Америкалық барабаншы Аарон Смиттің өмір жолы мен мансабы

Кіріспе

Американдық барабаншы Аарон "The A Train" Смит (3 қыркүйек 1950 жылы туған) – Нэшвиллдегі барабаншы және перкуссияшы, 1970 жылдан бастап бірнеше топтар құрамында және студиялық музыкант ретінде өнер көрді. Смит 1970-ші жылдары Motown жазбаларының бірнеше хиттерінде барабан шалды, соның ішінде The Temptations тобының "Papa Was a Rollin' Stone" әнінде. 1980-ші жылдары ол Romeo Void жаңа толқын тобының және The 77s христиандық альтернативтік рок тобының мүшесі болды.

Тарих

Аррон Смит өзінің мансабын алтыншы сыныпта барабан ойнаудан бастады. Ол кафетерийдегі үстелдерде жаттықты, себебі аспапты ойнамын деген балалар көп болғандықтан. Смит өзінің шабыт көздері ретінде Джеймс Браунды, Арета Франклинді, Stax, RCA, Motown, Ринго Старрды және The Beatles-тің Эд Салливан шоуындағы өнерін атады. "Push, Push" әнін алғаш жазғанда Смитке "көтере алатын барлық гамбургер" төленді. 20 жасында Смит The Temptations тобының "Papa Was a Rollin' Stone" әнін орындады, ол Billboard Hot 100 хит-парадында бірінші орынға шықты. Ән сондай-ақ 15-ші жылдық марапаттау салтанатында екі Грэмми сыйлығын жеңіп алды – біреуі дуэт, топ немесе хордың ең жақсы R&B вокалдық орындаушысы, екіншісі – ең жақсы R&B аспаптық орындаушысы. Формалды түрде Funk Brothers мүшесі болмаса да, ол ырғақ секциясының бір бөлігі ретінде бірнеше Motown альбомдарында олармен бірге өнер көрсетті. Осы жазбалардың ішінде: Sky's the Limit (Temptations 71), Solid Rock (Temptations 71), All Directions (Temptations 72), Face to Face with the Truth (The Undisputed Truth 72), Masterpiece (73), The Temptations in Japan (Temptations 73), Keep on Trucking (Эдди Кендрикс 73), Me and Rock and Roll Are Here to Stay (Дэвид Руффин 74). Ол сондай-ақ Renaissance (Рэй Чарльз 76), Prime Time (Grey And Hanks 80), A Girl In Trouble (Romeo Void 84) сияқты жобалармен жұмыс істеді. Смит 1983 жылдан 1985 жылға дейін прогрессивті рок тобы Vector-дың мүшесі болды. Кейіннен 1987 жылы ол топқа ресми түрде қосылып, The 77s (1987), Sticks and Stones (1990), Eighty Eight (1991), The Seventy Sevens (Pray Naked деп те белгілі – 1992) және Drowning with Land in Sight (1994) альбомдарына қатысты, 1995 жылы топтан шықты. Смит сонымен қатар келесі жазбаларда ойнады: Simple House (Margaret Becker, 1991), Love Life (Charlie Peacock, 1991), Listen (Cindy Morgan, 1996), The Loving Kind (Cindy Morgan, 1998), Brother's Keeper (Rich Mullins, 1995), Hope Is Born Again (Jim Brickman/Point of Grace, 1997), The Jesus Record (Rich Mullins, 1998), Prayers of a Ragamuffin (A Ragamuffin Band, 2000), A Long Way Back (Kim Richey, 2020) және тағы да көптеген музыкалық туындылар. Мансабында Смит көптеген концерттік турларға қатысты, ол жазған әртістермен бірге: Chuck Jackson, The Undisputed Truth, The Temptations, Mirosla Vitous, Club Nouveau, Miroslav Vitous, The 77's, Michael Card, Engelbert Humperdinck, Michael W. Smith, Charlie Peacock, Rich Mullins және Kevin Max. Рок-н-ролл Даңқы залында 2002 жылдың ақпанына дейін көрмеге қойылған Питер Лавингер коллекциясының бөлігі болған Смиттің қол қойылған барабан таяқшалары, оның ерте шабыт көздерінің бірі болған Ринго Старрдың қолданған таяқшаларының жанында орналасқан. Смит үйленген және екі қызы бар.

With a singular focus, Aaron Smith began his career playing drums in marching band during the sixth grade practicing on the cafeteria tables since there were so many kids wanting to play that instrument. Smith has stated that his influences include James Brown, Aretha Franklin, Stax, RCA, Motown, Ringo Starr and the Beatles' appearance on the Ed Sullivan Show. On his first recording session for the song "Push, Push", Smith was paid with "all the hamburgers he could eat". At the age of 20, Smith played drums on The Temptations' recording of "Papa Was a Rollin' Stone" which reached No. 1 on the Billboard Hot 100. The song also won two Grammy Awards at the 15th Annual Awards ceremony one for Best R&B Vocal Performance by a Duo, Group Or Chorus and the other for Best R&B Instrumental Performance. Although not formally a member of the Funk Brothers, he performed with them on several Motown albums as a part of the rhythm section. These records include Sky's the Limit (Temptations 71), Solid Rock (Temptations 71), All Directions (Temptations 72), Face to Face with the Truth (The Undisputed Truth 72), Masterpiece (73), The Temptations in Japan (Temptations 73), Keep on Trucking (Eddie Kendricks 73), Me and Rock and Roll Are Here to Stay (David Ruffin 74). He has also worked on Renaissance (Ray Charles 76), Prime Time (Grey And Hanks 80), A Girl In Trouble (Romeo Void 84). Smith was also a member of the progressive rock group Vector from 1983 through 1985. He later joined the group officially in 1987, taking part in their albums The 77s (1987), Sticks and Stones (1990), Eighty Eight (1991), The Seventy Sevens (also known as Pray Naked 1992), and Drowning with Land in Sight (1994) leaving the group in 1995. Smith has also appeared on the following recordings: Simple House (Margaret Becker, 1991), Love Life (Charlie Peacock, 1991), Listen (Cindy Morgan, 1996), The Loving Kind (Cindy Morgan, 1998), Brother's Keeper (Rich Mullins, 1995), Hope Is Born Again (Jim Brickman/Point of Grace, 1997), The Jesus Record (Rich Mullins, 1998), Prayers of a Ragamuffin (A Ragamuffin Band, 2000), A Long Way Back (Kim Richey, 2020) and many more. In his career, Smith has done many live tours as well with artists he has recorded with: Chuck Jackson, The Undisputed Truth, The Temptations, Mirosla Vitous, Club Nouveau, Miroslav Vitous, The 77's, Michael Card, Engelbert Humperdinck, Michael W. Smith, Charlie Peacock, Rich Mullins and Kevin Max. An autographed pair of Smith's drumsticks, part of the Peter Lavinger collection which was on display in the Main Exhibition Level through Feb. 2002 at the Rock and Roll Hall of Fame, can be found next to a pair of sticks used by Ringo Starr, one of his early influences. Smith is married and has two daughters.