Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық жазушы (1880–1946)
American writer (1880–1946)
Альфред Деймон Раньон (4 қазан 1880 – 10 желтоқсан 1946) – американдық журналист және әңгімелер жазушы. Ол Нью-Йорктегі Бродвей әлемін жұртқа таныстырған әңгімелерімен әйгілі болды, олар Тыйым заманынан өркендеді. Замандастары үшін «Дэмон Раньон кейіпкері» – Бруклин немесе Манхэттеннің орталық бөлігінен шыққан ерекше адам типін еске түсірді. «Руниондық» деген сөз осы кейіпкердің типін, сондай-ақ Раньон бейнелейтін жағдайлар мен диалогтарды білдіреді. Ол құмар ойыншылар, алаяқтар, актерлер мен гангстерлер туралы қызық әрі сезімтал әңгімелер жазды, олардың көпшілігі «қалыпты» есімдерді қаламай, «Натан Детройт», «Бенни Саутстрит», «Биг Джуль», «Гарри Ат», «Жақсы уақыт Чарли», «Дэйв Дуд» немесе «Сирек көрінетін бала» сияқты әдемі лақаптарды артық көреді. Оның ерекше стильдік тілі «руниондық тіл» деп аталады: ресми сөйлеу мен жаргонның үйлесімі, әрқашан қазіргі уақытта және қысқартусыз. Ол «Хуррей Генри» фразасын ойлап тапқан деп есептеледі, бұл термин қазір британ тілінде жоғары сыныптың мақтанғаны, өршіл адамды сипаттау үшін қолданылады. Раньонның ойдан шығарылған әлемі «Мисс Сара Браунның идиллиясы» және «Қан қысымы» әңгімелері негізінде жазылған «Guys and Dolls» мюзиклі арқылы көпшілікке таныс. Мюзикль сонымен қатар кейіпкерлер мен сюжеттік элементтерді Раньонның басқа да бірнеше әңгімелерінен алды, әсіресе «Жеңімпазды таңда» әңгімесінен. «Little Miss Marker» фильмі (және оның үш қайта түсірілімі – «Sorrowful Jones», «40 Pounds of Trouble» және 1980 жылғы «Little Miss Marker») оның сол аттас әңгімесінен пайда болды. Раньон сонымен қатар газетші болып жұмыс істеді, ондаған жылдар бойы Уильям Рэндольф Херстке тиесілі басылымдар мен синдикаттар үшін спорт және жалпы жаңалықтарды жазды. Ол өзінің көркем әдебиетімен танымал болғандықтан, 1933 жылы Франклин Делано Рузвельттің президенттік инаугурациясы туралы «қазіргі уақытта» мақала жазды, ол Херст синдикатының Universal Service үшін жарық көрді, ол 1937 жылы International News Service-пен біріктірілді.
Alfred Damon Runyon (October 4, 1880 – December 10, 1946) was an American journalist and short story writer. He was best known for his short stories celebrating the world of Broadway in New York City that grew out of the Prohibition era. To New Yorkers of his generation, a "Damon Runyon character" evoked a distinctive social type from Brooklyn or Midtown Manhattan. The adjective Runyonesque refers to this type of character and the type of situations and dialog that Runyon depicts. He spun humorous and sentimental tales of gamblers, hustlers, actors, and gangsters, few of whom go by "square" names, preferring instead colorful monikers such as "Nathan Detroit", "Benny Southstreet", "Big Jule", "Harry the Horse", "Good Time Charley", "Dave the Dude", or "The Seldom Seen Kid". His distinctive vernacular style is known as Runyonese: a mixture of formal speech and colorful slang, almost always in the present tense, and always devoid of contractions. He is credited with coining the phrase "Hooray Henry", a term now used in British English to describe the upper class version of a loud mouthed, arrogant twit. Runyon's fictional world is also known to the general public through the musical Guys and Dolls based on two of his stories, "The Idyll of Miss Sarah Brown" and "Blood Pressure". The musical additionally borrows characters and story elements from a few other Runyon stories, most notably "Pick The Winner". The film Little Miss Marker (and its three remakes, Sorrowful Jones, 40 Pounds of Trouble and the 1980 Little Miss Marker) grew from his short story of the same name. Runyon was also a newspaper reporter, covering sports and general news for decades for various publications and syndicates owned by William Randolph Hearst. Already known for his fiction, he wrote a well remembered "present tense" article on Franklin Delano Roosevelt's Presidential inauguration in 1933 for the Universal Service, a Hearst syndicate, which was merged with the co owned International News Service in 1937.
Ерте өмір
Деймон Раньон Альфред Ли және Элизабет (Деймон) Раньонның ұлы Альфред Деймон Раньон ретінде дүниеге келді. Оның туған жері Манхэттенде (Канзас штаты) бірнеше газетші туыстары болды. Ол Пуэблода әкесімен бірге газет ісінде жұмыс істей бастады. Бүгінгі күні Пуэблодағы Руньон алаңы, Деймон Руньон репертуарлық театр компаниясы және Руньон көлі оның құрметіне аталған.
Damon Runyon was born Alfred Damon Runyan to Alfred Lee and Elizabeth (Damon) Runyan. His relatives in his birthplace of Manhattan, Kansas, included several newspapermen. He began to work in the newspaper trade under his father in Pueblo. In present day Pueblo, Runyon Field, the Damon Runyon Repertory Theater Company, and Runyon Lake are named in his honor.
Әскери қызметке қабылдау
1898 жылы, он жетіге толмаған шағында, Рунион испан-американ соғысына қатысу үшін АҚШ армиясына қосылды. Қызметте жүргенде, оған "Манила бостандығы" және "Әскер хаты" басылымдары үшін жазу жұмағы жүктелді.
In 1898, when still in his teens, Runyon enlisted in the US Army to fight in the Spanish–American War. While in the service, he was assigned to write for the Manila Freedom and Soldier's Letter.
Газет тілшісі
Әскери қызметтен кейін ол Пуэбло қаласынан бастаған Колорадо штаттық газеттерінде жұмыс істеді. Оның алғашқы репортерлік жұмысы 1900 жылдың қыркүйегінде Pueblo Star газетіне орналасуымен басталды; содан кейін ол 1900-жылдардың алғашқы онжылдығында Роки-Маунтин аймағында жұмыс істеді: Денвер Daily News газетінде ол "спорт редакторы" (қазіргі "спорт редакторы") қызметін атқарды, кейін штат жазушысы болды. Оның тәжірибесі Колорадодағы жартылай кәсіби командаларды жабумен байланысты болды. Ол Колорадо штатының Тринидад қаласындағы жартылай кәсіби команданы қысқа мерзімге басқарды. Ол жұмыс істеген газеттердің бірінде оның тегі "Руньян" емес, "Руньон" деп өзгертілді, және ол бұл өзгеріске келісім берді. Колорадоның екінші лигалық бейсбол лигасының ұйымдастырылуына жасаған тытысы бір аптадан аспағаннан кейін, Руньон 1910 жылы Нью-Йорк қаласына көшіп барды. Нью-Йорктегі алғашқы мақаласында американдық редактор "Альфред" есімін алып тастады, соның нәтижесінде "Дэмон Руньон" есімі алғаш рет пайда болды. Келесі он жыл бойы ол Нью-Йорк Giants командасы мен Нью-Йорк American газеті үшін кәсіби бокс туралы жазды. 1911 жылдан бастап көп жыл бойы ол Hearst газеттерінің бейсбол колоннисі болды, және оның алаңда немесе трибуналарда ерекше және қызықты жағдайларды табу қабілеті бейсбол туралы хабарлау әдісін өзгертіп, жаңаша дамытқаны үшін бағаланды. Бұл туралы куәлік ретінде, Руньон 1967 жылы Америка Бейсбол жазушылар қауымдастығы (BBWAA) тарапынан J. G. Taylor Spink сыйлығымен марапатталды, және ол 1968 жылдың шілде айында Ұлттық Бейсбол Даңқы залында өткен салтанатты шарада құрметке бөленді. Ол сондай-ақ Халықаралық Бокс Даңқы залының мүшесі және ауыр салмақтағы чемпион Джеймс Брэддокты "Асылпан адам" деп атағанымен танымал. Руньон бокс және бейсбол тақырыбында "American" газетіне спорттық өлеңдер жазды, сондай-ақ көптеген әңгімелер мен эсселер жазды.
After military service, he worked for Colorado newspapers, beginning in Pueblo. His first job as a reporter was in September 1900, when he was hired by the Pueblo Star; he then worked in the Rocky Mountain area during the first decade of the 1900s: at the Denver Daily News, he served as "sporting editor" (today a "sports editor") and then as a staff writer. His expertise was in covering the semi professional teams in Colorado. He briefly managed a semi pro team in Trinidad, Colorado. At one of the newspapers where he worked, the spelling of his last name was changed from "Runyan" to "Runyon", a change he let stand. After failing in an attempt to organize a Colorado minor baseball league, which lasted less than a week, Runyon moved to New York City in 1910. In his first New York byline, the American editor dropped the "Alfred" and the name "Damon Runyon" appeared for the first time. For the next ten years, he covered the New York Giants and professional boxing for the New York American. He was the Hearst newspapers' baseball columnist for many years, beginning in 1911, and his knack for spotting the eccentric and the unusual, on the field or in the stands, is credited with revolutionizing the way baseball was covered. Perhaps as confirmation, Runyon was voted 1967 J. G. Taylor Spink Award by the Baseball Writers' Association of America (BBWAA), for which he was honored at ceremonies at the National Baseball Hall of Fame in July 1968. He is also a member of the International Boxing Hall Of Fame and is known for dubbing heavyweight champion James J. Braddock the "Cinderella Man". Runyon frequently contributed sports poems to the American on boxing and baseball themes and wrote numerous short stories and essays.
Құмар ойындар
Ойын, әсіресе, құмар ойындар мен ат жарыстары, Руньонның шығармаларының негізгі тақырыбы болды, ал ол атақты құмаршы болды. Ол Екклесиаст кітабындағы бір тармақты былай деп түсіндірді: "Жүгіру жарысында жеңімпаздар емес, жеңімпаздар жеңімпаз емес, ақылдылар ғана жеңіске жетеді". Жас кезінде ішімдікке құмар болған ол Нью-Йоркке келгеннен кейін көп ұзамай ішуді тастаған көрінеді, өйткені оның ішімдік ішуі оның бірінші әйелі болған Эллен Иганның сүйіспеншілігіне тосқауыл болды. Ол әлі де темекі шегуші еді. Оның ең жақсы досы мафиози бухгалтер Отто Берман болды, ол Берманды "Өкініш, ат ойыншысы" деген атпен бірнеше әңгімелерінде енгізді. Берманның бастығы Голландиялық Шульцке жасалған соққыда Берман қаза тапқан кезде, Рунион тез арада өзінің қайтыс болған досының зардабын бақылау рөлін алды, негізінен Берманның Шульцтің қарушыларының бірі екенін айтқан, оның ішінде Берманның екі жасар бала сияқты тиімді жансакшы болатынын айтқан қате баспасөз хабарламаларын түзету арқылы.
Gambling, particularly on craps or horse races, was a common theme of Runyon's works, and he was a notorious gambler. One of his paraphrases from a line in Ecclesiastes ran: "The race is not always to the swift, nor the battle to the strong, but that's how the smart money bets." A heavy drinker as a young man, he seems to have quit drinking soon after arriving in New York, after his drinking nearly cost him the courtship of the woman who became his first wife, Ellen Egan. He remained a heavy smoker. His best friend was mobster accountant Otto Berman, and he incorporated Berman into several of his stories under the alias "Regret, the horse player". When Berman was killed in a hit on Berman's boss, Dutch Schultz, Runyon quickly assumed the role of damage control for his deceased friend, mostly by correcting erroneous press releases, including one that stated Berman was one of Schultz's gunmen, to which Runyon replied, "Otto would have been as effective a bodyguard as a two year old."