Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орталық Лондон ауданы
District of Central London
Финсбери – Орталық Лондонның ауданы, Лондонның Ислингтон округінің оңтүстік-шығыс бөлігін құрайды. Ол Лондон Ситимен шектес. Финсбери иелігі алғаш рет 1231 жылы Vinisbir деп тіркелген және "Финн есімді адамның иелігі" деген мағынаны білдіреді. Финсбери Лондон қабырғасындағы Крипплгейттің (кейін Мургейт құрылысының) сыртында жатқан. Сол кезде осы иеліктің көп бөлігі "қаланың солтүстік қабырғасына жуық үлкен батпақ жердің" бір бөлігі болды. Финсбери екі ірі әкімшілік аймаққа өз атын берді: 17 ғасырдан 1900 жылға дейін Миддлсекстің Оссолстон жүзіндегі Финсбери бөлімі, ал 1900 жылдан 1965 жылға дейін Финсберидің метрополитендік округі. Метрополитендік округке Финсбери (сондай-ақ Сент-Люк деп те аталады) және Клеркенвелл кірді. Бұл аймақты шамамен 3 миль (5 км) солтүстікке орналасқан Finsbury Park атты қоғамдық кеңістікпен шатастырмау керек, ол өзінің атын айналасындағы негізінен тұрғын үйлерден тұратын ауданға берген.
Finsbury is a district of Central London, forming the southeastern part of the London Borough of Islington. It borders the City of London. The Manor of Finsbury is first recorded as Vinisbir (1231) and means "manor of a man called Finn". Finsbury lay just outside Cripplegate (and on its later construction, Moorgate) in London Wall. At that time, much of the manor was part of the "great fen which washed against the northern wall of the City". Finsbury gave its name to two larger administrative areas: the Finsbury Division of the Ossulstone Hundred of Middlesex, from the 17th century until 1900, and from 1900 to 1965 the Metropolitan Borough of Finsbury. The Metropolitan Borough included Finsbury (also known as St Luke's) and Clerkenwell. The area should not be confused with Finsbury Park, a public space roughly 3 mile (5 km) to the north, which gives its name to its surrounding mainly residential area.
География
Бұл аймақ Лондон қаласының тікелей солтүстігінде жатыр және шамамен Лондонның Ислингтон ауданының Госвелл-роудтың шығысы мен Сити-роудтың оңтүстігіндегі бөлігімен сәйкес келеді. Оған сонымен қатар Сити-роуд бассейніне шоғырланған Сити-роудтың солтүстігіндегі шағын аумақ кіреді. Лондон қаласының Коулман-стрит бөлімінің бұрынғы қала қабырғаларының сыртында қалған бөліктері (қазір көбінесе Финсбери циркімен жабылған) тарихи тұрғыдан Финсбери иелігінің бір бөлігі болды және кейде осы аймақтың құрамы ретінде сипатталады. Финсбери қалалық әкімдігі мен Финсбери иелігі Клеркенвеллде, одан батысқа қарай орналасқан және бұрынғы Финсбери ауданының атымен аталады, ол Финсбери мен Клеркенвеллдің екеуін де қамтыды.
The area lies immediately north of the City of London, and approximates to the part of the London Borough of Islington east of Goswell Road and south of City Road. It also includes a small area north of City Road, focused on the City Road Basin. The parts of the City of London's Coleman Street Ward that lie outside the line of the former City walls (now mostly covered by Finsbury Circus) were historically part of the Manor of Finsbury and still sometimes described as part of the area. Finsbury Town Hall and the Finsbury Estate lie further west, in Clerkenwell and are named after the former borough of Finsbury which included both Finsbury and Clerkenwell.
Криплгейттің сокиі
Крипплгейт согы Крипплгейт пен Альдерскейттің сыртындағы жер иелігі болды. Ол (кем дегенде ішінара) шығыс жағынан Уолбрукпен шектесіп, кейіннен Алдерскейтсіз және Сент-Джайлз приходтарының (оның ішінде Крипплгейтсіз, Коулман-стрит-Уордтың қабырғаның солтүстігіндегі бөлігі және Финсбери елордасы) деп аталатын аумақтарды қамтыды. Сок 1068 жылы Вильгельм Жеңімпаз ата-анасының жаны үшін дұға ету үшін Сент-Мартин Ле-Гранға берді. Бұл жер иелігі Лондон епархиясының 7 ғасырда құрылған кезінен де ертерек болуы мүмкін деп есептеледі. Алдерскейтсіз Сент-Ботольф және Крипплгейтсіз Сент-Джайлз шіркеулері он екінші ғасырдың алғашқы онжылдықтарында (мүмкін, Бақытты естелік Матильданың қолдауымен) салынған сияқты, және сол уақытқа дейін қабырғаның солтүстігінде даму өте аз болды, тіпті болмады деуге болады. Сент-Мартиннің Сокқа құқығын 1140 жылы императрица Матильда (Бақытты естелік Матильданың қызы) растады. Сент-Мартинге сол аймақта қоқыс тастауды болдырмау үшін жерді қоршауға рұқсат берілді, бірақ императрицаның басты ниеті солтүстік қала маңында жоспарлы дамуды ілгерілету болды деп саналады. Кейіннен Редкросс көшесі, Уайткросс көшесі, Груб көшесі, Фор көшесі, Мур-Лейн, Чисвелл көшесі және басқа да көшелердің салынуы тіркелді.
The Soke of Cripplegate was a landholding outside Cripplegate and Aldersgate. Bordered (in part at least) by the Walbrook to the east, it covered the areas subsequently known as Aldersgate Without and the parish of St Giles without Cripplegate (which included Cripplegate Without, the part of Coleman Street Ward north of the wall and the Manor of Finsbury). The Soke was granted to St. Martin's Le Grand by William the Conqueror in 1068, in exchange for prayers for the souls of his parents. It is thought the estate may be much older dating back to the establishment of the Diocese of London in the 7th century. The churches of St Botolph without Aldersgate and St Giles without Cripplegate appear to have been built in the early decades of the twelfth century (possibly under the aegis of Matilda of Blessed Memory) and there was very little, if any, development north of the wall before that time. St Martins rights to the Soke were confirmed by the Empress Matilda (daughter of Matilda of Blessed Memory) around 1140. St Martins was permitted to enclose land there to prevent rubbish dumping in the area, but it is thought the Empress' principle intention was to promote planned development of a northern suburb. The development of streets such as Redcross Street, Whitecross Street, Grub Street, Fore Street, Moor Lane, Chiswell Street and others were subsequently recorded.
Елді мекендер мен приходтар
Сок территориясы мен құқықтары кейінгі әкімшілік және шіркеулік бірліктерге қалай айналғаны толыққанды түсініксіз. Сок аумағына екі приход қызмет көрсетті: Алдерсгейтсіз Сент-Ботольфтың кішкентай приходы Алдерсгейттен тыс қалалық Алдерсгейт бөлігіне, ал Крипплгейттен тыс Сент-Джайлс приходы Крипплгейттен тыс қалалық және Финсбери иелігіне қызмет етті. 17 ғасырда Литтл және Лоуэр Мурфилдс, бұрын Финсбери иелігінде және Сент-Джайлс приходында болған, Лондон қаласының Коулман-стрит ауданына (сондай-ақ діни мақсаттар үшін Сент-Стивен Коулман-стрит приходына) берілді. Бұл Коулман-стрит ауданының да қаладан тыс жері бар екенін білдірді. 12 ғасырдың ортасынан бастап Финсбери иелігі Сент-Пол соборына тиесілі болды және пребендарлық иелік ретінде басқарылды, осы арқылы канон сияқты дін қызметкерін немесе мекемені қолдау үшін пребенд (ақша немесе тауар түріндегі стипендия) берілді. Ұзақ жылдар бойы пребендарлық табыс жақын орналасқан Шордичтегі Холивелл монастырына түсті, сондықтан иелік Халливелл және Финсбери пребендысы деп аталды, бірақ монастырьдің өзі пребендарлық иелікке іргелес болған жоқ және оның құрамына кірген жоқ. Финсбери пребендарлық иелігі 1315 жылдан бастап Лондонның Лорд-мэріне жалға берілді, сол себепті мэрлердің ресми атауы Лондонның мэрі және Финсбери лорды болды. Мэрдің резиденциясы, Финсбери соты, Чисвелл көшесі мен Финсбери жолының қиылысында орналасқан. Осылайша, Сент-Джайлс приходының, Крипплгейттен тыс бөлігі, қаланың бір бөлігі болды және «Бостандық» деп аталды, оны қала әкімі қаланың бір бөлігі ретінде немесе оның тәуелділігі ретінде басқарды. Қалған бөлігі, Финсбери иелігі, сондай-ақ «Иелік» деп белгілі болды, онда мэрдің лауазымы жалға алушы болды, бірақ Финсбери иелігінің лорды деген атаққа ие болды. Басқа мәліметтерге сәйкес, иелік кейінірек Лорд-мэрлерге берілген, Ричард II оны 1381 жылы Смитфилдте мэр Уильям Уолворттың Уот Тайлерді өлтіргені үшін мақтау ретінде тапсырған. 1733 жылы жергілікті халықтың өсуіне байланысты Крипплгейттен тыс Сент-Джайлстың бөлігі, бұрын Финсбери иелігі болған аумақ, дербес приходқа айналдырылды, ол шіркеудің атымен Сент-Люк деп аталды.
It is not entirely clear how the territory and rights of the Soke evolved into the subsequent administrative and ecclesiastical units. The area covered by the Soke was served by two parishes; the little parish of St Botolph without Aldersgate served the extramural City Ward of Aldersgate Without, while the parish of St Giles without Cripplegate served the extramural City Ward of Cripplegate Without and the Manor (estate) of Finsbury. In the 17th century, Little and Lower Moorfields, previously in the Manor of Finsbury and Parish of St Giles, was transferred to the Coleman Street Ward of the City of London (and also to the parish of St Stephen Coleman Street for religious purposes). This meant that Coleman Street Ward also possessed an extramural area. From mid 12th century the Manor of Finsbury was owned by St Paul's cathedral and managed as a Prebendary Manor to provide a prebend (a stipend of money or goods) to support an ecclesiastic person such as a canon, or an institution. For a long time the prebendary income went to Holywell Priory in nearby Shoreditch, so the estate became known as the Prebend of Halliwell and Finsbury, though the Priory itself did not lie adjacent to the prebendary manor or form part of it. The prebendary manor of Finsbury was, from 1315, leased by the Lord Mayor of London, so that after that the formal title of the Mayors has been Mayor of London and Lord of Finsbury. The mayoral manor house, Finsbury Court, lay on the junction of Chiswell Street and Finsbury Pavement. In this way the part of St Giles parish, Cripplegate Without, that was part of the city was also known as The Freedom and governed by the Mayor as a part of, or a dependency of the city. The remaining part, The Manor of Finsbury, was also known as The Lordship, where the Mayor's position was that of a lessee, albeit with the title Lord of the Manor of Finsbury. Other accounts suggest the Manor passed to the Lord Mayors later, being made over their use by Richard II, in gratitude for the killing of Wat Tyler by Mayor William Walworth at Smithfield in 1381. In 1733, the growth of the local population, led to the part of St Giles without Cripplegate outside the city, the area which had been the Manor of Finsbury, being made an independent parish, known as St Luke's, after the parish church.
Соңғы әкімшілік және өкілдік
Сент-Джайлз приходінің қала сыртындағы бөліктері (бастапқыда Финсбери меншігі, кейіннен Сент-Люк прихоты ретінде ұйымдастырылды) Миддлсекстегі Оссолстон жүзінің құрамына кірді. 17 ғасырда халық санының артуы осы бірлікті тиімсіз етті, сондықтан ол қабырғалардың солтүстігіне бөлінді, бұл аймақ бұрын жүз басқарған міндеттерді жүзеге асырған жаңа Финсбери бөлімшесінің бөлігіне айналды. Приход деңгейіндегі мекемелер кедейлер заңын және діни мәселелерді басқаруды жалғастырды. 1832 жылы Финсбери парламенттік округі құрылды, ол аймақты парламентте өкілдік ету үшін жасалды. Бұл аймақ шамамен Финсбери бөлімшесімен сәйкес келді, бірақ сонымен қатар Батыс Лондоның бір бөлігін де қамтыды. 1857 жылы Финсбери паркі солтүстікке қарай үш шақырымдай жерде, осы парламенттік округ тұрғындарының демалуы үшін ашылды. 1965 жылы аймақ Ислингтонмен бірігіп, жаңа Лондонның Ислингтон ауданын құрды, алайда Финсбери циркі Лондон қаласының құрамында қалды.
The parts of the parish of St Giles outside of the city (originally the Manor of Finsbury, later organised as the Parish of St Luke) were part of the Hundred of Ossulstone in Middlesex. By the 17th century, population growth made this unit inefficient, so it was sub divided with the area north of the walls becoming part of a new Finsbury Division which handled the responsibilities previously managed by the Hundred. Parish level institutions continued to manage the Poor Law and ecclesiastical matters. In 1832 the parliamentary borough of Finsbury was created to represent the area in parliament. This area loosely approximated to the Finsbury division, but also included parts of west London. In 1857 Finsbury Park was opened some three miles north, for the enjoyment of the residents of this parliamentary borough. In 1965 the area merged with Islington to form the new London Borough of Islington, though Finsbury Circus remains part of the City of London.
Өсу
1511 жылы Лондон қабырғасының жанындағы Мургейт есігінің салынуына қарамастан, қаланың дамуы баяу болды. 1665 жылы осы аймақта Бунхилл Филдс зираты ашылды. Финсбери даласында құрылыс 17 ғасырдың соңында басталды. Әулие Луканның приход шіркеуі 1732–33 жылдары салынды, ал 1765 жылы Сити-роудтың салынуы дамуды жеделдетті. 18 ғасырдың соңында Финсбери алаңы орталық болған тұрғын үйлерден тұратын маңы салынды. Литтл және Лоуэр Мурфилдс 1815 жылдан кейін Финсбери циркі салынғанға дейін ашық болып қалды.
Urbanisation was slow, despite the building of a new gate in the adjacent London Wall, Moorgate, in 1511. In 1665 the Bunhill Fields burial ground was opened in the area. Building on Finsbury Fields began in the late 17th century. The parish church of St Luke's was built in 1732–33, development was accelerated by the building of the City Road in 1765, and at the end of the 18th century a residential suburb was built with its centre at Finsbury Square. Little and Lower Moorfields remained open until Finsbury Circus was developed after 1815.
Әскери тарих
1641 жылы Құрметті артиллерия компаниясы Финсбериге көшіп келді және әлі күнге дейін сол жерде орналасқан. Екінші Бур соғысы кезінде құрылған Лондон қаласының атты әскерлерінің штаб-пәтері Финсбери алаңында болды. 1862 жылы Финсбери өз атын ерікті жаяу әскер бөліміне – Финсбери мылтықтарына берді, ол Финсбери және Клеркенвеллде сарбаз жинап, бірнеше соғыста көзге түсті.
In 1641 the Honourable Artillery Company moved to Finsbury, where it still remains. The City of London Yeomanry, founded at the time of the Second Boer War, made its headquarters in Finsbury Square. In 1862 Finsbury gave its name to a volunteer infantry unit — the Finsbury Rifles, which recruited in both Finsbury and Clerkenwell, and saw distinguished service in several conflicts.