Кіріспе

Американдық солдат және Құрмет медалінің иегері Томас Уорд Кастер (15 наурыз 1845 – 25 маусым 1876) – Америка Құрама Штаттары армиясының офицері және Америка Азамат соғысы кезінде батылдығы үшін Құрмет медалін екі рет алған. Джордж Армстронг Кастердің кіші інісі болған ол Монтана аймағындағы Лакота және Шайен тайпаларына қарсы Литтл Бигхорн шайқасында оның көмекшісі қызметін атқарды. Олар екеуі, сондай-ақ олардың кіші інісі Бостон Кастер, АҚШ күштерінің ауыр жеңілісінде қаза тапты.

Ерте өмірі және Азамат соғысы

Томас Кастер Огайо штатының Нью-Рамли қаласында Еммануэль мен Мари Кастердің үшінші ұлы болып дүниеге келді. Әкесінің тегі неміс этносынан шыққан. 1861 жылдың қыркүйегінде 16 жасында Одақ армиясына қатарына қосылды және Азамат соғысының алғашқы шайқастарында 21-ші Огайо ерікті жаяу әскерінің қатарлы сарбазы ретінде қызмет етті. Ол Стоунс-Ривер, Миссионерлік қырқа және Атланта науқаны сияқты көптеген шайқастарда қатысты. 1864 жылдың қазанында капрал шенімен әскерден босатылды. 6-шы Мичиган кавалериясының B ротасында екінші лейтенант болып тағайындалды, ағасы Джордж Армстронг Кастердің жеке көмекшісі болды және соғыстың соңғы жылында онымен бірге болды. Кастер Азамат соғысы аяқталған кезде бар болғаны 20 жаста болса да, капитан, майор және подполковник шендерін бірінен соң бірі алып, өзін ерекше көзге түсірді. Ол екі рет «Құрмет медалімен» марапатталды. Ол осы құрметке екі рет ие болған алғашқы сарбаз, Азамат соғысы кезінде осы құрметке ие болған төрт сарбаздың немесе теңізшінің бірі және тарих бойындағы барлық 19 адамның бірі болды.

Құрмет медальдары

Кастердің Құрмет медаліне ие болған екі ісі де Конфедерациялық полк туларын қолға түсірумен байланысты болды (3 сәуірде 1865 жылы Намозин шіркеуіндегі 2-ші Солтүстік Каролина атты әскерінің туы және 6 сәуірде 1865 жылы Сейлор крігіндегі тағы бір ту). Мұндай жалаулар жауынгерлік даладағы жеке тұлғаларды немесе бөлімдерді көрсетуге арналған. Ту полктің құрметін бейнеледі. Шайқаста, шу мен түтінге толы жағдайда, әскерлер өз полкінің туын қадағалап, оның ілгерілеуі немесе кері шегінуіне қарай ілеседі. Полк қатысқан шайқастардың аттары кейде туға тігіліп қойылатын. Полк туын жоғалту – бұл командирлік үшін үлкен арсыздық еді.

Бірінші жүлде

Кастер өзінің алғашқы Құрмет медалін 1865 жылдың 3 сәуірінде Намозин шіркеуі шайқасындағы ерлігі үшін алды. Одақтың әскерлері Конфедерацияның бекіністеріне шабуыл жасағанда, Кастер атымен бекіністің үстінен секіріп өтті, оқтарға түсіп жатқанда. Конфедерация әскерлері оның алдында шатасып, артқа шегінді, сол кезде ол ту ұстаушыны көрді. Ол жылдамдап шауып, Солтүстік Каролинаның екінші атты әскерінің туын ұстаушыдан тартып алды және айналасындағыларға қаруды тастауға бұйрық берді. Ол үш офицер мен он бір сарбазды тұтқынға алып, оларды федералды колоннаның артына жеткізіп, өйткені оның аты шабуыл кезінде жараланғандықтан, басқа жылқы талап етті. АҚШ Сенаты 1963, 1973 және 1979 жылдары Құрмет медаліне ие болғандардың толық тізімін жариялады, бірақ бірінші күнді қателікпен 1863 жылдың 11 мамыры деп көрсетті; ал 1963 және 1973 жылдары екінші күнді дұрыс, 1865 жылдың 6 сәуірі деп көрсетті. 1979 жылғы басылымда екінші күнді 1865 жылдың сәуірі деп көрсеткендіктен, АҚШ Армиясының Әскери тарих орталығындағы Армияның Құрмет медалі туралы онлайн сілтемелерде екі дұрыс емес күн пайда болды. Азамат соғысы армиясының Томас Кастерден кейінгі әліпбилік тізіміндегі иегері – Байрон Катчон, оның ерлік көрсеткен күні 1863 жылдың 10 мамыры болды. Осы себепті Томас Кастердің ерлік көрсеткен күні 1863 жылдың 10 мамыры деп көрсетілген болуы мүмкін.

Үнді соғыстары

Соғыстан кейін Кастер 1866 жылы 7-ші кавалерия полкіне бірінші лейтенант болып тағайындалды. 1868 жылы қарашада Үнді соғыстарының Вашита жорығында жарақат алды. Кейіннен ол Реконструкция дәуірінде Оңтүстік Каролинадағы бейбітшілікті сақтау үшін армияға тағайындалды. Ол 1873 жылғы Йеллоустон экспедициясына қатысып, Хонсингер блюф шайқасында және 1874 жылғы Блэк Хиллс экспедициясында шайқасты. Кастер 1875 жылы капитан болып тағайындалды және 7-ші кавалерияның C ротасына қолбасшылық етті. 1874 жылы Кастер Станинг Рок агенттігіндегі сауда бекетінде 1873 жылы доктор Джон Хонсингерді өлтірген күдікпен ұсталған Лакота тайпасының басшысы Rain in the Face-ті тұтқындауға қатысты. 1876 жылы Блэк Хиллс соғысындағы Литтл-Бигхорн жорығында ол ағасы, подполковник Джордж А. Кастердің көмекшісі болып қызмет етті және 1876 жылғы 25 маусымда ағасымен бірге қаза тапты. Аталған шайқаста C ротасын лейтенант Генри Харрингтон басқарды. Джордж пен Томас Кастердің кіші інісі Бостон Кастер, сондай-ақ басқа туыстары мен достары да соғыста қаза тапты. Rain in the Face тұтқындан қашып, Литтл-Бигхорн шайқасына қатысқан және шайқас аяқталғаннан кейін Том Кастердің жүрегін кесіп алғаны туралы көптеген әңгімелер тарады. Алайда, кейіннен ол сұхбат кезінде мұны жоққа шығарды. Кастердің денесі қатты қирағандықтан, оның денесін тек қолындағы әріптерінің татуировкасы арқылы ғана анықтау мүмкін болды. Том Кастер алғаш рет шайқас даласында жерленді. Бір жылдан кейін ол басқа сарбаздармен бірге қайтадан қазылып алынып, Форт-Левенворт ұлттық зиратына қайта жерленді. Оның денесі табылған және алғашқы жерленген жерін ескерткіш тас белгілейді.

Мүмкін шайендердің ұрпақтары

Джордж Кастер (капитан Фредерик Бентин, скауттар басшысы Бен Кларк және шайендердің ауызша дәстүрі бойынша) 1868 жылдың қысында немесе 1869 жылдың көктемінде шайен басшысы Литтл Роктің қызы Монах Се Тахқа ресми емес никелескен деген айыптама бар. Монах Се Тах 1869 жылдың қаңтарында, оның әкесі қаза болған Вашита шайқасынан екі ай өткен соң, бала дүниеге келтірді. Шайендердің ауызша тарихында ол 1869 жылдың соңында Кастерден тағы бір бала туғандығы айтылады. Кейбір тарихшылар Джордж Кастер Вест-Пойнтта гонореяға шалдыққаннан кейін бесіз болғандығын, ал осы балалардың әкесі оның інісі Томас болғандығын ескереді.