Кіріспе
Уильям Харви Карни (29 ақпан 1840 жыл - 9 желтоқсан 1908 жыл) – Америка Азамат соғысы кезіндегі американдық әскер. Құл болып дүниеге келген ол, 1863 жылы Форт-Вагнер шайқасында полк туын сақтап қалған батылдығы үшін 1900 жылы «Құрмет медалімен» марапатталды. Ол «Құрмет медалімен» марапатталған алғашқы афроамерикалықтардың бірі болды; алайда, оның медалі Азамат соғысы қызметі үшін берілген соңғы медальдардың бірі еді. Кейбір афроамерикалықтар 1865 жылдың сәуір айында «Құрмет медалімен» марапатталды.
William Harvey Carney (February 29, 1840 – December 9, 1908) was an American soldier during the American Civil War. Born enslaved, he was awarded the Medal of Honor in 1900 for his gallantry in saving the regimental colors during the Battle of Fort Wagner in 1863. The action for which he received the Medal of Honor preceded that of any other African American Medal of Honor recipient; however, his medal was actually one of the last to be awarded for Civil War service. Some African Americans received the Medal of Honor as early as April 1865.
Өмірбаян
Уильям Харви Карни 1840 жылғы 29 ақпанда Вирджиния штатының Норфолк қаласында құл ретінде дүниеге келді. Оның қалай азаттыққа қол жеткізгені нақты белгісіз. Көптеген мәліметтер бойынша, ол "Underground Railroad" арқылы қашып, Массачусетс штатындағы әкесіне қосылған. Оның отбасының басқа мүшелері сатып алыну арқылы немесе қожайындарының қайтыс болуынан босатылған. Ол 1863 жылғы 18 шілдеде Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласындағы Вагнер бекінісіне жасалған шабуылға қатысты. Оның ондағы ерлігі оған "Құрмет медалінің" иегері атағын әкелді. Ту ұстаушылар қаза тапқанда, Карни АҚШ туын алып, қарамастан, ауыр жарақаттар алған күйінде алға жылжыды. Одақ әскері отқа түсіп шегінуге мәжбүр болғанда, ол майдан арқылы қиындықпен қайтып (оның оң қолы мен аяғы, сондай-ақ кеудесіне оқ тиді, ал соңғы оқ басына шамалы тиді), ақырында өз қатарларына оралып, 54-ші полктің басқа аман қалғандарына туды тапсырды, сонда: "Балалар, мен тек өз борышымды орындадым; ескі ту ешқашан жерге түскен жоқ!" деді. 1864 жылғы маусымда ол жарақаттарынан туындаған мүгедектігіне байланысты құрметті түрде запасқа шығарылды.
Соғыстан кейін
Карни жұмыстан босатылғаннан кейін Нью-Бедфордқа (Массачусетс штаты) оралды және қаланың көше шамдарын күтіп-ұстау жұмысына орналасты. Содан кейін ол 32 жыл бойы пошта таратты. 1890 жылы Ұлттық хат тасымалдаушылар қауымдастығының Нью-Бедфорд филиалының 18-ші вице-президенті болды. Оның марапаттамасында былай делінген: "Түсті сержант атып түсірілгенде, бұл сарбаз туды ұстап алып, парапетке жол салған және оған туды қадаған. Әскерлер кері шегінгенде, ол қаһарлы атыс астында туды алып шықты, сол кезде екі рет ауыр жарақат алды." 1901 жылы, медальмен марапатталғаннан кейін көп ұзамай, оның батылдығы туралы ән жарық көрді: "Балалар, ескі ту ешқашан жерге тимеді". Капитан Луис Ф. Эмилио, 54-ші полктің ең кіші капитаны, Вагнер батареясына шабуыл кезінде жоғары офицерлерінің қаза болуы немесе жаралануы салдарынан басшылыққа алынған, 1891 жылғы "Батыл қара полк" кітабында былай деп жазды: "Дегенмен, төмендегі тізімдегі қатардағы сарбаздардың ерекше еңбегі үшін олар өз әріптестерінен жоғарырақ көрсетілуі керек: [1-ші] сержант Роберт Джей Симмонс, [полковник] сержант Уильям Х. Карни."
When the color sergeant was shot down, this soldier grasped the flag, led the way to the parapet, and planted the colors thereon. When the troops fell back he brought off the flag, under a fierce fire in which he was twice severely wounded. In 1901, shortly after his medal was awarded, a song was published about his daring exploits: "Boys the Old Flag Never Touched the Ground". Captain Luis F. Emilio, the most junior Captain of the 54th who had been left in charge during the attack on Battery Wagner by the deaths or wounding of all of his superiors, in his 1891 book A Brave Black Regiment wrote: It is due, however, to the following named enlisted men that they be recorded above their fellows for especial merit: [1st] Sgt. Robert J. Simmons, [Col.] Sgt. William H. Carney
Карни 1908 жылдың 9 желтоқсанында Бостон қалалық ауруханасында Массачусетс штатының Мемлекеттік үйінде лифт апатынан туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Оның денесі әйелі мен қызының тілегі бойынша, 142 Ленокс көшесіндегі Уолден Банкс крематорийінде бір күнге қойылды. Ол Нью-Бедфордтағы Оук-Гроув зиратындағы отбасылық жерлеу орнына жерленді. Оның қабіртасына "Құрмет медалі" суреті салынған.