Кіріспе

Британдық химик және геолог сэр Льюис Ли Фермор, OBE, FRS (18 қыркүйек 1880 – 24 мамыр 1954), британдық химик және геолог, Үндістан Ұлттық Ғылым академиясының тұңғыш президенті және Үндістан Геологиялық қызметінің директоры (1930–1935) болды. Оның ұлы – жазушы және саяхатшы сэр Патрик Ли Фермор.

Ерте өмір

Фермор Лондонның оңтүстігіндегі Пекхэмде, Льюис Фермор мен Марияның (құрметті аты Джеймс) алты баласының үлкені болып дүниеге келді; оның екінші есімі әкесінің ең жақсы досының құрметіне қойылған. Әкесі Лондон бірлескен акционерлік банкінде (1917 жылы Мидленд банкі сатып алған) кеңсе қызметкері болды; денсаулығының нашарлауына байланысты ерте зейнетке шығуы отбасын қаржылық қиындыққа салды, ал кейін табельдер жасау бизнесін ашуға жасаған тырысы көп табыс әкелмеді. Льюис Ли Фермор Камбервеллдегі Уилсон атындағы гимназияда оқыды және Корольдік кен мектебінде металлургияны зерттеді, екеуінде де стипендия алды, сондай-ақ геологиядан Мёрчисон медалін жеңіп алды, онда 1907 жылы бакалавр, ал 1909 жылы ғылым докторы дәрежесін алды.

Мансап

Фермор бастапқыда металлургиядағы мансабын жалғастыруға қызығушылық танытқан, бірақ оның профессоры Джон Уэсли Джадд оны Үндістанның геологиялық қызметіне өтініш беруге көндірді. Сұхбатты зейнеткерлікке шыққан В. Т. Бланфорд жүргізді, және ол геология емес, химиядағы біліміне қарамастан таңдалды. Бланфорд оның тәжірибесі кристаллдық археялық тау жыныстарын зерттеу үшін пайдалы болуы мүмкін деп ойлаған, және шындығында Фермор кейіннен петрология саласында көп жұмыс істеді. 1910 жылы ашылған ферморит минералы оның құрметіне аталған. Ол 1910 жылы Үндістанның геологиялық қызметінің бастығы болды және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Үндістан теміржол басқармасы мен Үндістан оқ-дәрі басқармасындағы қызметі үшін OBE орденімен марапатталды. 1921 жылы ол 1913 жылы жарияланған мақаласы үшін Лондон геологиялық қоғамының Бигсби медалін алды, онда гранатты геологиялық барометр ретінде пайдалану, тау жыныстарының қандай қысымға ұшырағанын анықтау туралы жазылған. Ол Үндістанның тау-кен және геологиялық институтының негізін қалаушы мүшесі және 1922 жылы оның президенті болды. Бірнеше рет міндетін атқарушы директор болғаннан кейін, ол 1932 жылдан 1935 жылға дейін Үндістанның геологиялық қызметінің директоры болды. 1930 жылдан 1935 жылға дейін Үндістан мұражайының қамқоршысы, 1933 жылы Үндістан ғылым конгресінің 20-шы сессиясының президенті, 1934 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болды, ал 1935 жылы Үндістан үкіметі оны рыцарь атағына ие етті. Ол 1933 жылдан 1936 жылға дейін Бенгалияның Азия қоғамының президенті және 1935 жылы Үндістанның Ұлттық ғылым институтының алғашқы сайланған президенті болды. 1935 жылы Үндістанның геологиялық қызметінің директоры қызметінен зейнетке шыққаннан кейін ол 1939 жылға дейін негізінен Үндістанда тұрып, жұмыс істеді, сондай-ақ Кения мен Оңтүстік Африкаға сапарлады. Ол ғылыми қоғамдарға үлес қосуын жалғастырды, сонымен қатар жеке кәсіпорындарға геологиялық кеңесші ретінде жұмыс істеді. Ол 1945 жылы Бристоль табиғаттанушылар қоғамының президенті, ал 1945 жылдан 1947 жылға дейін Лондон геологиялық қоғамының вице-президенті болды.

Жеке өмір

Фермор 1909 жылы өзінен он жас кіші Мюриэл Айлин (немесе Эйлин) Амблерге үйленді. Оның әкесінің әкесі Наполеон I HMS Bellerophon кемесіне бағынған кезде, (Уильям) Джеймс Амблер қатардағы офицер болған. Олардың ұлы Патрик Ли Фермор (1915–2011) Англияда өсіп, білім алды және әкесімен Үндістанда кездеспеді; кейін ол саяхаттары туралы жазған шығармаларымен танымал болды. Бірінші әйелінен ажырасқаннан кейін, 1933 жылы ол Франсис Мэри Кейске үйленді. Ол Суррейдегі Уокингке жақын Хорселл қаласында қайтыс болды, одан кейін екінші әйелі, сондай-ақ бірінші некесінен туған ұлы мен қызы сақталды.