Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының бірлескен оқ-дәрілер командасының нысаны
Facility of the US Army Joint Munitions Command
Хоторн армиялық қоймасы (HWAD) – АҚШ-тың батыс Невада штатындағы Хоторн қаласының жанында орналасқан АҚШ армиясының бірлескен оқ-дәрілер командасының оқ-дәрілерді сақтау қоймасы. Ол Уокер көлінің оңтүстігінде орналасқан. Қойманың ауданы 226 шаршы мильді (шамамен 585 шаршы километр) құрайды және 2427 бекіністе сақтау кеңістігі бар. HWAD – "Әлемдегі ең ірі қойма". Ол үш оқ-дәрілерді сақтау және өндіру аймақтарынан, сондай-ақ командалық штаб, ғимараттар, инженерлік шеберханалар және т.б. орналасқан өнеркәсіптік аймақтан тұрады.
Hawthorne Army Depot (HWAD) is a U. S. Army Joint Munitions Command ammunition storage depot located near the town of Hawthorne in western Nevada in the United States. It is directly south of Walker Lake. The depot covers or 226 sq. mi. and has storage space in 2,427 bunkers. HWAD is the "World's Largest Depot". It is divided into three ammunition storage and production areas, plus an industrial area housing command headquarters, facilities, engineering shops, etc.
Өмірбаян
Хоторн әскери қоймасында ірі қақтығыстың алғашқы 30 күнінен кейін қолданылатын резервтік оқ-дәрілер сақталады. Бейбіт уақытта ол толыққанды штатпен қамтамасыз етілмейді, бірақ қажет болған жағдайда штаттық санды жылдам арттыру үшін шаралар қарастырылған. Депоны үкіметпен жасалған келісім бойынша тәуелсіз мердігер басқарады. Орталықтың мүмкіндіктеріне қару-жарақтарды қолдан шығару, әскери бөлімшелерді шөл жағдайында дайындау, оқ-дәрілерді күрделі жөндеу, сапаны бақылау, ISO стандартындағы интермодалды контейнерлерді күту және жөндеу, полигондық қалдықтарды өңдеу кіреді.
Hawthorne Army Depot stores reserve ammunitions to be used after the first 30 days of a major conflict. It is only partially staffed during peacetime, but provision has been made to rapidly expand staffing as necessary. An independent contractor runs the depot under an agreement with the government. The center's capabilities include demilitarization, desert training for military units, ammunition renovation, quality assurance, ISO intermodal container maintenance/repair, and range scrap processing.
Тарих
Хоторн әскери-теңіз оқ-дәрі қоймасы 1930 жылдың қыркүйегінде құрылды. 1977 жылы ол Кәдімгі оқ-дәрілер үшін бірыңғай менеджердің бөлігі ретінде Армия басқаруына өткен кезде Хоторн армиясының оқ-дәрі зауыты ретінде қайта тағайындалды. 1994 жылы өндірістік миссиясын аяқтап, Хоторн армиясының қоймасына айналды. Қойма Хоторн әскери-теңіз оқ-дәрі қоймасы (NAD) ретінде құрылды. Ол 1926 жылы Нью-Джерсидегі Дания көліндегі әскери-теңіз оқ-дәрі қоймасында болған ірі апаттан кейін құрылды. Апат қойманы толығымен жойып, Пикатинни арсеналы мен айналасындағы елді мекендерге ауыр зақым келтіріп, 21 адамды өлтірді және тағы 53 адамды ауыр жарақаттады. Тек әскери-теңіз флотының ақшалай шығыны 84 миллион долларды құрады, бүгінде 1 миллиард доллардан астам (көбінесе қолданылған жарылғыш заттар). Конгресс жүргізген толыққанды тергеуден кейін, 1928 жылы жетпісінші Конгресс жарылғыш заттарды сақтау жағдайларын бақылау үшін офицерлер кеңесін құруды тапсырды. Жарылысты тергеген тергеу комиссиясы Тынық мұхиты аймағын қамтамасыз ету үшін батыс жағалаудан 1609 шақырым қашықтықтағы шалғай аймақта қойма құруды ұсынды. 1928 жылдың шілдесінде Хоторн NAD құрылысы басталды, ал NAD 1930 жылдың 19 қазанында алғашқы жарылғыш заттарды алды. АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда, қойма соғыс күш-жігерінің басым бөлігі үшін бомбалар, ракеталар мен оқ-дәрілерді жинау ортасы болды. 1945 жылы жұмыспен қамту ең жоғары деңгейге жетіп, 5625 адамды құрады. 1948 жылы NAD әскери-теңіз флотының билігіндегі 327 шаршы миль (847 км²) аумақтың шамамен 104 шаршы милін (269 км²) алып жатты. Кейіннен, артық әскери-теңіз флотының жерлері Жерді басқару бюросына берілді. АҚШ теңіз корпусы NAD-дағы 3000 бункердің қауіпсіздігін қамтамасыз етті. 1930 жылдың қыркүйегінде және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 600 теңізші осы нысанға тағайындалды. 1977 жылы бұл сан 117-ге дейін азайды; қазір қауіпсіздік жеке компаниямен келісімшарт бойынша жүзеге асырылады. NAD-дың миссиясы мен функциялары нысанның тарихы бойына өзгермеді. 1962 жылғы Әскери-теңіз командасы тарихында айтылғандай, миссиясы – «оқ-дәрілерді, жарылғыш заттарды, бір реттік қару-жарақтарды және/немесе қару-жарақ пен техникалық қару-жарақ материалдарын қабылдау, жаңарту, сақтау және шығару, сондай-ақ Әскери-теңіз қару-жарақ бюросының нұсқауы бойынша қосымша міндеттерді орындау» болды. Ол Корея және Вьетнам соғыстары кезінде маңызды оқ-дәрі орталығы ретінде де қызмет етті. Тексерілген және қайта оралған оқ-дәрілерге HAW коды, содан кейін жылдың соңғы екі цифры (мысалы, HAW 50) берілді. 1977 жылы NAD Армияға берілді және Хоторн армиясының оқ-дәрі зауыты (HWAAP) деп аталды. 1980 жылы HWAAP мемлекеттік меншік, мердігерлер басқаратын нысан ретінде қайта тағайындалды. Day & Zimmermann Hawthorne Corporation (DZHC) қазіргі операциялық мердігер (D&Z бәсекеде басқа үш конкурсанттан, атап айтқанда Aerojet Services, Mason & Knight және британдық ICI America компаниясынан, зауытты пайдалану үшін ең төмен бағаны ұсынды, бұл сыйлық 1980 жылдың 5 тамызында жарияланды). 1994 жылы нысан қазіргі Хоторн армиясының қоймасы (HWAD) деген атауға ие болды. 1998–1999 жылдары нысан АҚШ-тың M687 химиялық артиллерия снарядтарын жою және олардан 505 тонна (458 метрикалық тонна) екілік прекурсорлық химиялық заттарды бөлу үшін пайдаланылды. 2005 жылдың мамыр айында нысан 2005 жылғы базаны қайта құру және жабу тізіміне енгізіліп, жабылуы ұсынылды. Алайда, кейіннен база BRAC тізімінен алынып тасталды, негізінен базаның ОЭФ-ке бағытталған теңізшілер корпусының (MWTC), әскери-теңіз және әскери-теңіз күштерінің бөлімшелері үшін дайындыққа қолдау көрсету қабілетіне байланысты. 2013 жылдың 18 наурызында тікелей оқ ату оқуы кезінде мина жарылып, жеті АҚШ теңізшісі қаза тауып, кем дегенде сегіз адам жарақат алды. Оқиға салдарынан Пентагон тергеу аяқталғанша снарядтарды тоқтатты. Тергеуден кейін жарылыс адамның қателігінен болған деп танылды және тыйым алынды. Қазіргі уақытта 4-ші теңіз логистикалық тобының (4-ші MLG) резервтік теңізшілері Хоторн армиясының қоймасында және айналасындағы шөлді аймақтарда жыл сайын оқу-жаттығулар өткізеді.
The Naval Ammunition Depot Hawthorne was established in September 1930. It was redesignated Hawthorne Army Ammunition Plant in 1977 when it transferred to Army control as part of the Single Manager for Conventional Ammunition. In 1994, it ended its production mission and became Hawthorne Army Depot. The depot began its existence as the Hawthorne Naval Ammunition Depot (NAD). It was established after a major disaster occurred at the Lake Denmark Naval Ammunition Depot, in New Jersey, in 1926. The accident virtually destroyed the depot, causing heavy damage to adjacent Picatinny Arsenal and the surrounding communities, killing 21 people, and seriously injuring 53 others. The monetary loss to the Navy alone was $84 million, just over $1 billion today (mostly in consumed explosives). As a result of a full scale Congressional investigation, the seventieth Congress in 1928 directed establishing a Board of Officers to provide oversight of the storage conditions of explosives. A court of inquiry investigating the explosion recommended that a depot be established in a remote area within 1000 mile (1609 km) of the west coast to serve the Pacific area. Construction began on Hawthorne NAD in July 1928, and NAD received its first shipment of high explosives on 19 October 1930. When the United States entered World War II, the Depot became the staging area for bombs, rockets, and ammunition for almost the entire war effort. Employment was at its highest at 5,625 in 1945. By 1948, NAD occupied about 104 square miles (269 km2) of the 327 square miles (847 km2) area under Navy jurisdiction. Subsequently, excess Navy lands were turned over to the Bureau of Land Management. The U. S. Marine Corps provided security for the 3,000 bunkers at NAD. In September 1930, and during World War II, 600 Marines were assigned to the facility. In 1977, that number had been reduced to 117; security is now contracted to a private company. The mission and functions at NAD remained the same throughout the facility's history. The mission, as stated in a 1962 Navy Command History, was to "receive, renovate, maintain, store and issue ammunition, explosives, expendable ordnance items and/or weapons and technical ordnance material and perform additional tasks as directed by the Bureau of Naval Weapons." It also served as an important ammunition center during the Korean and Vietnam Wars with several thousand structures on 236 square miles (611 km2) of land. Stored ammunition that had been examined and repacked was given the code HAW followed by the last two digits of the year (e. g., HAW 50). In 1977, NAD was transferred to the Army and renamed the Hawthorne Army Ammunition Plant (HWAAP). In 1980, HWAAP was redesignated as a government owned contractor operated facility. Day & Zimmermann Hawthorne Corporation (DZHC) is the current operating contractor (D&Z won the competition over three other bidders, namely Aerojet Services, Mason & Knight, and the British owned ICI America, by proposing the lowest price for the plant's operation, the award was announced on 5 August 1980). In 1994, the facility received its current name of the Hawthorne Army Depot (HWAD). In 1998–1999, the facility was used to destroy the U. S. stockpile of M687 chemical artillery shells and separate from them their 505 tons (458 metric tons) of binary precursor chemicals. In May 2005, the facility was included on the 2005 Base Realignment and Closure list, with closure being recommended. However, the depot was subsequently dropped from the BRAC list, primarily due to the base's training capability in support of pre deployment training for OEF bound Marine Corps units (by MWTC), Navy, and Army SOF. On 18 March 2013, seven U. S. Marines were killed, and at least eight were wounded when a mortar exploded during a live fire training exercise. Because of the accident, the Pentagon suspended the shell pending an investigation. Following investigation, the explosion was deemed to have been as a result of human error and the suspension was lifted. Currently, Reserve Marines from the 4th Marine Logistics Group (4th MLG) conduct annual training exercises at the Hawthorne Army Depot as well as surrounding desert areas.
Жергілікті қоғамдастық
Хоторн армиялық депосы Невада штатының Хоторн қалашығын қоршап тұрады, онда оның көптеген қызметкерлері тұрады. Бұл нысан мердігерлік басқаруға берілгенге дейін, ол негізінен мемлекеттік қызметкерлер мен әскери қызметкерлермен жабдылған еді, олар Хоторнға жақын мемлекеттік жерде орналасқан, қазіргі таңда тастап кетілген Бэббит қалашығы және Швейер Драйв деп аталатын әскери тұрғын үйлерде тұрған. Бэббиттегі үйлер дуплекстер ретінде салынған ірі ғимараттардан тұрды. Фермалық конструкциясы барлық ішкі қабырғаларды құрылымын бұзбай алып тастауға мүмкіндік берді. Бэббит жойылғаннан кейін көптеген "Бэббит үйлері" Неваданың ауылдық аймақтарына тарап, түрлі мақсаттарда пайдаланылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі ең қарбалас кезде "Джамбо" лагері деп аталған бұрынғы Азаматтық консервациялық корпус лагерінде және оған іргелес үлкен құрылыс лагерінде қосымша тұрғын үйлер ұсынылды. Жергілікті Алтыншы көше мектебі (ғимараты Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген) халық санының өсуіне байланысты кеңейтілді.
Hawthorne Army Depot surrounds the small town of Hawthorne, Nevada, where most of its employees reside. Before the facility became contractor operated, it was staffed primarily by civil service workers and military personnel, who were housed on government owned property neighboring Hawthorne, including the now abandoned town of Babbitt and military housing known as Schweer Drive. The housing in Babbitt was made up of large buildings created to be duplexes. The system of trusses allowed all interior walls to be removed without compromising their structure. Since the disposal of Babbitt many of these "Babbitt Houses" have found their way throughout rural Nevada, filling several uses. During the peak of operations in World War II, additional housing was provided in a former Civilian Conservation Corps camp christened "Camp Jumbo", and in a large adjoining construction camp. The local Sixth Street School (whose building is listed on the National Register of Historic Places) was expanded to serve the population growth.