USS O'Bannon (DD-450) эсминец тарихы: Екінші дүниежүзілік соғыстағы ең көп марапатталған кеме. 17 шайқас жұлдызы, құрмет грамотасы. 1942 жылы құрылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флетчер классы эсминеці
Fletcher class destroyer
USS O'Bannon (DD/DDE 450) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Лейтенант Пресли О'Бэннон (1784–1850) атымен аталатын екінші кемесі, ол Теңіз корпусының «Дернаның батыры» ретінде танымал. О'Бэннон Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ең көп марапатталған эсминеці болды, ол 17 ұрыс жұлдызы мен Президенттік бірлік цитатымен марапатталды.
USS O'Bannon (DD/DDE 450), a , was the second ship of the United States Navy to be named after Lieutenant Presley O'Bannon (1784–1850), the Marine Corps's "hero of Derna". O'Bannon was the US Navy's most decorated destroyer during World War II, earning 17 battle stars and a Presidential Unit Citation.
Құрылыс және іске қосу
О'Бэннон 1941 жылғы 3 наурызда Мэн штатының Бат қаласындағы «Bath Iron Works Corp.» компаниясымен салынды. 1942 жылғы 19 ақпанда лейтенант О'Бэннонның ұрпағы миссис Э. Ф. Кеннедидің спонсорлығымен суға түсірілді. О'Бэннон және оның әпкесі Николас – суға түсірілген алғашқы екі «Флетчер» эсминецтері болды. О'Бэннон 1942 жылғы 26 маусымда Бостонда комиссияға қабылданды.
O'Bannon was laid down by Bath Iron Works Corp. in Bath, Maine on 3 March 1941, and launched 19 February 1942, sponsored by Mrs. E. F. Kennedy, descendant of Lieutenant O'Bannon. O'Bannon and her sister ship Nicholas were the first two Fletchers to be launched. O'Bannon was commissioned at Boston on 26 June 1942.
1942 жыл
О'Бэннон Кариб теңізінде соғысқа қатысу үшін қысқа ғана дайындықтан өтті және 1942 жылдың 29 тамызында Бостоннан Оңтүстік-Батыс Тынық мұхитына аттанды, онда ұзақ және қиын Гуадалканал операциясы басталған еді. Бір жылдан астам уақыт бойы Әскери-теңіз күштері, жаңа кемелер флотқа қосыла бастаған кезде, әлемдік міндеттемелерін орындау үшін Соломон аралдарында үздіксіз шайқасты, тарихтағы ең қатал шайқастардың бірінде жапондықтардан әуе және теңіз бақылауын тартып алып, теңізшілер корпусы мен армияға қолдан келгеннің бәрін жасады, аралдарды сантиметрлеп басып алды. О'Бэннон 21-ші эсминецтер эскадрильясына (DesRon 21) қосылды және осы істе батыл қатысып, Президенттік бірлік марапатына ие болды. Гуадалканал теңіз шайқасының алғашқы кездесуі қысқа, бірақ қызу болды: екі американдық жеңіл крейсер, соның бірінде контр-адмирал Норман Скотт қаза тапты, және төрт эсминец жоғалып кетті, ал екі жапондық эсминец батып, Хиэй өзінің апатқа ұшырауына дайындалды. Бірінші кезекте, жапондықтар кері шегінді, ал Хендерсон аэродромы қираудан құтылды. Бұл жетістіктің маңыздылығын келесі күні Хендерсон авиаторларының аралды нығайтуға тырысқан жеті жау әскерлік көлігін батырып, тағы төртіншісін кері қайтаруы көрсетті. Коммандер Дональд Макдональд су асты кемесінің тым жақын болғанын айтты, сондықтан эсминецтің аспазы оған картоп лақтыра алатынына сенді. Макдональд картоп лақтырылмағанын көп рет мәлімдегенімен, американдық эсминецтің жапондық су асты кемесін картоппен батып кеткені туралы әңгіме бұқаралық ақпарат құралдарында жарияланып, тез арада теңізшілер арасында кеңінен тарады, сондықтан оған бүгінге дейін көптеген адамдар сенеді. Оқиғаға арналған тақта 1970 жылға дейін Мэн теңіз мұражайында қойылған, бірақ кейін жоғалып кеткен. Келесі екі айда О'Бэннон уақытының көп бөлігін Велла шығанағында десантты күзетуге, жапондық әскерлік конвойларын және оларды эскорттаған кемелерді тоқтатуға, сондай-ақ әуе шабуылдарынан қорғануға жұмсады. Сестёрлық эсминецтердің көмегімен, ол бірнеше баржаны, екі су асты кемелерді (Cha 5 және Cha 12), қаруланған қайық пен канонерлік қайықты түрлі патрульдерде батырды. Аймақтағы операциялардың шегі 6 қазан күні Вела-Лавелла шайқасы болды, ол жапондықтардың сол аралдан әскерін эвакуациялау әрекетінен туындады. Селфридж және Шевалье эсминецтерімен бірге О'Бэннон эвакуациялық күшке, яғни тоғыз немесе он эсминец пен кіші қарулы кемелер тобына алғашқы шабуыл жасады. Үш американдық кеме жаудың алты эсминцімен кездесіп, мүмкіндіктерге немқұрайлы қарап, 33 түйін (61 км/сағ) жылдамдықпен торпедаларды ұшырып, атыс ашты. Жапондық "Югумо" эсмингі өртке айналды, бірақ Селфридж мен Шевалье де торпедадан зардап шекті. О'Бэннон соңғысы соққыға ұшыраған кезде Шевальеге жақын болды, ал ең қатаң маневрлер оны әпкесіне соқтығысудан сақтай алмады. Жау үш жаңадан келген американдық эсминецтің қуып жететінін көріп, артқа шегінді, ал О'Бэннон зардап шеккен әпкесін қорғап, Шевальден аман қалғандарды құтқарып алды. О'Бэннон Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін Президенттік бірлік марапатына және 17 шайқас жұлдызына ие болды, бұл оны Екінші дүниежүзілік соғыстың ең марапатталған американдық кемелерінің қатарына қосты. Ол сондай-ақ Корея соғысы кезіндегі қызметі үшін тағы үш шайқас жұлдызын алды.
O'Bannon briefly trained for war in the Caribbean and sailed from Boston on 29 August 1942 for the Southwest Pacific, where the long and arduous Guadalcanal campaign had just begun. For over a year, the Navy—stretched thin to cover its worldwide commitments at a period when new ships were just beginning to join the fleet in any number—was to fight and fight again in the Solomon Islands in one of the most bitterly contested campaigns of history, wresting air and sea control from the Japanese and providing the Marine Corps and the Army with every possible support as they gained ground inch by inch on the myriad islands. Assigned the Destroyer Squadron 21 (DesRon 21), O'Bannon played a valiant part in these endeavors, winning a Presidential Unit Citation. This first engagement of the Naval Battle of Guadalcanal was short but furious; two American light cruisers, in one of which Rear Admiral Norman Scott lost his life, and four destroyers were lost, while two Japanese destroyers were sunk, and Hiei prepared for her doom. Above all, the Japanese were turned back, and Henderson Field was saved from destruction. The importance of this success is illustrated by the fact that the next day, Henderson aviators sank seven enemy troop transports attempting to reinforce the island and turned back four more transports that were destroyed soon after. Commander Donald MacDonald only said that the submarine was so close, the destroyer's cook believed that he could throw a potato at it. Although MacDonald has repeatedly claimed that no potatoes were actually thrown, the story of an American destroyer sinking a Japanese submarine with potatoes was picked up by the media and was so quickly spread throughout navy lore that many still believe it to this day. A plaque commemorating the incident was on display at the Maine Maritime Museum until the 1970s but then went missing. For the next two months, O'Bannon spent most of her time in Vella Gulf, guarding landings, intercepting Japanese troop convoys and their covering escorts, and fighting off air attacks. With the aid of sister destroyers, she sank a number of barges, two submarine chasers (Cha 5 and Cha 12), an armed boat, and a gunboat on various patrols. The climax of operations in the area was the Battle of Vella Lavella on 6 October, brought on by Japanese attempts to evacuate their troops from that island. With the destroyers Selfridge and Chevalier, O'Bannon made the first attack on the evacuation force, a group of nine or ten destroyers and smaller armed craft. The three American ships contacted six enemy destroyers, shrugged at the odds, and raced at 33 knots (61 km/h) to launch torpedoes and open gunfire. The Japanese destroyer Yūgumo was turned into a blazing hulk, but both Selfridge and Chevalier took torpedo hits. O'Bannon was close on Chevaliers stern when the latter was struck, and the most radical maneuvers could not keep her from swinging into her sister's side. The enemy retired with three newly arrived American destroyers in pursuit, while O'Bannon guarded her stricken sisters, rescuing the survivors of Chevalier. O'Bannon received the Presidential Unit Citation and 17 battle stars for World War II service, placing her among the most decorated US ships of World War II. She also received three more battle stars for service during the Korean War.