Кіріспе
Американдық философ Норвуд Расселл Хансон (17 тамыз 1924 – 18 сәуір 1967) – американдық ғылым философы. Хансон бақылаудың теориялық тұрғыдан жүктелуі туралы пікірді дамытуда алғашқылардың бірі болды – бақылау тілі мен теория тілі тығыз байланысты, ал тарихи және қазіргі заманғы түсініктер де осылай тығыз байланысты екенін көрсетті. Оның ең маңызды интеллектуалдық қызығушылығы – ашылу логикасын түсіну және дамыту болды.
Norwood Russell Hanson (August 17, 1924 – April 18, 1967) was an American philosopher of science. Hanson was a pioneer in advancing the argument that observation is theory laden — that observation language and theory language are deeply interwoven — and that historical and contemporary comprehension are similarly deeply interwoven. His single most central intellectual concern was the comprehension and development of a logic of discovery.
Ықпал
Хансонның 1958 жылғы «Анықтау үлгілері» еңбегінен кейін Томас Кун 1962 жылғы маңызды «Ғылыми революциялардың құрылымы» еңбегімен жалғасты, ол ғылымның дамуы туралы басым түсініктерге күйреу келтірді – бұл түсініктер логикалық эмпиризмнің қатаң шектеулерінен объективті ғылыми реализмнің қарапайым болжамдарына дейін ауқымды болды. Хансон ғылым тарихын ғылым философиясына енгізуге көшбасшылық етті – сол кезде бұл екі өте әртүрлі сала еді, себебі Хансон біреуін дұрыс зерттеу үшін екіншісін терең түсіну қажет екенін мәлімдеді. Кунның үлесі арқасында Хансонның пәнаралық көзқарасы кеңінен қабылданды. Хансон Кунның парадигмалық өзгеріс моделін тұжырымдамалық тұрғыдан дөңгелек және осылайша жоққа шығаруға келмейтін болғандықтан сынға алды. Сол сияқты, Роберт Нозиктің 1974 жылғы «Анархия, мемлекет және утопия» атты саяси философияға арналған еңбегінде Норвудты «саяси емес нәрселер арқылы саяси саланың түсінігі» негізінде «барлық саяси саланың» түсінігіне қолдау көрсеткенін айтады.
Өмір
Хансон 1924 жылы Нью-Джерси штатының Батыс Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол әйгілі Уильям Ваккьянодан труба үйреніп, Карнеги залында ойнады, бірақ оның музыкалық мансабы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үзіліске ұшырады. Ол АҚШ Жағалау күзет қызметіне қабылданып, кейін АҚШ Теңіз жаяу әскеріне ауысты, онда ол истребитель ұшқышы болып дайындалды, «көктеме ұшқыш» ретінде танымал болды (Алтын қақпа көпірін айналып ұшуымен әйгілі). Ол 452-ші «Скайрейдер» эскадрильясының USS Franklin кемесінде қызмет етті және осы бөлімшеге логотип жасады. 1945 жылдың 19 наурызында Франклин бомбаға түсіп, жартылай қирағанда, оның «Корсар» ұшағы «Биг-Беннен соңғы ұшқан ұшақ» деп сипатталды. 2000 сағаттан астам ұшқаннан кейін ол азаматтық өмірге оралды, G.I. заңнамасы арқылы білім алуға ұмтылды, музыкамен айналысуды жалғастырмады. Ол Чикаго және Колумбия университеттерін бітіріп, 1949 жылы жаңа әйелі Фэймен бірге Фулбрайт стипендиясы бойынша Ұлыбританияға барды. Ол Оксфорд пен Кембридж университеттерінде бірнеше диплом алды және Ұлыбританияда оқыту және жазу ісімен айналысты. Хансон Кембридж доцентінің өмірін тастап, 1957 жылы АҚШ-қа оралды, Индиана университетінде ғылым тарихы мен философиясы кафедрасын құрды – бұл өзінің түріндегі алғашқы кафедра болды, сондай-ақ Нью-Джерси штатының Принстон қаласындағы Жоғары оқу институтында стипендия алды. 1963 жылы Хансон Йель университетіне көшті. Ол сондай-ақ AT-6 Texan оқу ұшағында және кейін Grumman F8F-2 Bearcat ұшағында ұшуды жалғастырды. Оның ерекше стильі мен жеке тарихы, оның ішінде Йель стадионының үстінен жасаған әуе акробатикасы және «Ұшқыш профессор» ретіндегі авиашоулардағы өнері бір буын студенттердің, соның ішінде Джон Керридің назарына ілікті. Йельдегі уақыты кампус саясатының салдарынан қиын болды, ол 1964-1965 жылдарғы Йель университетінің қызмет мерзімі саясаты туралы даудың ортасында қалды («Бернштейн ісі»). Хансон 1967 жылы Нью-Йорк штатының Итака қаласына ұшып бара жатқанда, тығыз тұманға түсіп, қаза тапты. Ол әйелі Фэй және балалары Тревор (1955 ж.т.) мен Лесли (1958 ж.т.) қалды. Оның бай және күрделі өмірі – «Алтын қолғап» боксынан Гомердің «Илиадасына» иллюстрациялар салуға дейін; Харлей Дэвидсонмен саяхаттаудан АҚШ Сенатында куәлік беруге дейін; қиын балалық шақтан бастап көрнекті ғылымға дейін – 42 жасында, аяқталмай қалған он кітабымен, соның ішінде аэродинамикалық теория тарихымен тоқтатылды.