Христиан Флитвуд – АҚШ Армиясының «Құрмет медалі» иегері, Азамат соғысының батыры. Журналист, музыкант, саясаткер ретінде де танымал. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары Армиясының «Құрмет» медалін алған Кристиан Абрахам Флитвуд (21 шілде 1840 – 28 қыркүйек 1914) – Америка Құрама Штаттары Армиясының кіші офицері, Колумбия округі Ұлттық гвардиясының офицері, редактор, музыкант және мемлекеттік қызметкер болған. Ол Америка Азамат соғысы кезіндегі ерлігі үшін «Құрмет» медалімен марапатталды. 1895 жылғы қарашада Атлантада өткен «Мақта штаты және халықаралық көрмедегі» Негрлер конгресі үшін «Негр – солдат ретінде» атты еңбегін жазды.
United States Army Medal of Honor recipient
Christian Abraham Fleetwood (July 21, 1840 – September 28, 1914), was an African American non commissioned officer in the United States Army, a commissioned officer in the D. C. National Guard, an editor, a musician, and a government official. He received the Medal of Honor for his actions during the American Civil War. He wrote "The Negro As a Soldier" for the Negro Congress at the Cotton States and International Exposition in Atlanta, Georgia held in November 1895.
Ерте өмір
Флитвуд 1840 жылғы 21 шілдеде Балтимор қаласында Чарльз бен Анна Мария Флитвудтың ұлы ретінде дүниеге келді; екеуі де бос адамдар еді. Ол "Лицей бақылаушысы" газетін құрып, жариялады, ол Жоғарғы Оңтүстікте афроамерикалықтарға тиесілі және басқарылатын алғашқы газет деп есептеледі. Ол Мэриленд штатының отарлау қоғамында білімін жалғастырды және 11 тамызда АҚШ-тың түсті терілі әскерінің 4-ші полкінің G ротасына қатысты.
Fleetwood was born in Baltimore on July 21, 1840, the son of Charles and Anna Maria Fleetwood; both were free persons of color. He established and published The Lyceum Observer, said to be the first newspaper in the Upper South to be owned and operated by an African American. He continued his education at the Maryland State Colonization Society, and enlisted into Company G of the 4th Regiment United States Colored Infantry, Union Army, on August 11
Шафин фермасы шайқасы және Құрмет медалі
1864 жылдың 29 қыркүйегінде 3-ші дивизия, оның ішінде Флитвуд полкі, Вирджиния штатының Ричмонд қаласының шетіндегі Чафин фермасы шайқасына қатысты. 4-ші полк жау бекіністеріне шабуыл жасағанда Флитвуд бөлімнің сол қанатын қадағалады. Медаль қазір Смитсоновтың Америка тарихы ұлттық мұражайының қорында сақталады. Сержант-мажор Флитвудтың Ең батыл ерлік медалін 1948 жылы оның қызы Эдит Флитвуд табыс етті. Флитвуд сол шайқастағы ерлігі үшін генерал Б. Ф. Батлер медалін де жеңіп алды.
On September 29, 1864, the 3rd Division, including Fleetwood's regiment, participated in the Battle of Chaffin's Farm on the outskirts of the Confederate capital of Richmond, Virginia. During the 4th Regiment's charge on the enemy fortifications, Fleetwood supervised the unit's left flank. The medal is now part of the collection of the Smithsonian's National Museum of American History. Sergeant Major Fleetwood's Medal of Honor was donated by his daughter Edith Fleetwood in 1948. Fleetwood also won a General B. F. Butler Medal, presumably for his action in the same engagement.
Босату
Режименттің барлық офицері оны офицерлік шенге ұсыну туралы петиция жібергенімен, Соғыс министрі Эдвин Стэнтон тағайындауды ұсынбады.
Although every officer of the regiment sent a petition for him to be commissioned an officer, Secretary of War Edwin Stanton did not recommend an appointment.
Жұмыс және өмір
Соғыстан кейін Флитвуд 1867 жылға дейін Огайо штатының Колумбус қаласында бухгалтер болып жұмыс істеді және Вашингтондағы Фридменс Банкі мен Соғыс департаментінде бірнеше маңызды емес мемлекеттік қызметтер атқарды. 1869 жылдың 16 қарашасында Сара Иределлге үйленгеннен кейін, ол әйелімен бірге белсенді қоғамдық өмірге қатысты. 1870 жылы Фредерик Дугластың "Жаңа дәуір" басылымына материалдар жазған кезде. Олар сол кездегі көрнекті афроамерикандықтардың көпшілігімен жақсы таныс болды, олардың көптегені олардың үйіне жиі келіп тұратын. 1889 жылы Вашингтонның афроамерикандық элитасы Флитвудқа алғыс айту хаты табыс етті.
After the war, Fleetwood worked as a bookkeeper in Columbus, Ohio, until 1867 and in several minor government positions in the Freedmen's Bank and War Department in Washington, D. C. With his wife Sara Iredell, whom he married on November 16, 1869, he led an active social life. in 1870 while writing for Frederick Douglass' New Era. They were well acquainted with most of the prominent African Americans of the period, many of who frequently visited their residence. Members of Washington's black elite society presented Fleetwood with a testimonial in 1889.
Ұлттық ұлан
1881 жылдың қаңтар айында Флитвуд Вашингтонның түрлі-түсті Ұлттық гвардиясының капитаны болып сайланды, бұл Вашингтон кадеттері немесе Вашингтон кадет корпусы (WCC, Флитвуд кейін қатысқан Вашингтон жоғары мектеп кадеттерімен шатастырмау керек) ретінде танымал болды. Бастапқыда WCC бір рота ретінде құрылды және 1880 жылдың 12 маусымында капитан Джордж Д. Грэм басқарушылыққа келген кезде Флитвуд офицерлік шенмен корпустың құрамына қосылды. WCC үш, содан кейін төрт роталық батальонға дейін кеңейді және комиссарлық шендегі офицерлерінің ішінде барлық құрамы түрлі-түсті адамдардан тұрды. 1887 жылдың 18 шілдесінде WCC Колумбия округінің Ұлттық гвардиясының (DCNG) 6-шы батальонына айналды. Флитвуд осы батальонды ұйымдастырып, майор шенімен оның қолбасшысы болды. DCNG жеті батальонды біріктірді, олардың төртеуі ақ нәсілді мүшелерден, ал үшеуі – "түрлі-түсті" адамдардан құралды: Батлер зуавтары (1863 жылы құрылған), Вашингтон кадет корпусы (1880), Капитал Сити гвардиясы (1882). Батлер зуавтары 1888 жылы таратылғаннан кейін, қалған екі түрлі-түсті батальон әрқайсысы екі ротамен шектелді және 1891 жылы жаңадан құрылған Бірінші жеке батальонға біріктірілді. Батлер зуавтарын Ұлттық гвардияның жетекшісі Альберт Ордвей түрлі-түсті полктерге наразылығынан кейін таратып жіберді. Осы уақытта Флитвуд пен Бесінші батальонға (Батлер зуавтары) қолбасшылық еткен майор Чарльз Б. Фишер 1888 жылы Колумбия округінің түрлі-түсті жоғары мектеп кадет корпусын ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды. Вашингтон жоғары мектеп кадеттері (жоғарыда қараңыз) деп те аталатын бұл корпусқа алғашқы рота М-стрит жоғары мектебінде (кейін Данбар жоғары мектебіне айналды) жиналды. Флитвуд, корпустың алғашқы инструкторы, 1897 жылға дейін қызмет етті, содан кейін майор Артур Брукс оны алмастырды. Бұл екі офицер Вашингтондағы жас түрлі-түсті жігіттер арасында әскери қызмет дәстүрін қалыптастырды, олардың кейбіреулері Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысты, ал басқалары Айова штатының Форт-Дес-Мойн қаласындағы Түрлі-түсті офицерлерді даярлау лагеріне жіберілді.
In January 1881, Fleetwood was elected Captain of the Washington Colored National Guard, better known as Washington Cadets or Washington Cadet Corps (WCC, not to be confused with the Washington High School Cadets, in which Fleetwood later became involved). At first, the WCC was organized as a single company and commanded by Captain George D. Graham on June 12, 1880, when Fleetwood joined the corps as a commissioned officer. The WCC expanded to a three , then four company battalion and remained an all black unit, including its commissioned officers. On July 18, 1887, the WCC transformed into the 6th Battalion of the District of Columbia Army National Guard (DCNG). Fleetwood organized that battalion and became its commanding officer with the rank of major. The DCNG amalgamated seven battalions with four of them consisting of white members and three of them being "black" the Butler Zouaves (organized in 1863), the Washington Cadet Corps (1880), and the Capital City Guards (1882). While the Butler Zouaves, was disbanded in 1888, the two remaining black battalions were restricted to two companies each and merged into the newly created First Separate Battalion in 1891. The Butler Zouaves was disassembled by Albert Ordway, a leader of the National Guard, because of his displeasure towards the black regiments. Meanwhile, Fleetwood and Major Charles B. Fisher, who had commanded the Fifth Battalion (Butler Zouaves), were instrumental in organizing the Colored High School Cadet Corps of the District of Columbia in 1888. Also known as the Washington High School Cadets (see above), the corps' first company was recruited at M Street High (later to become Dunbar High School). Fleetwood, the first instructor of the corps, served until 1897 when he was succeeded by Major Arthur Brooks. These two officers developed a tradition of military service among young colored men in Washington which led some of them to enlist in World War I and others to be commissioned at the Colored Officers Training Camp in Fort Des Moines, Iowa.
Ұлттық гвардиядан кейін
Флитвуд ешқашан қайтадан әскери қызметке оралған жоқ. Дегенмен, Колумбия округінің көптеген тұрғындары оны испан-американ соғысы кезінде 50-ші АҚШ-тың түсті ерікті жаяу әскерінің командирі етіп тағайындауды ұсынды. Бұл өтініш Соғыс департаменті тарапынан қанағаттандырылмады, сондай-ақ Колумбия округінен келген түсті сарбаздардың қатысуы да ескерілмеді. Флитвудтың бойының кішкентай болуы және денсаулық мәселелері оның қарастырылу мүмкіндігін төмендеткен болуы мүмкін, бірақ бұл белгісіз. Оның әскери жазбаларында оның бойы бес фут, төрт жарым дюйм деп көрсетілген. Сондай-ақ, жазбаларда ол 1891 жылы зейнетақы алуға өтініш бергені, ал соңында сол құлағының "толық" саңырау болуы, "оқтан соққанда мидың дірілі" салдарынан, және оң құлағының "ауыр" саңырау болуы, әскерде болған кезде жұққан катараның нәтижесінде зейнетақы алғандығы айтылған. Соңғы айлық зейнетақы төлемі 1914 жылдың қыркүйек айында жүзеге асырылды, ол кезде ол 24 АҚШ долларына тең болды. Өтінішінде бұл аурулар оның жұрт алдында сөйлеуіне немесе ән айтуына кедергі келтіргендігі де көрсетілген. Есту қабілеті нашарлағанға дейін Флитвуд бірнеше жыл бойы 15-ші көшедегі пресвитериан шіркеуінің, Сент-Лука және Сент-Мария протестанттық епископ шіркеулерінің, сондай-ақ Берея баптистік шіркеуінің хормейстері болып қызмет етті. Қоғамның, оның ішінде бұрынғы президенттердің әйелдерінің (Люси Уэбб Хейс және Франсис Фолсом Кливленд) қолдауымен, оның музыкалық өнеркөрсетілімдері үлкен табысқа ие болды.
Fleetwood never returned to active duty with any military organization. However, many residents of the District of Columbia recommended that he be appointed as the Commander of the 50th U. S. Colored Volunteer Infantry during the Spanish–American War. This request was not seriously considered by the War Department, and the participation of colored soldiers from the District of Columbia was similarly disregarded. It is not known whether Fleetwood's short stature and physical ailments reduced his chances for consideration. His army records state that he was five feet, four and one half inches tall. These records also state that he applied in 1891 for a pension, which he finally received because of "total" deafness in his left ear, the result of "gunshot concussion," and "severe" deafness in his right ear, the result of catarrh contracted while in the army. The last monthly pension payment was disbursed in September 1914, by then 24 U. S. Dollars. His application also stated that these ailments prevented him from speaking or singing in public. Before being hampered by his progressing deafness, Fleetwood served for several years as a choirmaster of the 15th Street Presbyterian Church, St. Luke's and St. Mary's Protestant Episcopal Churches, as well as the Berean Baptist Church. Supported by the community, including the wives of former presidents (Lucy Webb Hayes and Frances Folsom Cleveland), his musical presentations were extremely successful.
Өлім және мұра
1914 жылы 28 қыркүйекте Вашингтон қаласында 74 жасында жүрек жеткіліксіздігінен кенеттен қайтыс болды. Қоштасу рәсімі Сент-Люка епископаль шіркеуінде өтті. Оның мәйіті Колумбия Гармония зиратына, Вашингтон қаласына жерленді. Вашингтон округінің Ұлттық гвардиясының бірінші бөлек батальоны оның қоштасу рәсіміне сүйемелдеуші болып қызмет етті. Құрметті мәйіт көтерушілердің қатарында майор Артур Брукс, сондай-ақ Дэниел Мюррей, Уайтфилд МакКинлей және судья Роберт Х. Террелл сияқты белгілі Вашингтон тұрғындары болды. Ұлттық гвардияның, әсіресе Артур Брукстің қатысуы Флитвудтың мансабының ең маңызды жақтарын лайықты түрде таныды. 1959 жылы Колумбия Гармония зираты жабылғанда оның денесі Ұлттық Гармония мемориалдық паркіне көшірілді.
He died suddenly of heart failure in Washington, D. C., on September 28, 1914, at age 74. Funeral services were held at St. Luke's Episcopal Church. The interment was in Columbian Harmony Cemetery, Washington, D. C. The First Separate Battalion of D. C. National Guards served as an escort at his funeral. Among the honorary pallbearers were Major Arthur Brooks and such prominent Washingtonians as Daniel Murray, Whitefield McKinlay, and Judge Robert H. Terrell. The participation by the National Guard, and by Arthur Brooks in particular, was an appropriate recognition of the most significant aspects of Fleetwood's career. His remains were moved to National Harmony Memorial Park when Columbia Harmony Cemetery closed in 1959.
Құрмет медалі
Шыны мен ұйымдастыру: 4-ші АҚШ-тың түсті әскерінің бас сержанты, орын және күн: 1864 жылдың 29 қыркүйегі, Вирджиния штаты, Шапин шаруашылығы. Қызметке қабылданған күні: белгісіз. Туған жері: Балтимор, Мэриленд штаты. Шығарылған күні: 1865 жылдың 6 сәуірі.
Rank and organization: Sergeant Major, 4th U. S. Colored Troops, Place and date: At Chapin's Farm, Va., September 29, 1864. Entered service at: unknown. Birth: Baltimore, Maryland. Date of issue: April 6, 1865.</blockquote>