Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Смит пен Дейл – американдық әйгілі водевиль комедиялық дуеті. Олар Джо Смит (17 ақпан 1884 жылы Джозеф Салтцер болып туған, 22 ақпан 1981 жылы қайтыс болған) және Чарли Дейл (6 қыркүйек 1881 жылы Чарльз Маркс болып туған, 16 қараша 1971 жылы қайтыс болған) еді. Олардың екеуі де 19 ғасырдың соңында Нью-Йорк қаласының Төменгі Шығыс бөлігінде өскен. Жасөспірім шағынан бастап, олардың мансабы өмірінің көп бөлігін қамтыды, екеуі жетпістен астам жыл бойы үзбей бірге өнер көрсетті. Бұл дуэт водевиль, радио және кинодағы бірнеше танымал комедиялық актерлердің ішінде, бір ортадан және бір дәуірден шыққандарының бірі болды. Басқа әртістердің арасында Галлахер мен Шен, Джордж Бернс, Эдди Кантор, Джордж Джессел және Маркс ағайындылары бар.
Smith and Dale were a famous American vaudeville comedy duo. They consisted of Joe Smith (born Joseph Sultzer on February 17, 1884February 22, 1981) and Charlie Dale (born Charles Marks on September 6, 1881November 16, 1971), who both grew up in the Lower East Side of New York City at the end of the 19th century. Beginning in their adolescence, their career spanned the majority of their lives, with the two performing together continuously for more than seventy years. The duo were one of several famous comic performers of vaudeville, radio and movies that collectively originated from the same place and era. Other entertainers included Gallagher and Shean, George Burns, Eddie Cantor, George Jessel and the Marx Brothers.
Ерте өмір және еңбек
Солтцер мен Маркс 1898 жылдың күзінде, велосипедпен жүріп, кездейсоқ соқтығысқанда жасөспірімдер болып танысты. Джо Манхэттеннің Оңтүстік-Шығыс бөлігіндегі Элдридж көшесімен солтүстікке қарай велосипед теуіп келе жатқанда, ал Чарли Деланси көшесімен шығысқа қарай велосипед теуіп келе жатқан. Олар кінәлі кім екендігін дауласып жатқанда, велосипедтерді жалға берген дүкен иесі: "Сендер екеуің Вебер мен Филдс сияқты сөйлейсіңдер" деді. Смит пен Дейл төртеудің қалдырған жерінен бастап, Бродвей мен водевильде ойнады (оның ішінде сахналық өнердің ең жоғары деңгейі саналатын "Палас" театрында), сонымен қатар кинодағы мансаптарын бастады. Екеуі де қалың еврей диалектін қолданды, Смит терең, көңілсіз дауыспен, ал Дейл жоғары, жалбаушы тенормен сөйледі.
Sultzer and Marks met as teenagers in the fall of 1898, when they accidentally ran into each other while cycling. Joe was cycling north on Eldridge Street on Manhattan's Lower East Side, while Charlie was cycling east on Delancey. As they argued over whose fault it was, the shopkeeper who rented the bikes, said: “You two sound like Weber and Fields.” Smith and Dale took up where the foursome left off, playing Broadway and vaudeville (including the Palace Theatre, considered the pinnacle of stage venues) while also beginning their movie career. Both used a heavy Jewish dialect, with Smith speaking in a deep, pessimistic voice and Dale in a high, wheedling tenor.
Басқа киноларда
Смит пен Дейл 1920-ші жылдардың аяғында, дыбысты фильмдер пайда болған кезде бірнеше қысқа комедиялық фильмдер түсірді. Олардың комедиясы сөздік өзара әрекеттесуге және уақытына негізделген, және олар әдетте өздерінің әрекеттерін баяу өзгертті. Нәтижесінде олардың материалдары қысқаметражды фильмдер арқылы тез таусылып, олар ешқашан үлкен кино жұлдыздары бола алмады. Олардың өнерін "Нью-Йорк жүрегі" (1932) көркем фильмінде көруге болады. Дэвид Фридманның сахналық табысына негізделген Mendel, Inc., олар әрдайым алға-артқа таласып, кәсіби үйлестірушілерді ойнайды. Олар Paramount Pictures және Vitaphone қысқа сюжеттеріндегі кейбір эскиздерін де қарап шықты. Олардың "өрт сөндірушілер" скетшісі, онда Джо мен Чарли жалкоы өрт сөндірушілер, олар біреу өрт туралы хабарлағанда елеусіз қалады, "Жалған дабыл өрт компаниясы" (1929) және "Өрт сөндіру үйіндегі көңіл көтеру" (1936) ретінде түсірілді. Тағы бір әдеттегі "Цыган Ұлттық Банкі" болды, онда түнгі банкир Джоны болашақ салымшы Чарли сұрап жатыр; бұл вадевилл ревю қысқаша Витафондық диверсияларға (1937) енгізілді. 1938 жылы Смит пен Дейл Колумбия Пикчерс үшін екі роликті комедияда ойнаған, екеуін де комедиан Чарли Чейз түсірген және режиссерлік еткен: "А Nag in the Bag" (олар мейрамханада диск жүргізеді және ат жарысына құмар ойындар ойнайды) және "Бейнедегі бүлік" (олар демалу үшін көлеңкелі санаторийге барады). Смит пен Дейл Колумбияның жылдам форматына таңқаларлықтай жақсы бейімделді, бірақ олар студия үшін басқа фильмдер жасамады; атқарушы продюсер Жюль Уайт олардың диалектілік шеберлігін ойламады және келісімшартын жаңартпады. Смит пен Дейл 1941 жылы үш Soundies жасады. Бұл үш минуттық фильмдер "фильмдік джукбокстарда" ойнатылды. Саундбидің барлық музыкалық саясатына сирек кездесетін ерекшелік ретінде Смит пен Дейл сөйлеу комедиялық реттілік жасады. Лорел мен Харди, тағы бір құрметті комедиялық команда, Техниколор мюзиклінде "Бродвейге екі билет" (1951) қойылымына қатысуға жоспарланған, бірақ жоспарлау мәселесі оларды кері қайтуға мәжбүр етті. Олардың орнына Смит пен Дейл, Лео мен Гарри, Palace Deli иелері ретінде пайда болды. Аэвон комедиялық төртеуінің ресторан скетшісіне қайта оралып, Смит пен Дейл бір-бірін үздіксіз сыпырып, өздерінің қожайындарына қызмет етеді. Диалог сценарийдің кейіпкерінен өте алыс және фильмдегі басқа алмасулармен салыстырғанда өте ұзақ, сондықтан Смит пен Дейлге сценарийге өз материалдарын енгізуге рұқсат етілгеніне күмән жоқ.
Smith and Dale made several short comedy movies in the late 1920s when sound movies came in. Their comedy relied on verbal interplay and timing, and they typically made changes to their act slowly. As a consequence, their material quickly was exhausted by the medium of the short film, and they never became big movie stars. Their act can be seen (to excellent advantage) in the feature movie The Heart of New York (1932). Based on David Freedman's stage success Mendel, Inc., they play a pair of professional matchmakers, constantly bickering back and forth. They also ran through some of their sketches in Paramount Pictures and Vitaphone short subjects. Their "firemen" sketch, in which Joe and Charlie are lazy firemen who hardly pay attention when someone reports a fire, was filmed as The False Alarm Fire Co. !1929) and again as Fun in a Fire House (1936). Another routine was "The Gypsy National Bank," in which fly by night banker Joe is questioned by prospective depositor Charlie; this was included in the vaudeville revue short Vitaphone Diversions (1937). In 1938, Smith and Dale starred in a pair of two reel comedies for Columbia Pictures, both produced and directed by comedian Charley Chase: A Nag in the Bag (they operate a drive in restaurant and gamble on a horse race) and Mutiny on the Body (they visit a shady sanitarium for a rest cure). Smith and Dale adapted surprisingly well to Columbia's fast paced format, but they made no other movies for the studio; executive producer Jules White didn't care for their dialect shtick and didn't renew their contract. Smith and Dale also made three Soundies in 1941. These were three minute films that played in coin operated "movie jukeboxes." In a rare exception to Soundies' all musical policy, Smith and Dale did spoken comedy routines. Laurel and Hardy, another venerable comedy team, were scheduled to appear in the Technicolor musical Two Tickets to Broadway (1951), but scheduling problems forced them to withdraw. They were replaced by Smith and Dale, appearing as Leo and Harry, the proprietors of the Palace Deli. In a throwback to the Avon Comedy Four's restaurant sketch, Smith and Dale rib each other continuously as they serve their patrons. The dialogue is so out of character with the script, and so long in comparison to other exchanges in the movie, that there can be no doubt that Smith and Dale were allowed to insert their own material into the script.
Ұзақ өмір сүру
Смит пен Дейл сахна, радио, түнгі клубтар, кино және теледидар өндірістерінде команда ретінде жұмыс істеуді жалғастырды. Олар Нью-Йорктегі "Кавалькада жұлдыздары" (тікелей эфирде "өрт сөндірушілер" эскизін орындап, Арт Карни өрттен зардап шеккен адам рөлінде) және 1956 жылдың 2 қыркүйегінде Луис Най өрттен зардап шеккен адам рөлінде "Стив Аллен шоуында" жиі қонақ болды. Олар "Эд Салливан шоуында" да өнер көрсетті. Смит пен Дейл 1960 жылдары да өнер көрсетті, соның ішінде Нью-Йорктегі Доннелл кітапхана орталығында. Шоу-бизнес тарихындағы ең ұзаққа созылған серіктестік ретінде танылған бұл одақ Чарли Дейлдің 89 жасында 1971 жылдың 16 қарашасында қайтыс болғанға дейін сақталды. Смит 1981 жылдың 22 ақпанында 97 жасында қайтыс болғанға дейін, көбінесе теледидардағы ситкомдарда эпизодтық рөлдерде өнер көрсетуді жалғастырды. Өмірінің соңында екеуі де Нью-Джерси штатының Энглвуд қаласындағы Лилиан Бут актерлер үйіне орналасты, бұл театр индустриясына өмірінің көп бөлігін арнағандарға арналған көмекші тұрғын үй және күтім қызметтері. Смит пен Дейл бір зиратта, ортақ қабір тасымен жерленген. Қабір тасында үш адамның есімі жазылған: Дейл, оның әйелі Молли және жесір Смит. Смит тек "Джо Смит" деген сахналық атымен танылса, оның серіктесі "Чарльз Дейл Маркс" деп, ал Дейлдің әйелі "Молли Дейл Маркс" деп тіркелген. Тастың үстіңгі жағында ірі әріптермен "Смит & Дейл" деп жазылған, ал Смит оған "Booked Solid" деген сөздерді қосты.
Smith and Dale continued working as a team in stage, radio, nightclub, film, and television productions. They were frequent guests on New York based variety shows like Cavalcade of Stars (doing the "firemen" sketch on live television, with Art Carney as the frantic fire victim) and "The Steve Allen Show" of September 2, 1956 with Louis Nye as the fire victim. They also played The Ed Sullivan Show. Smith and Dale still performed in the 1960s, including an appearance at New York's Donnell Library Center. The partnership, known among entertainers as the longest in show business history, endured until Charlie Dale's death at age 89, on November 16, 1971. Smith continued to perform, mainly in guest appearances on television sitcoms, until his death on February 22, 1981, at the age of 97. Late in their lives, both men wound up in the Lillian Booth Actors Home in Englewood, New Jersey, an assisted living and nursing care facility available to those who have dedicated the major portion of their professional lives to the theatrical industry. Smith and Dale are buried in the same cemetery plot, with a common headstone. The gravestone notes the name of the three people buried there, Dale and his wife Mollie and the widowed Smith. Smith is identified only by his show business name of Joe Smith, and his partner is listed as Charles Dale Marks, and Dale's wife is listed as Mollie Dale Marks. The larger printing higher on the stone states "Smith & Dale", to which Smith added the words "Booked Solid".
Смит пен Дейлге негізделген шығармалар
Нил Саймонның "The Sunshine Boys" пьесасы мен фильміндегі комедиялық дуэттің ұзақ өмір сүруі Смит пен Дейлден шабыт алған деп есептеледі. Дуеттің ұдайы дауласуы варьете комиктері Галлагер мен Шиэннің өнерінен алынған. Гордон Лиштің "Экстраваганза: Анекдоттар жинағы" (G. P. Putnam's Sons, 1989) – Смит пен Дейлдің қойылымдарынан шабыттанған авангардтық роман.
The longevity of the comedy team in Neil Simon's play and film The Sunshine Boys is said to be inspired by Smith and Dale. The bickering nature of the team was said to be inspired by the vaudeville comics Gallagher and Shean. Gordon Lish's Extravaganza: A Joke Book (G. P. Putnam's Sons, 1989) is an avant garde novel inspired by Smith and Dale's act.