Кіріспе

Белі Оак, Мэриленд штатындағы бұрынғы АҚШ Әскери-теңіз зертханасы (Naval Ordnance Laboratory, NOL) – Мэриленд штатының Монтгомери округінің Белі Оак аймағында орналасқан мекеме. Қазір ол АҚШ Тамақ және Дәрі-дәрмек басқармасының бас кеңсесі ретінде қолданылады.

Шығу тегі

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің миналық бөлімшесі, кейін Вашингтондағы Әскери-теңіз кеме жасау зауытындағы Миналық зертхана 1918 жылы құрылды, ал алғашқы Жауапты офицер (OIC) 1919 жылдың ақпанында келді, бұл зертхананың басталуын белгіледі. 1929 жылы Миналық зертхана Индиан-Хедтегі Тәжірибелік оқ-дәрі станциясымен біріктіріліп, Әскери-теңіз қару-жарақ зертханасы құрылды. NOL баяу дамыды, және екінші дүниежүзілік соғыстың басында ғана Германияның ұшақтары салған магниттік миналар одақтастарға елеулі қиындықтар туғыза бастады. NOL-дың жұмысының маңыздылығы анықталғанда, Әскери-теңіз кемесінде қажетті зерттеулерді жүргізуге жеткілікті орын жоқ екені де анық болды. 1944 жылы Сильвер-Спринг, Мэриленд штатында, 10903 Нью-Гэмпшир авенюсінде орналасқан орманды жерді сатып алу, жоспарлау және құрылыс жұмыстары басталды. 1945 жылдың басында бір адам Әскери-теңіз күштерінің бір өкіліне жаңа зертхананы сол уақытта салудың қызық екенін айтты: соғыс ғимарат аяқталмас бұрын бітуі мүмкін еді. «Бұл зертхана, – деді Әскери-теңізші, – осы соғыс үшін салынбайды».

Әкімшілік аймағы

Бұл 1960 жылдардағы пошта карточкасы суреті NOL әкімшілік ғимаратын және гольф алаңын Нью-Гэмпшир даңғылынан көрсетіп тұр. FDA пайдалануы үшін жаңартылғаннан кейін де сыртқы түрі көбінесе өзгермеген, негізгі кіреберіс үстінде тасқа қашалған "Naval Ordnance Laboratory" деген жазу сақталған. 1-ден 4-ке дейінгі ғимараттар Нью-Гэмпшир даңғылына ең жақын төртбұрыш түрінде орналасқан. Бұл ғимараттарда әкімшілік және жобалық кеңселер орналасқан. 5-ғимарат 1- және 4-ғимараттармен қиылысып, шаштаразхана мен несиелік кооператив сияқты қосымша қызмет көрсететін дүкендерге ие болған. Ол үлкен асханамен аяқталған. 1940 жылдары Уайт-Ок әлі де егістік жер еді.

100 аймағы

Жалпы 11 ғимарат, кең жер асты туннельдерімен байланысты, әкімшілік және негізгі зертхана кешенінен тұрады, оған коррозия және батарея зерттеуі сияқты көптеген басқа да мамандықтар кірді. 100 аймағындағы Феникс/Казино ғимараты ерекше болды – бұл ғимаратта жүйелер мен компоненттер ядролық қарудың радиациялық әсерін имитациялауға ұшыратылды. "Феникс" атауы, ядролық жарылыстан кейін "күлден қайта тірілген" жүйелерді білдіреді. "Казино" деген ат осы нысанға қаржыландырудағы "кездейсоқтыққа" сілтеме болған сықылды. База жабылғаннан кейін тағы бір әскери мекеме Казино нысанына иелік етеді деп үміттенген, бірақ ол тасталып қалған деп есептеледі.

200 аймағы

Алғашқы техникалық құрылғылар жаңа магниттік аймақта (200 аймағы) орналастырылды. Бұл аймақ ормандардың ортасында болды және 1994 жылы зертхана жабылуына дейін солай қалды. Аймақ магниттік бейтарап болғандықтан таңдалды деп саналады – жерде басқа аймақтарға қарағанда магниттік эксперименттерге кедергі келтіретін темірдің мөлшері аз болды. Ғимараттар ағаштан салынды, шегелердің орнына ағаш тікпелер қолданылды. Ғимараттардың есімдері ерекше болды: Bldg 203 – "Сфералық өріс зертханасы", 204 ғимарат – "Ұзын өріс зертханасы".

400 аймағы

400-ге жуық аймақта бірнеше жел туннелі болған. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, АҚШ әскерлері Германияның Пенеменде қаласында бірнеше ірі жел туннелін тапты. Жел туннельдері бөлшектелді де, АҚШ-қа әкелінді. Олардың бірі NOL-дың серіктес зертханасы, Мэриленд штатының Кардерок қаласындағы Дэвид Тейлордың модельдік бассейніне (DTMB) жіберілді. DTMB сол жел туннелін 1990 жылға дейін пайдаланды, содан кейін ауыр бұзылу салдарынан ол қолданудан шығарылды. 1947 жылы неміс жел туннельдерінің ішіндегі ең үлкені – «Уайт Оук» супердыбыстық жел туннелі орнатылды. «Мах 10 жел туннелі» (1950), «Мах 12 жел туннелі» (1951), «Гипердыбыстық жел туннелі» (1957) және «Гипер жылдамдық жел туннелі» (1972) («Гипер жылдамдық жел туннелінде жүргізілген жұмыстар туралы мақала: Гипер жылдамдық жел туннелі 3000 сынақтан өтті») сияқты бірнеше ұқсас нысандар да болды. АҚШ Әуе күштерінің Арнольд инженерлік даму орталығы (AEDC) қазіргі уақытта (2010 жылы) «Гипер жылдамдық жел туннелі 9» жұмыс істейді. Бұл нысан, жай ғана «9-шы туннель» деп аталады, ыстық, жоғары қысымды азот газын бірнеше 12 метрлік De Laval соплоларының бірі арқылы, сынақ секциясынан өте отырып, төменгі ағындағы вакуумдық сфераға жібереді. Сынақ секциясында Мах сандары 7-ден 16-ға дейін өзгеретін «9-шы туннель» әлемдегі ең жоғары қысымды жел туннелі болып табылады. Ол гипердыбыстық Мах сандары және одан да жоғары жылдамдықтарда нақты ұшу Рейнольдс сандарын қамтамасыз етеді, сынақтардың ұзақтығы шамамен бір секундқа созылады. 400-ші аэробаллистикалық аймақтағы басқа да ғимараттар, соның ішінде бастапқы негізгі жел туннелі ғимараты (415) және 1000 футтық (305 м) гипербаллистикалық полигон қазір (2010 жылы) тасталып, күйреуге беттеп келеді. Олар GSA-ның бұрынғы NOL кампусын Уайт Оук федералдық зерттеу орталығына айналдыру жұмыстары аясында бұзылатын болады. Пенемендедегі түпнұсқа жел туннелінің (1-ші туннель) бір бөлігі «9-шы туннель» ғимаратының вестибюлінде сақталған.

500 аймағы

Бұл аймақта бірнеше ерекше нысандар болды. "Позитивті иондық үдеткіш құрылғысы" сол жерде орналасқан және функционалдық материалдар бөлімінің қуат жүйелері тармағына қарасты, Әскери-теңіз су бетіндегі соғыс орталығы Кардерок бөлімшесіне (Дэвид Тейлор модельді бассейн) берілді. Қазір ол "Тандемді Пеллетрон оң иондық үдеткіш құрылғысы" деп аталады.

600 аймағы

600-үй – Пэйнт Бранчтың шығысындағы алғашқы ғимараттар тобы. Бұл топқа шамамен 25 ғимарат және қосалқы құрылымдар кірді, олар Куэстер жолы бойында орналасқан үш топқа бөлінген. Ерекше нысандар: 611/618 (Соққы сынақ орталығы, 1963/Соққы симуляторы, 1960), онда 1958 жылы NOL-де толық өлшемді қаруды сынау үшін жобаланған 90 футтық (шамамен 27 метрлік) және 26 дюймдік (шамамен 66 сантиметрлік) ауа пулеметі орналасқан.

Кейінгі тарих

НОЛ был намеренно построен в то время в отдаленной местности. Уайт-Ок все еще был сельскохозяйственной землей, и проектировщики не могли предвидеть феноменальный рост пригородов Мэриленда вокруг Вашингтона. Но неуклонное распространение цивилизации привело к тому, что дома и таунхаусы примыкали к забору, окружающему лабораторию. Покупатели домов рядом с «Оружейной лабораторией» ожидали иногда слышать взрывы и иногда были вознаграждены ими. В 1974 году лаборатория была объединена с Военно-морской оружейной лабораторией в Дальгрене, штат Вирджиния, чтобы сформировать Центр военно-морского вооружения, позже переименованный в Центр военно-морских боевых действий. С годами после смены названия все меньше местных жителей понимали характер исследований, проводимых на территории базы. Испытания взрывчатых веществ проводились в укрепленных закрытых испытательных сооружениях, и почти никаких внешних признаков взрывов и других испытаний не достигало границы объекта. Все внезапно изменилось в воскресенье днем, 28 июня 1992 года, около 13:00, когда взорвалось содержимое хранилища взрывчатых веществ в здании 355. Взорвалось примерно 300 единиц хранившихся взрывчатых веществ, разбив окна и зазвенели фарфоровые изделия в близлежащих районах. Хотя хранилище выполнило свою конструктивную цель по ограничению ущерба за пределами объекта (оно было рассчитано на безопасное удержание до 300 единиц), это не расположило к себе лабораторию соседей и, вероятно, способствовало окончательному решению о ее закрытии. Заслуживающее внимания расследовательское исследование Wall Street Journal в 2013 году «Земли отходов: забытое ядерное наследие Америки» доступно по адресу:

http://projects.wsj.com/waste lands/state/MD/

Среди перечисленных объектов в Мэриленде был кампус бывшей военно-морской оружейной лаборатории, которая была внесена ВМС США в список опасных отходов, которые могли содержать радиоактивные материалы, связанные с разработкой ядерного оружия. Его текущий статус указан следующим образом: «Направлено в другое агентство или программу, нет полномочий для очистки в рамках FUSRAP или статус неясен. Департамент энергетики первоначально рассматривал возможность очистки этого объекта в рамках программы восстановления ранее использованных объектов, но установил, что у него нет на это полномочий. Научные исследования и разработки могли включать радиоактивные материалы, поскольку объект был идентифицирован в Списке станций учета 1955 года». Оценка NIOSH 2011 года гласит: «*Национальный институт охраны труда и здоровья. Источник: Отчет об остаточном радиоактивном и бериллиевом загрязнении на объектах работодателей атомного оружия и объектах поставщиков бериллия (август 2011 г.), Приложение A 2. Национальный институт охраны труда и здоровья, как часть федеральной программы по компенсации лицам за ущерб здоровью, причиненный работой в атомной оружейной промышленности, анализирует информацию о множестве объектов по всей стране. Он ищет доказательства того, что объект занимался деятельностью, которая могла подвергнуть работников вредному воздействию радиации, связанной с оружием. Если такая ситуация обнаружена, агентство ищет доказательства того, что объект был должным образом очищен или что риск значительного остаточного загрязнения был низким. Если NIOSH не может найти доказательств ни того, ни другого, он перечисляет объект как имеющий потенциал для такого загрязнения. Однако, по словам представителей агентства, это обозначение не означает, что существует угроза здоровью. Это просто означает, что, исходя из имеющихся данных, NIOSH не может исключить такую угрозу». Примечание WSJ добавляет: «Представитель ВМС заявил, что на объекте работали с радиоактивными материалами и требовалась очистка». http://projects.wsj.com/waste lands/site/311 naval ordnance laboratory/

Базаны қайта реттеу және жабу

1991 жылғы Базаны қайта құру және жабу (BRAC) есебі NOL-дің ауқымын қысқартты және штатты 650 адамға дейін азайтты. BRAC '93 таратуды ұсынды, сондай-ақ Naval Sea Systems Command (NAVSEA) күшін Вирджиния штатындағы Кристалл-Ситидегі жалға алынған ғимараттардан Уайт-Оукқа көшіруді ұсынды. NOL үш қолданыстағы Naval Surface Warfare Center (NSWC) зерттеу-әзірлеме орталығы арасында бөлінді: NSWC Dahlgren қару-жарақ жүйелерін зерттеуді және тиісті қызметкерлерді сақтап қалды. NSWC Indian Head жарылғыш заттарды зерттеуді алды, ал бұрынғы Дэвид Тейлор Модель Бассейні болған NSWC Carderock негізгі зерттеулермен айналысты. NAVSEA-ның көшіру орнын таңдау құқығы болды. Уайт-Оук тоғыз тесікті гольф алаңына, көптеген гектарлық орманға, онда өсімдіктер мен жануарлардың мол түрлері бар, сондай-ақ ыңғайлы қала маңындағы ғимараттарға, кең тұраққа, жақсы жолдарға, сауда орындарына және тұрғын үйлерге ие болды. Вашингтон әскери-теңіз кемесінің жағалауы қаланың құлдырап бара жатқан бөлігінде орналасқандықтан, мұндай артықшылықтар аз болғанымен, NAVSEA осы орнына басымдық берді.

Тамақ және дәрі-дәрмек басқармасы

1995 жылы NSWC жабылды және нысан Жалпы қызметтер басқармасына (GSA) берілді. 1996 жылы нысан White Oak-тағы Федералды зерттеу орталығы (FRC) деп қайта аталды.

Тарихи атаулар

1997 жылы Мэриленд тарихи қоры (Мэриленд штатының тарихи сақтау кеңсесі) NOL/NSWC-нің Ұлттық тарихи орындар тізіміне және Мэриленд тарихи орындарының тізіміне енгізілуге қабілетті екенін анықтады. Монтгомери округінің тарихи сақтау комиссиясы бұрынғы NOL-дің бір бөлігін, атап айтқанда NOL-дің әкімшілік ғимаратын, ту көтеру тірегін және Нью-Гэмпшир даңғылынан ғимаратқа келетін жол бойындағы ашық кеңістікті қарастырды. Бұл тарихи орын 2014 жылдың шілдесінде округтің тарихи сақтаудың бас жоспарына енгізілді.

Жобалар

Екінші дүниежүзілік соғыс артиллериялық жарылғыш қосқышы. Бисманол – темір-марганец қорытпасы (бисмут + марганец + NOL – Әскери-теңіз қару-жарақ зертханасының аббревиатурасы). Нитинол – пішінін өзгертетін никель-титан қорытпасы (никель + титан + NOL – Әскери-теңіз қару-жарақ зертханасының аббревиатурасы). НАСА үшін ғарыш кемесі модельдерін гипер жылдамдық жел тоннелінде сынау. Терфенол D – магнитостриктивті қорытпа. Зевс – басқарылатын зениттік артиллериялық снаряды.