Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Салоника патшасы – Грекияда Төртінші крест жорығынан (1202–1204) кейін құрылған крестшілердің бірі – Салоника патшалығының билеушісі болған. Салоника патшасы тәуелсіз билеуші емес еді; Салоника патшалығы – крестшілер құрған бірнеше қарасты мемлекеттердің бірі, Византия империясының орнына келген Константинопольдің жаңа Латын империясына бағынышты болған. Патшалықтың өмірі қысқа болды, 1224 жылы Епирдің Феодор Комнен Дукасы Салониканы басып алды, патшалық құрылғаннан кейін жиырма жыл өткен соң. Соңғы патша, Монферраттың Димитриі, жер аударып кетіп, қайтыс болғаннан кейін титулын Киелі Рим императоры Фридрих II-ге берді, ол бірнеше жылдан кейін оны Димитрий отбасына қайтарды. Олардың Салониканың титулды патшаларының әулеті 1284 жылы Монферраттың Иоландасы Византия императоры Андроник II Палеологқа үйленгенде аяқталды, сол кезде Салониканың титулды иелігі Византия императорларына қайта өтті. Салониканың титулды патшаларының басқа әулеттері Константинопольдің титулды Латын императоры Балдуин II Фридрих II-нің титулын жарамсыз деп есептеді, себебі ол шіркеуден шеттетілген және дінге қарсы деп жарияланған еді. Балдуин екі рет Батыс Еуропаның ақсүйектеріне титул берді, біріншісі Бургундияның Хью IV-іне, содан кейін Сицилияның Филиппке. Титулға таластар патшалық құлағаннан кейін бір ғасырдан астам уақыт өткен 1330 жылдарға дейін тоқтаған жоқ.
The King of Thessalonica was the ruler of the Kingdom of Thessalonica, one of the crusader states founded in Greece in the aftermath of the Fourth Crusade (1202–1204). The King of Thessalonica was not an independent ruler; the Kingdom of Thessalonica was one of several vassal states created by the crusaders, subservient to the new Latin Empire of Constantinople, which had supplanted the Byzantine Empire. The kingdom proved to be short lived, with Thessalonica being captured by Theodore Komnenos Doukas of Epirus in 1224, just twenty years after the kingdom had been founded. The last king, Demetrius of Montferrat, escaped into exile and upon his death ceded the title to Frederick II, Holy Roman Emperor, who some years later ceded it back to Demetrius's family. Their line of titular Kings of Thessalonica ended with the marriage of Yolande of Montferrat to Byzantine emperor Andronikos II Palaiologos in 1284, at which point titular ownership of Thessalonica passed back to the Byzantine emperors. Other lines of titular kings of Thessalonica originated in that Baldwin II, titular Latin Emperor of Constantinople, perceived Frederick II's use of the title as invalid as he was excommunicated and had been denounced as a heretic. At two points, Baldwin granted the title to nobles in Western Europe, first to Hugh IV of Burgundy and then to Philip of Sicily. Claims to the title did not cease until the 1330s, more than a century after the kingdom's fall.
Алерамичи әулеті (12041224)
СуретАтыБилікҚолыҚұны және Ескертулер СілтемеБонифаций I Монферраттық16 мамыр 1204 – 4 қыркүйек 1207Төртінші крест жорығының жетекшісі. Бұрыннан ықпалды тұлға болғандықтан, Венеция Республикасы Бонифацийдің Константинополь императоры болуына қарсы болды. Сайланған император Балдуин I-мен қақтығысқа қарамастан, Бонифаций 1204 жылы Салоника патшасы аталды. 1207 жылы Болгарияның Калоянымен шайқаста қаза тапты. Димитрий Монферраттық4 қыркүйек 1207 – желтоқсан 1224Бонифаций I Монферраттықтың ұлы және мұрагері. Салоника патшалығы 1224 жылы, Епирдің Теодор Комнен Дукасы Салониканы басып алғанда құлады.
PortraitNameReignArmsSuccession and NotesRefBoniface Iof Montferrat16 May 1204 – 4 September 1207Leader of the Fourth Crusade. Due to already being a figure of influence, the Republic of Venice opposed Boniface becoming Emperor of Constantinople. Despite conflicting with the elected emperor, Baldwin I, Boniface was made the King of Thessalonica in 1204. Killed in battle by Kaloyan of Bulgaria in 1207. Demetriusof Montferrat4 September 1207 – December 1224Son and heir of Boniface I of Montferrat. The Kingdom of Thessalonica fell in 1224, when Thessalonica was captured by Theodore Komnenos Doukas of Epirus.
Алерамичи әулеті (12241230)
ПортретАтыПатшалықЕлтаңбаМұрагерлік және ескертулерRefДеметрий Монферратский1224 желтоқсан – 1230 (бұрынғы билеуші патша 1207–1224)Бұрын Салоника патшасы болған. Салониканы жоғалтқаннан кейін Италиядағы Киелі Рим императоры Фредерик II сарайына қашып, жер аударылды. Деметрий қайтыс болғаннан кейін, құлаған патшалықтың мұрагерлігі үшін талас болды, XIII ғасырда "Салоника патшалары" деп аталатын үш бөлек, қарама-қайшы топ пайда болды. Деметрийдің өзі таңдаған мұрагері – Киелі Рим императоры Фредерик II болды, оған ол өзінің құқықтарын берді.
PortraitNameReignArmsSuccession and NotesRefDemetriusof MontferratDecember 1224 – 1230(previously ruling king 1207–1224)Previously the ruling King of Thessalonica. Escaped into exile after losing Thessalonica, fleeing to the court of Holy Roman Emperor Frederick II in Italy. After Demetrius's death, the succession to the defunct kingdom was contested, with three separate, conflicting, lines of titular 'kings of Thessalonica' forming in the 13th century. Demetrius's own preferred heir was Holy Roman Emperor Frederick II, who he ceded his titles to.
Хогенштауфендер әулеті (1230-1239)
ПортретАтыТәуелділік қаруларыМұрагерлік және ескертулерRefФридрих Гогенштауфен1230 – 1239Рим императоры (1220–1250). Деметрийдің өзінің мұрагерлері болмағандықтан, ол "Салоника патшасы" атағын Фридрихке өткізді. Фридриктің осы атаққа қызығушылығының себебі белгісіз; оны алу Шығыс Жерорта теңізі аймағындағы кең ауқымды мақсаттарының бір бөлігі болуы мүмкін.
PortraitNameReignArmsSuccession and NotesRefFrederickof Hohenstaufen1230 – 1239Holy Roman Emperor (1220–1250). Demetrius lacked heirs of his own and ceded the title 'King of Thessalonica' to Frederick. The reason for Frederick's interest in the title is unclear; acquiring it might have been part of wider ambitions in the Levant.
Алерамичи әулеті (12391284)
ПортретАтыТөрағалықМерзіміАруларТұрақтылық және ескертулерRefBoniface II Монферраттың1239 – 12 маусым 1253Монферрат маркизі (1225–1253). Монферраттың Вильгельм VI-ның ұлы және Бонифаций I-нің немересі. Фредерик оған атақ берді. Вильгельм Монферрат12 маусым 1253 – 1284Монферрат маркизі (1253–1292). II Бонифацийдің ұлы. Вильгельмнің қызы Йоланда 1284 жылы Византия императоры Андроник II Палеологқа (1282–1328) үйленді. Оның құдайы ретінде Вильгельм «Салоника патшасы» атағынан бас тарды, ал қала мен оны қоршаған аймаққа деген титулдық құқығы нақты иелеріне, Византия империясына қайта оралды.
PortraitNameReignArmsSuccession and NotesRefBoniface IIof Montferrat1239 – 12 June 1253Marquis of Montferrat (1225–1253). Son of William VI of Montferrat and grandson of Boniface I. Granted the title by Frederick. Williamof Montferrat12 June 1253 – 1284Marquis of Montferrat (1253–1292). Son of Boniface II. William's daughter Yolande married the Byzantine emperor Andronikos II Palaiologos (1282–1328) in 1284. As her dowry, William abandoned the title 'King of Thessalonica', with his titular claim to the city and region surrounding it returning to its actual owners, the Byzantine Empire.
Бургундиялық сызық (12661320/1321)
1266 жылы Константинополь императоры Балдуин II "Салоника патшасы" атағын Бургундия графы Гуг IV-ке сатты. Балдуин Монферрат әулетінің титулды патшалардың құқықтарын жарамсыз деп есептеді, себебі оларға бұл атақ Фридрих II берген еді, ол ағылған және дінге қарсы деп айыпталған.
In 1266, the titular Emperor of Constantinople, Baldwin II, sold the title 'King of Thessalonica' to Hugh IV, Duke of Burgundy. Baldwin considered the rights of the Montferrat line of titular kings to be void as they had been granted the title by Frederick II, who was excommunicated and condemned as a heretic.
Бургундия әулеті (12661320)
ПортретНамдарыТаққа отыруыМұрагерлік және Ескермелер СілтемеХью I Бургундиялық1266 – 27/30 қазан 1272Бургундия герцогы (1218–1272). Константинополь императоры Балдуин II 1266 жылы «Салоника королі» атағын сатты.Роберт Бургундиялық27/30 қазан 1272 – 21 наурыз 1306Бургундия герцогы (1272–1306). Хью I-нің ұлы және мұрагері.Хью II Бургундиялық21 наурыз 1306 – 1313Бургундия герцогы (1306–1315). Роберттің ұлы және мұрагері.Луи I Бургундиялық1313 – 2 тамыз 1316Ахая князі (1313–1316). Роберттің ұлы. Ағасы Хью II Бургундияға құқықтарын алмастыру шартымен титул берді.Одо Бургундиялық2 тамыз 1316 – 14 сәуір 1320Бургундия герцогы (1315–1349). Роберттің ұлы. Ағасы Луи I қайтыс болғаннан кейін титулды мұра етті. Ахая княздығын Анжуліктердің «иеленгені» туралы Рим папасы Иоанн XXII-ге шағымданғаны жазылған.
PortraitNameReignArmsSuccession and NotesRefHugh Iof Burgundy1266 – 27/30 October 1272Duke of Burgundy (1218–1272). Sold the title 'King of Thessalonica' by Baldwin II, titular Emperor of Constantinople, in 1266. Robertof Burgundy27/30 October 1272 – 21 March 1306Duke of Burgundy (1272–1306). Son and heir of Hugh I. Hugh IIof Burgundy21 March 1306 – 1313Duke of Burgundy (1306–1315). Son and heir of Robert. Louis Iof Burgundy1313 – 2 August 1316Prince of Achaea (1313–1316). Son of Robert. Granted the title by his brother Hugh II in exchange for his own rights to Burgundy. Odoof Burgundy2 August 1316 – 14 April 1320Duke of Burgundy (1315–1349). Son of Robert. Inherited the title upon the death of his brother Louis I. Recorded as complaining to Pope John XXII about the "usurpation" by the Angevins of the Principality of Achaea.
Бурбондар әулеті (13201320/1321)
ПортретТәуелсіздікМүрагерлікҚару-жарақЕскертулерRefЛюдовик II Бурбондық14 сәуір 1320 – 1320/1321Клермон-ан-Бовезис графы (1317–1342) және Бурбон герцогы (1327–1342). 1320 жылы Одо «Салоника королі» және «Ахея князі» деген лауазымдарға деген құқықтарын Людовикке сатты. Людовик Бурбон лауазымдарды сатып алған кезде, таққа талапкер Анжулық Филипп Таранто араласып, оларды сатып алу үшін сомасын ұсынды. Лауазымдарды сатып алу арқылы Филипп лауазымдарға Бургундияның талаптарын да иеленді, соның нәтижесінде енді тек бір ғана талапкер желісі қалды. Людовик Бурбон лауазымдарды сатуға 1321 жылы Филипптің сол аттас ұлы мен Людовиктің қызы Беатрис арасындағы келісімге байланысты келіскен болуы мүмкін.
PortraitNameReignArmsSuccession and NotesRefLouis IIof Bourbon14 April 1320 – 1320/1321Count of Clermont en Beauvaisis (1317–1342) and Duke of Bourbon (1327–1342). Odo sold his claims to the titles 'King of Thessalonica' and 'Prince of Achaea' to Louis in 1320. During Louis of Bourbon's purchase of the titles, Philip of Taranto, Angevin pretender to the title, intervened and offered the same sum to purchase them. Through his purchase of the titles, Philip acquired the Burgundian claim to the titles as well, ensuring that there was now only a single line of pretenders. Louis of Bourbon likely only agreed to selling the titles because of the 1321 engagement between Philip's son of the same name and Louis's daughter Beatrice.
Анживтер сызығы (12741331)
1267 жылы Вальдуин II, Сицилияның Карл I және Ахея князі Вильгельм II Вильгардуин қол қойған Витербо шартында Вальдуиннің «Салоника королі» атағын Бургундияның Хью IV-ке сатуы, егер Хью Вальдуинді (және оның мұрагері, Куртенедегі Филиппті) Константинопольді қайтарып алуда қолдаса ғана күшіне енеді деп келісілді. Егер олай болмаса, қол қойған тараптар атақты Карл I мен оның мұрагерлеріне беруге келісті.
In the 1267 Treaty of Viterbo, signed by Baldwin II, Charles I of Sicily, and William II Villehardouin, Prince of Achaea, it was agreed that Baldwin's sale of the title 'King of Thessalonica' to Hugh IV of Burgundy would only be considered valid if Hugh supported Baldwin (and his heir, Philip of Courtenay) in recapturing Constantinople. If this were to not occur, it was agreed among the signatories that the title should be transferred to Charles I and his heirs.
Анжу әулеті (12741331)
ПортретТіркеуІс-әрекетіҚоралдарТұрақтылық және жазбаларRefАнжудің Филипп I1274 – 1277Сицилияның Карл I-нің ұлы. 1274 жылы Бальдуин II Витербо шарты бойынша келген келісімге сәйкес оған атақ берді. Карл I Анжу1277 – 7 қаңтар 1285Сицилия королі (1266–1285) және Ахая князі (1278–1285). Анжулық Филипптің әкесі, Филипп ерте қайтыс болғаннан кейін атақ мұра етті. Карл II Неапольдікі7 қаңтар 1285 – 5 мамыр 1309Неаполь королі (1285–1309) және Ахея князі (1285–1289). Карл I-нің ұлы. Филипп II Тарантолық5 мамыр 1309 – 26 желтоқсан 1331Таранто князі (1294–1331), Ахея князі (1307–1313) және Константинополь императорының титулы (1313–1331). Карл II-нің кіші ұлы және Грекиядағы оның мұрагері. Сондай-ақ 1320/1321 жылдары Бургундиялық талапкерлердің құқықтарын сатып алды. Мұрагерлері болғанымен, олар басқа титулдармен қатар императорлық титулға да талапкер болды, Филипп "Салоника королі" титулын алған соңғы адам болды.
PortraitNameReignArmsSuccession and NotesRefPhilip Iof Anjou1274 – 1277Son of Charles I of Sicily. Granted the title by Baldwin II in 1274, as per the agreement reached in the Treaty of Viterbo. Charles Iof Anjou1277 – 7 January 1285King of Sicily (1266–1285) and Prince of Achaea (1278–1285). Father of Philip of Anjou, inherited the title upon Philip's early death. Charles IIof Naples7 January 1285 – 5 May 1309King of Naples (1285–1309) and Prince of Achaea (1285–1289). Son of Charles I. Philip IIof Taranto5 May 1309 – 26 December 1331Prince of Taranto (1294–1331), Prince of Achaea (1307–1313) and titular Emperor of Constantinople (1313–1331). Younger son of Charles II and heir to his claims in Greece. Also bought the claims of the Burgundian line of claimants in 1320/1321. Though he had heirs, who among other titles claimed the imperial one, Philip was the last person to claim the title 'King of Thessalonica'.