Кіріспе

Америка Құрама Штаттары Армиясының «Құрмет» медалін алған Кристиан Абрахам Флитвуд (21 шілде 1840 – 28 қыркүйек 1914) – Америка Құрама Штаттары Армиясының кіші офицері, Колумбия округі Ұлттық гвардиясының офицері, редактор, музыкант және мемлекеттік қызметкер болған. Ол Америка Азамат соғысы кезіндегі ерлігі үшін «Құрмет» медалімен марапатталды. 1895 жылғы қарашада Атлантада өткен «Мақта штаты және халықаралық көрмедегі» Негрлер конгресі үшін «Негр – солдат ретінде» атты еңбегін жазды.

Ерте өмір

Флитвуд 1840 жылғы 21 шілдеде Балтимор қаласында Чарльз бен Анна Мария Флитвудтың ұлы ретінде дүниеге келді; екеуі де бос адамдар еді. Ол "Лицей бақылаушысы" газетін құрып, жариялады, ол Жоғарғы Оңтүстікте афроамерикалықтарға тиесілі және басқарылатын алғашқы газет деп есептеледі. Ол Мэриленд штатының отарлау қоғамында білімін жалғастырды және 11 тамызда АҚШ-тың түсті терілі әскерінің 4-ші полкінің G ротасына қатысты.

Шафин фермасы шайқасы және Құрмет медалі

1864 жылдың 29 қыркүйегінде 3-ші дивизия, оның ішінде Флитвуд полкі, Вирджиния штатының Ричмонд қаласының шетіндегі Чафин фермасы шайқасына қатысты. 4-ші полк жау бекіністеріне шабуыл жасағанда Флитвуд бөлімнің сол қанатын қадағалады. Медаль қазір Смитсоновтың Америка тарихы ұлттық мұражайының қорында сақталады. Сержант-мажор Флитвудтың Ең батыл ерлік медалін 1948 жылы оның қызы Эдит Флитвуд табыс етті. Флитвуд сол шайқастағы ерлігі үшін генерал Б. Ф. Батлер медалін де жеңіп алды.

Босату

Режименттің барлық офицері оны офицерлік шенге ұсыну туралы петиция жібергенімен, Соғыс министрі Эдвин Стэнтон тағайындауды ұсынбады.

Жұмыс және өмір

Соғыстан кейін Флитвуд 1867 жылға дейін Огайо штатының Колумбус қаласында бухгалтер болып жұмыс істеді және Вашингтондағы Фридменс Банкі мен Соғыс департаментінде бірнеше маңызды емес мемлекеттік қызметтер атқарды. 1869 жылдың 16 қарашасында Сара Иределлге үйленгеннен кейін, ол әйелімен бірге белсенді қоғамдық өмірге қатысты. 1870 жылы Фредерик Дугластың "Жаңа дәуір" басылымына материалдар жазған кезде. Олар сол кездегі көрнекті афроамерикандықтардың көпшілігімен жақсы таныс болды, олардың көптегені олардың үйіне жиі келіп тұратын. 1889 жылы Вашингтонның афроамерикандық элитасы Флитвудқа алғыс айту хаты табыс етті.

Ұлттық ұлан

1881 жылдың қаңтар айында Флитвуд Вашингтонның түрлі-түсті Ұлттық гвардиясының капитаны болып сайланды, бұл Вашингтон кадеттері немесе Вашингтон кадет корпусы (WCC, Флитвуд кейін қатысқан Вашингтон жоғары мектеп кадеттерімен шатастырмау керек) ретінде танымал болды. Бастапқыда WCC бір рота ретінде құрылды және 1880 жылдың 12 маусымында капитан Джордж Д. Грэм басқарушылыққа келген кезде Флитвуд офицерлік шенмен корпустың құрамына қосылды. WCC үш, содан кейін төрт роталық батальонға дейін кеңейді және комиссарлық шендегі офицерлерінің ішінде барлық құрамы түрлі-түсті адамдардан тұрды. 1887 жылдың 18 шілдесінде WCC Колумбия округінің Ұлттық гвардиясының (DCNG) 6-шы батальонына айналды. Флитвуд осы батальонды ұйымдастырып, майор шенімен оның қолбасшысы болды. DCNG жеті батальонды біріктірді, олардың төртеуі ақ нәсілді мүшелерден, ал үшеуі – "түрлі-түсті" адамдардан құралды: Батлер зуавтары (1863 жылы құрылған), Вашингтон кадет корпусы (1880), Капитал Сити гвардиясы (1882). Батлер зуавтары 1888 жылы таратылғаннан кейін, қалған екі түрлі-түсті батальон әрқайсысы екі ротамен шектелді және 1891 жылы жаңадан құрылған Бірінші жеке батальонға біріктірілді. Батлер зуавтарын Ұлттық гвардияның жетекшісі Альберт Ордвей түрлі-түсті полктерге наразылығынан кейін таратып жіберді. Осы уақытта Флитвуд пен Бесінші батальонға (Батлер зуавтары) қолбасшылық еткен майор Чарльз Б. Фишер 1888 жылы Колумбия округінің түрлі-түсті жоғары мектеп кадет корпусын ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды. Вашингтон жоғары мектеп кадеттері (жоғарыда қараңыз) деп те аталатын бұл корпусқа алғашқы рота М-стрит жоғары мектебінде (кейін Данбар жоғары мектебіне айналды) жиналды. Флитвуд, корпустың алғашқы инструкторы, 1897 жылға дейін қызмет етті, содан кейін майор Артур Брукс оны алмастырды. Бұл екі офицер Вашингтондағы жас түрлі-түсті жігіттер арасында әскери қызмет дәстүрін қалыптастырды, олардың кейбіреулері Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысты, ал басқалары Айова штатының Форт-Дес-Мойн қаласындағы Түрлі-түсті офицерлерді даярлау лагеріне жіберілді.

Ұлттық гвардиядан кейін

Флитвуд ешқашан қайтадан әскери қызметке оралған жоқ. Дегенмен, Колумбия округінің көптеген тұрғындары оны испан-американ соғысы кезінде 50-ші АҚШ-тың түсті ерікті жаяу әскерінің командирі етіп тағайындауды ұсынды. Бұл өтініш Соғыс департаменті тарапынан қанағаттандырылмады, сондай-ақ Колумбия округінен келген түсті сарбаздардың қатысуы да ескерілмеді. Флитвудтың бойының кішкентай болуы және денсаулық мәселелері оның қарастырылу мүмкіндігін төмендеткен болуы мүмкін, бірақ бұл белгісіз. Оның әскери жазбаларында оның бойы бес фут, төрт жарым дюйм деп көрсетілген. Сондай-ақ, жазбаларда ол 1891 жылы зейнетақы алуға өтініш бергені, ал соңында сол құлағының "толық" саңырау болуы, "оқтан соққанда мидың дірілі" салдарынан, және оң құлағының "ауыр" саңырау болуы, әскерде болған кезде жұққан катараның нәтижесінде зейнетақы алғандығы айтылған. Соңғы айлық зейнетақы төлемі 1914 жылдың қыркүйек айында жүзеге асырылды, ол кезде ол 24 АҚШ долларына тең болды. Өтінішінде бұл аурулар оның жұрт алдында сөйлеуіне немесе ән айтуына кедергі келтіргендігі де көрсетілген. Есту қабілеті нашарлағанға дейін Флитвуд бірнеше жыл бойы 15-ші көшедегі пресвитериан шіркеуінің, Сент-Лука және Сент-Мария протестанттық епископ шіркеулерінің, сондай-ақ Берея баптистік шіркеуінің хормейстері болып қызмет етті. Қоғамның, оның ішінде бұрынғы президенттердің әйелдерінің (Люси Уэбб Хейс және Франсис Фолсом Кливленд) қолдауымен, оның музыкалық өнеркөрсетілімдері үлкен табысқа ие болды.

Өлім және мұра

1914 жылы 28 қыркүйекте Вашингтон қаласында 74 жасында жүрек жеткіліксіздігінен кенеттен қайтыс болды. Қоштасу рәсімі Сент-Люка епископаль шіркеуінде өтті. Оның мәйіті Колумбия Гармония зиратына, Вашингтон қаласына жерленді. Вашингтон округінің Ұлттық гвардиясының бірінші бөлек батальоны оның қоштасу рәсіміне сүйемелдеуші болып қызмет етті. Құрметті мәйіт көтерушілердің қатарында майор Артур Брукс, сондай-ақ Дэниел Мюррей, Уайтфилд МакКинлей және судья Роберт Х. Террелл сияқты белгілі Вашингтон тұрғындары болды. Ұлттық гвардияның, әсіресе Артур Брукстің қатысуы Флитвудтың мансабының ең маңызды жақтарын лайықты түрде таныды. 1959 жылы Колумбия Гармония зираты жабылғанда оның денесі Ұлттық Гармония мемориалдық паркіне көшірілді.

Құрмет медалі

Шыны мен ұйымдастыру: 4-ші АҚШ-тың түсті әскерінің бас сержанты, орын және күн: 1864 жылдың 29 қыркүйегі, Вирджиния штаты, Шапин шаруашылығы. Қызметке қабылданған күні: белгісіз. Туған жері: Балтимор, Мэриленд штаты. Шығарылған күні: 1865 жылдың 6 сәуірі.