Кіріспе

Бронкстағы форт. Форт Скайлер – Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданында сақталған 19 ғасырға жататын бекініс. Онда музей, Стивен Б. Люс кітапханасы, Теңіз тасымалы департаменті және Нью-Йорк теңіз колледжінің мемлекеттік университетінің әкімшілік кеңселері орналасқан. Бұл 19 ғасырдың басындағы бекіністердің ең көрнекті мысалдарының бірі саналады. Форт Континенттік армияның генерал-майоры Филипп Шкайлердің құрметіне аталған.

Дизайн және құрылыс

Форт-Шайлер өркендеген кезінде 312 зеңбірекке ие болды және 1250 адамдық гарнизонды орналастыра алды. Оны АҚШ Әскери инженерлік корпусы жобалап, салған. Оның Троггс-Некте орналасуы, Нью-Йорк қаласына теңізден жасалатын шабуылдарды тоқтатуға мүмкіндік берді, оның бес жағының төртеуі су жолын бақылауда ұстады. Төрт жағалау майданының әрқайсысы үш қатардан зеңбіректерге ие болды; әр қатарында он зеңбірек болды, тек солтүстік майданында әр қатарында он төрт зеңбірек болды. Форттың төменгі екі қабаты казематтармен, ал үшінші қабаты барбеттік орналымдармен жабдықталған. АҚШ армиясының инженері Джозеф Г. Тоттен әзірлеген, салыстырмалы түрде кішкентай «мұнаралы бекіністер» теңіз жағалауының үш майданының қиылысқан жерлерінде орналасқан. Олардың әрқайсысы майданның қабырғаларын шабуылдан қорғау үшін он екі жақтан оқ атар гаубицалармен және үш ауыр теңіз жағалауы зеңбірегімен жабдықталған. Форттың артында кең ауқымды мүйізді құрылыс (үшінші жүйеде бірегей) және құрлықтан шабуылға қарсы қорғану үшін алдыңғы редут (кейін бұзылған) орналасқан. Мүйізді құрылыстың бетін тікелей шабуылдан қорғау үшін екі жартылай бекініс және жарым арал бойымен солтүстік-батысқа қарай созылатын үлкен равелин болды. Мүйізді құрылыс пен негізгі форт арасындағы кеңістікті екі қосымша жартылай бекініс қорғады. Жартылай бекіністер мен редуттар әрқайсысы бірнеше жақтан оқ атар гаубицалармен қаруланған. Сондай-ақ, 69-шы және 88-ші Нью-Йорк ерікті жаяу әскер полктері (Мегердің «Ирландия бригадасының» 1-ші және 2-ші полктері) болды. 1863 жылдың қаңтарынан 1864 жылдың наурызына дейін форттың өзі 20-шы тәуелсіз батарея, Нью-Йорк ерікті артиллериясымен гарнизондық қызмет атқарды, бұл бөлім бастапқыда ерікті жеңіл артиллерияның Антон батальонының құрамында соғысқа қатысу үшін құрылған. Форттағы қызметтің көңіл көтермейтін болғаны туралы хабарламалар тарады, себебі әскерилер артиллериялық емес, күзетшілер мен ауруханаға көмектесушілердің рөлін атқарды. 1865 жылдың шілдесінен тамызына дейін фортты Андерсон Зуаудың А, В, С, Ф, Г, Н және І роталары (Д және Е роталары Бедлоу аралындағы Форт Вудқа жіберілді) қорғады, олар Потомак армиясының VI корпусымен қызметтен оралғаннан кейін және Вашингтон қаласының қорғанысында атқарған қызметтерінен кейін келді. Андерсон Зуау 1865 жылдың 30 тамызында Форт-Шайлерден толықтай шығарылды.

Эндикотт дәуірі

Он қарулы батарея 1873–1876 жылдары жалпы форттарды жақсарту бағдарламасының бөлігі ретінде, өзендегі бақыланатын миналау өрісі үшін мина казематымен (бетон қоршауымен) бірге салынды, Форт Тоттен жағалауды қорғауға арналған миналау өрістерінің тәжірибелік станциясы болды. Кейін Форт-Шайлер 1898–1900 жылдары Шығыс Нью-Йорк жағалау қорғанысының бөлігі ретінде аяқталған Эндикотт бағдарламасы бойынша бірнеше заманауи жағалау артиллериялық батареяларын алды, оған сонымен қатар Дэвидс аралындағы Форт-Тоттен және Форт-Слокумдағы жаңа батареялар кірді. Олардың ішінде жоғары көтерілетін платформалардағы екі 12 дюймдік қаруы бар Gansevoort батареясы, жоғары көтерілетін платформалардағы екі 10 дюймдік қаруы бар Hazzard батареясы, икемді тіректегі екі 5 дюймдік қаруы бар Bell батареясы және жабылатын қоршаулардағы екі 3 дюймдік қаруы бар Beecher батареясы болды. Форттар бастапқыда ауыр артиллериялық роталармен гарнизондық қызметте болды, олар 1901 жылы жағалау артиллериялық роталарына, ал 1907 жылы АҚШ армиясының жағалау артиллерия корпусының бөлігіне айналды, соның ішінде АҚШ тұрақты армиясы, Нью-Йорк штатының милициясы және Нью-Йорк Ұлттық гвардиясының бөлімшелері кірді. Алайда, құрылысы аяқталғаннан кейін көп ұзамай Шығыс өзенінің қорғанысы Лонг-Айлендтен шығысқа қарайғы аралдардағы Лонг-Айленд бұғазының жағалау қорғанысымен, соның ішінде Фишер аралындағы Форт Х. Г. Райтпен алмастырылды. 5 дюймдік қарулары ешқашан форттарға қайтарылмады және шамамен 1920 жылы жарамсыз деп танылды. 1922 жылға дейін Gansevoort батареясындағы бір 12 дюймдік қаруы демонтаждалды; бұл 1917–18 жылдары теміржол артиллериясы ретінде қолдану үшін болған болуы мүмкін. Бір кезде, шамамен 1918–1920 жылдары, фортта екі 3 дюймдік зениттік қарудан тұратын батарея салынды.

Колледж

1920 жылдардың соңында Форт-Шаулер АҚШ армиясының қолданыстан шығарылған нысандар тізіміне енгізілді. Осыдан кейін Роберт Мозес оны сатып алып, мемлекеттік саябаққа айналдыруды және Нью-Йорк штатының Сауда теңіз академиясының (қазіргі SUNY Maritime College) тұрақты жағажай базасы ретінде пайдалануды жоспарлады. Ұзаққа созылған саяси тартыс болды, бірақ академия тарапы жеңіске жетті. 1934 жылы Ұлы депрессия кезінде бұл жер Нью-Йорк штатына берілді, содан кейін Жұмыс прогресі әкімшілігімен қайта жаңартылып, 1938 жылы мектепке тапсырылды. 1874 жылы негізі қаланған колледж әлі де сол жерде орналасқан. 1948 жылы ол Нью-Йорк мемлекеттік университеті құрамына енген 29 негізгі мектептің бірі болды, содан бері Нью-Йорк теңіз колледжі ретінде танылады. Форт 1976 жылдан бері Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген.

Теңіз өнеркәсібі мұражайы

1986 жылы Форт-Шайлердің бір бөлігі Теңіз өнеркәсібі мұражайы болып тағайындалды. Мұражайда АҚШ теңіз өнеркәсібі тарихына, оның ішінде коммерциялық жүк тасымалы, сауда флоты және Нью-Йорк порты туралы көрмелер орналасқан, сондай-ақ Форт-Шайлер тарихына арналған экспонаттар да бар. Ол апта ішінде жұмыс күндері жұртшылыққа ашық.