Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондонның солтүстік-шығыс бөлігі, Ұлыбритания. Лондонның солтүстік-шығыс бөлігі, Англия, Ұлыбритания.
Northeastern part of London, United Kingdom
part of London, England, United Kingdom
Шығыс Лондон – Англияның Лондон қаласының солтүстік-шығыс бөлігі, ежелгі Лондон қаласының шығысында және Темза өзенінің кеңейе бастаған тұсындағы солтүстігінде орналасқан. Шығыс Лондон Лондонның кемежайлары және негізгі өнеркәсіптік орталығы ретінде дамыды. 19 ғасырдағы теміржолдардың кеңеюі Лондонның Шығыс бөлігінің шығысқа қарай кеңейуіне және жаңа қала маңындағы аудандардың көбеюіне себеп болды. Шығыс Лондонның өнеркәсіптік аймақтары бүгінде қайта құру аймағы болып табылады, олар Канарьи Уорф сияқты жерлерде жақсы дамыған, ал басқа жерлерде әлі де жалғасып жатыр.
East London is the northeastern part of London, England, east of the ancient City of London and north of the River Thames as it begins to widen. East London developed as London's docklands and the primary industrial centre. The expansion of railways in the 19th century encouraged the eastward expansion of the East End of London and a proliferation of new suburbs. The industrial lands of East London are today an area of regeneration, which are well advanced in places such as Canary Wharf and ongoing elsewhere.
Топонимика
Лондонның этимологиясы белгісіз, бірақ ол ежелгі атау екені мәлім. Шығыс Лондонның жеке аймақ ретінде қалыптасуы салыстырмалы түрде жаңа құбылыс. Джон Стриптің 1720 жылғы картасында Лондон төрт бөліктен тұрады: Лондон қаласы, Вестминстер, Саутуарк және Тауэрден тыс жер. 1902 жылы Бут бұл аймақты "нағыз Шығыс Енд" деп санады, ал оның назары Лия өзенінен шығысқа қарай Батыс Хэм ауданына ауды, ол сол кезде Лондоннан тыс, географиялық тұрғыдан Эссекс округінде орналасқан, бірақ ешкімнің билігінде болмады; 1857 жылы Чарльз Диккенс оны "Шекара сыртындағы Лондон" деп атады. Уолтер Бесант Шығыс Лондонды Темзаның солтүстігінде және Лондон қаласының шығысында, Чингфорд пен Эппинг Орманына дейін созылған аймақ деп сипаттады, бұл 1950 жылы Роберт Синклер қолданған анықтамаға ұқсас, ол шығысқа қарай Баркинг пен Дагенхэмді де қамтиды. Бұл сол кездегі қаланың шығысындағы және Темзаның солтүстігіндегі Метрополитен полициясының ауданымен сәйкес келді, ал қазір Үлкен Лондонның Баркинг және Дагенхэм, Хакни, Хаверинг, Ньюхэм, Редбридж, Тауэр-Хамлетс және Уолтем-Форест аудандарына сәйкес келеді.
The etymology of London is uncertain, but is known to be an ancient name. The concept of East London as a distinct area is a relatively recent innovation. John Strype's map of 1720 describes London as consisting of four parts: The City of London, Westminster, Southwark and That Part Beyond the Tower. In 1902, Booth considered this area to be the "true East End", and his attention had been drawn eastward over the Lea into the Borough of West Ham, which was then outside London, and geographically in Essex, but under the authority of neither; in 1857 Charles Dickens termed it "London over the Border". Walter Besant described East London as an area north of the Thames and east of the City of London that stretched as far as Chingford and Epping Forest, which was similar to the definition used by Robert Sinclair in 1950 that stretched east to include Barking and Dagenham. This broadly matched the Metropolitan Police District east of the city and north of the Thames at that time, and now corresponds to the boroughs of Barking and Dagenham, Hackney, Havering, Newham, Redbridge, Tower Hamlets and Waltham Forest in Greater London.
Шығу
Лондонның шығыс бөлігі, қазіргі Шығыс Лондонның ескі ядросы, орта ғасырлық Лондонның қала қабырғасынан тыс өсуімен, Бишопскейт және Олдгейтке қарай созылған римдік жолдар бойында, сондай-ақ өзен арнасымен бірге басталды. Шығыстағы өсім әлдеқайда баяу болды, ал батыстағы үлкен қала маңындағы шағын кеңейтімдер солтүстік жағындағы қабырғаға жақын орналасқан Мурфилдс батпақты ашық кеңістігімен бөлінді, бұл сол бағыттағы құрылысқа кедерес келтірді. 16 ғасырда қала құрылысы қарқындады және кейін Шығыс шеті деп танылатын аймақ пішіне бастады.
The East End of London, the old core of modern East London, began with the medieval growth of London beyond the city walls, along the Roman roads leading from Bishopsgate and Aldgate, and also along the river. Growth was much slower in the east, and the modest extensions there were separated from the much larger suburbs in the west by the marshy open area of Moorfields adjacent to the wall on the north side, which discouraged development in that direction. Urbanisation accelerated in the 16th century and the area that would later become known as the East End began to take shape.
Өсу
1700 жылға дейін Лондон қаласының қабырғаларынан асып кетпеген. Дегенмен, Лондон қаласының шығысындағы аудандардың халқы артып, Степнидің үлкен ежелгі приходын тиісті діни және әкімшілік басқару үшін кішірек бөліктерге бөлу қажеттігі туды. Өсімді Темаза өзенімен байланысты кеме жасау және доктар сияқты салалар ынталандырды, ал 1650 жылға қарай Шэдвелл дамыған теңіздік елді мекенге айналды. Тауэр-Хамлетс доктары 19 ғасырдың басында толуға бет алды, ал 1855 жылы Ньюхемде Корольдік Виктория догы ашылды. 1882 жылы Уолтер Бесант және тағы басқалар Шығыс Лондонды оның үлкен өлшемі мен Лондонның қалған бөлігінен әлеуметтік жағынан оқшауланғандығына байланысты дербес қала деп сипаттады.
Until about 1700, London did not extend far beyond the walled boundaries of the City of London. However, the population in the parishes to the east of the City of London was rising and this led to a need to break up the large ancient parish of Stepney into smaller units to provide adequate religious and civil administration. It was the industries associated with the River Thames, such as shipbuilding and the docks, that encouraged growth in the east, and by 1650, Shadwell was a developed maritime settlement. The docks in Tower Hamlets started to reach capacity in the early 19th century, and in 1855 the Royal Victoria Dock was opened in Newham. By 1882, Walter Besant and others, were able to describe East London as a city in its own right, on account of its large size and social disengagement from the rest of London.
Темір жолды кеңейту
Шығыс Лондонның темір жол желісінің көп бөлігі 1839 жылдан бастап елу жыл ішінде салынды. Аймақтан алғаш өткен жол – Миль-Эндтен Ромфордқа дейін созылған, 1840 жылы Шордичке дейін ұзартылған Шығыс округтері темір жолы болды. Лондон және Блэкволл темір жолы сол жылы Минориден Блэкволлға дейін желі салды, ал Солтүстік және Шығыс темір жолы Лиа көпірі мен Тоттенхэмді Стратфордтағы Шығыс округтерімен байланыстырды. Шығыс округтері және Темза қосылысы темір жолы 1847 жылы Стратфордтан Кэннинг Таунға, Кеден үйіне және Солтүстік Вулвичке дейінгі жолаушылар тасымалын бастады. Бұл Стратфордты маңызды темір жол түйіні және темір жол жұмыстарының орнына айналдырды. Шығыс және Батыс Үндістан доктері мен Бирмингем қосылысы темір жолы 1850 жылы Кингслендті Боумен және Поплармен байланыстырды және 1853 жылы Солтүстік Лондон темір жолы деп қайта аталды. 1854 жылы Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолы Шығыс округтеріндегі Форест Гейтті Баркинг пен Рейнхеммен байланыстырды. Шығыс Лондон темір жолы 1869 жылы ашылды. Ұлы Шығыс темір жолы 1870 жылы Лиа көпірін Уолтемстоумен байланыстырды, ал 1872 жылы Бетнал Гриндегі Шығыс округтері желісінен Хакни Даунсқа дейін қосымша желі салды. Бұл желі 1873 жылы Уолтемстоу желісіне қосылып, Чингфордқа дейін ұзартылды. Лондон және Блэкволл 1872 жылы Ит аралында Миллволл мен Солтүстік Гринвичке дейін желіні кеңейтті, ал Шығыс округтері және Темза қосылысы темір жолы 1873 жылы Бектонға, ал 1880 жылы Галлионға дейін кеңейтілді. Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолы 1885 жылы Баркингті Дагенхэм, Хорнчерч және Апминстермен, ал 1893 жылы Ромфордты Апминстермен байланыстырды. Алғашқы темір жол құрылыстарының соңғы бөлігі – 1903 жылы Вудфордты Фейрлоп арқылы Ильфордпен байланыстыратын Ұлы Шығыс шеңберлік желісінің салынуы болды. Шығыс аймақтары Виктория және Эдвард дәуірлерінде, 19 ғасырда темір жолдың кеңеюінен кейін дамыды. Жеке сатуға арналған қала маңындағы үйлердің салынуы кейіннен 1920 жылдары Беконтриде және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Гарольд Хиллде ірі әлеуметтік тұрғын үйлермен толықтырылды. Алайда, 1878 жылы Эппинг орманды қорғау және кейіннен Метрополитен жасыл белдеуін құру қалалық кеңістікті шектеді. Соғыс аралық кезеңде даму қарқыны артты және Дагенхемдегі Форд сияқты жаңа өнеркәсіптер пайда болды.
The majority of the rail network in East London was built within fifty years from 1839. The first through the area was the Eastern Counties Railway from Mile End to Romford, extended to Shoreditch in 1840. The London and Blackwall Railway built a line from Minories to Blackwall the same year and the Northern and Eastern Railway connected Lea Bridge and Tottenham with the Eastern Counties at Stratford. The Eastern Counties and Thames Junction Railway started passenger service on their line from Stratford to Canning Town, Custom House and North Woolwich in 1847. This made Stratford a significant railway junction and location of railway works. The East & West India Docks & Birmingham Junction Railway connected Kingsland with Bow and Poplar in 1850 and was renamed North London Railway in 1853. In 1854 the London, Tilbury and Southend Railway connected Forest Gate on the Eastern Counties with Barking and Rainham. The East London Railway was opened in 1869. The Great Eastern Railway connected Lea Bridge with Walthamstow in 1870, and in 1872 built a connection from the Eastern Counties line at Bethnal Green to Hackney Downs. This was connected to the Walthamstow line in 1873 and extended to Chingford. The London and Blackwall built an extension to Millwall and North Greenwich on the Isle of Dogs in 1872 and the Eastern Counties and Thames Junction Railway was extended to Beckton in 1873, and Gallions in 1880. The London, Tilbury and Southend Railway connected Barking with Dagenham, Hornchurch and Upminster in 1885, and Romford with Upminster in 1893. The final piece of original railway works was the construction of the Great Eastern loop line to connect Woodford with Ilford via Fairlop in 1903. Areas further east developed in the Victorian and Edwardian eras after the expansion of the railways in the 19th century. Development of suburban houses for private sale was later matched by the provision of large scale social housing at Becontree in the 1920s and Harold Hill after the Second World War. However, the urban footprint was constrained in 1878 by the protection of Epping Forest and later the implementation of the Metropolitan Green Belt. The density of development increased during the interwar period, and new industries developed, such as Ford at Dagenham.
Өнеркәсіптік құлдырау және қалпына келтіру
Өнеркәсіп 20-ғасырдың соңғы бөлігінде (және одан бұрын) төмендеді, бірақ Шығыс Лондон қазір қайта жаңғыру аймағы болып табылады. Лондон доктары 1980-ші жылдары Лондон доктарын дамыту корпорациясының бақылауындағы қайта дамыту аймағы ретінде белгіленді. Темза қақпасы Шығыс Лондонға екі белсенді аймақпен созылады: Олимпиада алаңы маңындағы Төменгі Лиа аңғары және Темзаға жақын Лондон өзен жағасы.
The industries declined in the later part of the 20th century (and earlier), but East London is now an area of regeneration. London Docklands was defined in the 1980s as the area of redevelopment under the control of the London Docklands Development Corporation. The Thames Gateway extends into East London with two areas of activity: the Lower Lea Valley around the Olympic site and London Riverside adjacent to the Thames.
География
Шығыс Лондон Темза өзенінің төменгі аңғарында орналасқан. Шығыс Лондонның маңызды өзендері – оңтүстік шекараны құрайтын Темза, Тауэрл-Хэмлетс/Хакни және Ньюхэм/Уолтем-Форесттің шекарасын құрайтын Лиа, Ньюхэм пен Баркинг және Дагенхэм/Редбридждің шекарасын құрайтын Родинг, сондай-ақ Баркинг және Дагенхэмнің Хаверингпен шекарасын құрайтын Бим. Бұрын Уэппингтен Рейнхэмге дейін созылған Темза бойындағы батпақтардың көбі жоғалып кеткен. Шығыс Лондон, Темзаның кеңдігіне байланысты, Лондонның төрт бағытының ішіндегі ең төменгі жатқан аймақ болып есептеледі; мұндағы жалғыз төбелер Хаверинг, Редбридж және Уолтем-Форест аудандарында, өзеннен шалқары орналасқан солтүстік бөліктерде кездеседі.
East London is located in the lower Thames valley. The major rivers of East London are the Thames that forms the southern boundary; the Lea which forms the boundary of Tower Hamlets/Hackney with Newham/Waltham Forest; the Roding which approximately forms the boundary of Newham with Barking and Dagenham/Redbridge; and the Beam which forms the boundary of Barking and Dagenham with Havering. The marshes along the Thames which once stretched from Wapping to Rainham are almost completely gone. East London is generally the lowest elevated of London's four cardinal points because of the wide Thames that runs here; the only hills here are in northern areas distant from the river in the boroughs of Havering, Redbridge and Waltham Forest.
Өзен өткелдері
Лондон қаласы мен Батыс Лондон Оңтүстік Лондонмен отыздан астам көпір арқылы байланысады, ал Шығыс Лондон тек Тауэр көпірімен оның ең ішкі жағынан ғана байланысады. Мұның себептері Темза өзенінің шығысқа қарай кеңейе түсуі және стратегиялық Лондон доктарының өзен арқылы жүретін көліктеріне кедергі келдірмеу қажеттілігі, бұл жақында ғана қанағаттандырылды. 20-шы ғасырдың соңына дейін Шығыс пен Оңтүстік тек бір теміржол желісімен – Шығыс Лондон желісі арқылы байланысты. 1999 жылы ашылған Юбилей желісінің кеңейтілуі Доклендс жеңіл теміржолы мен Элизабет желісінің кеңейтілуімен толықтырылды. 2012 жылы кабельдік жол қызметі іске қосылды. Ротэрхитте және Блэкволлде автомобильдік туннельдер бар, ал шығысқа қарай Вулвич паромдары бар. Сонымен қатар, Гринвич пен Вулвичке дейін жаяу өтетін туннельдер де бар.
The City of London and West London are connected to South London by more than thirty bridges, but East London is only connected by Tower Bridge at its innermost edge. The reasons for this include the widening of the River Thames as it gets further east, and also the need, until relatively recently, to avoid impediments to the river traffic of the strategic London Docklands. Until the end of the 20th century the East was connected to the South by just one railway line, the East London Line. The Jubilee Line Extension opened in 1999, was supplemented by extensions to the Docklands Light Railway and the Elizabeth line. A cable car service opened in 2012. There are road tunnels at Rotherhithe and Blackwall, with the Woolwich Ferry further east. There are also foot tunnels to Greenwich and Woolwich.