Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық солдат және Құрмет медалінің иегері Томас Уорд Кастер (15 наурыз 1845 – 25 маусым 1876) – Америка Құрама Штаттары армиясының офицері және Америка Азамат соғысы кезінде батылдығы үшін Құрмет медалін екі рет алған. Джордж Армстронг Кастердің кіші інісі болған ол Монтана аймағындағы Лакота және Шайен тайпаларына қарсы Литтл Бигхорн шайқасында оның көмекшісі қызметін атқарды. Олар екеуі, сондай-ақ олардың кіші інісі Бостон Кастер, АҚШ күштерінің ауыр жеңілісінде қаза тапты.
American soldier and Medal of Honor recipient
Thomas Ward Custer (March 15, 1845 – June 25, 1876) was a United States Army officer and two time recipient of the Medal of Honor for bravery during the American Civil War. A younger brother of George Armstrong Custer, he served as his aide at the Battle of Little Bighorn against the Lakota and Cheyenne in the Montana Territory. The two of them, along with their younger brother, Boston Custer, were killed in the overwhelming defeat of United States forces.
Ерте өмірі және Азамат соғысы
Томас Кастер Огайо штатының Нью-Рамли қаласында Еммануэль мен Мари Кастердің үшінші ұлы болып дүниеге келді. Әкесінің тегі неміс этносынан шыққан. 1861 жылдың қыркүйегінде 16 жасында Одақ армиясына қатарына қосылды және Азамат соғысының алғашқы шайқастарында 21-ші Огайо ерікті жаяу әскерінің қатарлы сарбазы ретінде қызмет етті. Ол Стоунс-Ривер, Миссионерлік қырқа және Атланта науқаны сияқты көптеген шайқастарда қатысты. 1864 жылдың қазанында капрал шенімен әскерден босатылды. 6-шы Мичиган кавалериясының B ротасында екінші лейтенант болып тағайындалды, ағасы Джордж Армстронг Кастердің жеке көмекшісі болды және соғыстың соңғы жылында онымен бірге болды. Кастер Азамат соғысы аяқталған кезде бар болғаны 20 жаста болса да, капитан, майор және подполковник шендерін бірінен соң бірі алып, өзін ерекше көзге түсірді. Ол екі рет «Құрмет медалімен» марапатталды. Ол осы құрметке екі рет ие болған алғашқы сарбаз, Азамат соғысы кезінде осы құрметке ие болған төрт сарбаздың немесе теңізшінің бірі және тарих бойындағы барлық 19 адамның бірі болды.
Thomas Custer was born in New Rumley, Ohio, the third son of Emanuel and Marie Custer. The paternal line was of ethnic German descent. He enlisted in the Union Army, in September 1861, at age 16, and served in the early campaigns of the Civil War as a private in the 21st Ohio Volunteer Infantry. He saw action at numerous battles, including Stones River, Missionary Ridge and the Atlanta Campaign. He mustered out in October 1864 as a corporal. Commissioned a second lieutenant in Company B of the 6th Michigan Cavalry, he became aide de camp to his brother George Armstrong Custer and accompanied him throughout the last year of the war. Custer distinguished himself by winning successively the brevets of captain, major, and lieutenant colonel, although he was barely 20 years of age when the Civil War ended. He was awarded two Medals of Honor. He was the first soldier to receive the dual honor, one of only four soldiers or sailors to receive the dual honor during the Civil War, and one of just 19 in history.
Құрмет медальдары
Кастердің Құрмет медаліне ие болған екі ісі де Конфедерациялық полк туларын қолға түсірумен байланысты болды (3 сәуірде 1865 жылы Намозин шіркеуіндегі 2-ші Солтүстік Каролина атты әскерінің туы және 6 сәуірде 1865 жылы Сейлор крігіндегі тағы бір ту). Мұндай жалаулар жауынгерлік даладағы жеке тұлғаларды немесе бөлімдерді көрсетуге арналған. Ту полктің құрметін бейнеледі. Шайқаста, шу мен түтінге толы жағдайда, әскерлер өз полкінің туын қадағалап, оның ілгерілеуі немесе кері шегінуіне қарай ілеседі. Полк қатысқан шайқастардың аттары кейде туға тігіліп қойылатын. Полк туын жоғалту – бұл командирлік үшін үлкен арсыздық еді.
Both actions that earned Custer the Medal of Honor involved capturing Confederate regimental flags (2nd North Carolina Cavalry flag at Namozine Church on April 3, 1865, and again at Sailor's Creek on April 6, 1865). Such battle flags "denoted individual persons, or units, on the field of battle. The flag symbolized the honor of the regiment In combat, with the field full of noise and smoke, the soldiers watched their regimental flag and if it advanced or retreated they followed. The names of the battles that the regiment participated in were sometimes stitched onto the flag. The loss of a regimental flag was a disgrace to the command."
Бірінші жүлде
Кастер өзінің алғашқы Құрмет медалін 1865 жылдың 3 сәуірінде Намозин шіркеуі шайқасындағы ерлігі үшін алды. Одақтың әскерлері Конфедерацияның бекіністеріне шабуыл жасағанда, Кастер атымен бекіністің үстінен секіріп өтті, оқтарға түсіп жатқанда. Конфедерация әскерлері оның алдында шатасып, артқа шегінді, сол кезде ол ту ұстаушыны көрді. Ол жылдамдап шауып, Солтүстік Каролинаның екінші атты әскерінің туын ұстаушыдан тартып алды және айналасындағыларға қаруды тастауға бұйрық берді. Ол үш офицер мен он бір сарбазды тұтқынға алып, оларды федералды колоннаның артына жеткізіп, өйткені оның аты шабуыл кезінде жараланғандықтан, басқа жылқы талап етті. АҚШ Сенаты 1963, 1973 және 1979 жылдары Құрмет медаліне ие болғандардың толық тізімін жариялады, бірақ бірінші күнді қателікпен 1863 жылдың 11 мамыры деп көрсетті; ал 1963 және 1973 жылдары екінші күнді дұрыс, 1865 жылдың 6 сәуірі деп көрсетті. 1979 жылғы басылымда екінші күнді 1865 жылдың сәуірі деп көрсеткендіктен, АҚШ Армиясының Әскери тарих орталығындағы Армияның Құрмет медалі туралы онлайн сілтемелерде екі дұрыс емес күн пайда болды. Азамат соғысы армиясының Томас Кастерден кейінгі әліпбилік тізіміндегі иегері – Байрон Катчон, оның ерлік көрсеткен күні 1863 жылдың 10 мамыры болды. Осы себепті Томас Кастердің ерлік көрсеткен күні 1863 жылдың 10 мамыры деп көрсетілген болуы мүмкін.
Custer earned his first Medal of Honor for actions during the Battle of Namozine Church, April 3, 1865. Among Union forces charging Confederate barricades, Custer had his horse leap a barricade while coming under fire. The Confederates fell back in confusion before him, while he saw a color bearer. Racing forward he seized the flag of the Second North Carolina cavalry from the bearer and commanded those around him to surrender. He took three officers and eleven enlisted men as prisoner, took them back behind the federal column, and requisitioned another horse, as his had been shot during the charge. Consolidated lists of all Medal of Honor citations were published by the U. S. Senate in 1963, 1973, and 1979 with the incorrect first date of May 11, 1863; and in 1963 and 1973 with the correct second date of April 6, 1865. The 1979 edition published the second date as April, 1865, and this would seem to be why the online Army Medal of Honor citations at United States Army Center of Military History has two incorrect dates. The Civil War Army recipient who follows Thomas Custer alphabetically is Byron Cutcheon, whose date of action was May 10, 1863. This may explain how the first date of action for Thomas Custer appeared as May 10, 1863.
Үнді соғыстары
Соғыстан кейін Кастер 1866 жылы 7-ші кавалерия полкіне бірінші лейтенант болып тағайындалды. 1868 жылы қарашада Үнді соғыстарының Вашита жорығында жарақат алды. Кейіннен ол Реконструкция дәуірінде Оңтүстік Каролинадағы бейбітшілікті сақтау үшін армияға тағайындалды. Ол 1873 жылғы Йеллоустон экспедициясына қатысып, Хонсингер блюф шайқасында және 1874 жылғы Блэк Хиллс экспедициясында шайқасты. Кастер 1875 жылы капитан болып тағайындалды және 7-ші кавалерияның C ротасына қолбасшылық етті. 1874 жылы Кастер Станинг Рок агенттігіндегі сауда бекетінде 1873 жылы доктор Джон Хонсингерді өлтірген күдікпен ұсталған Лакота тайпасының басшысы Rain in the Face-ті тұтқындауға қатысты. 1876 жылы Блэк Хиллс соғысындағы Литтл-Бигхорн жорығында ол ағасы, подполковник Джордж А. Кастердің көмекшісі болып қызмет етті және 1876 жылғы 25 маусымда ағасымен бірге қаза тапты. Аталған шайқаста C ротасын лейтенант Генри Харрингтон басқарды. Джордж пен Томас Кастердің кіші інісі Бостон Кастер, сондай-ақ басқа туыстары мен достары да соғыста қаза тапты. Rain in the Face тұтқындан қашып, Литтл-Бигхорн шайқасына қатысқан және шайқас аяқталғаннан кейін Том Кастердің жүрегін кесіп алғаны туралы көптеген әңгімелер тарады. Алайда, кейіннен ол сұхбат кезінде мұны жоққа шығарды. Кастердің денесі қатты қирағандықтан, оның денесін тек қолындағы әріптерінің татуировкасы арқылы ғана анықтау мүмкін болды. Том Кастер алғаш рет шайқас даласында жерленді. Бір жылдан кейін ол басқа сарбаздармен бірге қайтадан қазылып алынып, Форт-Левенворт ұлттық зиратына қайта жерленді. Оның денесі табылған және алғашқы жерленген жерін ескерткіш тас белгілейді.
Following the war, Custer was appointed first lieutenant in the 7th Cavalry in 1866. He was wounded in the Washita campaign of the Indian Wars, in November 1868. He later served with the Army during the Reconstruction era, assigned to keep the peace in South Carolina. He participated in the Yellowstone Expedition of 1873, where he fought in the Battle of Honsinger Bluff, and the Black Hills Expedition of 1874. Custer was appointed captain in 1875 and given command of Company C of the 7th Cavalry. In 1874, at the trading post at Standing Rock Agency, Custer participated in the arrest of chief Rain in the Face (Lakota), suspected in the 1873 murder of Dr. John Honsinger. During the 1876 Little Bighorn campaign of the Black Hills War, he served as aide de camp to his older brother Lt. Col. George A. Custer and died with his brother on June 25, 1876. Lt. Henry Harrington actually led Company C during the battle. George and Thomas' younger brother, Boston Custer, also died in the fighting, as did other Custer relatives and friends. It was widely rumored that Rain in the Face, who had escaped from captivity and participated at the Little Bighorn, cut out Tom Custer's heart after the battle. The chief denied it later during an interview. Custer's corpse was so badly mutilated that the remains were identified only by a recognizable tattoo of his initials on his arm. Tom Custer was first buried on the battlefield. He was exhumed with other soldiers the next year and reburied in Fort Leavenworth National Cemetery. A stone memorial slab marks the place where his body was discovered and initially buried.
Мүмкін шайендердің ұрпақтары
Джордж Кастер (капитан Фредерик Бентин, скауттар басшысы Бен Кларк және шайендердің ауызша дәстүрі бойынша) 1868 жылдың қысында немесе 1869 жылдың көктемінде шайен басшысы Литтл Роктің қызы Монах Се Тахқа ресми емес никелескен деген айыптама бар. Монах Се Тах 1869 жылдың қаңтарында, оның әкесі қаза болған Вашита шайқасынан екі ай өткен соң, бала дүниеге келтірді. Шайендердің ауызша тарихында ол 1869 жылдың соңында Кастерден тағы бір бала туғандығы айтылады. Кейбір тарихшылар Джордж Кастер Вест-Пойнтта гонореяға шалдыққаннан кейін бесіз болғандығын, ал осы балалардың әкесі оның інісі Томас болғандығын ескереді.
George Custer was alleged (by Captain Frederick Benteen, chief of scouts Ben Clark, and Cheyenne oral tradition) to have unofficially married Mo nah se tah, daughter of the Cheyenne chief Little Rock, in the winter or early spring of 1868–1869. Mo nah se tah gave birth to a child in January 1869, two months after the Battle of Washita, in which her father was killed. Cheyenne oral history tells that she bore a second child fathered by Custer in late 1869. Some historians believe that George Custer had become sterile after contracting gonorrhea while at West Point, and that the father of these children was his brother Thomas.