Форт Монро, Вирджиния: тарихи бекініс, қамаулы алтыбұрышты құрылыс. АҚШ-тың ең ірі форты, Chesapeake Bay және Hampton Roads-ты қорғады. Туризм үшін ашық!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хэмптон қаласындағы алты жақты, тарихи бекініс, Вирджиния штаты. Калифорниядағы тарихи орын.
Moated, six sided, historical bastion fort in Hampton, Virginia
the historic site in California
Форт-Монро – Вирджиния штатының Хэмптон қаласында, Вирджиния түбегінің оңтүстік ұшындағы Олд-Пойнт-Комфорт орналасқан бұрынғы әскери нысан. Қазіргі уақытта Вирджиния штатының Форт-Монро басқармасы, Ұлттық саябақтар қызметі және Хэмптон қаласы бірлесіп Форт-Монро ұлттық ескерткіші ретінде басқарады. Форт-Уолмен бірге Форт-Монро бастапқыда Чесапик шығанағы мен Хэмптон жолы арасындағы кеме қатынасы арнасын қорғады – Елизабет, Нансемонд және Джеймс өзендерінің тоғысқан жеріндегі табиғи бекет. 1946 жылы қарусыздандыруға дейін форт қорғаған аймақтарға бүкіл Чесапик шығанағы және Потомак өзені аймақтары кірді, соның ішінде Вашингтон (Колумбия округі) және Балтимор қалаларына теңіз жолдары, сондай-ақ Хэмптон Роудс аймағындағы маңызды кеме құрылыс орындары мен әскери-теңіз базалары кірді. Қамалмен қоршалған алты жақты бастиондық форт – АҚШ-та салынған ең ірі форт. 1600 жылдардың басында, Вирджиния колониясының алғашқы күндерінде капитан Кристофер Ньюпорт басқарған алғашқы сапар кезінде бұл орын стратегиялық қорғаныс орны ретінде анықталды. 1609 жылдан бастап Вирджинияның алғашқы екі ғасырында Олд-Пойнт-Комфортта қорғаныс бекіністері салынды. Алғашқысы – Альгернурн форты деп аталған ағаш қоршау, одан кейін басқа да шағын форттар салынды. Алайда, Монро форты (және арнаның қарсы жағындағы жасанды аралда орналасқан Форт-Уол) деп аталған тастан салынған, әлдеқайда маңызды нысан 1834 жылы АҚШ-тың үшінші бекініс жүйесінің бір бөлігі ретінде аяқталды. Басты форт АҚШ президенті Джеймс Монроның құрметіне аталды. Вирджиния Конфедерациялық Штаттардың құрамына кірсе де, Форт-Монро Американдық Азамат соғысы (1861–1865) кезінде Одақтың қолында қалды. Одақ генералы Джордж Б. Макклеллан 1862 жылғы жарым аралдағы науқан кезінде армиясын фортта қондырды. Форт – құлдардың ерте бостандықтарының тарихи және символдық орны ретінде белгілі болды, ол контрабанда саясатының ережелеріне сәйкес болды. Соғыстан кейін екі жыл бойы бұрынғы Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис фортта тұтқын ретінде ұсталды. Оның тұтқындықтан өткен алғашқы айлары қазір Каземат мұражайының бөлігі болып табылатын форт қабырғаларындағы камерада өтті. 20-ғасырдың басында Эндикотт бағдарламасы бойынша Монро фортына және оның маңына көптеген артиллериялық батареялар қосылды; ол Чесапик шығанағының портын қорғаудың ең ірі форты мен штаб-пәтеріне айналды. Форт-Монро 2011 жылдың 15 қыркүйегінде жабылды, ал оның көптеген функциялары жақын жердегі Эустис фортына көшірілді. Хэмптон қауымдастығы Форт-Монроны қайта пайдалану жоспарларын әзірлеуде. 2011 жылдың 1 қарашасында президент Барак Обама Форт-Монроның бір бөлігін ұлттық ескерткіш ретінде белгілеу туралы жарлыққа қол қойды. Бұл президент Обаманың 1906 жылы қабылданған «Ежелгіліктер туралы» заң бойынша өкілеттіктерін пайдалануының алғашқы мысалы болды, бұл заң табиғи, тарихи немесе ғылыми маңызы бар деп саналатын орындарды қорғауға бағытталған.
Fort Monroe is a former military installation in Hampton, Virginia, at Old Point Comfort, the southern tip of the Virginia Peninsula, United States. It is currently managed by partnership between the Fort Monroe Authority for the Commonwealth of Virginia, the National Park Service, and the city of Hampton as the Fort Monroe National Monument. Along with Fort Wool, Fort Monroe originally guarded the navigation channel between the Chesapeake Bay and Hampton Roads—the natural roadstead at the confluence of the Elizabeth, the Nansemond and the James rivers. Until disarmament in 1946, the areas protected by the fort were the entire Chesapeake Bay and Potomac River regions, including the water approaches to the cities of Washington, D. C., and Baltimore, Maryland, along with important shipyards and naval bases in the Hampton Roads area. Surrounded by a moat, the six sided bastion fort is the largest fort by area ever built in the United States. During the initial exploration by a mission headed by Captain Christopher Newport in the early 1600s, the earliest days of the Colony of Virginia, the site was identified as a strategic defensive location. Beginning by 1609, defensive fortifications were built at Old Point Comfort during Virginia's first two centuries. The first was a wooden stockade named Fort Algernourne, followed by other small forts. However, the much more substantial facility of stone that became known as Fort Monroe (and adjacent Fort Wool on an artificial island across the channel) were completed in 1834, as part of the third system of U. S. fortifications. The principal fort was named in honor of U. S. President James Monroe. Although Virginia became part of the Confederate States of America, Fort Monroe remained in Union hands throughout the American Civil War (1861–1865). Union General George B. McClellan landed the Army of the Potomac at the fort during Peninsula campaign of 1862 of that conflict. The fort was notable as a historic and symbolic site of early freedom for former slaves under the provisions of contraband policies. For two years following the war, the former Confederate President, Jefferson Davis, was imprisoned at the fort. His first months of confinement were spent in a cell of the casemated fort walls that is now part of its Casemate Museum. Around the turn of the 20th century, numerous gun batteries were added in and near Fort Monroe under the Endicott program; it became the largest fort and headquarters of the Harbor Defenses of Chesapeake Bay. Fort Monroe was deactivated September 15, 2011, and many of its functions were transferred to nearby Fort Eustis. Several re use plans for Fort Monroe are under development in the Hampton community. On November 1, 2011, President Barack Obama signed a proclamation to designate portions of Fort Monroe as a national monument. This was the first time that President Obama exercised his authority under the Antiquities Act, a 1906 law to protect sites deemed to have natural, historical or scientific significance.
Тарих
Форт Монро орналасқан жер 1619 жылы Элизабет Ситидің [sic] құрамына кірді, 1634 жылы Элизабет Ривер Ширене қосылды және 1643 жылы құрылған Элизабет Сити округінің бөлігі болды. 300 жылдан астам соң, 1952 жылы Элизабет Сити округі мен жақын орналасқан Фобс қаласы Хэмптонның кіші, тәуелсіз қаласымен бірігуге келісті, ол Хэмптон Роудстың ірі қалаларының біріне айналды.
The land area where Fort Monroe is became part of Elizabeth Cittie [sic] in 1619, Elizabeth River Shire in 1634, and was included in Elizabeth City County when it was formed in 1643. Over 300 years later, in 1952, Elizabeth City County and the nearby Town of Phoebus agreed to consolidate with the smaller independent city of Hampton, which became one of the larger cities of Hampton Roads.
Колониялық кезең
Капитан Кристофер Ньюпорт басшылығымен үш кемемен келген капитан Джон Смит және Вирджиния компаниясының отарлаушылары 1607 жылы Джеймс өзенінде Джеймстаун қаласын және Вирджиния британдық колониясын құрды. Алғашқы сапарларында олар жағалау қорғаны мақсатында Олд-Пойнт-Комфорттың стратегиялық маңыздылығын мойындады. Олар бастапқыда қазіргі Монро форты орнында Альжернурн фортын (1609–1622) салды. 1612 жылы ол Пойнт-Комфорт форты деп аталды. Альжернурн форты 1622 жылдан кейін пайдаланылмады. 1632 жылы тек "Олд-Пойнт-Комфорттағы форт" деп белгілі болған тағы бір форт салынды. 1728 жылы осы жерде Джордж форты салынды. Оның тас қабырғалары 1749 жылы дауылдан қирады, бірақ форттағы ағаш құрылыстар 1755 жылдан кем дегенде 1775 жылға дейін азайтылған күштермен пайдаланылды. Американдық революциялық соғыс кезінде, 1781 жылы Патриоттар мен француз әскерлері Йорктаунға жақындағанда, британдықтар Форт-Джордж қираған жерлерінде батареялар құрды. Одан кейін Йорктаун қоршауы кезінде француз Батыс Үнді флоты осы батареяларды басып алды. Колониялық кезеңде бұл жерде уақыт-уақытымен бекіністер орналастырылды. Бұл қамал Чесапик шығанағын қорғауға арналған және АҚШ-та ауданы бойынша ең үлкеніне айналды. Жұмысқа шамамен 25 жыл кетті. Фортты 1815 жылы Ватерлоодағы жеңілістен кейін Франциядан қуылған Наполеонның көмекшісі, француз инженерлерінің бригадир генералы Симон Бернар жобалады. Ол АҚШ-қа көшіп келді, кейіннен АҚШ армиясының инженерлер корпусында бригадир генерал болып тағайындалды. Құрылыстың басынан 1832 жылға дейін форттың аты "Монро бекінісі" болды және кейде осы атпен де аталды. Осы аймақта ордың сыртында салынды. Бұл перде қабырғасындағы казематтық зеңбіректермен салыстырғанда осы бағыттағы зеңбіректердің санын 28-ден 40-қа дейін арттырды және негізгі форттан көпір арқылы кіруге болатын. 2018 жылғы мәліметтер бойынша сыртқы батареяның солтүстік бөлігінің ғана шағын бөлігі және оның солтүстігінде үш зеңбірек орналасқан қарулы орын қалды. Форттың қабырғаларының қалыңдығы он футқа дейін, ал ордың тереңдігі сегіз футқа дейін жетеді. Бастапқы жобада 380 зеңбірек көзделіп, кейін 412 зеңбірекке дейін кеңейтілді, бейбіт уақытта 600 сарбаздық гарнизонға және соғыс уақытында 2625 сарбазға арналған. Алайда форт толықтай қаруланбады. Форт Калхун Рип-Рапс деп аталатын жасанды аралда, Хэмптон Роудс аузының ортасында Олд-Пойнт-Комфорттан навигациялық арнаның арғы жағында салынды. Армия 1832 жылғы Қара Шұңқыр соғысынан кейін Форт Монрода америкалық түпкілікті халықтардың басшысы Қара Шұңқырды қысқа уақытқа ұстады. 1834 жылы құрылыс аяқталғаннан кейін Монро форты "Чесапик шығанағының Гибралтары" деп аталды. Фортта қуатты артиллерияның әсерлі жиынтығы болды: 42 фунттық зеңбіректердің қашықтығы бір мильден асты. Форт Калхунмен (кейін Форт Вул) бірлесе отырып, бұл аймаққа негізгі кеме қатынасы арнасын жабуға жеткілікті болды. (Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін пайдалануға берілмеген, Рип-Рапстағы бұрынғы Форт Вул қазір 1957 жылы аяқталған Хэмптон Роудс көпірінің туннелінің оңтүстік аралымен шектеседі.) 1824 жылдан 1946 жылға дейін Монро форты артиллерия мектептерінің бірі болды. Біріншісі – Артиллериялық тәжірибе мектебі. Мектеп 1834 жылы жабылған, бірақ 1858–1861 жылдары қайта ашылды. Оның орнын 1867 жылдан бастап 1907 жылы Жағалау артиллерия мектебі ретінде қайта аталғанға дейін АҚШ армиясының артиллерия мектебі басқарды. Монро форты 1830–1861 жылдар аралығында артиллерия мен оқ-дәрілерді сынау үшін Олд-Пойнт-Комфорт сынақ алаңына да ие болды; Азамат соғысынан кейін бұл функция Нью-Джерсидегі Сэнди Хук сынақ алаңына көшті. 1862 жылдың наурыз айында Конгресс бұл саясатты заңмен бекітті. Күзге қарай армия Хэмптонға отбасыларды орналастыру үшін "Ұлы контрабанда лагерін" салды. Бұл соғыс аяқталғанға дейін құрылатын 100-ден астам лагерьдің біріншісі болды, сондай-ақ Роанок аралы бостандықты колониясы (1863–1867), ол контрабанда лагері ретінде басталды. Көптеген контрабандалық адамдар Одақ армиясында аспаздар, арба жүргізушілер және жұмысшылар сияқты көмекші қызметтерде жұмыс істеді. 1863 жылдың қаңтарынан бастап АҚШ-тың түсті әскерлері құрылды, көптеген контрабандалық адамдар қатарына қосылды; бұл бөлімшелер негізінен ақ офицерлер мен афроамерикалық сарбаздардан құралды және ақырында 180 000-ға жуық сарбаз болды. Мэри Пик Монро форты маңында босатылғандардың балаларына оқу мен жазуды үйретіп жүрді. Ол Америкалық миссионерлік қауымдастығы (AMA) жалдаған алғашқы афроамерикалық мұғалім болды, бұл солтүстік миссионерлік ұйым, оның құрамында конгрегациялық, пресвитериан және методист шіркеулерінің қара және ақ миссионерлері болып, босатылғандардың біліміне үлкен қолдау көрсетті. Жақын арада ол күндіз балаларға, ал түнінде ересектерге сабақ берді. AMA жүздеген солтүстік мұғалімдерді демалысқа жіберіп, оңтүстікте жергілікті мұғалімдерді жұмысқа алды; ол босатылғандар мен олардың балалары үшін 500-ден астам жергілікті мектептер мен 11 колледж құрды. Азамат соғысы кезінде Монро форты аэронавт Джон ЛаМаунтин басшылығымен әскери шары бар лагерьге айналды. Одақ армиясының шары корпусы президент тағайындаған профессор Таддеус С.К. Лоу басшылығымен Арлингтон маңындағы Форт Кокоранда құрылып жатты. Сонымен қатар, ЛаМаунтин, бас аэронавт лауазымы үшін күресіп, Батлердің оның Атлантика шарын әуе бақылауы үшін пайдалануына сенім артты. ЛаМаунтин әскери мақсаттағы нақты ақпаратты берген алғашқы әуе станциясының есебін жасады деп есептеледі. Кейін ЛаМаунтин Лоудың шары корпусына қайта тағайындалды, бірақ Лоумен тудырған жанжалдан кейін әскери қызметтен босатылды. Лоу ақырында Монро фортына әскери шары жіберді. 1861 жылы 15 дюймдік Родман зеңбірегінің прототипі Монро фортына жеткізілді және сынақтар кезінде 350 рет атылды. Бұл қару (1861 жылғы Форт Питт қоры №1) 2018 жылғы мәліметтер бойынша фортта көрсетілген; тақташада ол президент Линкольн үшін сынақтан өткізілгенін және "Линкольн зеңбірегі" деп аталғанын көрсетеді. Осы типтегі қарулар соғыс кезінде жағалау қорғаны үшін қолданылды (1862 жылғы карта Монро фортында олардың сыртқы батареясын көрсетеді) және соғыстан кейін кеңінен қолданылды.
Arriving with three ships under Captain Christopher Newport, Captain John Smith and the colonists of the Virginia Company established the settlement of Jamestown and the British Colony of Virginia on the James River in 1607. On their initial exploration, they recognized the strategic importance of the site at Old Point Comfort for purposes of coastal defense. They initially built Fort Algernourne (1609–1622) at the location of the present Fort Monroe. It was renamed the Point Comfort Fort in 1612. Fort Algernourne fell into disuse after 1622. Another fort, known only as "the fort at Old Point Comfort" was constructed in 1632. In 1728, Fort George was built on the site. Its masonry walls were destroyed by a hurricane in 1749, but the wooden buildings in the fort were used by a reduced force from circa 1755 until at least 1775. During the American Revolutionary War, as Patriot and French forces approached Yorktown in 1781, the British established batteries on the ruins of Fort George. Shortly afterward, during the Siege of Yorktown, the French West Indian fleet occupied these batteries. Throughout the Colonial period, fortifications were manned at the location from time to time. on the stone and brick fort which would become the safeguard for Chesapeake Bay and the largest fort by area ever built in the United States. Work continued for nearly 25 years. The fort was designed by brevet Brigadier General of engineers Simon Bernard, formerly a French brigadier general of engineers and aide to Napoleon, who had been banished from France after the latter's defeat at Waterloo in 1815, moved to the United States, and later commissioned as a brigadier general in the U. S. Army Corps of Engineers. From the beginning of its construction until 1832 the fort's name was "Fortress Monroe", and it was sometimes referred to by that name subsequently. was built just outside the moat in this area. This increased the number of cannon in this direction compared with casemated guns in the curtain wall from 28 to 40; it was accessed from the main fort via a bridge. As of 2018, only a small part of the external battery's north end remains, along with a salient place of arms just north of it with three gun positions. The fort's walls were up to ten feet thick and the moat was eight feet deep. The initial design provided for up to 380 guns and was later expanded to 412 guns, intended for a garrison of 600 troops in peacetime and up to 2,625 troops in wartime. However, the fort was never fully armed. Fort Calhoun was built on a man made island called the Rip Raps across the navigation channel from Old Point Comfort in the middle of the mouth of Hampton Roads. The Army briefly detained the Native American chieftain Black Hawk at Fort Monroe, following the 1832 Black Hawk War. When construction was completed in 1834, Fort Monroe was referred to as the "Gibraltar of Chesapeake Bay." The fort mounted an impressive complement of powerful artillery: 42 pounder cannon with a range of over one mile. In conjunction with Fort Calhoun (later Fort Wool), this was just enough range to cover the main shipping channel into the area. (Decommissioned after World War II, the former Fort Wool on Rip Raps is now adjacent to the southern man made island of the Hampton Roads Bridge Tunnel, first completed in 1957.) From 1824 to 1946 Fort Monroe was the site of a series of schools of artillery. The first was the Artillery School of Practice. The school was closed in 1834 but was revived during the period 1858–61. It was succeeded by the Artillery School of the U. S. Army, which existed from 1867 until its redesignation in 1907 as the Coast Artillery School. Fort Monroe also hosted the Old Point Comfort Proving Ground for testing artillery and ammunition from the 1830s to 1861; after the Civil War this function relocated to the Sandy Hook Proving Ground in New Jersey. In March 1862 Congress passed a law formalizing this policy. By the fall, the Army had built the Great Contraband Camp in Hampton to house the families. It was the first of more than 100 that would be established by war's end, and the Roanoke Island Freedmen's Colony (1863–1867), which started as a contraband camp. Many contrabands were employed by the Union Army in support roles such as cooks, wagon drivers, and laborers. Beginning in January 1863, the United States Colored Troops were formed, with many contrabands enlisting; these units were composed primarily of white officers and African American enlisted men, and eventually numbered nearly 180,000 soldiers. Mary S. Peake was teaching the children of freedmen to read and write near Fort Monroe. She was the first black teacher hired by the American Missionary Association (AMA), a northern missionary group led by black and white ministers from the Congregational, Presbyterian and Methodist denominations, who strongly supported education of freedmen. Soon she was teaching children during the day and adults at night. The AMA sponsored hundreds of northern teachers and hired local teachers in the south; it founded more than 500 local schools and 11 colleges for freedmen and their children. During the Civil War Fort Monroe was the site of a military balloon camp under the flight direction of aeronaut John LaMountain. The Union Army Balloon Corps was being developed at Fort Corcoran near Arlington under the presidentially appointed Prof. Thaddeus S. C. Lowe. At the same time, LaMountain, who was vying for position as Chief Aeronaut, had gained the confidence of Butler in using his balloon Atlantic for aerial observations. LaMountain is credited with having made the first successful report from an aerial station that was of practical military intelligence. LaMountain was later reassigned to Lowe's balloon corps, but after a period of in fighting with Lowe, he was released from military service. Lowe eventually assigned regular military balloons to Fort Monroe. In 1861 the prototype 15 inch Rodman gun was delivered to Fort Monroe and was subsequently fired 350 times in testing. This weapon (Fort Pitt Foundry No. 1 of 1861) is displayed at the fort as of 2018; a plaque states that it was test fired for President Lincoln and was nicknamed the "Lincoln gun". This type of weapon was deployed for coastal defense during the war (an 1862 map shows an external battery of them at Fort Monroe) and more widely deployed following the war.
1862 жыл
1862 жылдың наурыз айында Хэмптон-Роудс теңіз шайқасы Сеуэлл нүктесінде екі ерте темір кеме, CSS Вирджиния және USS Монитор арасында өтті. Шайқастың нәтижесі шешілмесе де, ол теңіз соғысындағы өзгеріс пен ағаштан жасалған кемелердің пайдасыздығын білдірді. Сол көктемде Форт Монрода орналасқан Одақ Әскер-теңіз күштерінің үздіксіз болуы, Вашингтоннан федералдық су көлігінің генерал-майор Джордж Б. Макклелланның Вирджиния түбегіндегі науқанына қолдау көрсету үшін кедергісіз қонуына мүмкіндік берді. Форт Монрода құрылған Макклеллан әскерлері 1862 жылдың көктемінде Вирджиния түбегі бойымен жылжып, 1 маусымға дейін Ричмонд қаласының қақпаларына дейін, батысқа қарай 80 шақырымдай жетті. Келесі 30 күн бойы олар Ричмондты қоршап тұрды. Бірақ, Жеті күндік шайқастар кезінде Макклеллан Ричмондтан төменгі Джеймс өзеніне шегінді, соның нәтижесінде науқан аяқталды. Макклеллан үшін жақсы жаңалық, осы уақыт ішінде Одақ әскерлері Норфолк, Хэмптон-Роудс және Дрюри Блаффтың (Ричмондтан оңтүстікке қарай шамамен 8 шақырымдағы стратегиялық маңызға ие нүкте) төменгі ағысындағы Джеймс өзенін қайта бақылауға алды. 1862 жылдан бастап Форт Монро пошта алмасуы үшін транзиттік пункт ретінде де пайдаланылды. Конфедерация штаттарынан Одақ штаттарына жіберілген пошта бітімгершілік тумен жіберілуі керек еді және тек Форт Монро арқылы өтуге рұқсат етілді, онда пошта ашылып, тексеріліп, қайта жабылып, белгіленіп, жіберілетін болды. Конфедерация түрмелеріндегі Одақ әскерлерінен келген тұтқынға алынғандардың поштасы тексеру үшін осы пункттен өтуі тиіс еді.
In March 1862, the naval Battle of Hampton Roads took place off Sewell's Point between two early ironclad warships, CSS Virginia and USS Monitor. While the outcome was inconclusive, the battle marked a change in naval warfare and the end to wooden fighting ships. Later that spring, the continuing presence of the Union Navy based at Fort Monroe enabled federal water transports from Washington, D. C., to land unmolested to support Major General George B. McClellan's Peninsula Campaign. Formed at Fort Monroe, McClellan's troops moved up the Virginia Peninsula during the spring of 1862, reaching within a few miles of the gates of Richmond about 80 miles to the west by June 1. For the next 30 days, they laid siege to Richmond. Then, during the Seven Days Battles, McClellan fell back to the James River well below Richmond, ending the campaign. Fortunately for McClellan, during this time, Union troops regained control of Norfolk, Hampton Roads, and the James River below Drewry's Bluff (a strategic point about 8 miles south of Richmond). Beginning in 1862 Fort Monroe was also used as a transfer point for mail exchange. Mail sent from states in the Confederacy addressed to locations in the Union had to be sent by flag of truce and could only pass through at Fort Monroe where the mail was opened, inspected, resealed, marked and sent on. Prisoner of war mail from Union soldiers in Confederate prisons was required to be passed through this point for inspection.
18641867 жыл
1864 жылы генерал-майор Бенджамин Батлер басқаратын Джеймс армиясы Форт Монрода құрылды. 1864 жылдың 22 желтоқсанында АҚШ-тың түсті терілі атқыштар полкінің 2-ші взводы Форт Монроға келді, ал сол күні жақын орналасқан Гамильтон лагерінде АҚШ-тың түсті терілі атқыштар полкінің 1-ші взводы жиналды. 1864 және 1865 жылдардағы Петербург қоршауына қолдау Джеймс өзені арқылы Сити-Пойнттен (қазіргі Вирджиния штатындағы Хоупвелл қаласы) жасалды. Форт Монро мен Форт Вулдағы Хэмптон Роудс аймағына бақылауды сақтау, Гранттың Петербургты жаулап алуға бағытталған сәтті әскери операциясы үшін қажетті теңіз күштерін қамтамасыз ету үшін өте маңызды болды, ал Петербургтың құлауы Конфедерация астанасы Ричмондтың түсуіне әкелді. Петербург түскен соң, Ричмонд 1865 жылдың 2 сәуірінен 3 сәуіріне қараған түні эвакуацияланды. Сол түні Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис және оның кабинеті Ричмондтан қашып, Ричмонд-Дэнвилл теміржолымен алдымен Дэнвиллге, содан кейін Солтүстік Каролинаға бет бұрды. Бірақ, бәрі бекер болды, Конфедерация генералы Роберт Ли келесі аптада Аппоматтокс сотында Солтүстік Вирджиния армиясының қалған бөлігін Грантка тапсырды. Конфедерация кабинетінің соңғы отырысы 1865 жылдың 26 сәуірінде Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында өтті, ал Джефферсон Дэвис Джорджия штатының Ирвинвилл қаласында тұтқындалып, қамауға алынды. Дэвис 1865 жылдың 22 мамырында Форт Монрода екі жылға қамалды. Бірнеше күн бойы ол тізбекке бұғауланды; 27 мамырдан бастап жарияланған хабарлар тіпті Солтүстікте де оған деген ықылас тудырды, ал Одақтың соғыс хатшысы Эдвин М. Стентон дереу тізбектерді алып тастауға бұйрық берді. Форттағы Одақ әскерінің дәрігері Джон Дж. Крейвен бұрыннан-ақ осыны ұсынған еді және Дэвиске жақсы жағдай, темекіге қол жеткізу және еркін қозғалу мүмкіндігін ұсынуын жалғастырды. Денсаулығы нашар болған Дэвис 1867 жылдың мамыр айында кепілдікпен босатылды, оны Солтүстік және Оңтүстік штаттарының көрнекті азаматтары, соның ішінде Хорас Грили және Корнелиус Вандербильт, оған әділетсіздік жасалғанына сенімді болғандықтан кепілдікке тұрды. АҚШ Жоғарғы Сотының Бас судьясы Салмон П. Чейстің конституциялық алаңдаушылықтарына байланысты федералды үкімет оны соттау ісін одан әрі жалғастырмады. Дэвис 1889 жылы қайтыс болды.
In 1864, the Union Army of the James under Major General Benjamin Butler was formed at Fort Monroe. The 2nd Regiment, United States Colored Cavalry, mustered in at Fort Monroe on December 22, 1864, and the 1st Regiment, United States Colored Cavalry mustered in the same day at nearby Camp Hamilton. The Siege of Petersburg during 1864 and 1865 was supported on the James River from a base at City Point (now Hopewell, Virginia). Maintaining the control of Hampton Roads at Fort Monroe and Fort Wool was crucial to the naval support Grant required for the successful Union campaign to take Petersburg, which was the key to the fall of the Confederate capital at Richmond. As Petersburg fell, Richmond was evacuated in 1865 on the night of April 2–3. That night, Confederate President Jefferson Davis and his cabinet escaped Richmond, taking the Richmond and Danville Railroad to move first to Danville and then North Carolina. However, the cause was lost, and Confederate General Robert E. Lee surrendered what was left of the Army of Northern Virginia to Grant at Appomattox Court House the following week. After the last Confederate cabinet meeting was held on April 26, 1865, at Charlotte, North Carolina, Jefferson Davis was captured at Irwinville, Georgia, and placed under arrest. Davis was confined for two years at Fort Monroe, beginning on May 22, 1865. For a few days he was confined in irons; newspaper accounts of this beginning on May 27 aroused sympathy for him, even in the North, and Union secretary of war Edwin M. Stanton soon ordered the irons removed. At the fort, Union surgeon John J. Craven had already recommended this, and continued to recommend better quarters, access to tobacco, and freedom of movement for Davis. In poor health, Davis was released in May, 1867, on bail, which was posted by prominent citizens of both Northern and Southern states, including Horace Greeley and Cornelius Vanderbilt, who had become convinced he was being treated unfairly. The federal government proceeded no further in its prosecution due to the constitutional concerns of U. S. Supreme Court Chief Justice Salmon P. Chase. Davis died in 1889.
Соғыс аралық кезең
1922 жылы Форт Монроның Чесапик шығанағын қорғаудағы маңызы, Кейп Генридегі Форт Сторида төрт гаубицадан тұратын батарея құрылғаннан кейін біршама төмендеді, ол шығанаққа кіретін жерде орналасқан. Жақсартылған қару орналасуы және Форт Монроның 12 дюймдік зеңбіректеріне қарағанда артық қашықтығының арқасында, 16 дюймдік қарулар Форт Монроның қашықтығына жетпей тұрып шабуылдайтын соғыс кемелерін ұзақ бұрын-ақ тоқтатуға мүмкіндік берді. 1920 жылы Ирвин батареясының төрт зеңбірегі M1898 3 дюймдік зеңбіректерді қызметтен шығару аясында алынып тасталды; олар 1946 жылға дейін жаңартылмады, сол кезде батарея салют батареясына айналды. 1924 жылы Жағалау артиллерия корпусының портын қорғау гарнизондары роталық құрылымнан полктік құрылымға өтті. Чесапик шығанағының портын қорғауы (1925 жылы қайта аталды) тұрақты армияның 12-ші жағалау артиллерия полкімен бекітілді, ал Вирджиния Ұлттық гвардиясының бөлігі 246-шы жағалау артиллерия полкі болды. 1932 жылы 12-ші жағалау артиллериясы тиімді түрде 2-ші жағалау артиллериясы болып қайта аталды және Чесапик шығанағының гарнизоны ретінде жұмысын жалғастырды.
In 1922 Fort Monroe's importance in defending Chesapeake Bay was somewhat reduced with the establishment of a battery of four howitzers at Fort Story on Cape Henry, at the entrance to the bay. With the improved weapon location and a range advantage over Fort Monroe's 12 inch guns of versus , the 16 inch weapons could engage attacking warships long before they could come within range of Fort Monroe. In 1920 Battery Irwin's four guns were removed as part of a general removal from service of M1898 3 inch guns; they were not replaced until 1946, when the battery became a saluting battery. In 1924 the Coast Artillery Corps' harbor defense garrisons transitioned from a company based organization to a regimental organization. The Harbor Defenses of Chesapeake Bay (as renamed in 1925) were garrisoned by the 12th Coast Artillery Regiment of the regular army, with the 246th Coast Artillery Regiment as the Virginia National Guard component. In 1932 the 12th Coast Artillery was effectively redesignated as the 2nd Coast Artillery, continuing as the garrison of Chesapeake Bay.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Форт Монро Чесапик шығанағының портының қорғанысының штабы ретінде өз қызметін жалғастырды. Бірақ соғыс жылдарында Fort Story және Кейп-Чарльстағы Fort John Custis-те жаңа артиллериялық батареялар салынды. Бұл Форт Монроның ауыр артиллериясын қолданыссыз қылды, және 1942-1944 жылдар аралығында форттың барлық қарулары мен минометтері жартылай бұзылып, металлға тапсырылды. Дегенмен, Монтгомери батареясының екі жылдам атуға арналған пушкасы 1948 жылға дейін сақталды. Форт Монроға екі пушкадан тұратын (124-батарея) батарея салу жоспарланған, бірақ ол салынбады. 1943 жылы жаңа моторлы торпеда қайықтарына қарсы (АМТБ) батарея (АМТБ 23) салынды, ол ескі Parrott батареясында, оны оларға бейімдеу үшін ішінара қайта жаңарту арқылы, екі бекітілген, қос мақсатты (жер беті және әуе шабуылына қарсы) 90 мм-лік пушкалармен жабдықталды. Қазір ол 55 жастан асқан зейнеткерлерге арналған тұрғын үй кешені болып табылады.
During World War II, Fort Monroe continued as headquarters for the Harbor Defenses of Chesapeake Bay. However, during the war new gun batteries were built at Fort Story and at Fort John Custis on Cape Charles. These rendered Fort Monroe's heavy guns obsolete, and between 1942 and 1944 all of the fort's and guns and mortars were scrapped. However, the two rapid fire guns of Battery Montgomery remained until 1948. A gun battery of two guns (Battery 124) was proposed for Fort Monroe but not built. A new Anti Motor Torpedo Boat (AMTB) battery (AMTB 23) was built in 1943, with two fixed, dual purpose (anti surface and anti aircraft) 90 mm guns at the old Battery Parrott, which was partly rebuilt to accommodate them. It now serves as a retirement community for those 55 years and older.
Жағалау артиллериясы мектебі
1907 жылы АҚШ Армиясының жағалау артиллерия корпусымен бірге Жағалау артиллерия мектебі құрылды. Сыныптар мен казармаларға арналған жаңа ғимараттар салынды, кітапхана мен мектеп ғимараттары 1909 жылы аяқталды. Мектептің міндеттерінің бірі ретінде, Коменданттың бақылауымен «Journal of the United States Artillery» (1922 жылы «Coast Artillery Journal» деп қайта аталды) журналы жарияланды. 2007 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясының заңнамалық шешімімен Вирджинияның мемлекеттік корпоративтік органы және Вирджинияның саяси бөлімшесі ретінде, Қорғаныс министрлігімен мойындалған ресми Жергілікті қайта дамыту органы (LRA) ретінде құрылды. FMFADA комиссиясының міндеті – 2011 жылдың қыркүйегінде армия бекіністі жапқаннан кейін қалған ресурстарды зерттеу, жоспарлау және ең тиімді пайдалану жолдарын ұсыну болды. Форт Монроны қайта пайдалану жоспары 2008 жылдың тамызында ресми түрде қабылданды. FMFADA BRAC заңнамасы, экологиялық инженерия, тарихи сәулет және сақтау жоспарлау, құрылыс инженериясы, тұрғын үй нарығын талдау, коммерциялық/бөлшек сауда талдау, қоғамдық қатынастар/маркетинг және туризмді жоспарлау салаларындағы ұлттық кеңесшілердің тәжірибесіне сүйенді. Вирджиния Тарихи ресурстар департаменті мен Қоршаған ортаны қорғау департаменті жұмыстың бағытына әсер ететін маңызды реттеуші органдар болып табылады. Мемлекет жоспарлауда жетекші рөл атқарды, себебі армия бекіністі жапқаннан кейін Форт Монро орналасқан жердің көп бөлігі Мемлекетке қайтарылады. Бұл күш-жігер үш басымдыққа негізделді: Форт Монроны жұртшылыққа ашық ұстау, бай тарихты құрметтеу және экономикалық тұрақтылықты арттыру. Ұйым 18 мүшеден тұрады, олар Хэмптон қаласынан, Вирджиния Делегаттар палатасы мен Сенатынан және Вирджиния губернаторының кабинетінен тағайындалғандардан, сондай-ақ тарихи сақтау және мұра туризмі саласындағы екі маманнан құралған. Вирджиния тарихи тұрғыдан жергілікті билікке осындай мәселелерді шешуде үлкен мән беріп келеді, мысалы, Оңтүстік аймақтағы Ноттавей округіндегі (Блэкстоун қаласының жанында) Форт Пикетте болған жағдай сияқты. Бекіністің тарихи маңыздылығын ескере отырып, қызметтен шығарылған форт үлкен Хэмптон Роудс аймағындағы көптеген басқа тарихи орындармен бірге мұра туризмінің жарқын үміткері болады. Базаның жабылуынан туындаған экономикалық шығынды өтеу үшін қайта құру жұмыстарына басымдық беріледі. Форт Монро – Ұлттық тарихи ескерткіш, және қамал мен Олд-Пойнт-Комфорттағы 190 тарихи ғимараттар қайта пайдалану үшін тарихи сақтау ережелерімен қорғалады. Олд-Пойнт-Комфорт – құрылыс үшін перспективті жер, және қатаң ережелерге сәйкес жаңа, аралас мақсаттағы құрылыстарға рұқсат беріледі. Мысалы, армия кеткенге дейін тарихи Чемберлин қонақ үйі зейнеткерлерге арналған пәтерлерден тұратын қоғамдастық ретінде әдемі түрде жаңартылған еді. Ұлттық саябақтар қызметі мен Форт Монро FADA серіктестікке жетудің ең жақсы жолын анықтау үшін байланыс жасап келеді, және саябақтар қызметі бірнеше нұсқа ұсынды. 2013 жылы губернатор Боб МакДоннелл сайтты қайта жандандырудың жаңа бас жоспарын бекітті, ал Ұлттық тарихи сақтау қоры осы жылы сақталған он тарихи орынның бірі ретінде осы сайтты атады. 2014 жылдың тамызына дейін тек екі кәсіпорын ғана көшіп келді. Форт Монро басқармасы бұрынғы бекіністегі коммерциялық және тұрғын үй мүліктерін жалға берумен айналысады. Қазіргі уақытта үйлерді жалға алуға ғана болады. Форт Монро қаласында Вирджиния Теңіз ғылымдары институты (VIMS), YMCA, үш мейрамхана және сыра зауыты сияқты бірнеше кәсіпорын жұмыс істейді. Форт Монро басқармасы сонымен қатар генерал-командирдің үйі мен оркестрлер залында қоғамдық іс-шараларды жалға беруді бақылайды. Жағажайлар жұртшылыққа ашық. Негізгі тұрақ Outlook Beach-те орналасқан.
In 1907 the Coast Artillery School was established along with the U. S. Army Coast Artillery Corps. New buildings were constructed for classrooms and barracks, with the library and school buildings completed in 1909. As part of the school's responsibility the Journal of the United States Artillery (renamed Coast Artillery Journal in 1922) was published under the supervision of the commandant. was established in 2007 by legislative action of the Virginia General Assembly as a public body corporate and as a political subdivision of the Commonwealth of Virginia, to serve as the official Local Redevelopment Authority (LRA) recognized by the Department of Defense. The task of the FMFADA commission was to study, plan, and recommend the best use of the resources that remain when the Army closed the fort in September 2011. The Fort Monroe Reuse Plan was officially adopted August 2008. The FMFADA relies on the expertise of national consultants in the areas of BRAC law, environmental engineering, historic architecture and preservation planning, structural engineering, housing market analysis, commercial/retail analysis, public relations/marketing, and tourism planning. The Virginia Department of Historic Resources and the Department of Environmental Quality have major regulatory authority that influences the work. The state took a lead role in planning because most of the land that Fort Monroe occupies will revert to the Commonwealth when the Army closes the fort. The effort was guided by three priorities — keep Fort Monroe open to the public, respect the rich history, and advance economic sustainability. The Authority is an 18 member body consisting of appointees from the city of Hampton, the Virginia House of Delegates and Senate and the Virginia governor's cabinet, with two specialists in historic preservation and heritage tourism. Virginia historically has given local government strong consideration in determining disposition at that point, such as occurred at Fort Pickett in Nottoway County (near Blackstone) in the Southside region. Given the historic significance of the post, the decommissioned fort will be a good candidate for heritage tourism along with many other historical sites throughout the greater Hampton Roads area. Redevelopment to help offset the economic loss of a base closure is a priority. Fort Monroe is a National Historic Landmark and the moated fort and the 190 historic buildings on Old Point Comfort will be protected with historic preservation design guidelines for reuse. Old Point Comfort is prime development property and some mixed used new construction will be allowed within strict guidelines. For example, before the Army left, the historic Chamberlin Hotel had already been beautifully renovated as a community of retirement apartments. The National Park Service and the Fort Monroe FADA have been communicating to identify the best way to achieve a partnership and the park service presented several options. In 2013, Governor Bob McDonnell approved a new master plan to revitalize the site and the National Trust for Historic Preservation cited the site as one of ten historic sites saved that year. By August 2014 only two businesses had moved in. Fort Monroe Authority operates leases for commercial properties and residences at the former post. Currently, homes are only available to lease. There are several businesses now operating at Fort Monroe, including Virginia Institute of Marine Science (VIMS), a YMCA, three restaurants and a brewery. The Fort Monroe Authority also oversees event rentals to the public at the Commander General's house and the bandstand. The beaches are open to the public. The main general parking is located at Outlook Beach.
Ұлттық ескерткіш және тарихи түсіндіру
2011 жылдың 1 қарашасында президент Барак Обама Монро фортының бір бөлігін ұлттық ескерткіш деп жариялау туралы жарлыққа қол қойды. Бұл президент Обаманың 1906 жылғы "Ескерткіштер туралы" заң бойынша алғаш рет өкілеттігін пайдаланып, табиғи, тарихи немесе ғылыми маңызы бар деп танылған орындарды қорғауы болды. Ұлттық саябақтар қызметі бағдарламалау және күтім жұмыстарында Форт Монро басқармасымен бірлесіп жұмыс істейді. Эола Льюис Дэнс – бас инспектор, оған рейнджер Аарон Ферт көмектеседі. Терри Э. Браун (2016–2020) және Кирстен Талкен Сполдинг (2011–2016) де Форт Монро бас инспекторлары болып қызмет еткен. Бұрынғы Жағалау артиллерия мектебінің кітапханасында келушілер мен білім беру орталығы ашылды, ол Форт Монро басқармасы кеңселері орналасқан бұрынғы почта ғимаратының жанында, Ингаллс көшесі, 30 нөмірде орналасқан. Ғимаратты архитектор Фрэнсис Б. Уитон жобалаған. Ғимарат 2019 жылы жұмсақ ашылып, 2020 жылы қысқа мерзімге халыққа ашылды. Пандемия кезінде оның салтанатты ашылуы кейінге қалдырылды. Орталықта форт тарихына арналған көрмелер орналасқан. Сондай-ақ, онда қоғамдық дәретханалар, кітап дүкені және екінші қабатта мұрағаттар бар. Зияратшылар форттың ішкі және сыртқы бөліктерінде оңай бағдарлана алуы үшін жаңа бағыт белгілері мен буклеттер жасалды.
On November 1, 2011, President Barack Obama signed a proclamation to designate portions of Fort Monroe as a national monument. This was the first time that President Obama exercised his authority under the Antiquities Act, a 1906 law to protect sites deemed to have natural, historical or scientific significance. The National Park Service works with the Fort Monroe Authority on programming and maintenance. Eola Lewis Dance is the Acting Superintendent, supported by Ranger Aaron Firth. Terry E. Brown (2016–2020) and Kirsten Talken Spaulding (2011–2016) also have served as Fort Monroe Superintendents. A Visitors and Education Center has been developed in the former Coast Artillery School Library, and is located at 30 Ingalls Road, next to the former Post Office that houses the offices for the Fort Monroe Authority. The building was designed by architect Francis B. Wheaton. The building had a soft opening in 2019 and opened, briefly, to the public in 2020. Its grand opening has been put on hold during the pandemic. The center houses exhibits that focus on the history of the fort. It also features public restrooms, a bookstore and, on the second level, archives. New walking tour markers and a brochure have been developed to help visitors better navigate the inner and outer fort.
1619 Африкаға қону және еске алу
Форт Монро Солтүстік Америкаға ағылшын тілінде сөйлейтін алғашқы африкалықтардың келген жері ретінде танымал. 1619 жылдың тамызында «Ақ арыстан» кемесімен Вирджиния штатының Пойнт-Комфорт портына «20-дан астам» құл африкалық әкелінгені жазылған. Олар азық-түлікке сатылып, колонияда құлдықтың басталуын белгіледі. 2019 жылы Форт Монро 1619 жылы африкалықтардың келуін еске алуға арналған бірнеше шараларға ұйытқы болды. 400 жылдық мерекеге орай жазылған қоңыраулармен және жазылу күнімен атап өтілді. Еске алу шараларында Уильям Пирске тиесілі құл әйел Анжеланың тағдыры ерекше назарға алынды. Қазір Форт Монро басқармасы африкалықтардың жағаға қонған жеріне ескерткіш жобалап жатыр. 2021 жылдың ақпан айында Форт Монро ЮНЕСКО-ның «Құлдар жолы» жобасымен естелік орны ретінде бекітілді.
Fort Monroe is noted as the location of the arrival of the first Africans to English speaking North America. It was recorded "20 and odd" enslaved Africans were brought to Point Comfort, Virginia, in August 1619 on the White Lion. The enslaved were traded for provisions and marked the beginning of slavery in the colony. In 2019, Fort Monroe hosted multiple programs associated with commemorating African arrival in 1619. The 400th anniversary was marked by a Day of Healing and Nationwide Bell Ringing. One of the lives focused on during the commemoration was that of Angela, an enslaved woman owned by William Peirce. A memorial to the African Landing is currently being designed by the Fort Monroe Authority. Fort Monroe was designated as a Site of Memory with UNESCO's Slave Route Project in February 2021.
Климат
Бұл аймақтың климаты ыстық, ылғалды жаздармен және көбінесе жұмсақ немесе салқын қыстармен сипатталады. Кёппен климаттық жіктеу жүйесі бойынша Форт-Монро ылғалды субтропикалық климатқа ие, климат карталарында "Cfa" деп белгіленеді.
The climate in this area is characterized by hot, humid summers and generally mild to cool winters. According to the Köppen Climate Classification system, Fort Monroe has a humid subtropical climate, abbreviated "Cfa" on climate maps.