны бұзудың медиациялық деңгейі. MSSM-нен тыс, табиғатында голоморфты емес хиггсино-глюино өзара әрекеттесулері де болуы мүмкін.
In low energy supersymmetry based models, the soft supersymmetry breaking interactions excepting the mass terms are usually considered to be holomorphic functions of fields. While a superpotential such as that of MSSM needs to be holomorphic, there is no reason why soft supersymmetry breaking interactions are required to be holomorphic functions of fields. Of course, an arbitrary nonholomorphic interaction may invite an appearance of quadratic divergence (or hard supersymmetry breaking); however, there are scenarios with no gauge singlet fields where nonholomorphic interactions can as well be of soft supersymmetry breaking type. One may consider a hidden sector based supersymmetry breaking, with and to be chiral superfields. Then, there exist nonholomorphic term contributions of the forms that are soft supersymmetry breaking in nature. The above lead to nonholomorphic trilinear soft terms like and an explicit Higgsino soft mass term like in the Lagrangian. The coefficients of both and terms are proportional to , where is the vacuum expectation value of the auxiliary field components of and is the scale of mediation of supersymmetry breaking. Away from MSSM, there can be higgsino gaugino interactions like that are also nonholomorphic in nature.