Кіріспе

Ирландиялық физик және профессор (1857–1933)

Джон Джоли (1 қараша 1857 – 8 желтоқсан 1933) – ирландиялық физик және Дублин университетінің геология профессоры, қатерлі ісіктерді емдеудегі радиотерапияны дамытуымен белгілі. Ол сонымен қатар минералдардағы радиоактивті элементтерге сүйенген геологиялық кезеңдердің жасын дәлірек анықтау әдістерін жасаған, яғни уран-торий арқылы жас анықтау әдісімен де танымал.

Мансап

Джоли Холивуд Хауста (Ирландия шіркеуінің ректориясы), Бракнаг, Офли графтығы, Ирландияда дүниеге келді. Ол астроном Чарльз Джаспер Джолидің екінші туысы болды. 1876 жылы Дублин Тринити колледжіне қабылданды, 1882 жылы инженерлік мамандығын бітіріп, инженерлік салалары бойынша бірнеше арнайы сертификаттармен және заманауи әдебиеттен бірінші сыныптық дипломмен үздік бітіруші атанды. Ол Тринитидің инженерлік және физика кафедраларында демонстратор болып жұмыс істегеннен кейін 1897 жылы Уильям Джонсон Солластың Геология және минералогия кафедрасының профессоры лауазымын мұраға алды, және 1933 жылы Дублинде қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті.

Ғылыми жұмыс

Жоли 1881 жылы студент кезінде Корольдік Дублин қоғамына мүше болып қосылды және көптеген баяндамалар жасады. Оның алғашқы ғылыми жұмысы 1883 жылы қашықтықтан метеорологиялық құралдарды қолдану туралы жарияланды. Ол 270-тен астам ғылыми мақала жариялаған. 1886 жылы Жоли мұздың сырғақтығы туралы теория ұсынды. Жолидің сөзіне göre, мұз қысымның әсерінен жиырылғанда, сығақ судың қабаты пайда болады, осы қабатта сығу орын алады. Бұл теория кейінірек ескіргенімен, мұздың төмен үйкелісінің механизмін түсіндіруге алғаш рет тырысқан адам осы болды. 17 мамыр 1899 жылы Жоли «Жердің геологиялық жасын бағалау» атты баяндамасын Корольдік Дублин қоғамында оқыды. Онда ол Жердің жасын мұхит суларындағы натрийдің жиналуы арқылы есептеуді ұсынды. Ол мұхиттардағы эрозия процестерінен натрийдің жиналуын қанша жылда болатынын есептеп, мұхиттардың жасы шамамен 80-100 миллион жыл екенін анықтады. Бұл жұмыс тез жарияланып, 4 айдан кейін қоғамның ғылыми еңбектерінде жарық көрді. Бұл әдіс кейіннен дәл емес деп танылып, жаңа әдістермен алмастырылғанымен, ол сол кезде қолданылып келген басқа әдістердің нәтижелерін түбегейлі өзгертті. 1903 жылы ол «Nature» журналында Жерді датилеу үшін радийді қолдану мүмкіндігін талқылаған мақала жариялады, содан кейін Жер қыртысының радиоактивті құрамын зерттеп, термиялық циклдар теориясын жасады және олардың жасын анықтау үшін кейбір тау жыныстарының радиоактивті құрамын зерттеді. Сэр Эрнест Резерфордпен бірлесіп жұмыс істеп, ол 1913 жылы минералдардың радиоактивті ыдырауын пайдаланып, девон кезеңінің басталуы кемінде 400 миллион жыл бұрын болғанын болжады, бұл қазіргі есептеулермен сәйкес келеді. Жоли 1908 жылы Дублинде өткен Британдық ғылымды дамыту қауымдастығының C секциясының (геология) президенті болды, осы кезде ол «Уран және геология» атты баяндамасын қоғамға ұсынды. Бұл жұмыста тау жыныстарындағы радиоактивті материалдар мен олардың Жердің ішкі жылуын қалыптастырудағы рөлі сипатталған. Досы Генри Горацио Диксонмен бірге Жоли тұтастық-кернеу теориясын ұсынды, қазір бұл теория өсімдіктерде судың жоғары көтерілуінің негізгі механизмі деп есептеледі. 1914 жылы ол радийді алу әдісін жасап, оны қатерлі ісіктерді емдеуде қолданды. Доктор Стивенс ауруханасының Дублиндегі басқарушысы ретінде ол Уолтер Стивенсонмен бірлесіп, сәулелік терапия әдістерін ойлап тапты және Корольдік Дублин қоғамының Ирландиялық радий институтын құруын ұсынды. Олар терең сәулелік терапия үшін қуыс ине қолданудың «Дублин әдісін» енгізді, бұл әдіс кейіннен бүкіл әлемде қолданыла бастады. Радий институты сондай-ақ бірнеше жыл бойы ауруханаларға ісіктерді емдеу үшін радонды құрайтын капиллярлық түтіктерді жеткізіп отырды.

Құрметтер

Жоли 1892 жылы Лондон Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды, 1911 жылы Корольдік Дублин қоғамының Бойль медалімен, 1910 жылы Лондон Корольдік қоғамының Корольдік медалімен және 1923 жылы Лондон Геологиялық қоғамының Мерчисон медалімен марапатталды. Оған Ирландияның Ұлттық университеті, Кембридж университеті және Мичиган университеті құрметті доктор дәрежесін берді. Ол қайтыс болғаннан кейін оның достары 1700 фунт стерлинг сомасында ескерткіш қор құрды, ол әлі күнге дейін Дублин университетінде жыл сайынғы Жоли ескерткіш лекцияларын өткізуге пайдаланылуда, ал олар 1935 жылы сэр Эрнест Разерфордпен басталған. Сондай-ақ, 1960 жылы құрылған студенттік геологиялық қауым – Жоли геологиялық қоғамы оны еске алады. 1930 жылы Оливер Шепардқа Дублиндегі Тринити колледжі мен Корольдік Дублин қоғамы Жолидің бюстінің көшірмелерін жасауды тапсырды. 1973 жылы Марстағы бір кратерге оның құрметіне ат қойылды.