Кіріспе

Самуэль Осчин телескопы ('/ɔː//ʃ//ɪ//n/), сондай-ақ Осчин Шмидт деп аталады, Калифорния штатының солтүстік Сан-Диего округінің Паломар обсерваториясындағы Шмидт камерасы. Ол Шмидт түзету тақтасынан және (f/2.5) айнадан тұрады. Бұл құрал тек камера ғана; одан көзбен қарауға мүмкіндік жоқ. Алғашқыда оған шыны фототақталар қолданылды. Фокустық жазықтық қисық болғандықтан, осы тақталарды камераға орнату алдында арнайы құралда алдын ала дайындау қажет болды. Шмидт телескопының құрылысы 1939 жылы басталды және 1948 жылы аяқталды. 1986 жылы оған Самуэль Осчин телескопы деген ат берілді. Оған дейін ол жай ғана Шмидт деп аталды. 1980 жылдардың ортасында түзету тақтасы хроматикалық аберрациясы аз шынымен ауыстырылды, нәтижесінде кең спектрде жоғары сапалы суреттер алынды. 2000-2001 жылдары ол CCD бейнелеу құрылымын пайдалану үшін жаңартылды. Түзету тақтасы жақында кең толқын ұзындығы диапазонында мөлдір болатын шынымен ауыстырылды. Телескоп бастапқыда екі жағына орнатылған екі рефрактор телескопы арқылы қолмен бағытталды. Камера қазір толық автоматтандырылған және қашықтан басқарылады. Жиналған деректер жоғары өнімді сымсыз зерттеу және білім беру желісі (HPWREN) арқылы жіберіледі. Ол негізінен Пасадена қаласынан (Калифорния штаты) бағдарламаланады және басқарылады, обсерваторияның күмбезі ашылып, жабылуын қамтамасыз ету үшін ғана оператор қажет.

CCD камералары

Бірінші орнатылған CCD камерасы Жерге жақын астероидтарды іздеу (NEAT) камерасы болды, онда үш жеке 4k×4k сенсор солтүстік-оңтүстік бағытында орналастырылған, олардың арасында айтарлықтай (1°) аралықтар болды. Жалпы көру бұрышы 3,75 шаршы градусқа тең болды. 2003 жылдан 2007 жылға дейін ол Квазар экваториалды зерттеу тобының камерасына орналастырылды. Ол 112 CCD-ден тұрады, әрқайсысы 2400×600 пикселді (барлығы 161 мегапиксел), 28-ден тұратын төрт бағанға орналастырылған (араларында бос кеңістіктермен), сол кезде астрономиялық камерада қолданылған ең ірі CCD мозаикасы. 2009 жылы орнатылған келесі камера Канада-Франция-Гавайи телескопы үшін бастапқыда салынған 12 288×8 192 пикселдік мозаика (100 мегапиксел) болды. Оның көру бұрышы 7,8 шаршы градусқа тең болды және ол Паломар уақытша фабрикасы үшін пайдаланылды. 2017 жылы телескоп Zwicky Transient Facility-ге ие болды. Бұрынғыларынан айырмашылығы, бұл Oschin телескопының және оның кең көру бұрышының ерекшеліктеріне сәйкес арнайы жасалған, 16×6144×6160 CCD массивінен (606 мегапиксел) және 47 шаршы градус көру бұрышынан тұрады.

Тақталар архиві

Телескопта түсірілген үлкен фотосуреттік шыны пластиналарының шамамен жартысы, барлығы 19 мыңға жуық, 1949 жылдан бері Калифорния технология институтының Робинсон ғимаратының ішкі жертөлесінде жиналып келген. 2002 жылы астроном Жан Мюллер Калтек оптикалық обсерваториясының директоры Ричард Эллиске Осчин телескопының пластина архивін ұйымдастыруға көмектесуге ниет білдірді. Рұқсат алған соң, ол Маунт Уилсон обсерваториясы қауымдастығынан (MWOA) және Лос-Анджелес астрономиялық қоғамынан (LAAS) он бір еріктіні шақырып алды, сосын команда 13 демалыс күнін (мың сағаттан астам) пластиналардың жиынтығын қарап шығуға, оларды қорғаушы қаптамаларға салып, 500-ден астам қорапқа жинап, Паломарға тасымалдады. Барлық еріктілерге Каролин С. Шумейкердің сыйы ретінде астероидтарға олардың есімдері берілді, ал Мюллер Гавайидегі Кек обсерваториясына сапармен марапатталды.

Ашылғандар

2003 жылғы 14 қарашада 90377 Седна және 2005 жылғы 5 қаңтарда "10-шы планета" Эрис ашылды, бұл ашылулар 2003 жылғы 21 қазанда түсірілген суреттерге негізделген. Осчин телескопы 2002 жылғы 12 мамырда, 21 UT уақытында ерекше Ia типіндегі SN 2002cx суперновасын да тапты. Басқа ашылулардың ішінде 90482 Оркус (2004 жылы) және 50000 Кваоар (2002 жылы) бар, екеуі де Нептуннан тыс кеңістіктегі ірі денелер. 2011 жылғы маусымда телескоп Жерден 8 миллиард жарық жылы қашықтықта орналасқан, құрамында сутегі жоқ 6 супернованы тапқаны хабарланды. Бұл қалыпты суперновалардан өзгеше және жұлдыздардың қалыптасуын зерттеуге көмектеседі.