Кіріспе

Рудольф Мосхаммер (27 қыркүйек 1940 – 14 қаңтар 2005) – неміс сәнгері. Ол өзі жасаған әсем киімдерімен және оларды кигенімен көзге түсті, сонымен қатар Германияның мәшһүр тұлғалары арасында кеңінен танымал болды. 2005 жылы Рудольф Мосхаммер Германияның Мюнхен қаласының Грунвальд ауданында қанымен өлтірілді.

Мансап

Мюнхенде туған Мосхаммер сауда-саттық саласында білім алған. 1960 жылдары ол сәнді киімдерді жобалауды бастады. Оның өмір сүру орталығы Мюнхеннің жоғары қоғамға жиналған жері – Максимилианштрасседегі "Карнавал де Венеция" бутигі болды. Ол онда бай адамдарға арнап тері, кашемир және жібек маталардан киім тікті. Осы стратегияның арқасында ол Мюнхен мен Германияның жоғары қоғамдарын өз тартуына іліктірді. Оның халықаралық клиенттерінің қатарында Арнольд Шварценеггер, Йоханнес, Турн және Таксис үйінің 11-ші принці, актер Ричард Чемберлен, Швеция королі Карл XVI Густав, Хосе Каррерас, Зигфрид және Рой, сондай-ақ неміс медиа тұлғасы Томас Готтшальк болды. Ол осы бутикты анасы Эльза Мосхаммерден мұраға алған. Олар анасымен тығыз қарым-қатынаста болды және жиі бірге қоғамдық орындарда пайда болатын. Ол 1993 жылы қайтыс болды. Мосхаммер эксцентрикалық және жарқын тұлға болатын. Ол өзінің йоркшир терьері Дейзиді қайда барса да әрдайым бірге алып жүретінімен және тіпті оның жайлы кітап жазғанымен танымал болды. Мосхаммер үйсіз адамдарға көмектесуге өте мұқтаж болды. Осы еңбегі үшін ол "Sankt Michaelsbund" радиостанциясының "Мартиннің пальтосы 2000" сыйлығымен марапатталды. Мосхаммер неміс криминалдық сериалы Tatort сияқты бірнеше телефильмдерде де түсті. Ол "Münchner Zwietracht" ("Мюнхендік келіспеушілік") музыкалық тобымен бірлесіп жұмыс істеді және 2001 жылы Германияның Евровидение ән байқауының іріктеу кезелінде олармен бірге өнер танытты. Әннің атауы "Teilt Freud und Leid" ("Қуаныш пен қайғыны бөлісіңдер") болды. 2002 жылы Мосхаммер Ватерлоо шайқасында Наполеон I киген деген болжаммен сатылған көйлекті аукционда 62 000 еуроға (81 200 АҚШ долларына) сатты, ал түскен қаражатты Мюнхендегі үйсіздерге көмектесетін қайырымдылық қорына берді.

Өлім

2005 жылдың 14 қаңтарында таңертеңгі сағат 9:00-де Мосхаммердің шафёрі оны Мюнхеннің оңтүстігіндегі Грунвальд шағын қалашығындағы үйінен өлген күйінде тапты. Прокуратураның алғашқы хабарламасына сәйкес, Мосхаммер телефон кабелімен мойнынан қысылып өлтірілген. Кабель денесінің жанынан табылған. Дейзи оның үйінің тұрғын бөлмесінде ешқандай зардапсыз күйінде табылған. Мюнхен полициясы 16 қаңтар күні түскі уақытта өткен баспасөз конференциясында 25 жастағы ирактық пана іздеуші Хериш Али Абдулла ДНК базасы арқылы анықталып, Мосхаммерді өлтіргенін мойындағанын мәлімдеді. Абдулланың қаржылық қиындыққа тап болған ол кісіге жыныстық қызмет көрсету үшін 2000 евро төлеуден Мосхаммер бас тартқаны хабарланды. Абдулла бұл қылмыс үшін кемінде 15 жылдан өмір бойына бас бостандығынан айырылды.

Мұра

Мосхаммер Карл Лагерфельд, Джил Сандер және Вольфганг Юптан кейін Германияның ең табысты әшекей дизайнерлерінің бірі болды. Одан әрі, ол өзінің қызығын үйсіз адамдарға көмектесуге арнады. Ол жақында Мюнхенде үйсіздерге үй салуды бастаған болатын.

Дауыл

Дейзи, Ирина де Питтакус (20 қыркүйек 1993 – 24 қазан 2006) – Мосхаммердің иті. "Стерн" журналына берген сұхбатында Мосхаммер осы атпен төрт иті болғанын айтты. Йоркшир терьеры Ирина де Питтакус, Жокгримде Кристал Никлис асырауындағы аталық Дракуладан туды. Төрт айлық шағында Мосхаммер осы жануарды сатып алып, "Дейзи" деп ат қойды. Дизайнердің құшағында, әрқашан басына лента тағынып, Дейзи экстравагантты дизайнердің танылған символына айналды және неміс медиасында жиі көрінді. Мосхаммер Дейзиге арнап кітап жазып, веб-сайт жасады. Сондай-ақ ол Moshammer компаниясы шығарған, иттерге арналған күтім өнімдерінің атауы болды. Одан бөлек, дизайнер иттерге арналған киімдер коллекциясын жасады. 2005 жылы ол RTL телеарнасының "Unter uns" сериалында қысқаша рольде ойнады. 2005 жылдың 13-14 қаңтарына қараған түні Дейзи, Мосхаммердің қанына қылыш кіргендегі жалғыз "көзі куәсі" болды деген болжам бар. Кейіннен Мосхаммер өсиетінде Дейзиге Мюнхендегі вилласында өмір бойы тұру құқығы берілгені туралы әңгіме тарады. Оған Мосхаммердің жүргізушісі Андреас Каплан күтім жасайтын болды. Өсиет ашылғанға дейін, Никлис Дейзиді өзіне алуға ұсыныс жасады. Бірақ, ақырында, бұрыннан осы итті бағып келген және өсиетте жомарттықпен ескерілген Каплан оны өз қамқорлығына алды. Дейзи Мюнхенде он үш жасында қайтыс болды. Одан кейін бірнеше сағаттан соң Мюнхендегі крематорийде кремацияланды. Оның күлін саққан урнаны Каплан сақтады.