Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бронкстағы форт. Форт Скайлер – Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданында сақталған 19 ғасырға жататын бекініс. Онда музей, Стивен Б. Люс кітапханасы, Теңіз тасымалы департаменті және Нью-Йорк теңіз колледжінің мемлекеттік университетінің әкімшілік кеңселері орналасқан. Бұл 19 ғасырдың басындағы бекіністердің ең көрнекті мысалдарының бірі саналады. Форт Континенттік армияның генерал-майоры Филипп Шкайлердің құрметіне аталған.
the fort in the Bronx
Fort Schuyler is a preserved 19th century fortification in the New York City borough of the Bronx. It houses a museum, the Stephen B. Luce Library, and the Marine Transportation Department and Administrative offices of the State University of New York Maritime College. It is considered one of the finest examples of early 19th century fortifications. The fort was named in honor of Major General Philip Schuyler of the Continental Army.
Дизайн және құрылыс
Форт-Шайлер өркендеген кезінде 312 зеңбірекке ие болды және 1250 адамдық гарнизонды орналастыра алды. Оны АҚШ Әскери инженерлік корпусы жобалап, салған. Оның Троггс-Некте орналасуы, Нью-Йорк қаласына теңізден жасалатын шабуылдарды тоқтатуға мүмкіндік берді, оның бес жағының төртеуі су жолын бақылауда ұстады. Төрт жағалау майданының әрқайсысы үш қатардан зеңбіректерге ие болды; әр қатарында он зеңбірек болды, тек солтүстік майданында әр қатарында он төрт зеңбірек болды. Форттың төменгі екі қабаты казематтармен, ал үшінші қабаты барбеттік орналымдармен жабдықталған. АҚШ армиясының инженері Джозеф Г. Тоттен әзірлеген, салыстырмалы түрде кішкентай «мұнаралы бекіністер» теңіз жағалауының үш майданының қиылысқан жерлерінде орналасқан. Олардың әрқайсысы майданның қабырғаларын шабуылдан қорғау үшін он екі жақтан оқ атар гаубицалармен және үш ауыр теңіз жағалауы зеңбірегімен жабдықталған. Форттың артында кең ауқымды мүйізді құрылыс (үшінші жүйеде бірегей) және құрлықтан шабуылға қарсы қорғану үшін алдыңғы редут (кейін бұзылған) орналасқан. Мүйізді құрылыстың бетін тікелей шабуылдан қорғау үшін екі жартылай бекініс және жарым арал бойымен солтүстік-батысқа қарай созылатын үлкен равелин болды. Мүйізді құрылыс пен негізгі форт арасындағы кеңістікті екі қосымша жартылай бекініс қорғады. Жартылай бекіністер мен редуттар әрқайсысы бірнеше жақтан оқ атар гаубицалармен қаруланған. Сондай-ақ, 69-шы және 88-ші Нью-Йорк ерікті жаяу әскер полктері (Мегердің «Ирландия бригадасының» 1-ші және 2-ші полктері) болды. 1863 жылдың қаңтарынан 1864 жылдың наурызына дейін форттың өзі 20-шы тәуелсіз батарея, Нью-Йорк ерікті артиллериясымен гарнизондық қызмет атқарды, бұл бөлім бастапқыда ерікті жеңіл артиллерияның Антон батальонының құрамында соғысқа қатысу үшін құрылған. Форттағы қызметтің көңіл көтермейтін болғаны туралы хабарламалар тарады, себебі әскерилер артиллериялық емес, күзетшілер мен ауруханаға көмектесушілердің рөлін атқарды. 1865 жылдың шілдесінен тамызына дейін фортты Андерсон Зуаудың А, В, С, Ф, Г, Н және І роталары (Д және Е роталары Бедлоу аралындағы Форт Вудқа жіберілді) қорғады, олар Потомак армиясының VI корпусымен қызметтен оралғаннан кейін және Вашингтон қаласының қорғанысында атқарған қызметтерінен кейін келді. Андерсон Зуау 1865 жылдың 30 тамызында Форт-Шайлерден толықтай шығарылды.
Fort Schuyler, at its peak, boasted 312 guns and could accommodate a garrison of 1,250 men. It was designed and built by the United States Army Corps of Engineers. Its position on Throggs Neck allowed four of its five sides to cover the water approach to New York City. Each of the four seacoast fronts had three tiers of cannon; ten guns per tier except on the north front, which had fourteen guns per tier. The bottom two tiers inside the fort were casemated, while the third tier on the roof had barbette mounts. Relatively small "tower bastions" of a type developed by US Army engineer Joseph G. Totten were at the three points where the seacoast fronts met. Each of these had twelve flank howitzers to protect the curtain walls of the fronts against assault, along with three heavy seacoast guns. Behind the fort were an extensive hornwork (unique in the third system) and an advanced redoubt (later demolished) to defend against a land attack. The hornwork had two demi bastions protecting its face against a direct assault, along with a large ravelin extending northwest along the peninsula to break up an attack. Two additional demi bastions protected the gap between the hornwork and the main fort. The demi bastions and redoubt were armed with several flank howitzers each. and the 69th and 88th New York Volunteer Infantry Regiments (the 1st and 2nd Regiments of Meagher's "Irish Brigade"). From January 1863 until March 1864, the fort itself was garrisoned by the 20th Independent Battery, New York Volunteer Artillery, a unit originally recruited to fight in the war as part of the Anthon Battalion of Volunteer Light Artillery. Duty at the fort was reported to be a dull assignment as the men took the roles of guards and hospital stewards, not artillerymen. From July until August 1865 the fort was garrisoned by companies A, B, C, F, G, H and I of the Anderson Zouaves (companies D and E being assigned to Fort Wood on Bedloes Island), upon their return from service with the VI Corps of the Army of the Potomac and duty in the defenses of Washington, D. C. The Anderson Zouaves finally mustered out from Fort Schuyler on August 30, 1865.
Эндикотт дәуірі
Он қарулы батарея 1873–1876 жылдары жалпы форттарды жақсарту бағдарламасының бөлігі ретінде, өзендегі бақыланатын миналау өрісі үшін мина казематымен (бетон қоршауымен) бірге салынды, Форт Тоттен жағалауды қорғауға арналған миналау өрістерінің тәжірибелік станциясы болды. Кейін Форт-Шайлер 1898–1900 жылдары Шығыс Нью-Йорк жағалау қорғанысының бөлігі ретінде аяқталған Эндикотт бағдарламасы бойынша бірнеше заманауи жағалау артиллериялық батареяларын алды, оған сонымен қатар Дэвидс аралындағы Форт-Тоттен және Форт-Слокумдағы жаңа батареялар кірді. Олардың ішінде жоғары көтерілетін платформалардағы екі 12 дюймдік қаруы бар Gansevoort батареясы, жоғары көтерілетін платформалардағы екі 10 дюймдік қаруы бар Hazzard батареясы, икемді тіректегі екі 5 дюймдік қаруы бар Bell батареясы және жабылатын қоршаулардағы екі 3 дюймдік қаруы бар Beecher батареясы болды. Форттар бастапқыда ауыр артиллериялық роталармен гарнизондық қызметте болды, олар 1901 жылы жағалау артиллериялық роталарына, ал 1907 жылы АҚШ армиясының жағалау артиллерия корпусының бөлігіне айналды, соның ішінде АҚШ тұрақты армиясы, Нью-Йорк штатының милициясы және Нью-Йорк Ұлттық гвардиясының бөлімшелері кірді. Алайда, құрылысы аяқталғаннан кейін көп ұзамай Шығыс өзенінің қорғанысы Лонг-Айлендтен шығысқа қарайғы аралдардағы Лонг-Айленд бұғазының жағалау қорғанысымен, соның ішінде Фишер аралындағы Форт Х. Г. Райтпен алмастырылды. 5 дюймдік қарулары ешқашан форттарға қайтарылмады және шамамен 1920 жылы жарамсыз деп танылды. 1922 жылға дейін Gansevoort батареясындағы бір 12 дюймдік қаруы демонтаждалды; бұл 1917–18 жылдары теміржол артиллериясы ретінде қолдану үшін болған болуы мүмкін. Бір кезде, шамамен 1918–1920 жылдары, фортта екі 3 дюймдік зениттік қарудан тұратын батарея салынды.
A ten gun battery was built 1873–1876 as part of a general fort improvement program, along with a mine casemate (bunker) for a controlled minefield in the river, Fort Totten being an experimental station for coast defense minefields. Later, Fort Schuyler received several modern coastal artillery gun batteries under the Endicott Program, completed 1898 1900 as part of the Coast Defenses of Eastern New York, which also included new batteries at Fort Totten and Fort Slocum on Davids' Island. These included Battery Gansevoort with two 12 inch guns on disappearing carriages, Battery Hazzard with two 10 inch disappearing guns, Battery Bell with two 5 inch guns on retractable balanced pillar carriages, and Battery Beecher with two 3 inch guns on retractable masking parapet carriages. The forts were initially garrisoned by heavy artillery companies, which became coast artillery companies in 1901, and part of the United States Army Coast Artillery Corps in 1907, including US regular army, New York State Militia, and New York National Guard units. However, soon after completion the defenses of the East River were largely superseded by the Coast Defenses of Long Island Sound on islands east of Long Island, including Fort H. G. Wright on Fishers Island. The 5 inch guns were never returned to the forts and were scrapped circa 1920. Prior to 1922 one 12 inch gun at Battery Gansevoort was dismounted; this may have been in 1917–18 as potential railway artillery. At some time, probably in 1918 1920, a battery of two 3 inch antiaircraft guns was built at the fort.
Колледж
1920 жылдардың соңында Форт-Шаулер АҚШ армиясының қолданыстан шығарылған нысандар тізіміне енгізілді. Осыдан кейін Роберт Мозес оны сатып алып, мемлекеттік саябаққа айналдыруды және Нью-Йорк штатының Сауда теңіз академиясының (қазіргі SUNY Maritime College) тұрақты жағажай базасы ретінде пайдалануды жоспарлады. Ұзаққа созылған саяси тартыс болды, бірақ академия тарапы жеңіске жетті. 1934 жылы Ұлы депрессия кезінде бұл жер Нью-Йорк штатына берілді, содан кейін Жұмыс прогресі әкімшілігімен қайта жаңартылып, 1938 жылы мектепке тапсырылды. 1874 жылы негізі қаланған колледж әлі де сол жерде орналасқан. 1948 жылы ол Нью-Йорк мемлекеттік университеті құрамына енген 29 негізгі мектептің бірі болды, содан бері Нью-Йорк теңіз колледжі ретінде танылады. Форт 1976 жылдан бері Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген.
In the late 1920s Fort Schuyler was placed on the abandoned list by the U. S. Army. When this was done, it was targeted for acquisition by Robert Moses for conversion to a state park as well as a permanent shore base for the New York State Merchant Marine Academy (now SUNY Maritime College). A protracted political struggle ensued, but eventually the academy forces prevailed. The site was transferred to the state of New York in 1934 during the Great Depression, then rehabilitated by the Works Progress Administration and dedicated to the school in 1938. The college, which was founded in 1874, still occupies the site, and in 1948 was one of the original 29 founding schools to be incorporated into the State University of New York as the State University of New York Maritime College. The fort has been listed on the National Register of Historic Places since 1976.
Теңіз өнеркәсібі мұражайы
1986 жылы Форт-Шайлердің бір бөлігі Теңіз өнеркәсібі мұражайы болып тағайындалды. Мұражайда АҚШ теңіз өнеркәсібі тарихына, оның ішінде коммерциялық жүк тасымалы, сауда флоты және Нью-Йорк порты туралы көрмелер орналасқан, сондай-ақ Форт-Шайлер тарихына арналған экспонаттар да бар. Ол апта ішінде жұмыс күндері жұртшылыққа ашық.
In 1986, a portion of Fort Schuyler was dedicated as the Maritime Industry Museum. The museum houses exhibits on the history of the United States maritime industry, including commercial shipping, the merchant marine, and the port of New York, as well as exhibits on the history of Fort Schuyler. It is open to the public on weekdays.