Кіріспе

Дэниел Стивен Сугерман (11 қазан 1954 – 5 қаңтар 2005) – Лос-Анджелес қаласындағы The Doors рок-тобының екінші менеджері болды. Ол Джим Моррисон және The Doors туралы бірнеше кітап жазды, оның ішінде «No One Here Gets Out Alive» (Джерри Хопкинспен бірлесіп жазған) және «Wonderland Avenue: Tales of Glamour and Excess» автобиографиясы бар.

Ерте өмір

Сугерман Беверли-Хиллсте өсті. Оның отбасының көршілері Фред Астер, Стив Маккуин және Ракель Уэлч болды. Он бір жасында оның еврей-американдық ата-анасы ажырасып, анасы Харриет Дэнниді және оның бауырларын Лос-Анджелестегі Вестчестерге көшірді, онда ол қатал тәртіпке баулыған прокурормен бірге тұрды. Дэнни Лос-Анджелестегі Вестчестер орта мектебінде оқыды, онда ол студенттік газетте The Doors туралы мақалалар жазды. Ол Лейкшор-Сити, Калифорния қаласының жанындағы жазғы лагерьде Тодд Фишер, Стивен Крейн кіші және гольфшы Кен Вентури мен Дон Кноттстың ұлдарымен бірге демалды. Дэнни 1972 жылы Вестчестер орта мектебін бітірді.

Мансап

Ол 12 жасында Doors тобымен жұмыс істей бастады, олардың жанкүйерлерінің хаттарына жауап берді. 17 жасында ол 1971 жылғы шілдеде Моррисонның қайтысынан кейін The Doors тобының алғашқы менеджері Билл Сиддонстың орнына келді. Кейін ол Рэй Манзаректің жеке мансабын және оның тұңғыш альбомын басқарды. Ол сондай-ақ бір кезде Игги Поптың менеджері болды, оның "Repo Man" әнін продюсерлікке көмектесті, бірақ екеуі де есірткі мен алкогольге тәуелділіктен зардап шегіп, психиатриялық ауруханаға түсті. Осы кезеңде ол Лос-Анджелестегі глэм/панк тобы – The Jones тобының менеджері болды, оның негізін қалаушы және жетекші вокалисі Джефф Дрейк оларды сапалы героинмен қамтамасыз еткен. Ол 1991 жылы "Appetite For Destruction: The Days of Guns N' Roses" кітабын жазды.

Жеке өмір

1980 жылдары Сьюгерман актриса Маккензи Филлипспен қысқа уақытқа қарым-қатынаста болды. 1993 жылы ол Иран-Контра ісінің негізгі тұлғаларының бірі болған Фаун Холлға үйленді. Олар оның өліміне дейін бірге өмір сүрді. Холл сол жерде жұмыс істеген кезде олар MP3.com компаниясының негіздеушісі Род Андерхиллмен қысқаша танысты. Андерхилл кейіннен: «Сьюгерман өте қызықты адам еді. Ол Джим Моррисонға ұқсау үшін әдейі түрленген сияқты. Шашының қиылысы да, киімдері де ұқсас болды. Ұқсастығы таң қалдырды» деді. Сьюгерман өзінің автобиографиялық кітабы «Wonderland Avenue: Tales of Glamour and Excess» («Wonderland Avenue: Сән-салтанат және шектен тыс әңгімелер») Моррисонды қадір тұтуы туралы егжей-тегжейлі айтты. Осы кітабында Сьюгерман героинге тәуелділігі мен есірткі сатушылармен байланысы туралы да кеңінен тоқталды. Бір кезде ол буддизмде тыныс тапты, бірақ естеліктерінде мұны айтқан жоқ. Кітап екі беттік тараумен аяқталады, онда ол оқырманға бұрынғы тарауларда сипатталған есірткіге тәуелді адамдардың тағдырын еске салады және 1988 жылдан бастап олардың барлығы қайтыс болғанын, түрмеде отырғанын немесе бір адамның жағдайында «нашақорларды оңалту орталығында» үшінші рет ем алып жатқанын мәлімдейді.

Өлім

Сугерман 2005 жылдың 5 қаңтарында Лос-Анджелесте өкпе рагынан қайтыс болды және Вествуд Вилидж Мемориал Парк зиратында жерленді.