Вальтер Херрон Тейлор: Конфедеративті әскер офицерінің өмірі мен қызметі
Walter H. Taylor
Уолтер Херрон Тейлор: Конфедерация армиясының офицері, Роберт Лидің көмекшісі, саясаткер, заңгер және теміржол басшысы. Биографиясы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфедерация әскерінің офицері
Confederate Army officer
Уолтер Херрон Тейлор (13 маусым 1838 – 1 наурыз 1916) – американдық банкир, заңгер, әскери қызметкер, саясаткер, жазушы және Вирджиния штатының Норфолк қаласынан теміржол басшысы. Америка Азамат соғысы кезінде Конфедеративтік Штаттар армиясында шайқасты, генерал Роберт Лидің маңызды көмекшісі болды және полковник шеніне жетті. Соғыстан кейін Тейлор Вирджиния Бас Ассамблеясының сенаторы болды, сондай-ақ Норфолк және Батыс темір жолының, кейін Вирджиния темір жолының адвокаты қызметін атқарды.
Walter Herron Taylor (June 13, 1838 – March 1, 1916) was an American banker, lawyer, soldier, politician, author, and railroad executive from Norfolk, Virginia. During the American Civil War, he fought with the Confederate States Army, became a key aide to General Robert E. Lee and rose to the rank of Colonel. After the war, Taylor became a senator in the Virginia General Assembly, and attorney for the Norfolk and Western Railway and later the Virginian Railway.
Ерте өмір
Тейлор 1838 жылдың 13 маусымында Вирджиния штатының Норфолк қаласында дүниеге келген. Ол Вирджинияның алғашқы әулеттерінен тегін алып, толығымен ағылшын шығу тегіне жатады. Оның әкесінің бабаларының бірі, капитан Джон Калверт, Америка Тәуелсіздік соғысында патриоттар үшін күрескен. Анасының әкесі, доктор Джонатан Каудери, 1812 жылғы соғыстан бұрын Триполиде қарақшыларға түскен және АҚШ Теңіз күштерінің ең үлкен офицері болған. Ол 1660 жылдары Халықтар палатасында отырған ағылшын саясаткері Ричард Тейлордың тікелей ұрпағы, сондай-ақ 1620 жылдары Халықтар палатасында қызмет еткен, оның әкесі Ричард Тейлор да болды. Басқа ата-бабаларының ішінде колониялық дәуірдегі көшпенділер Уильям Фаррар мен Ричард Кокке, сондай-ақ ағылшын отаршысы Адам Торогуд және оның әйелі Сара бар. Торогуд (1604–1640) Атлант мұхиты арқылы өту үшін жол ақысын төлеп, мерзімі өткен қызметкер болғаннан бастап, Норфолк округіндегі ерте отаршыл көшбасшысы (және жасақ капитаны) болды. Ол Норфолк округінің әртүрлі аймақтарына, әсіресе 17 ғасырда қоныстанған Линнхейвен өзенінің жанындағы аймақтарға ат қоюға көмектесті. Сыныбына лайықты жергілікті жеке білім алып, соның ішінде Норфолк академиясында оқыған, және әкесі қайтыс болғанына қарамастан, Уолтер Тейлор жоғары білім алу үшін Вирджиния штатының Лексингтон қаласына барды. Уолтер Х. Тейлор аға осы Уолтердің жастық шағында 4 құлға ие болған. Кадет Тейлор 1857 жылы Вирджиния әскери институтын (ВМИ) бітірді. Ол теміржол кызметкері, кейін Норфолк банкірі болды.
Taylor was born on June 13, 1838, in Norfolk, Virginia. He was descended from the First Families of Virginia, being of entirely English descent. At least one of his paternal great grandfathers, Capt. John Calvert, had fought for the Patriot cause in the American Revolutionary War. His maternal grandfather, Dr. Jonathan Cowdery, had been taken captive by pirates in Tripoli before the War of 1812 and lived to be the eldest officer in the U. S. Navy. He was a direct descendent of Richard Taylor an English politician who sat in the House of Commons in the 1660s as well as his father also named Richard Taylor who served in the House of Commons in the 1620s. Other ancestors included colonial era migrants William Farrar and Richard Cocke as well as English colonist Adam Thoroughgood and his wife Sarah. Throughgood (1604–1640) rose from buying his passage across the Atlantic Ocean by becoming an indentured servant, to become an early colonial leader (and militia captain) in Norfolk County. He helped name various areas in Norfolk County, particularly near the Lynnhaven River where he settled in the 17th century. Following a local private education suitable for his class, including at Norfolk Academy, and despite his father's death, Walter Taylor went to Lexington, Virginia for higher studies. Walter H. Taylor Sr. probably owned 4 slaves during this Walter's youth. Cadet Taylor graduated from Virginia Military Institute (VMI) in 1857. He became a railroad clerk, and later a banker in Norfolk.
Америка Азаматтық соғысы
1859 жылы Джон Браунның Харперс-Ферриге шабуыл жасауынан кейін Тейлор жергілікті милиция жасағына қосылды. 1861 жылғы сәуірде Вирджиния сайлаушылары Америка Азамат соғысының басындағы кезеңде бөлінуге келісім берген соң, Тейлор өз милиция жасағындағылар сияқты және үлкен ағасы Ричард Корнелиус Тейлор (1835-1917; соғыс аяқталғанға дейін майор атанды) Конфедерация армиясына қосылды. Уолтер Тейлор көп ұзамай генерал Роберт Лидің штабына бекітілді, генерал Конфедерация күштеріне басшылық еткеннен кейін. Тейлор қалыпты штаб офицері емес, соғыс бойы генерал Лидің бас көмекшісі болды. Лидің кішкентай, тым жүктеліп жұмыс істейтін штабы болғандықтан, өте қабілетті және шаршамайтын Тейлордың көптеген міндеттері болды. Ол Ли үшін депешалар мен бұйрықтар жазып, жеке барлау жүргізіп, корпус және дивизия командирлеріне жеке хабарларды жеткізді. (Гетисбург шайқасы кезінде ол Күмбездік төбеден генерал Ричард С. Иуэллге Лидің "мүмкін болса" деген танымал бұйрығын ауызша жеткізді.) Тейлор Лиді көруге келгендердің барлығын қарсы алып, олардың генералға жариялануын әдетте шешті. 1862 жылғы маусымда генерал Ли Солтүстік Вирджиния армиясының қолбасшылығын қабылдағанда, Тейлор осы армияның генерал-адъютантының көмекшісі болды. Тейлор ақырында 1863 жылғы 12 желтоқсанда подполковник шеніне көтерілді. Подполковник Тейлор генерал Лимен бірге Аппоматтокс сотында капитуляция жасады. (Соғыстан кейінгі жазбаларда ол көбінесе "полковник" деп аталады, бұл әдеттегі қысқартылған атақ.)
After John Brown's raid on Harpers Ferry in 1859, Taylor joined a local militia company. After Virginia voters approved secession in April 1861 during the early days of the American Civil War, Taylor joined the Confederate States Army, as did others in his militia company and his elder brother, Richard Cornelius Taylor (1835 1917; who would become a Major before the war's end). Walter Taylor was soon assigned to the staff of General Robert E. Lee, shortly after the General was given command of Confederate forces. Taylor became no ordinary staff officer, but effectively the chief aide de camp to General Lee throughout the war. Since Lee was noted for his small, over worked staff, the exceedingly capable and tireless Taylor had many responsibilities. He wrote dispatches and orders for Lee, performed personal reconnaissance, and often carried messages in person to corps and division commanders. (He verbally transmitted the famous "if practicable" order from Lee to General Richard S. Ewell below Cemetery Hill during the Battle of Gettysburg.) Taylor greeted all people who came to see Lee, and usually decided whether they would be announced to the General. When General Lee assumed command of the Army of Northern Virginia in June 1862, during the Peninsula Campaign, Taylor became that army's assistant adjutant general. Taylor eventually attained a rank almost commensurate with his great staff responsibilities, being promoted to lieutenant colonel on December 12, 1863. Ltc. Taylor accompanied General Lee during the surrender at Appomattox Court House. (In postbellum writings, he is generally referred to as "colonel", a customary abbreviated title.)
Жеке өмір
Тейлордың болашақ әйелі – Элизабет Селден "Бетти" Сондерс, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің капитаны Джон Лоялл Сондерс пен Марта Бланд Селден Сондерстің қызы. Соғыс жылдары мисс Сондерс Вирджиния штатының Ричмонд қаласында Льюис Д. Креншоу отбасымен бірге тұрды, онда ол Конфедерация монета айналымында және Конфедерация медициналық бөлімінің Бас хирург қызметінде жұмыс істеді. Петербургтің қоршауының соңғы күндерінде Ли және оның штабы Петербургтің жоғалғанын және Ричмондты эвакуациялау қажеттігін түсінген кезде, генерал Ли 26 жастағы Тейлорға Ричмондқа барып, мисс Сондерске "өзінің атының қорғауын" беруге арнайы рұқсат берді. Ричмондқа алдын ала жіберілген елші, болашақ әйеліне бұл туралы хабарлады, ол Сент-Полс епископ шіркеуінің пасторы доктор Чарльз Миннигеродпен келісім жасады. Түн ортасынан кейін, 1865 жылдың 3 сәуір таңында, конфедераттар эвакуацияланып, қалаға өрт қойғанда, көшелерде тонаушылар жүгіріп жүргенде, Тейлор мен мисс Сондерс Креншоу үйінің қонақ бөлмесінде үйленді. Кейін Льюис Креншоу Тейлорды қауіпсіздік мүмкіндігі болғанша Конфедерация шебіне қарай сүйемелдеді. Аппоматтокс сотындағы капитуляциядан бір апта өткен соң, Тейлор генерал Лимен бірге Ричмондқа оралды, болашақ әйелін алып, оны Норфолкке атпен жеткізді. Олардың кем дегенде екі қызы мен үш ұлы болды, олар есейді.
Taylor's fiancée was Elizabeth Selden "Bettie" Saunders, daughter of United States Navy Captain John Loyall Saunders and Mrs. Martha Bland Selden Saunders. During the war Miss Saunders lived with the family of Lewis D. Crenshaw in Richmond, Virginia, where she worked in the Confederate Mint and for the Surgeon General in the Confederate Medical Department. In the last few days of the Siege of Petersburg, as Lee and his staff realized that Petersburg was lost and Richmond should be evacuated, General Lee gave the 26 year old Taylor special permission to go to Richmond to give Miss Saunders "the protection of his name". A messenger sent ahead to Richmond advised his bride to be, who made arrangements with Reverend Dr. Charles Minnigerode, the rector of St. Paul's Episcopal Church. After midnight, in the wee hours of April 3, 1865, just before evacuating Confederates set fire to the city and looters ran wild in its streets, Taylor and Miss Saunders were married in the Crenshaw house parlor. Afterward, Lewis Crenshaw accompanied Taylor as far back toward the Confederate lines as safety permitted. One week after the surrender at Appomattox Court House, Taylor returned to Richmond with General Lee, picked up his bride, and drove her back to Norfolk in a buggy. They would have at least two daughters and three sons who reached adulthood.
Соғыстан кейінгі мансап
Соғыстан кейін Тейлор Норфолк қаласындағы банк ісімен айналысуын жалғастырды, сонымен қатар, әсіресе соғыстан кейін қайта құрылып, біріктірілген теміржолдар үшін адвокат қызметін атқарды. Ол тез арада кешірім алды, содан кейін муниципалдық лауазымдарға және Вирджиния штатының Бас Ассамблеясына консерватор ретінде сайланды (құлдыққа тыйым салған жаңа штат конституциясы қабылданған сайлауда). Тейлор 1869 жылдан 1873 жылға дейін штат сенаторы болып қызмет етті, Рейджастер партиясына қарсы күресті. 1870 жылдың 30 сәуірінде генерал Ли қызы Агнес Лимен бірге Норфолк аймағына соңғы рет келді. Ол Солтүстік Каролинадан теміржолмен Портсмутқа жетті. Полковник Тейлор оны күтіп алып, көпшілік арасынан Норфолкке, содан кейін Элизабет өзенінің паромдық станциясына сүйемелдеді. Ли бес айдан кейін дүние салады. 1870 жылы Тейлор VMI Қонақтар Кеңесіндегі алғашқы мерзімін бастады (1873 жылға дейін қызмет етті); ол 1914 жылдан өмірінің соңына дейін VMI кеңесінде қайтадан қызмет етті. 1877 жылы Тейлор Marine Bank президенті болды, ол осы лауазымда 39 жыл бойы қызмет етті. Кейін ол Norfolk and Western Railway директорлар кеңесінде де жұмыс істеді. 19 ғасырдың соңында Тейлор Норфолк округіне қарасты Чесапик шығанағының оңтүстік жағалауында орналасқан Ocean View аймағын дамытуға көмектесті. Бұл жобаны Америка Азамат соғысынан бұрын Уильям Махоун зерттеп, жоспарлаған, ол кейін Конфедерация генералы болды (генерал Лидің басшылығымен, содан кейін Тейлор соғыстан кейін қарсылас болған Рейджастер партиясымен бірге қызмет етті). Норфолктан тар теміржолмен қызмет көрсететін, "Walter H. Taylor" деп аталған бу локомотивін пайдаланған Ocean View танымал демалыс орны және Норфолк қаласының трамвайлық аймағы ретінде гүлденді, ол 1923 жылы бұл аймақты өз құрамына қосты. 1907 жылдың сәуір айында, Тейлор жаңа Virginian Railway адвокаты болып жұмыс істеген кезде, ол оның негізін қалаушы, миллионер өнеркәсіпші Генри Хатлстон Роджерс және юморист Марк Твенмен кездесті, олар Роджерстің Kanawha бу кемесімен Хэмптон Роудсқа келді. Олар Норфолкке Сеуэллс-Пойнтта өткен Джеймстаун көрмесінің ашылу салтанатына қатысу үшін келген. Сол кездегі газеттерде жарияланған хабарларға сәйкес, Твен Тейлормен бірге "шайтан машинасымен" (қазіргі тілде автомобиль) кетіп қалды.
After the war, Taylor resumed his banking career in Norfolk, and also worked as an attorney, particularly for railroads which were rebuilding and consolidating after the war. He quickly received a pardon, then was elected to municipal offices and to the Virginia General Assembly as a Conservative (in the same election as adopted a new state Constitution which forbad slavery). Taylor served as a State Senator from 1869 until 1873, vehemently opposing the Readjuster Party. On April 30, 1870, General Lee paid his last visit to the Norfolk area, accompanied by his daughter, Agnes Lee. He arrived in Portsmouth via railroad from North Carolina. Colonel Taylor met and escorted him through the waiting crowds to Norfolk, then to the Elizabeth River ferry. Lee would die less than five months later. In 1870, Taylor began his first term on the VMI Board of Visitors (serving until 1873); he would again serve on the VMI board from 1914 until his death. In 1877, Taylor became president of the Marine Bank, where he would remain for 39 years. He later also served on the board of directors of the Norfolk and Western Railway. Near the end of the 19th century, Taylor helped develop the Ocean View area, located along the south shore of the Chesapeake Bay in Norfolk County. The project had been surveyed and laid out before the American Civil War by William Mahone, who also later became a Confederate General (serving under General Lee and then with the Readjusters whom Taylor had opposed after the war). Served by a narrow gauge railroad from Norfolk, which operated a steam locomotive named the "Walter H. Taylor", Ocean View blossomed as both a popular resort area and streetcar suburb of the City of Norfolk, which annexed the area in 1923. In April 1907, while Taylor was the attorney for the new Virginian Railway, then under construction, he met the founder, millionaire industrialist Henry Huttleston Rogers and humorist Mark Twain when they arrived in Hampton Roads aboard Rogers' steam yacht Kanawha. They were in Norfolk to attend the opening ceremonies of the Jamestown Exposition held at Sewell's Point. According to published newspaper reports of the day, Twain drove off with Taylor in an "infernal machine," better known in modern times as an automobile.
"Жоғалған себеп" жақтаушысы
Тейлор соғыстан кейінгі жылдарының едәуір бөлігін генерал Лидің беделін қорғауға арнады (бұл «жоғалған себеп» тарихнамасына ұласты), сондай-ақ Солтүстік Вирджиния армиясына қатысты дауларды реттеумен айналысты. Тейлор бұрынғы генерал Джубал Эрлиге қарағанда кеміс тілді болса да, Луизиана штатындағы Оңтүстік тарихи қоғамымен жұмыс істеді. Ол бірнеше Конфедерация ардагерлері ұйымдарының мүшесі болды, оның ішінде Солтүстік Вирджиния армиясының қауымдастығы және Біріккен Конфедерация ардагерлері. Соғыстың екі жағынан шыққан бұрынғы генералдар Тейлорды соғыс кезіндегі беделдеріне қатысты дауларды шешудегі соңғы инстанция ретінде қарастырды. Көптеген генералдар одан ақпарат сұрағандықтан, Тейлор шындықты жазу үшін кітап жазуды шешті. Ол АҚШ үкіметінен Потомак армиясына қатысты ұлттық мұрағаттарды қарауға рұқсат сұрады және мұндай құқыққа ие болған алғашқы конфедерат азаматы болды. Осылайша, 1877 жылы ол «Генерал Лимен төрт жыл» атты кітабын жариялады, онда бұрынғы генерал туралы ондаған әңгімелер қамтылған. Кітапта Ұлттық мұрағаттан алынған көптеген мәліметтер болғандықтан, ол романға қарағанда жағдай туралы есепке көбірек ұқсады және сол кезде кеңінен танымал болған жоқ. Конфедерацияның бұрынғы генералы Джеймс Лонгстрит, егер полковник Тейлор соғыс туралы тағы бір кітап жазса, ол «оқиғаның қалған бөлігін» айтуына үміттенедінін мәлімдеді. (Көптеген бұрынғы конфедераттар Лонгстритті Геттисбургтегі әрекеттері үшін ғана емес, сонымен қатар соғыстан кейін республикашылдармен келісімге келгені үшін де айыптады.) Тейлор тағы бір кітап жазды, «Роберт Ли, Вирджиниядағы науқаны, 1861–1865» (1906). Ол бұрынғы еңбегі сияқты статистикалық мәліметтерді қамтыса да, роман сияқты оқылып, тез арада бестселлерге айналды.
Taylor devoted a considerable portion of his postwar years to defending General Lee's reputation (which developed into the Lost Cause historiography), as well as settling controversies related to the Army of Northern Virginia. Although less vehement than the notoriously irascible former General Jubal Early, Taylor worked with the Louisiana based Southern Historical Society. He was a member of several Confederate veterans organizations, including the Association of the Army of Northern Virginia and the United Confederate Veterans. Former generals from both sides of the war made Taylor an unofficial court of last resort in settling disputes about their wartime reputations. Many generals petitioned him for information, so Taylor decided to write a book to set the record straight. He asked for permission from the U. S. government to view the national archives related to the Army of the Potomac and became the first Confederate granted such a privilege. Thus in 1877, he published Four Years with General Lee, which contained dozens of anecdotes about the former General. Because it contained much from the National Archives, it read more like a situation report than a novel, and was not widely popular at the time. Former Confederate General James Longstreet in particular claimed that if Col. Taylor ever wrote another book about the war, he hoped it would tell the "rest of the story." (Many former Confederates vilified Longstreet for not only his actions at Gettysburg, but also his postwar accommodation with the Republicans.) Col. Taylor did write another book, Robert E. Lee, His Campaign in Virginia, 1861–1865 (1906). Although it contained the same statistical information as his previous work, it read more like a novel, and quickly became a best seller.
Өлім және мұра
Уолтер Х. Тейлор 1916 жылдың 1 наурызында рактан қайтыс болды. Норфолк қалалық мемлекеттік мектептерінің Уолтер Х. Тейлор бастауыш мектебі оның құрметіне берілген.
Walter H. Taylor died of cancer on March 1, 1916. Walter H. Taylor Elementary School of the Norfolk City Public Schools is named in his honor.
Тейлордың шығармалары
Уолтер Х. Тейлор
Тейлор, Уолтер Х., Белмонт, Джон С., Тауэр, Р. Локвуд, Лидің адъютанты: Полковник Уолтер Херрон Тейлордың 1862–1865 жылдардағы соғыс кезеңіндегі хаттары, Оңтүстік Каролина университетінің баспасы, 1995, .
Walter H. Taylor
Taylor, Walter H., Belmont, John S., Tower, R. Lockwood, Lee's Adjutant: The Wartime Letters of Colonel Walter Herron Taylor, 1862–1865, University of South Carolina Press, 1995, .